Yellow Sox Basketbalclub Bakel

Verslagen


 

OBC DS1 - Yellow Sox DS1: 66 ? 71.
Zonder Judith en met diverse half fitte speelsters gingen we naar Oss. Voor mij een redelijk onbekend team maar qua uitslagen deden ze niet voor ons onder. Ik verwachte dus een redelijk gelijk opgaande wedstrijd tussen 2 teams die aan elkaar gewaagd waren. Uiteindelijk bleek dat ook zo te zijn en was er een verlenging nodig om de 2 punten mee naar Bakel te nemen.
Zoals gewoonlijk missen we de 1e lay up, dus die tellen we niet meer mee. Beide teams zijn zoekende in de aanval. Nr 9 blijkt linkshandig te zijn met een goede drive en daar staan we niet goed op te verdedigen. OBC heeft enkele speelsters met een goede drive en zeker ook een prima afstandsschot. Nr 12 heeft iets wat je bij dames (op dit niveau) zelden ziet, een dribbel, afstoppen en een perfect jumpshot. Wij hadden dan ook de grootste moeite met haar. Na een minuut of 5 begonnen dan eindelijk de scores bij beide teams te vallen. Goed was het allemaal nog niet, Wij slordig in de passing en OBC veel turnovers d.m.v. loopfouten en aanvallende fouten. 1e kwart 12-11 voor OBC, met moeite.
Wij wisselen door en dat levert aanvallende impulsen op. Anne kwam in het veld en gaf meteen haar visitekaartje af. Het blijft een apart iets. 2 weken niet trainen, lekker op vakantie gaan, en dan zo bepalend zijn in de scores. (22p) Je zou haast zeggen, niet meer trainen en kom voor het weekend even terug van je vakantieadres om een balletje te gooien. Ook Floor kwam in het veld. Het was afwachten hoe het met haar blessure zou gaan. Tegen Springfield lukte niets in tegenstelling tot vandaag. Prima schoten en drives genomen. Bij beide speelsters (Anne, Floor) was de 1e doelpoging gelijk raak en dat gaf vertrouwen. OBC startte beter in het 2e kwart en nam een voorsprong van 22-17 na 4 minuten. Verdedigend stond het bij ons niet goed. 1 tegen 1 waren we verre van scherp en als dan de help-side ook nog niet thuis geeft wordt het OBC wel erg gemakkelijk gemaakt. OBC switchte van m-t-m naar een zone defense??
Dit ging tegen Springfield niet zo goed maar nu wel. Floor en Anne schoten er naar hartenlust op los en in no time stond het 24-25 voor ons. Het slot was dan toch weer voor OBC en met 28-27 gingen we de kleedkamer in.
We hadden zeker het gevoel dat winst erin zat maar het slordige moest eruit.
We starten met Nicole, Hilde, Floor, Andrea en Jolijn.
Nicole knalt meteen een drietje binnen en de defense staat als een huis. OBC scored niet maar het vervelende is dat wij alle vrije worpen missen. 6-0. Kansen genoeg tegen de zone maar het valt even niet. Bij OBC begint het dan ineens te lopen. Van 32-34 na 7 minuten lopen ze snel van ons weg. Wij staan als team totaal niet goed te verdedigen en na 3 kwarten is het 44-38. We wisselen van defense maar het duurt even voordat dit z?n vruchten afwerpt. Omdat wij weer 3 vrije worpen missen komt OBC op een voorsprong van 39-47. De verdediging begint dan uiteindelijk z?n vruchten af te werpen en met Anne voorop beginnen we aan een inhaalrace. Eerst mist ze nog even 2 vrije worpen maar dan 2 scores en meteen een belangrijke 3 punter van Nicole brengt ons weer dichterbij. 49-46. Linda raakt geblesseerd en Stefanie die nog maar weinig had gespeeld kwam getergd in het veld. Meteen een score van haar, 3 en 2 punter van Anne, weer een score van Stefanie en ineens was het 53-55 voor ons na 8 minuten spelen. OBC maakt 55-55. Met nog 1 minuut op de klok was het berespannend. Wie had de sterkste zenuwen en/of het meeste geluk. Voor beide teams kwamen een paar dubieuze scheidsrechterlijke beslissingen. Beide teams misten 2 vrije worpen. OBC kwam op 57-55 maar Nicole bracht de stand weer gelijk. 57-57. OBC balbezit maar hun laatste aanval werd door ons goed verdedigd en leverde ons op 3 sec voor tijd nog een goede mogelijkheid op om de wedstrijd te beslissen. Deze werd echter niet verzilverd, dus verlengen.
Iemand heeft ooit verzonnen dat wie de 1e score maakt in de verlenging de meeste kans heeft om te winnen. Stefanie gelooft daarin en scored met bonus. Goede defense van ons en weer een score van Stefanie. Vrije worp Floor en score Nicole en we zijn los. Nog ruim 2 minuten.58-65. OBC is een vechtersteam en geeft niet op. Via 2 vrije worpen van Floor wordt het 63-68 maar in de laatste minuut komt OBC via een drietje toch weer terug.68-66. Dan maken wij het toch op ervaring professioneel af. OBC moet de bal hebben en wij spelen de tijd uit. Anne 2x raak vanaf de vrije worplijn. Daarna een beetje frustratie bij OBC (teleurstelling waarschijnlijk) en wij krijgen nog 3 vrije worpen. Wedstrijd afgelopen en wij halen 2 belangrijke punten binnen. 66-71. Pffff?.
Scores: Anne, 22, Floor 15, Nicole 10, Stefanie 10, Linda 9, Andrea 3,Hilde 2.
21-11-2016 | Ruud

HU22 doet zichzelf tekort in Beverwijk
Hoewel we de wedstrijd sterk starten en de eerste 2 scores voor onze rekening nemen verslappen we na een paar minuten flink. Minuten lang gaat het nog gelijk op, maar door veel slordigheden in de offense en een slappe defense kan Racing Beverwijk de periode afsluiten met een 10-1 run waardoor we na 10 minuten tegen een 21-12 achterstand aankijken.
In het 2e kwart switchen we van defense waar de tegenstander nog geen antwoord op kan geven. Ook al staat de defense niet zoals het moet staan en is het nog steeds onder ons niveau weet Beverwijk in 7 minuten toch maar 4 punten te maken. Maar omdat het in de offense nog steeds niet loopt en er verkeerde keuzes worden gemaakt zijn we niet in staat het gat te dichten voor de rust. We kunnen 4 punten inlopen maar gaan desondanks rusten met een 31-20 achterstand.
Het 3e kwart laten we zien dat we veel sterker zijn dan wat we de 1e helft getoond hebben. De defense is fel en strak, en in de offense spelen we geduldig en goed georganiseerd. Hier blijkt Beverwijk zoals verwacht moeite mee te hebben waardoor we door middel van een 9-0 run in kunnen lopen.
We gaan het 4e kwart in met een 41-35 achterstand. De offense is nog steeds sterk en de defense fel, maar door onzorgvuldigheid in de rebounding geven we een aantal makkelijke scores weg onder het bord. Toch staat er met nog 5 minuten op de klok een 46-42 stand op het scorebord. Het verschil blijft lange tijd 4 punten totdat Beverwijk met 2 scores op rij uit loopt tot 55-47 met nog anderhalve minuut te spelen.
Door 2 benutte vrije worpen van ons komen we terug tot 6 punten met 35 seconden op de klok. Een snelle fout zet Beverwijk op de vrijeworplijn. Beide vrije worpen worden gemist en aan de andere kant weten wij vanuit een goede aanval een open 3punter raak te schieten en het verschil terug te brengen naar 3 punten. Weer zetten we door middel van een fout dezelfde speler op de vrijeworplijn. Hij mist zijn 1e, maar raakt zijn 2e vrije worp. Wij zijn daarna niet meer in staat om raak te schieten waardoor we de wedstrijd verliezen met 56-52.
Punten: Guido 9, Jorg 3, Maup 8, Wim 2, Dik 12, Milan 9, Chiel 9
Volgende wedstrijd: 3 december om 19.00 uur, thuis tegen DAS Delft
20-11-2016 | Koen

Yellow Sox DS1 ? Springfield DS1: 47-69.
Ook wij, net als tot nu toe alle teams, hebben Springfield niet het 1e verlies toe kunnen dienen. Als je met 22 punten verliest dan is er ook geen reden om te bedenken dat het anders had kunnen lopen. Een wedstrijd heeft nu eenmaal 4 kwarten. We spelen 3 kwarten gelijk op maar zakken in het 2e kwart helemaal door de ondergrens. 4-24. Zie daar het verschil.
De nr 12 van Springfield (9p) is alle wedstrijden degene die de meeste punten maakt (nooit onder de 20 en soms boven de 30) en daar hadden we ons goed op voorbereid. Andrea nam die taak met verve op zich. Waar we geen rekening mee hadden gehouden (en Springfield zelf waarschijnlijk ook niet) is dat de guard de wedstrijd van haar leven speelde. Met 20 punten en een hoop assists was zij de motor van Springfield.
Beide teams starten in man to man defense. Niet zo vreemd want beide hadden dit seizoen de zone defense nog niet gebruikt. Zoals standaard missen we de 1e lay up, en Springfield presst meteen na een score. Daar hebben we even last van maar na een time out komen we daar gemakkelijk onderuit en scoren we ook. Springfield schiet echter met scherp en wij komen steeds een stapje te laat. Nicole schiet dan nog een buzzer-beater in de laatste seconde waardoor we het 1e kwart afsluiten met 17-20. Niet slecht en aangezien wij de laatste weken naarmate de wedstrijd vordert beter staan te verdedigen was er goede hoop dat we het Springfield in ieder geval nog een tijdje lastig konden maken. Echter speelden we het slechtste kwart van deze competitie. Verdedigend waren we niet scherp en vooral aanvallend lukte ons niets. Eerst tegen hun man to man en later in het kwart tegen de zone. In no time denderde Springfield over ons heen en wij kregen er geen vat op. Vrije worpen werden allemaal gemist en pas in de 8e minuut kon Stefanie de 1e punten op het bord zetten. Judith voegde daar in de slotminuut nog 2 punten aan toe maar dat was het wat ons betreft. Zo beroerd als het bij ons ging zo goed ging het bij Springfield. Alles lukte en viel binnen. 21-44 bij rust. Wedstrijd eigenlijk al gespeeld maar we wilden niet nog zo?n helft spelen en met een beter gevoel de wedstrijd eindigen dan na de 1e helft. Springfield is een erg goed team, maar wij konden zeker beter dan wat we hadden laten zien.
Springfield bleef zoals verwacht in een zone staan maar ook wij gingen naar een zone. Kijken hoe ze daar mee omgingen. In mijn ?boekwerk? stond dat ze vaak even moesten zoeken als ze tegen een zone moesten spelen, dus toch maar proberen en wie weet konden we de stand nog draaglijk houden en iets dichterbij komen. De 2e helft was van onze kant dan ook stukken beter. Verdedigend hadden we meer controle en aanvallend konden we ons ook weer eens laten zien. Als team stond het veel beter. Vooral Nicole (13p) speelde een prima wedstrijd terwijl ik vind dat zij nog veel beter kan. Jammer dat Floor haar niveau door een vervelende blessure nog niet kan bereiken. Te hopen voor haar(en voor het team) dat hier langzaam verbetering in komt. Een fitte Floor is van onschatbare waarde en scorende factor. In de 2e helft ligt het momentum steeds bij een ander team waardoor het gelijk opgaat. We winnen de 2e helft uiteindelijk met 26-25 maar het slechte 2e kwart konden we niet meer herstellen en eerlijk is eerlijk, Springfield was beter en de terechte winnaar.
Scores: Nicole 13, Linda 9, Stefanie 6, Hilde 5, Jolijn 4, Judith 4, Andrea 4, Ilse 2.
13-11-2016 | Ruud

Vlissingen DS1 - Yellow Sox DS1: 43 ? 51.
Zonder Hilde maar wel met Floor. Voor haar is het kijken of het na het skippen van enkele trainingen en vakantie beter gaat met die lastige blessure. Yara ging als 10e ook mee. Top om op je zaterdagavond mee naar Vlissingen te gaan. That?s the spirit. Daar wordt ik blij van. Goed gedaan.
Vlissingen is een jong team, maar je kunt niet zeggen dat ze geen ervaring op dit niveau hebben want diverse speelsters, alhoewel nog jong, spelen al een aantal jaren op dit niveau.
De wedstrijd is bijna een kopie van vorige week, zelfs qua uitslag.
Wij starten met Nicole, Linda, Stefanie, Ilse en Andrea. Beide teams komen moeizaam tot scoren. Mogelijkheden genoeg met vooral goeie drives van linda maar het wil nog niet vallen. 2-2 na ruim 5 minuten. Vlissingen probeert het vooral van afstand maar dat valt niet en bij ons begint het dan te lopen. Inside scores van Andrea, Fast breaks Linda en een schot van Anne vallen binnen, 6-14 na 10 minuten. Ook in het 2e kwart hetzelfde beeld. Wij houden controle, defense staat goed en Vlissingen heeft moeite om te scoren. Weer Andrea en Linda die scoren en Judith en Jolijn prikken met prima drives hun puntjes binnen. Nog 2 minuten voor de rust. 11-26. Time out Vlissingen en die kiezen voor een 2-1-2 zone. Vorige week ging dat niet zo best en ook nu scoren we niet meer tot aan de rust. Vlissingen zet nog 1x aan en met een drietje komt de ruststand op 14-26.
In de rust de aanval tegen de zone doorgenomen en vertrouwen uitgesproken dat we dat nu beter gaan doen dan vorige week en dat gebeurd ook. We beginnen lekker met een drietje van Anne en een drive van Linda. Floor maakt haar 1e minuten sinds weken en krijgt mogelijkheden voor haar schot. Helaas valt dat nog niet (wat niet gek is) maar de 2 vrije worpen gooit ze feilloos binnen en dat is een opsteker. Wij gaan lekker verder ook al zijn we vaak te gretig tegen de zone en gaan we te snel voor de doelpoging. Dat moet en kan nog beter. Midden 3e kwart hebben we een gat van 18 punten. 19-37. Time out Vlissingen. Vlissingen zal iets moeten en wij moeten waken voor een scenario als vorige week. Vlissingen vindt opeens het schot terug en wij cre?ren teveel onnodige turnovers. Vlissingen gelooft er ondanks de achterstand nog in begint aan een inhaalrace. Gelukkig scored Yara 2x prima waardoor het verschil eind 3e kwart nog 14 is, maar iedereen voelt dat het nog niet is gedaan. 27-41.
Vlissingen start furieus en scored 7 punten in 2 minuten. Ik vlucht in mijn 2e time out om de boel weer scherp te krijgen. Het team pikt het weer op (klasse) en door belangrijke scores van Linda en Anne slaan we weer een gat naar 11 punten na 7 minuten. 38-49. Dit geven we niet meer af. Vlissingen gaat pressen maar dat levert niets op. Ze forceren en nemen noodschoten, en dan staat er altijd nog Andrea voor de rebound en Judith die de kalmte bewaard en temporiseert. Gooit er en passant met een slimme actie ook nog de laatste 2 punten in en bepaalt de eindstand op 43-51.
Terugreis vanuit Vlissingen is met een roze sheet in de tas toch altijd net wat prettiger.
Scores: Linda 17, Anne, 9, Andrea 7, Jolijn 6, Judith 4, Yara 4, Nicole 2, Floor 2.
Komend weekend (helaas zonder Anne) tegen de gedoodverfde kampioen Springfield. Ik vind dit met afstand het sterkste team. Spelen attractief en snel basketbal. Tot op heden heeft niemand (Barons Breda een klein beetje) dit team bij kunnen benen en worden alle wedstrijden gemakkelijk gewonnen. Ook al lijkt de kans klein, we gaan er alles aan doen om een goed resultaat te halen.
06-11-2016 | Ruud

Mu22-Black Eagles: 52-70
De eerste drie wedstrijden van de competitie verliezen we met een vrij groot verschil. We zijn in staat om steeds goed partij te geven maar kennen in elke wedstrijd een belabberd kwart waardoor de tegenstander ver uitloopt. Zo spelen we uit tegen Springfield een uitstekende eerste helft, maar dat niveau kunnen we niet vast houden.
De selectie is t.o.v. vorig jaar veranderd. Drie speelsters zijn gestopt en we hebben Julie erbij gekregen. Maar Renee. Luka en Sanne kunnen (voorlopig) niet meespelen. Het gevolg is dat we met 6 of 7 meiden de strijd moeten aangaan.
Afgelopen zaterdag kwam Black Eagles op bezoek. Een team dat we goed kennen. Hun guard is de spil van het team. Het is dus zaak dat we haar goed verdedigen. Maar daar komt in het 1ste kwart niets van terecht. Zij scoort 11 punten. We spelen erg onzeker en lijden veel balverlies. Kwartstand: 6-19! Een debacle dreigt.
In het 2de kwart beginnen Jonna en Yara te scoren, maar ook de guard van Black Eagles blijft met scherp schieten (3 3-punters). De ruststand is 22-37.
In het 3de kwart tonen we veerkracht. Er wordt hard gewerkt en we winnen het kwart met 16-15 (tussenstand 38-52). Inmiddels zijn we (weer) van verdediging veranderd. Julie speelt mtm tegen hun guard en de rest speelt een 2-2 zone. Nu zijn we in staat om de angel uit hun offense te halen want Julie doet het uitstekend. Helaas moet Cato er vrij snel uit met 5 p?s. Met 5 speelsters gaan we verder. En hoe! Jonna, Yara, Desley, Laila en Julie weten nog ergens energie te vinden en brengen na 5 minuten de achterstand terug tot 5 punten (52-57). We pakken een time out om op adem te komen. Maar de pijp is leeg. We komen niet meer tot scoren. Black Eagles vergroot de druk en door veel balverlies loopt het verschil in de laatste 3 minuten weer snel op. Eindstand: 52-70.
02-11-2016 | leo Holleman

Yellow Sox DS1 ? Waldric DS1. 50 ? 44.
Na 2 weekenden vrij eindelijk weer een wedstrijd. In die weken vrij waren diverse speelsters ziek, oude en nieuwe blessures en vakanties. Weinig als team kunnen trainen. Dat was ook te merken. Aanvallend konden we maar geen vuist maken. Bij vlagen werd er goed en gevarieerd gespeeld maar de afstemming moet nog beter. Gelukkig konden we tot ver in het 4e kwart teren op onze defense. Wedstrijd had niet veel langer moeten duren want dan weet ik niet of we het gered hadden.
Hilde en Jolijn weinig tot niet getraind, Ilse die niet mag sprinten vanwege een hardnekkige achillespees geen Floor (vakantie) maar wel met 2 junioren begonnen we aan de wedstrijd.
Beide teams komen moeizaam tot scoren en na 4 minuten staat nog steeds de 2-0 van Linda op het bord. Zij maakt ook 4-0 maar dan 2 drietjes van Waldric. Vanaf dat moment gaat het gelijk op. 11-12 na 1e kwart. 2e kwart begint scorend ook weer moeizaam maar dan begint het bij ons beter te draaien. Ilse komt even Andrea aflossen en pakt meteen een sneaky score, Judith mikt 2 vrije worpen raak en Anne gooit een drietje binnen. 18-13. Waldric kan alleen via de vrije worplijn iets terug doen maar dat doen ze tegen een hoog %. Yara komt in het veld en laat meteen 1 van haar bommen los. 23-16. Waldric knokt zich terug naar 23-20 maar Hilde heeft het slotakkoord. Score met bonus die feilloos binnen wordt gegooid. Rust 26-21.
Verdedigend prima, aanvallend onrustig.
3e kwart starten we meteen met een prima aanval afgerond door Laila. Meteen gevolgd door een drietje van Nicole en we hebben een gaatje van 8. 31-23. Dan een vervelend moment. Laila gaat door haar enkel en kan niet meer verder. Wij zijn even van slag, verdedigend laten we wat steekjes vallen en Waldric komt meerdere malen op de vrije worplijn. Gelukkig nu niet zo trefzeker. 1 op 4. 31-26 na 5 minuten. Zij gaan over naar een fullcourt press maar daar hebben we weinig last van en scoren we via Linda, Nicole, Anne en staat het opeens 41-31 einde 3e kwart.
Meteen in het 4e kwart lopen we via Anne en Nicole uit naar 45-31 en kat in het bakkie zou je denken. Waldric staat in een zone en waar we in alle vorige wedstrijden perfect speelden tegen een zone kregen we er nu geen bal meer in. Genoeg schoten kunnen nemen maar niets veel en de vertwijfeling begon toe te slaan. Waldric voelde dat er nog iets te halen viel en voerde de druk op. Van minuut 3 tot in de laatste minuut scoren wij nog 1 vrije worp en Waldric sloop puntje voor puntje dichterbij en we konden het niet stoppen. Met nog 36 seconden wordt er een fout gemaakt op Nicole en ik neem mijn 2e time out. Ik hou nog 1 time out over en leg het team uit wat we gaan doen.
Dan komt de mannelijke (italiaanse) scheids naar me toe en geeft me een technische fout. In het engels legt hij me uit dat ik in de laatste 2 minuten geen 2 time outs mag nemen. Ik sla stijl achterover maar ben ook weer niet 100% in het bezit van de steeds wisselende regels dat ik hem kan overtuigen van z?n ongelijk. Ik kon het alleen niet geloven dat hij gelijk had. Gelukkig wist de 2e (vrouwelijke) scheidsrechter hem ervan te overtuigen dat hij hier niet de juiste beslissing nam.
Thuis toch maar de spelregels nagekeken. Zie hieronder.
18.2.5 Elk team kan toegekend krijgen:
Twee (2) time-outs tijdens de eerste helft.
Drie (3) time-outs tijdens de tweede helft met een maximum van twee (2) van
deze time-outs in de laatste twee (2) minuten van de tweede helft.
E?n (1) time-out, gedurende iedere verlenging.
Nicole schiet de 2 vrije worpen feilloos binnen en geeft ons wat lucht. 48-42. Waldric scoort meteen weer tegen. 48-44. Laatste time-out en we nemen de bal in en er wordt een stevige fout gemaakt op Stefanie. Onsportief, 2x plus zijkant. Steef schiet ze binnen en we winnen met 50-44.
Op het laatst moeizaam, maar wel trots dat we op het laatst het hoofd koel houden en de wedstrijd binnenhalen.
Dan komt na de wedstrijd nog een protest van Waldric omdat de belijning op het veld nog de oude bucket en 3 punts-afstand heeft. Jammer dat dat zo moet, maar zal ze niets opleveren want is bij de bond bekend.
Scores: Nicole 14, Linda 12, Anne 7, Stefanie 4, Hilde 3, Yara 3, Laila 2, Ilse 2, Judith 2, Andrea 1.
30-10-2016 | Ruud

Binnenland 2 ? YS: 48-61.
Binnenland is een onbekende tegenstander. Ze hadden tot nu alles (3x) gewonnen dus de verwachting was dat het een zware wedstrijd zou worden. Dit keer zonder Jolijn (vakantie) en Ilse (blessure). Omdat we ook de junioren niet konden gebruiken werd Andrea gevraagd om mee te doen zodat we toch met 8 speelsters waren. Maar goed ook want we hebben haar nodig gehad in deze wedstrijd. 40 jaar en 40 minuten spelen. Top. Maar ik zou de andere tekort doen om alleen Andrea de credits te geven, dit was een echte teamprestatie.
We starten met Nicole, Linda, Floor, Stefanie en Andrea. Al snel bleek dat Binnenland een team is met schutters. 1e aanval gelijk een 3 punter en de vlgd aanvallen ook loepzuiver van afstand. 7-3. Dat was even schrikken, maar we lieten ons niet echt van de wijs brengen en scherpten de defense aan en via Floor en Andrea namen we brutaal de leiding. 7-8 na zeven minuten. Op zich verdedigen we goed maar de schoten komen van te ver om daar steeds op tijd bij te zijn en Binnenland begint weer raak te gooien. Als wij dan 5 van de 6 vrije worpen missen staat er 20-13 op het bord na 1e kwart.
We passen onze defense een beetje aan en dat levert winst op. Binnenland komt moeilijker tot open schoten maar wij spelen aanvallend ook slordig en na 5 minuten is er qua scores niet veel gebeurd. 22-15. Anne is de eerste die de ban doorbreekt gevolgd door een score van Binnenland, 24-17. Zij gooien dan nog een drietje binnen maar daarna is het over. Defense staat goed en we gaan steeds beter spelen. Via Anne, drietje Floor, Andrea en Stefanie komen we weer terug in de game en eigenlijk kwam voor ons het rustsignaal ongewenst. 27-26. De 2e helft krijgen we meteen 2 vrije worpen maar die worden beide gemist. Linda maakt nog 29-28 maar Binnenland staat in een zone en al vrij vlug nemen we een time out. Even iedereen op z?n plekje wijzen want dat zijn nog geen automatismen. Duurt even voordat we de juiste beslissingen nemen en Binnenland profiteert hier van. 33-29. Dan valt alles samen. Verdedigend en aanvallend. Binnenland scored 5 minuten lang alleen nog 2 vrije worpen en bij ons komen de scores van alle kanten. Inside, outside,(drietje Nicole) fast breaks, en dan laten we nog diverse open lay up?s liggen. Binnenland wisselt nog een keer van defense maar het mag niet baten. 3e kwart. 37-44. Dan 4e kwart. Raken we in paniek of trekken we door. Het laatste gebeurd. We werken ons helemaal kapot in de defense en dat werpt z?n vruchten af op momenten dat we even niet tot scoren komen. Linda, Hilde en Andrea maken er dan 38-50 van na 3 minuten. Zou moeten kunnen, maar 7 minuten is lang. Binnenland komt via de vrije worplijn nog even terug op 10 punten maar daarna zijn wij weer de baas. We spelen met flair de wedstrijd uit. Binnenland pressed nog even maar dat zet geen zoden aan de dijk en met een beetje meer scherpte in de afwerking had het verschil nog hoger kunnen zijn. Floor bekroont een prima wedstrijd met de laatste score en bepaalt de eindstand op 48-61.
Nu weer 2 weken vrij en dan thuis tegen Waldric.
Scores: Floor 17, Linda, 14, Andrea 14, Nicole 5, Hilde 4, Anne 4, Judith 2, Stefanie 1.  (Vrije worpen: 30-13!!!!)
09-10-2016 | Ruud

YS DS1? Kimbria DS1: 46-57
Kimbria is een promovendus. Vorig seizoen redelijk gemakkelijk kampioen geworden. Vorige week van naar alle waarschijnlijkheid kampioenskandidaat nr 1 Springfield verloren. Zeker geen schande.
Ze kwamen met 7 speelsters dus waarschijnlijk niet compleet. Bij ons waren Nicole en Ilse afwezig en hadden we aanvulling van Andrea en Marjan. Judith had na een blessure 1 weekje getraind en zou indien nodig kunnen spelen. Liever geen risico.
Wij scoren vrij snel door Anne maar daarna hebben beide teams moeite om te scoren. Andrea mist haar 2 vrije worpen en dan komt in de 5e minuut dan de 1e scoren van Kimbria. Wij hadden ondertussen ook niet meer gescored dus na 5 minuten hadden we dan 2-2 op het bord. Toch zijn wij de eerste die een beetje op gang komt en Andrea en Floor (3p) zetten 7-2 op het scorebord. We wisselen door maar scoren blijft moeilijk en Kimbria begint gaatjes te vinden in onze def en gaat van 8-3 naar een 10-12 voorsprong na 1e kwart. Kimbria schakelt snel over van def naar off en wij zijn te vaak te laat terug. We spelen een dramatisch 2e kwart. De mooiste en gemakkelijkste kansen helpen we simpel om zeep en Kimbria profiteert optimaal. Tot 15-17 kunnen we nog enigszins met moeite aanhaken maar Kimbria staat dan in een zone en daar scoren we totaal niet tegen. 1 vrije worp van Marjan is het resultaat van 4 min schieten tegen de zone. De opties die we namen waren allemaal prima maar niets viel. Rust 16-25. 16 punten in 1 kwart is natuurlijk ver onder de maat maar 9 punten verschil is wel te overbruggen.
Kimbria startte zoals verwacht weer in de zone, dat bracht immers resultaat, maar de schoten die eerst niet vielen, werden nu allemaal verzilverd en na ruim 3 minuten stond het door afstandsschoten van Anne en Floor in een mum van tijd weer gelijk en vluchtte Kimbria in een time out. Momentum was duidelijk voor ons. Kimbria stopte met de zone zoals verwacht en vanaf dat moment ging de wedstrijd lange tijd gelijk op. Kimbria kwam weer beter in hun spel en wij begonnen in turnovers te grossieren. Iets teveel passes met risico, mooi als ze aankomen, maar dat was nu niet het geval, wat betekende dat we teveel achter Kimbria aanliepen dan andersom. Als dan ook nog enkele back door passes wel aankomen maar niet worden verzilverd geeft dat Kimbria net genoeg ruimte om toch weer op voorsprong te komen. 32-35. Toch 6 punten ingelopen en nog 1 kwart te gaan om erop en erover te gaan. Dat was de bedoeling en het vertrouwen was er. Vorige week lukte dat ook dus waarom nu niet. Kimbria schoot meteen een 3 punter binnen dus dat was even slikken maar we de def stond best goed en puntje voor puntje kwamen we vooral via Andrea weer terug in de wedstrijd. 40-42 na ruim 6 minuten. Toen weer in prima back door pass van Anne met een lay up in het verschiet maar ook nu mocht het niet baten. Kimbria profiteerde optimaal met 2 scores achter elkaar en het leek of er toen iets knapte bij ons. 42 ? 49 na 8 minuten. Besloten om full court te verdedigen en dat leverde enkele keren balbezit op met een goede kans om te scoren. Het mocht vandaag niet baten. Stefanie en Floor scoorden nog wel maar Kimbria maakte vanaf de vrije worplijn geen fout en haalde een verdiende 46-57 overwinning binnen.
Net als vorige week hard gewerkt maar erg ?ongelukkig? in de afwerking.
Scores:
Anne 13, Linda 10, Floor 9, Andrea 8, Stefanie 4, Jolijn 1, Marjan 1.
25-09-2016 | Ruud

Octopus DS1 - Yellow Sox DS1: 50-53
De kop is eraf. Na een korte maar toch redelijk intensieve voorbereiding stond gisteren dan de 1e wedstrijd op het programma. Uit naar Octopus Vught. Het dames team van komend seizoen heeft enkele veranderingen ondergaan t.o.v. vorig seizoen. Speelsters gestopt en andere weer begonnen en een nieuwe trainer/coach. Omdat de ?lengte? in het team is gestopt met competitie spelen is er gekozen voor een bepaalde manier van spelen en dat kost tijd om dat erin te slijpen. Soms prachtige momenten en dan weer erg moeizaam. Tijdens het leerproces proberen we ondertussen toch ook resultaat te behalen. We hebben denk ik genoeg ervaring in het team die in moeizame fases net het verschil zouden kunnen maken. Ook was Judith nog geblesseerd en had Linda 3 trainingen gemist ook vanwege een blessure. Ze zou de warming up lopen en dan zouden we beslissen of het verstandig was om te spelen. Dat bleek geen probleem.
Dan de wedstrijd. Het enige van Octopus wat ik wist is dat er vorig jaar van was verloren en dat er een hele goede guard (Danielle Roovers) speelt die van de ere-divisie vorig seizoen naar Octopus was gekomen en die een grote stempel op dat team drukt. Verder nog een paar bekende gezichten die ook wel op niveau hebben gespeeld. In de kleedkamer was toch wel een beetje spanning te zien op de gezichten van de speelsters. Mooi zo. Er werd op centercourt gespeeld maar de entourage was bedroevend. Er was maar 1thuiswedstrijd die dag en de rest van de vereniging vindt het kennelijk niet interessant om naar de dames te komen kijken. Erg jammer, ze verdienen meer publiek.
We spraken af om de guard met veel druk te verdedigen en dan maar zien hoe goed ze was. Nou dat was ze nog. De eerste 6 punten waren van haar omdat we net iets te gretig waren en zij daar slim mee omging. Daarna hadden we steeds meer grip op haar. Door scores van Hilde, Floor en Stefanie stond het na 6 minuten 8-8 maar toen viel het bij ons stil. Genoeg mogelijkheden om te scoren maar dat wilde even niet lukken. Ook Octopus scoorde moeizaam maar ging toch met 11-8 naar het einde 1e kwart. In het 2e kwart kwam de guard bij Octopus niet meer in het veld, zij bleek haar knie te hebben verdraaid en bleef voorlopig aan de kant. Het basketbal was niet altijd hoogstaand, beide teams nog zoekende maar de spanning vergoedde veel. Aanvallend is het bij ons zoeken naar de juiste plek maar in de defense werd er door iedereen ontzettend hard gewerkt waardoor Octopus het ook moeilijk had om te scoren. De teams gaven elkaar weinig toe wat resulteerde in een 21-20 ruststand voor Octopus.
Ondanks de gemaakte afspraken begonnen we erg zwak aan het 3e kwart en Octopus nam een 30-24 voorsprong na 3 minuten waardoor we al snel naar een time-out moesten. Dat hielp en via Nicole, Linda en 6 pnt van Anne werd het weer gelijk en stond het 37-37 na 3e kwart. Dus 2e en 3e kwart gewonnen. Zou het erin zitten om deze pot binnen te halen?? Nerveus begin van het 4e kwart en scores waren spaarzaam. Roovers kwam toch weer binnen de lijnen en dat noopte ons om haar weer onder veel druk te verdedigen. Bij 39-40 na 4 minuten kreeg Stefanie 2 vrije worpen. Beide mis, maar in de vlgd aanval kreeg ze weer twee vrije worpen en die werden koeltjes binnen gegooid. Knap. Octopus mistte 2 vrije worpen maar dan toch weer Roovers met 3 punter gevolgd door een prachtige score van Stefanie. Anne bracht nog 44-47 op het bord maar Octopus gaf niet op en met nog ruim 1 minuut te spelen nam Octopus toch weer een voorsprong. 49-50. Een goede aanval van ons en een prima finish van Linda bracht 50-51 op het bord en Octopus begon te pressen. Daar kwamen we prima uit en toen Linda via de vrije worplijn 2x raak schoot was de buit binnen. 50-53.
Heerlijk om deze 1e pot te winnen al was het moeizaam en kan het nog veel beter.
Scores: Linda 14, Nicole 9, Anne 8, Stefanie 7, Hilde 6, Floor 5, Andrea 4.
18-09-2016 | Ruud


Siezoen 2016-2017



JU16 sluit het seizoen af met de 4e overwinning op rij (56-41)
Door een miscommunicatie over de aanvangstijd van de wedstrijd ontstond er een kleine chaos in Sporthal 't Zand. Jongens die zich vanuit de stad, vanaf de bank of vanuit bed naar de sporthal moesten haasten om de wedstrijd te spelen. Uiteindelijk begint de wedstrijd met een kwartier vertraging, en 5 minuten later zijn we met 11 man alsnog compleet (waarvoor mijn complimenten aan jongens en ouders)!
Hoewel de voorbereiding dus niet optimaal was en er amper is warm gelopen moeten de eerste 5 toch het veld in om te beginnen. Belangrijkste taak: zo snel mogelijk het ritme vinden en de stress van je af spelen.
Na een paar minuten in het 1e kwart zijn we al los lijkt het. De compacte zone van Giants wordt goed aangevallen en het scoringspercentage ligt hoog. In de defense staan we af en toe nog teveel af te wachten waardoor we makkelijke punten weggeven.
Met een 20-13 voorsprong beginnen we sterk aan het 2e kwart. De defense staat dit kwart uitstekend en we weten de tegenstander op 4(!) punten te houden. Een ruststand van 30-17 is daarom ook dik verdiend.
Het 3e kwart switchen we af en toe van defense waar Giants geen antwoord op kan geven. We pakken veel steals en kunnen af en toe toeslaan vanuit de break. In de eerste 9 minuten geven we maar 2 punten weg, waar we er zelf 14 weten te maken. Toch lijkt de scherpte totaal te zijn verdwenen in het 4e kwart. 2 time-outs in de eerste 4 minuten zijn nodig om iedereen weer een beetje op de rit te krijgen. Langzaamaan pakken we de draad weer op, maar het laatste kwart gaat alsnog verloren. Uiteindelijk toch een knappe overwinning om dit seizoen af te sluiten. Een seizoen waarin het niet altijd even makkelijk ging en we wedstrijden onnodig verloren, maar ook een seizoen waarbij iedereen kei hard heeft gewerkt en grote stappen heeft gezet!  26-04-2016 | Koen van den Heuvel
Bloed, zweet en lekke band: Mu22 wint van Springfield 57-62
Vorige week zaterdag stond de uitwedstrijd tegen Bladel op het programma. In de 8ste minuut, bij de stand 9-12, treft het noodlot Renee. Zij loopt een ernstige knie blessure op en wordt met een ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Hopelijk verloopt het herstel voorspoedig, maar dat zal zeker nog een tijd duren. Na overleg met de scheidsrechters, coaches en speelsters wordt besloten om de wedstrijd te staken. We hopen dat de wedstrijd wordt overgespeeld.
Met slechts 7 speelsters gaan we naar Berlicum voor de wedstrijd tegen Springfield. Vlak voor Berlicum krijgt een van de auto’s een lekke band. De wedstrijd begint met een kwartier vertraging. Drie weken geleden verloren we kansloos van Springfield. De coach had zijn team prima voorbereid op onze zone. We wilden nu uit een ander vaatje tappen en hadden tijdens de trainingen veel aandacht besteed aan man-to-man defense.
En dat had resultaat. Springfield komt heel moeilijk tot scoren en wij komen door fouten van de tegenstander vaak op de vrije worplijn. Kwartstand: 10-19. Een tegenslag is wel dat Yara tijdelijk naar de bank moet met een enkelblessure. Later zal ze toch nog kunnen spelen.
Het 2de kwart verloopt hetzelfde als het eerste. Wij scoren gemakkelijk en Springfield blijft aanvallend zwak. In de laatste 2 seconden pakt Desley nog een steal en scoort. Ruststand: 20-37. Een hele goede eerste helft dus!
In de eerste 3 minuten komt Springfield wat terug. Ze gaan in een zone staan. Even hebben we wat tijd nodig om het juiste antwoord hierop te vinden, maar we handhaven de voorsprong van 17 punten met het ingaan van het laatste kwart: 32-49.
Jonna brengt ons dan op een maximale voorsprong van 21 punten!! Springfield gaat weer naar m-t-m defense en vergroot de druk. Wij worden moe. En de lezer raadt het al: het zal toch niet weer spannend worden! Jawel hoor. In 6 minuten maken we 1 vrije worp en we zijn niet meer in staat om de fastbreak van Springfield te stoppen. Met nog 1 minuut te spelen is de stand: 53-56. Joyce, de moeder van Desley, heeft zin in koffie en gaat naar de kantine! Gelukkig maken Meike (spelend met een bloedende teen) en Yara nog 6 punten en winnen we: 57-62.
Drie uitstekende kwarten gespeeld, maar door de vermoeidheid en pijntjes werd het toch nog een close game. Maar het was een mooie revanche op Springfield. Met 20 wedstrijdpunten staan we nu op een gedeelde 2de plaats, maar ons doelsaldo is minder. Hopelijk wordt de wedstrijd tegen Bladel alsnog gespeeld en pakken we nog 2 punten.
25-04-2016 | leo holleman

JU16 wint terecht van EBBC (56-39)
Zonder Brandon gaan we in deze wedstrijd op jacht naar de 3e winst op rij.
Het 1e kwart begint matig, niet fel genoeg en ver onder ons niveau. Een time-out om iedereen wakker te schudden is blijkbaar nodig... Want na deze time-out buigen we in 5 minuten een 3-8 achterstand om naar een 24-12 voorsprong! Hiermee sluiten we het 1e kwart uitstekend af.
Deze lijn trekken we het 2e kwart door. Hoewel EBBC wat laf verdedigt nemen we geen gekke schoten maar blijven we het baltempo hoog houden om uiteindelijk toe te slaan. Iedereen durft te driven en te gaan voor de score. 8 verschillende spelers vinden dit kwart het netje wat samen goed is voor 18 punten en een ruststand van 42-22.
Het 3e en het 4e kwart wordt er weinig gescoord aan beide kanten. We spelen het grootste deel van de 2e helft onze 1-3-1 zone. Deze staat vaak al beter dan verwacht, maar het spelen zonder 24-klok werkt niet in ons voordeel. EBBC kiest er voor om hele lange aanvallen te spelen, af en toe tegen de anderhalve minuut aan. Daarnaast worden ze niet afgefloten voor lopen waardoor wij zelf een stuk minder aan de offense toe komen dan in de 1e helft.
Kwartstanden van 7-10 en 8-4 zijn het gevolg.
Wederom een wedstrijd waarin het verschil in kwaliteit groter was dan het verschil in de eindstand, maar waarin we verschillende dingen konden trainen en met vlagen uitstekend spel lieten zien. Over 2 weken wacht de thuiswedstrijd tegen WBB Giants op ons, waarbij we spelen om de 3e plaats.
11-04-2016 | Koen van den Heuvel

MU20 boeken succes in laatste thuiswedstrijd tegen Celeritas: 61-56.
De meisjes uit Groningen staan op de 2de plaats van de ranglijst. In de vorige thuiswedstrijd wonnen we met 1 punt. Dus de tegenstander is uit op revanche. Jonna begint aanvallend sterk en zet ons op een kleine voorsprong. Celeritas heeft veel last van onze zone verdediging. Kwartstand: 13-9.
In het begin van het 2de kwart krijgen we direct 2 3-tjes om de oren en Celeritas staat in de 4de minuut op voorsprong, 18-19. Maar dan doen we er verdedigend een stapje bij en scoren zelf ook. Met nog 2 seconden voor de rust zijn we niet scherp bij een inbounds situatie en Celeritas scoort nog. Ruststand: 30-24.
Onze zone staat weer als een huis en we veranderen tactisch niets. De eerste 5 minuten hebben we het heft in handen en lopen uit naar een maximale voorsprong van 11 punten (43-32) in de 6de minuut. In het restant van het kwart komt Celeritas wat terug. Met de stand 46-39 beginnen we slap en ongeconcentreerd aan het laatste kwart. We krijgen in een mum van tijd 2 easy baskets tegen en we nemen snel een time out. Celeritas komt dichterbij en in de 6de minuut staan ze op voorsprong: 51-52. Zoals gewoonlijk is het weer zinderend spannend. Maar die spanning werkt niet verlammend. We komen moeilijk tot een veldscore maar we staan wel vaak op de vrije worplijn. Yara, Desley, Meike en Laila zijn koele kikkers!! Alle 8 kansen worden benut. Met nog 1 minuut op de klok is de stand 57-54. Het is nog wel hectisch, maar we geven het niet meer af. Door onze goede defense en de trefzekerheid vanaf de vrije worplijn winnen we weer van Celeritas.
Door deze winst staan we nu op de 3de plaats. Op het programma staan nog 2 uitwedstrijden tegen Bladel en Springfield. Beide teams staan onderaan. Het is nu zaak om ook tegen deze teams geconcentreerd en intensief te spelen en de punten mee naar Bakel te nemen.    11-04-2016 | leo holleman

JU16 wint van Almonte: 64-41
Het 1e kwart schieten we uit de startblokken en laten we Almonte weten dat er voor hen niks te halen is in deze wedstrijd. De press staat goed en de vele steals worden omgezet in goede scores waardoor we met een 11-0 run de wedstrijd openen. Daarnaast wordt de set-offense vrijuit maar op hoog tempo gespeeld waardoor er aantrekkelijk basketbal ontstaat.
Kwartstand 19-6
Het 2e kwart switchen we van press wat zijn vruchten afwerpt. We forceren een aantal turnovers maar weten dit nog niet in scores om te zetten. Almonte schiet daarentegen uit het niets 3 3tjes achter elkaar raak waardoor we even het spoor bijster lijken. Na de time-out herstellen we dit enigszins en pakken we nog een 8-0 run voordat we de rust in gaan.
Het 3e (15-11) en het 4e kwart (16-9) zijn vergelijkbaar met elkaar. We hebben in de defense de mogelijkheid om veel dingen te oefenen die we in de trainingen behandeld hebben. Dit gaat met vlagen heel aardig, maar we geven ook een aantal makkelijke scores weg doordat we net te laat komen. Maar het was te verwachten dat dit nog niet allemaal perfect zou gaan. In de offense blijven we gecontroleerd spelen. Iedereen durft de drives te pakken en het tempo wordt zo hoog mogelijk gehouden. Hoewel dit niet altijd beloond wordt is het wel goed om te zien dat iedereen het geduld heeft om op de beste mogelijkheid te wachten en die ook te pakken.
Met 8 punten uit 8 wedstrijden mogen we volgende week in Den Bosch voor de volgende 2 punten strijden.
03-04-2016 | Koen van den Heuvel

MU20 verliezen van Springfield: 73-51
Na 4 keer winst tegen de nummers 1 t/m 4 van de ranglijst speelden we zaterdag uit tegen Springfield, voorlaatste in de competitie. Thuis wonnen we gemakkelijk, maar toen was hun beste speelster (nr. 12) er niet bij. In de trainingen hadden we ons speciaal gericht op hun inside spel en rebound kracht.
We startten goed en na 3 minuten staat het 4-11. Dan staat nr 12 op en zij zorgt voor een kleine voorsprong bij het einde van het 1ste kwart: 19-17. We kunnen merken dat de tegenstander zich heeft voorbereid op onze zone. Ze passen goed en vinden regelmatig de zwakke plekken in de zone. Bovendien schieten ze met scherp. Aanvallend loopt het bij ons niet super. In dit kwart scoren we vooral door vrije worpen. De ruststand is 36-29.
In de rust passen we onze zone wat aan. De bedoeling is om meer druk te zetten op de forwards. Aanvankelijk gaat dat goed en we komen terug tot 38-35. Maar Springfield vindt daar ook oplossingen voor en zet ons op een achterstand van 12 punten voor het begin van het laatste kwart. Er is natuurlijk nog genoeg tijd om de achterstand te verkleinen. Maar dat lukt niet. Onze aanval loopt voor geen meter. We staan stil en nemen geen initiatief. Springfield ruikt bloed en in een mum van tijd staan we 20 punten achter. De wedstrijd is gedaan. Eindstand: 73-51.
Na 5 zeges op rij is dit natuurlijk een forse domper. Maar we verliezen verdiend. De meisjes uit Berlicum troeven ons op alle fronten af. Nu liggen we weer 3 weken stil en dan volgen nog 3 wedstrijden.
21-03-2016 | leo holleman

JU16 wint eenvoudig van EBBC (57-31)
De 2 wedstrijden voor de winterstop tegen deze tegenstander werden allebei ruim gewonnen, dus deze wedstrijd lag de focus niet op een monsterscore maar vooral op het uitvoeren van de taken, en om verschillende dingen te trainen in het veld. Het 1e kwart maken we de punten vooral uit de steals die we in de press pakken, omdat de scherpte in het afmaken van de (goed uitgespeelde) offenses ontbrak. De defense staat een stuk beter dan laatste wedstrijden waardoor EBBC dit kwart alleen vanaf de vrije worp-lijn het netje weet te vinden. (14-4)
Het 2e kwart is vergelijkbaar met het 1e. Hele goede aanvallen die net niet afgerond worden waardoor we onszelf eigenlijk te weinig belonen.
Met een ruststand van 25-14 doen we onszelf nog tekort. Na de rust switchen we vaker van defense, waar EBBC geen antwoord op kan geven. Vaak kunnen we de traps al op aanvalshelft zetten of de lange bal onderscheppen waardoor we het 3e kwart met 12-0 weten te winnen.
Het laatste kwart finishen we eindelijk tegen een hoger percentage, maar vindt EBBC ook makkelijker de open man tegen de press waardoor we niet heel veel verder uit kunnen lopen.
Het verschil in kwaliteit was een stuk groter dan de uitslag doet vermoeden, maar de 2 punten zijn binnen. De volgende wedstrijd is over 2 weken, dan ontvangen we de jongens van Almonte.
21-03-2016 | Koen van den Heuvel

JU16 komt tekort en verliest van Blauw-Wit (47-77)
Hoewel we sterk aan de wedstrijd beginnen nemen de jongens uit Roosendaal vanaf minuut 4 de wedstrijd in handen. Waar wij in de offense te snel schoten nemen komen we in de defense steeds nét tekort en daar maakt Blauw-Wit maximaal gebruik van. Ze lijken minuten lang bijna niet te kunnen missen waardoor we het 1e kwart al tegen een achterstand aan kijken. (9-22)
Het 2e kwart hebben we onnodig veel problemen met de m-t-m press van de tegenstander waardoor we te veel turnovers pakken en de lay-ups ons wederom om de oren vliegen.
Ruststand: 18-42.  Het 3e kwart pakken we de draad een stuk beter op en beginnen we sterk. We krijgen meer grip op de drives van Blauw-Wit en geven weinig offensive rebounds weg. Daarnaast loopt de break beter waardoor we 8 punten in kunnen lopen. Maar deze (zwaarbevochten) punten worden daarna door veel turnovers binnen 2 minuten weer weggegeven waardoor de achterstand geen moment kleiner zal worden dan 16 punten.
Ook al bedraagt de achterstand aan het begin van het 4e kwart 31 punten willen we in ieder geval nog 10 minuten lang goed basketbal laten zien. Waar we in de eerste helft steeds net te laat stapten in de defense werkt de pack line dit kwart prima. We geven in de eerste 8 minuten maar 5 punten weg en laten in de offense de bal snel rond gaan waardoor de ruimtes ontstaan om te driven. Een wedstrijd die we uiteindelijk terecht verliezen omdat we zeker in de 1e helft genadeloos werden afgestraft op kleine foutjes. Maar daardoor wel leerzaam, nu alleen zorgen dat ook deze kleine foutjes eruit gehaald worden!
Volgende wedstrijd: thuis tegen EBBC.  14-03-2016 | Koen van den Heuvel

Magistrale overwinning van MU20 tegen de koploper: de vijfde op rij!!
In januari hebben we als doel gesteld om minstens een keer van elke tegenstander in de competitie te winnen. Dit lukte tot nu toe tegen alle teams, behalve Bridge Towers, de aankomend kampioen. Na een maand rust stond zaterdag de thuiswedstrijd tegen hen op het programma.
Door omstandigheden konden Jonna, Desley en Cato niet meespelen. We waren dus met 8 fitte speelsters. We starten in onze zone defense en we verwachten dat BT zou pressen. BT begint met een 3-tje en neemt een voorsprong van 5 punten (4-9). We lossen de press best goed op maar de makkelijk score kansen worden (nog) niet benut. Ook de vrije worpen vallen niet zo goed en dat blijft zo de hele wedstrijd (12-28). We merken wel dat de scheidsrechters niet veel toelaten, en het regent p’s bij BT.  Stand na het 1ste kwart: 13-14.
In het 2de kwart blijven de twee teams dicht bij elkaar. In de zone zorgen we ervoor dat de bal niet meer zo gemakkelijk inside kan worden gepasst. Dat gaat gaande de wedstrijd ook steeds beter. Het outside shot van BT valt gelukkig niet echt, maar we hebben wel problemen in de verdedigende rebound. BT krijgt teveel tweede kansen. In de aanval is Laila in dit kwart onze belangrijkste troef: 12 punten waarvan 3 3tjes.
Ruststand: 35-35.
Na 3 minuten in het 3de kwart is de stand 37-39. Dan nemen Meike en Yara het score stokje over van Laila. Meike is nu trefzeker van de vrije worplijn en maakt ook nog een and-one (7 punten). Yara krijgt het nu ook op haar heupen (8 punten). BT heeft het nog steeds erg moeilijk met onze defense en scoren 3 minuten niet. Tussenstand na het 3de kwart: 50-45.  BT gaat in het 4de kwart in een grote 3-2 zone staan. Aanvankelijk levert dat problemen op voor ons. We zijn even zoekende. Het is belangrijk om nu de zogenaamde short corner aan te passen. Een speelster staat dan tussen de basket en de zijlijn op de achterlijn. Van daaruit kun je de zone “van achteren” aanvallen. En dit bleek erg effectief. Yara wordt bediend door goede passing en gooit er 4 “bommen” in vanachter de 3-puntlijn. Na 5 minuten is de tussenstand 65-55. We spelen zelfverzekerd en raken niet in paniek. Het resultaat is een schitterende overwinning tegen de koploper: 71-63!
14-03-2016 | leo holleman

JU16 werkt hard, maar wint niet in Tilburg (59-54)
Van de 3 eerdere ontmoetingen met High Five wonnen we er 2 waarvan de laatste overwinning zwaarbevochten was (50-48). We wisten dus wat ons te wachten stond in Tilburg.
Ondanks dat we wisten dat we een press tegen zouden krijgen beginnen we wat zenuwachtig en gehaast waardoor er net zoals in de thuiswedstrijd binnen 3 minuten een 10-2 score op het bord staat in het voordeel van High Five.
Gelukkig herpakt iedereen zich na de 'noodzakelijke' time-out en loopt de pressbreaker steeds beter.
Stand na het 1e kwart: 17-13
Het 2e kwart beginnen we heel sterk door een goede defense om te zetten in volwassen en geduldige set offenses. Dit resulteert in een 8-0 run en de voorsprong in de wedstrijd. Hierna zakt het alleen een klein beetje in waardoor we uiteindelijk met een 31-30 achterstand de rust in gaan.
In de 2e helft wordt steeds duidelijker dat een close game zal gaan worden. Het gaat 20 minuten lang gelijk op met een maximale voorsprong van 6 punten.
Het 4e kwart is aan beide kanten rommelig. Schoten vallen niet, onnodige turnovers en verkeerde keuzes. Toch staan we met nog 3 minuten op de klok 3 punten voor.
Maar nr 11 in het Geel-Blauw beslist uiteindelijk de wedstrijd in hun voordeel.
Na een 3tje en een lange floater te hebben geraakt staat High Five met 56-54 voor.
Na een gemiste kans van ons is het zaak om zo snel mogelijk een fout te maken zodat de klok stil staat. Helaas wordt deze fout te opzichtig op de man gemaakt waardoor we een (terechte) onsportieve fout krijgen.
Één vrije worp wordt door hun verzilverd, wij pakken nog een steal maar komen niet meer tot een goede poging en krijgen daarna nog een lay up om de oren...
De werklust werd helaas deze keer niet beloond met 2 punten.
Eindstand 59-54
We hebben nu 2 weken om ons voor te bereiden op de thuiswedstrijd tegen Blauw-Wit waar we in uit met 24 punten onderuit gingen. Werk aan de winkel dus!   28-02-2016 | Koen van den Heuvel

Vier op een rij: Mu22 wint tegen Black Eagles, 53-69
Tegen de meisjes uit Rosmalen hebben we twee keer eerder verloren. Het team wordt gedomineerd door hun pointguard nr. 6. Een zeer balvaardige en goed schietende speelster die bovendien ook erg agressief kan verdedigen. Het is dus erg belangrijk om haar zo goed als mogelijk uit haar spel te halen.
We beginnen in onze zone. Het is snel duidelijk dat Black Eagles zich hier op heeft voorbereidt. Ze screenen onze baseline verdedigers, gebruiken skip passes en passen de center inside aan. Het 1ste kwart gaat gelijk op, wel staan we met 3 punten voor: 15-18.
De eerste vijf minuten van het 2de kwart zijn voor Rosmalen. Ondermeer door drie 3-tjes pakken ze een maximale voorsprong van 11 punten (32-21). Aanvallend is het bij ons een chaos. Tijd voor een time out waarin ik op mijn bekende subtiele wijze probeer het team weer op de juiste weg te helpen. En dat lukt. We pakken het initiatief en zetten de ruststand 38-34 op het score bord.
Even overweeg ik een box-and-one te gaan spelen op nr. 6, maar besluit toch om in de zone te blijven spelen. De opdracht is om de guard niet te laten penetreren. Desley, Jonna, Renee en Laila doen dat voor in de zone uitstekend. Cato en Yara verdedigen de hoeken goed en Meike en Sanne verdedigen houden de bucket dicht. Kortom de zone is heel sterk. Het schot van Black Eagles is in de kleedkamer achtergebleven. Ze scoren dit kwart 4 punten. Stand na het derde kwart: 42-50.
Er is in de korte pauze even een euforische stemming maar gelukkig zijn we in het veld weer goed geconcentreerd. Vooral in dit kwart komen onze punten van de hand van Yara (o.a. 3 3tjes). De hoop op een comeback verdwijnt bij Rosmalen. Met nog 15 seconden op de klok en een ruime achterstand wil nr. 6 de wedstrijd uitdribbelen. Het is een ongeschreven regel dat er dan handjes geschud worden en de seconden worden uitgedribbeld. Maar Jonna en Desley zijn van die ongeschreven regel niet op de hoogte en nog steeds gretig. Jonna pakt een steal, passt naar Desley die in de voorlaatste seconde scoort.. Eindstand: 53-69.
Een winning streak van 4. Dat is, dit en vorig jaar, niet eerder gebeurd. Een collectieve overwinning waarin alle speelsters een belangrijke inbreng hebben gehad.
Helaas liggen we nu een maand stil. Daarna ontvangen we thuis de koploper en bijna kampioen Bridgetowers uit Werkendam. Hier hebben we 2 keer van verloren. Onze doelstelling is om minimaal 1x te winnen tegen alle teams. Dus de uitdaging is duidelijk.
15-02-2016 | leo holleman

Derde overwinning op rij voor MU20 tegen Crackerjacks: 69-53
De meisjes uit Amersfoort maakten ons in de eerste competitie wedstrijd dik in. Maar in de uitwedstrijd wonnen wij met 2 punten verschil. Na de 2 overwinningen tegen Groningen en Bladel waren we vol vertrouwen en we waren voorbereid op een zone verdediging van hen.
Inderdaad startte Crackerjacks met een 1-3-1 zone. Voor Laila de kans om met twee 3-tjes ons op voorsprong te zetten. Ook Renee knalt er een 3-tje in. Kwartstand: 16-11.
Deze beide guards speelden een sterke wedstrijd: 5 3-tjes en samen 29 punten.
Ook in het 2de kwart blijft Crackerjacks nog even in de zone staan, maar we vinden steeds goede opties en bouwen de voorsprong uit tot de ruststand van 35-24.
Een comfortabele voorsprong, toch? We beseffen gelukkig wel dat we pas op de helft van de wedstrijd zijn. Tot aan de 5de minuut van het derde kwart (41-28) blijft de voorsprong in onze handen. Dan scoort hun nr 12 6 punten op rij en slinkt de voorsprong. Maar in de resterende 2 minuten geven we weer gas en de stand is met ingang van het 4de kwart: 53-38. Nog steeds 15 punten voor.
Inmiddels is Crackerjacks full court m-t-m gaan spelen. We hebben geen goed antwoord daarop. We zoeken moeilijke oplossingen en verliezen vaak de bal. Na 6 minuten is de stand: 57-50. Er sluipt onrust in het team. Cato, terug na een lange blessure, neemt dan het heft in handen en scoort 6 punten in 2 minuten. Het verzet van Crackerjacks is gebroken en we winnen met 69-53.
Aanvallend was het een erg goede wedstrijd waarin we geen echte terugval hebben gekend. Bovendien hadden we 4 speelsters in de dubbele cijfers. Erg goed. Maar er zijn natuurlijk wel verbeterpunten. Vooral de rust houden tegen de press. Ook verloren we te vaak de bal na een verdedigende rebound. De outletpass was slecht of we lieten hen de bal zomaar van ons af pakken. Daar is een eenvoudige oplossing voor: gebruik je ellebogen. Maar die tip van mij zit nog niet in de hoofden van de meiden. We zijn te lief!?
Na de carnaval spelen we uit tegen Black Eagles uit Rosmalen. Daar hebben we nu 2x van verloren. Ons doel is dat we van elk team in de competitie minstens 1x willen winnen, dus….
31-01-2016 | leo holleman

MU20, Tweede overwinning in 2016 tegen Bladel: 51-58
De thuiswedstrijd tegen de meisjes uit Bladel wonnen we, na een grote voorsprong, maar nipt. Het gameplan was om ervoor te zorgen dat we geen easy baskets tegen zouden krijgen door hun fast break. Ook willen we van het begin de snelheid van Jonna gebruiken door vanuit de zone snel de fast break te lanceren. In de 1ste helft slagen we hier erg goed in. Bovendien loopt onze aanval heel erg goed. Er is veel beweging en creativiteit. Aanvallend was dit wel een van onze beste helft van het seizoen. We leiden bij rust met 14 punten, 20-34.
De lezer van deze stukjes weet inmiddels wel dat we wel houden van spannende thrillers. Wellicht overmoedig door de grote voorsprong beginnen we niet scherp aan de tweede helft. Maar Bladel vergroot ook de druk op onze aanval. We worden vaak afgefloten voor loopfouten maar maken ook veel andere turnovers. Daardoor kan Bladel in deze helft hun fast break wel goed lopen. Bovendien schieten we slecht van de vrije worplijn. Bij de start van het 4de kwart staan we desondanks nog 10 punten voor. Maar aanvallend stokt ons spel nog steeds en door 2 3-tjes van Bladel blijven er slecht 3 punten over van de grote voorsprong. Maar de laatste minuten herpakken we ons en kunnen de voorsprong weer iets vergroten: 51-58.
Weer 2 punten! Toch wel een beetje jammer dat we het hoge niveau van de 1ste helft niet de hele wedstrijd hebben kunnen vasthouden. Aanstaande zaterdag spelen we thuis tegen de nr. 2 Crackerjacks uit Amersfoort. De 1ste thuiswedstrijd werden we opgerold, de uitwedstrijd wonnen we verrassend met 2 punten. Voor degenen die wel van een beetje spanning houden, we spelen om 15.00 uur.
25-01-2016 | leo holleman

Prachtige overwinning voor MU22 tegen Celeritas 59-58
In de eerste wedstrijd van het seizoen werden we in Groningen door Celeritas van het veld gespeeld met zo’n 30 punten verschil. Maar we weten inmiddels dat Celeritas in hun uitwedstrijden veel meer moeite heeft om te scoren. Met 2 hele goede trainingen achter ons hebben we er vertrouwen in om de tegenstander goed weerwerk te bieden.
Yara opent met een 3-tje maar mede omdat we 3 vrije worpen missen komt Celeritas langszij en pakken het eerst kwart: 11-14.
In het 2de kwart gaat de strijd gelijk op. We merken dat Celeritas ondanks hun lengte overwicht veel moeite heeft met onze zone. We werken keihard maar met de rust staan we toch 5 punten achter: 27-35.
In eerste 5 minuten na de rust zijn de meiden uit Groningen scherper dan wij en ze brengen het verschil op 10 punten. Dat vindt Jonna wel genoeg: door een aantal steals en open lay ups scoort ze achter elkaar 8 punten. Op het einde van het kwart staat het 44-47.
Celeritas zet 46-51 op het score bord maar een vrije worp van Meike en een 3-tje van Yara brengt ons terug tot op 1 punt (50-51). Dan is het weer Celeritas (50-54) en weer Yara (53-54). De spanning is weer enorm, maar we zijn en blijven geconcentreerd spelen. Conditioneel zijn we ook iets sterker. In de resterende 4 minuten blijven beide teams scoren maar we komen niet voor te staan. Met nog 13 seconden op de klok (57-58) krijgt Meike de bal op de high post en maakt een drive naar de basket. Ze wordt hard verdedigd maar maakt de lay up. Ze krijgt ook nog een bonus maar die gaat mis. Er staan nog 9,3 seconden op het bord, de bal gaat uit en Celeritas heeft de inbounds. We nemen een time out en bespreken wat we gaan doen. Even overwegen we om over te schakelen naar een mtm verdediging maar we besluiten om toch in onze zone te blijven.
De spanning op het veld en de tribune is om te snijden. Nog een keer halen de meiden alles uit de kast: Celeritas krijgt niet de gelegenheid om nog een schot te nemen binnen de reguliere speeltijd. OVERWINNING voor ons tegen de nr. 2 van de ranglijst!!  We zijn opgelucht en heel erg blij.
Aanstaande zaterdag spelen we in en tegen Bladel, de rode lantaarn drager in de competitie. We hebben daar vorig jaar een belabberde wedstrijd gespeeld en verloren. Nu is het tijd, om net als PSV, te bewijzen dat we ook tegen “de kleintjes” keihard willen werken en de punten mee naar Bakel nemen.
18-01-2016 | leo holleman

JU16 verslaat High Five met duidelijke cijfers en wordt winterkampioen in de 1e klasse!
Het doel was voorafgaand aan de wedstrijd duidelijk: met minimaal 7 punten verschil winnen van de concurrenten uit Tilburg. Helaas is Joris ziek en kan hij er deze wedstrijd niet bij zijn, maar voor een overvolle tribune en vol zelfvertrouwen startten we aan deze laatste en beslissende wedstrijd.
Het 1e kwart schieten we uit de startblokken en zetten we de uitstekende defense om in makkelijke scores van Cain en Brandon aan de andere kant. Na 3 minuten staat er een keurige 12-2 score op het bord en forceren we een time-out bij High Five. Na deze time-out letten we even niet op en daar profiteert de tegenstander van door een 6-0 run te pakken. Maar de jongens herpakken zich wat resulteert in mooie aanvallen en een strakke defense.
Stand na het 1e kwart: 19-13
Dit kwart switchen we naar een 2-1-2 zone waardoor we minder problemen krijgen met de weak side screens van High Five. Dit werpt zijn vruchten af en iedereen staat uitstekend te verdedigen waardoor Rubin, Sjoerd, Thijs en JJ veel rebounds kunnen pakken waarna keer na keer de breaks gestart kunnen worden. Ook wanneer we de punten niet uit de break komen halen spelen we soepel, pakken we goede drives en maken we goede keuzes.
Stand bij rust: 37-24
We weten dat we er nog 20 minuten vol voor moeten knokken om niet in dezelfde val te trappen als in de uitwedstrijd. Maar het is duidelijk dat wij de wedstrijd in de eerste helft in de hand hadden.
In het 3e kwart zet High Five een press neer, maar daar hebben we niet al te veel moeite mee. We krijgen goede kansen onder de ring en met hoog baltempo wordt er genoeg ruimte gecreëerd en met een aantal sterke drives van Sjoerd lopen we beetje bij beetje meer uit. High Five heeft veel fouten nodig om ons af te stoppen. Maar niet alleen onder de ring pakken we de punten... JJ krijgt de ruimte om te schieten en dat laat hij niet aan zich voorbij gaan. Met 2 3tjes en een verre 2-punter neemt hij een tijdje het voortouw. Stand na het 3e kwart: 55-33
Het laatste kwart leunen we absoluut niet achterover. Koen, Youri en Teun zijn uitstekend in de close-outs en Stefan en Arben houden onderin de baseline keer op keer dicht. De wedstrijd lijkt alleen maar makkelijker en mooier te worden doordat de wedstrijd meer en meer in ons voordeel beslist zal gaan worden. Youri sluit de wedstrijd af met een aantal goede snelle acties en 6 punten in de laatste 3 minuten.
EINDSTAND: 79-48
Een heerlijke wedstrijd waarin iedereen (met steun van het publiek) er alles aan heeft gedaan om te winnen! Een duidelijke overwinning om de 1e plaats te bemachtigen.
Na de winterstop zullen we meer tegenstand mogen verwachten, maar zullen we er net zo hard voor blijven trainen om zo hoog mogelijk te eindigen!
13-12-2015 | Koen van den Heuvel

MU 20 verliest van Lokomotief na een vervelend slot, 65-60
Met slechts 7 speelsters gaan we naar Rijswijk. Lokomotief kennen we niet, ze staan net onder ons op de ranglijst. We starten in een zone en aanvallend is Jonna scherp; ze scoort 12 van de 18 punten. Stand na het 1ste kwart: 13-16. In het 2de kwart komen we in de problemen; Meike heeft last van haar knie en kan niet voluit gaan en Yara moet naar de kant door een enkelblessure We scoren nu weinig en Lokomotief staat bij de rust voor: 28-26.
In het 3de kwart gaat Jonna door met scoren: 16 punten in dit kwart en het is nog steeds een spannende en gelijkopgaande wedstrijd: 45-42. In de 3de minuut van het laatste kwart is de stand gelijk: 53-53. Maar dan laten de scheidsrechters plotseling de teugels los. Lokomotief voelt dat kennelijk aan want ze gaan nu heel erg fysiek spelen. We zijn moe en Lokomotief loopt uit: 63-55. Met nog 4 minuten op de klok schakelen we over op mtm verdediging. Ondanks de vermoeidheid halen de meiden nog een keer alles uit de kast: 63-60, maar een onnodige persoonlijke fout brengt Lokomotief op de vrije worplijn: 65-60. Maar in die slotfase gebeurt er helaas meer. Renee krijgt opmerkingen naar haar hoofd geslingerd die absoluut niet door de beugel kunnen. We zijn met zijn allen ontdaan, fysiek en mentaal kapot en doen iets wat we nog nooit hebben gedaan. We weigeren de hand van de tegenstander te schudden om ze te feliciteren. Heel erg vervelend dit slot.
Komend weekend hebben we geen wedstrijd, daarna spelen we thuis tegen de ongeslagen koploper Bridge Towers. Tijd om even terug te kijken. De eerste twee wedstrijden (Crackerjacks thuis en Groningen uit) worden we van het veld geveegd.
Vervolgens winnen we thuis net van Bladel en uit van Crackerjacks. Dan komt het blessure spook op bezoek. In de laatste seconden van de wedstrijd tegen Black Eagles (verlies) gaat Sanne van Rhee zwaar door haar enkel en is maandenlang uitgeschakeld. Tijdens de daarop volgende training is Lotte de klos. Ook zij is langdurig niet inzetbaar.
Voor de uitwedstrijd tegen de koploper uit Werkendam, die we nipt verliezen, moet Meike afhaken met een knie blessure. Dan winnen we gemakkelijk thuis van Springfield, maar gaat Cato voor de bijl: enkel en krukken!!!
We hebben dus heel veel geïncasseerd in de afgelopen maanden. Nu maar even de komende 2 weken tot rust komen en dan spelen we op 28 november thuis tegen de koploper.
16-11-2015 | leo holleman

Winst voor MU20 tegen Springfield (72-48)
Na de thriller vorige week tegen de koploper speelden we zaterdag tegen de meisjes uit Berlicum. Zij staan een plaats onder ons op de ranglijst. Enkele weken geleden zijn we met een paar speelsters in Berlicum wezen kijken. Dus we kenden het team. Veel kleine (snelle) speelsters en een lange center. Hun beste speelster zou echter niet mee doen.
We starten erg goed en lopen gemakkelijke fast breaks (7-0). Dan komt Springfield terug (9-7). We geven weer gas en het 1ste kwart eindigt met de stand 21-12. Die lijn trekken we door in het 2de kwart (37-16). Dan protesteer ik tegen een beslissing van de scheidsrechter. Het resultaat is een T (technische fout) die volkomen onterecht binnen 10 seconden wordt gevolgd door nog een T. Het betekent dat ik mijn tas kan pakken en de zaal uit moet. Ik probeer nog wat te coachen vanaf de tribune maar de scheidsrechter pikt dat niet en dreigt de wedstrijd te staken als ik niet naar de kantine ga. Kortom een hoop commotie, maar het betekent wel dat het team nu zelf alle beslissingen moet nemen (wissels, time outs en tactiek).
Oh ja, de ruststand is 44-31.
Na de rust is de center van Springfield hot. Ze scoort 11 punten op rij in het 3de kwart. De stand is dan 49-42. In een time out van ons oppert Laila het idee om een box-and-one te spelen. Dat is een combinatie verdedediging waarin 4 speelsters in een zone staan en een speelster strikt man-to-man verdedigt op de center. Laila en Yara slagen er prima in om de center uit te schakelen. Springfield komt nauwelijks tot scoren terwijl wij wel lekker aanvallen. Eindstand 72-48.
Het valt niet mee om een wedstrijd te volgen van je team vanuit de kantine. Het team verdient wel een groot compliment voor de manier waarop ze zelf de zaakjes geregeld hebben en de tactische omzetting die de wedstrijd besliste.
Volgende week uit tegen Lokomotief uit Rijswijk. De diskwalificatie van mij heeft gelukkig geen schorsing tot gevolg. Dus ik kan mee. Deze week toch maar eens nadenken of ik niet thuis blijf , want het team kan het zelf wel&/pages/verslagen#9786;
08-11-2015 | leo holleman

Heren 1 wint ook haar 4e wedstrijd op rij, tegen Venray.
We starten scherp aan de wedstrijd, met goede defense. Wel veel TO's (aan beide zijden), waar wij meer profiteerden dan Jumpers, die veel makkelijke (open) lay-ups misten.
Ruststand 30-23 voor YS.
Vervolgens een zeer matig 3e kwart vanuit onze kant, waardoor Jumpers weer aan kan haken, en na het 3e kwart staan we nog maar 2 punten voor (46-44)
De rest van het 4e kwart loopt redelijk gelijk op, waar wij niet uit kunnen lopen (wat we wel hadden moeten doen) Met nog ongeveer 2,5 minuten te gaan is de stand 61-57, waar wij vervolgens een 13-0 run tegen over zetten en uiteindelijk winnen met 74-57.  07-11-2015 | Edwin

Nipt verlies tegen de koploper uit Werkendam: 57-56
Door 3 ernstige enkel blessures hebben we slechts 8 meiden om het op te nemen tegen de ongeslagen koploper Bridge Towers.  ‘s Middags tijdens de wandeling met de hond in het bos zag ik een video van hen tegen Bladel. Ze gebruiken een felle full court press en ook bleek dat ze weinig moeite hadden met een m-t-m verdediging. We besluiten om met 2 guards te beginnen en afwisselend zone en m-t-m te verdedigen.
We starten met een gemiste open lay up en 2 gemiste vrije worpen. Na 3 minuten staan we 5-2 achter maar we komen goed terug (5-9). In de 7de minuut bij de stand 11-11 moet Meike afhaken; haar knie speelt op. Dat is een forse tegenvaller en beinvloedt ons spel. Na het eerste kwart is de stand 23-16.
De achterstand loopt wat verder op in het 2de kwart (32-21), maar dan herpakken we ons en de ruststand is 36-31. We doen nog steeds mee en we merken dat Bridge Towers heel veel moeite heeft met onze zone. Een verrassing, zoals in Amersfoort, hangt in de lucht. En dat bevalt het publiek niet. Een groepje, aangeschoten en luidruchtige jongens zorgen voor veel kabaal. De opdracht is om hier geen aandacht aan te besteden en geconcentreerd te blijven. En dat doen de meiden in de 2de helft uitstekend: 11 van de 13 vrije worpen worden gescoord.
Onze zone staat als een huis. Cato speelt alsof ze 25 cm langer is en is sterk in de rebound. Renee en Jonna spelen voorin erg agressief en ze ontregelen de passing van de tegenstander en pakken steals. We hebben vertrouwen in een verrassende afloop.
In het 3de kwart komen we langzaam dichterbij: 46-44. Een fout op Jonna levert 3 vrije worpen op, Ze maakt er 2 van. Een drietje van Yara brengt ons op voorsprong. Het wordt een puntje puntje wedstrijd. Bridge Towers zit in foutenlast en daar maken we goed gebruik van. Na 7 minuten is de stand 51-53, maar Bridge Towers pakt weer de leiding door een 3-tje. Een score van Jonna en de bonus vrije worp: 54-56 in de negende minuut. Bridge Towers gaat nu voor een alles of niets press. Helaas verliezen we de bal en zij komen op de lijn: 55-56. Dan is er een inbounds voor ons aan de zijlijn en dat gaat niet goed. Balbezit en score: 57-56. In de laatste 5 seconden is er nog een schotpoging van eigen helft maar die gaat mis.
Volgende week de thuiswedstrijd tegen Springfield die zonder punten onderaan de ranglijst staan. Als we met dezelfde inzet en agressiviteit spelen als tegen Bridge Towers houden we de 2 punten in Bakel!!
02-11-2015 | leo holleman

Crackerjacks – Yellow Sox MU22: 60-??
De eerste competitie wedstrijd van dit seizoen thuis tegen Crackerjacks (CJ) uit Amersfoort, verloren we kansloos met 51-79. Ze zijn de ongeslagen mede-koploper.
In onze sporttas zitten een aantal verbeterpunten om meer tegenstand te bieden, maar geen tenues!! Halverwege de reis naar Amersfoort komen we daarachter; de tenues liggen netjes gewassen nog in Bakel. Na wat heen en weer bellen blijkt dat er gelukkig nog reserve tenues in Amersfoort aanwezig zijn. Wel net al in gespeeld maar we hebben niet veel keus.
Een van de belangrijkste opdrachten voor ons is om de fast break van CJ te verdedigen. Maar daar komt in het begin van de wedstrijd weinig van terecht: 10-2. De press breaker komt goed uit de verf, maar opgelegde kansen worden door ons niet benut. Stand na het 1ste kwart: 18-9. Het 2de kwart starten we goed en na 5 minuten staat er 22-20 op het scorebord. Dan slaat CJ weer een klein gaatje en beide teams sluiten met een 3-tje de eerste helft af met de stand 31-26.
We merken dat CJ zonder de punten uit de fast break, die we nu wel steeds goed afstoppen, moeite heeft met onze verdediging, afwisselend m-t-m en zone. Wij hebben eigenlijk steeds meer moeite met de press van CJ.
Het begin van de 2de helft is CJ sterker en ze lopen uit naar 38-29. Ze gaan nu ook in een zone staan. En dat pakt heel slecht voor hen uit. Door slim te passen creëren we open schoten voor Yara. Zij laat die kansen niet onbenut en scoort 15 punten in dit kwart (3 3-tjes)!! Renee en Laila scoren ook nog en we staan na het 3de kwart voor: 47-49.
Het hele 4de kwart spelen we zone. CJ weet amper van afstand te scoren en drives worden samen goed verdedigd. De meisjes uit Amersfoort weten geen oplossing te vinden voor de agressieve defense van ons. Wij blijven veel balverlies lijden tegen de press. Het wordt dus een heel spannend slot. Na 5 minuten heeft CJ 1 punt voorsprong (57-56). Meike en Laila nemen de scores voor hun rekening en bij de stand 60-60 staat Meike op de vrije worplijn. Ze scoort beide vrije worpen: 60-62. CJ scoort niet, de rebound is voor ons en de outlet pass gaat naar Renee. Er wordt een harde persoonlijke fout op haar gemaakt met nog 2,9 seconden op de klok. Dus 2 vrije worpen. Maar ze kan niet verder spelen. Jonna komt in het veld en benut een vrije worp: 60-63. Het wanhoopschot van CJ gaat mis en wij pakken een ongelofelijke en onverwachte overwinning.
Super gedaan meiden!! Op basis van wilskracht en inzet in de verdediging nemen we 2 punten mee naar Bakel. De bezwete tenues blijven achter in Amersfoort.
11-10-2015 | leo holleman

MU22: verlies in Groningen, winst tegen Bladel
Vorige week zondag stond de uitwedstrijd tegen Donar uit Groningen op het programma. Na de lange reis startten we heel erg goed en pakken de voorsprong na 6 minuten: 8-15! Maar dan neemt Groningen het initiatief en komen dichterbij: 18-19. Zo goed als het 1ste kwart verliep, zo slecht was het 2de kwart. In 8 minuten weten we slechts 2 punten te maken. We hebben geen antwoord op het snelle en fysieke spel van de tegenstander. Ruststand: 40-27.
Na de rust proberen we door wisselende verdedigingen nog wat tegenstand te bieden, maar Groningen blijft heer en meester. Alleen Yara en Renee blijven scorend overeind. Eindstand: 89-56.
Zaterdag speelden we tegen een oude bekende: de meisjes van Bladel. Vorig seizoen wonnen we thuis en verloren uit in een dramatisch slechte wedstrijd. We waren uit op een revanche. Na 5 minuten leidt Bladel: 2-5, maar dan komen we op stoom, 12-7 na het 1ste kwart.
In het 2de kwart loopt de offense prima en na 7 minuten staat er 30-15 op het score bord. Dan maak ik een grote fout door een 5-mans wissel te maken. We staan niet goed meer in de defense en we scoren nauwelijks. Bladel ruikt zijn kans en verkleint de achterstand bij de rust: 32-25.
Ook na rust halen we ons niveau niet, en het wordt een spannende wedstrijd: 41-44.
In de eerste 3 minuten van het laatste kwart buigen Laila en Yara de achterstand om in een voorsprong: 49-44. Maar Bladel geeft niet op en komt terug tot 51-50. Dan slaan we weer een gaatje van 5 punten. Een drietje van Bladel, maar ook 2 rake vrije worpen van Yara. Dan balverlies en score 58-57. In de allerlaatste seconde maakt Bladel nog een persoonlijke fout en schiet Renee door een rake vrije worp de eindstand op het bord: 59-57.
We halen opgelucht adem, vooral de coach!! Pffff: zijn 5 mans wissel pakte heel erg slecht uit.
05-10-2015 | leo holleman

Mooi dat Bakel voortaan bij Helmond hoort!! maar dat Helmond soms in Limburg ligt is minder. Zie verslag Heiloo site
Het JU22 Parkmobile team van Flashing Heiloo heeft haar eerste competitie thuiswedstrijd gewonnen. In een aantrekkelijk en spannend duel sleepte het Heiloose team de overwinning binnen. Het Helmondse Yellow Sox keerde met lege handen terug naar Noord-Brabant: 76-70. Net als DBV Rowic, de vorige tegenstander, had ook Yellow Sox een team met relatief kleine spelers. En ook deze keer lieten die zich niet onbetuigd. Met snel en agressief spel werd Flashing flink onder druk gezet. De Heiloose verdediging had grote moeite met de vele penetraties en goede schot van de Limburgers. Coach Paul Aris moest al snel naar een time-out om zijn team op het juiste spoor te krijgen. Maar vooralsnog miste Flashing voldoende scherpte om Yellow Sox goed partij te geven. Echter, de twee grote mannen van Heiloo, Jeroen Aris en Max van Rixel, hielden de schade beperkt. Zij kwamen beiden scorend goed door. Toch ging Yellow Sox met een verdiende 15-21 voorsprong naar het tweede kwart. In dit kwart ging Heiloo iets beter spelen. Er kwam meer grip op de snelle spelers van Sox en werd er duidelijk minder balverlies geleden. In de laatste minuut leek de aansluiting een feit (32-34) maar door onnodig balverlies kon het Helmondse team toch haar voorsprong behouden en werd de rust ingegaan bij 33-39. Coach Aris leek zijn team goed te hebben geïnstrueerd want in het derde kwart speelde Flashing bijna foutloos. Met uitblinker Jeroen Aris voorop werd Yellow Sox onder grote druk gezet. De Heiloënaren pakten al snel een voorsprong (49-43 in de vijfde minuut). Daarna ging de strijd gelijk op en werd het derde kwart bereikt met een acht-punten voorsprong (59-51). In het begin van het laatste kwart kwam er een slotoffensief van Yellow Sox. Flashing leek te wankelen (61-61) maar wist door fraaie scores van Sander de Ruiter en Jeroen Aris het tij te keren. De Limburgers zakten in en zo kon het team van Paul Aris de overwinning veiligstellen: 76-70. Scores: Jeroen Aris 11-18 (29) en 22 rebounds, Max van Rixel 9-5 (14), Max Knegt en Rhino Beets beiden 4-7 (11) en Sander de Ruiter 5-6 (11). Komende zondag 4 oktober speelt Flashing Heiloo uit tegen Jugglers in Enschede. Aanvang wedstrijd: 16.30u in sporthal Deppenbroek
01-10-2015 | H22 van de site van Heiloo

MU 22 – Crackerjacks: 51-79
De eerste competitie wedstrijd in het nieuwe seizoen spelen we tegen de meisjes uit Amersfoort. Voor ons een onbekend team.
We gaan goed van start en pakken een 5-2 voorsprong. We wisselen steeds van defense, maar Crackerjacks pakt het initiatief. We hebben moeite om de snijdende speelsters te verdedigen, maar ook blijkt dat Crackerjacks het netje van de 3-puntlijn makkelijk weet te vinden: 17-23.
Het 2de kwart is ronduit slecht. We lijden heel veel balverlies, missen gemakkelijke kansen en zijn te langzaam terug in de verdediging. De press breaker werkt nu niet goed.
We scoren 6 minuten niet, maar Crackerjacks wel; ruststand: 26-47.
In het derde kwart beginnen we met onze 1-3-1 zone. Op zich gaat dat redelijk, maar aanvallend zijn we nog steeds niet goed. We staan stil en er is geen organisatie. We scoren weer slechts 9 punten. Tussenstand na het derde kwart: 35-72.
Een debacle dreigt. We gaan ervoor om het 4de kwart met veel energie en inzet te spelen. En dat lukt, we scoren weer en weten het 4de kwart te winnen met 16-7.
Eindstand: 51-79.
23-09-2015 | leo holleman

Gisterenmiddag de start van de competitie voor de hu22 in de tweede divisie. Tegenstander was hu22 van landskampioen Leiden. Het is volgens mij al mooi dat onze jongens op dit niveau mee kunnen spelen, daar leren ze alleen maar veel van. Tenminste dat was mijn verwachting voor de wedstrijd! Het eerste kwart viel mij al niet tegen, maar Leiden had twee goede schutters die elke kans in een score promoveerden. Ook het tweede en derde kwart konden wij enigszins in de buurt blijven van de tegenstander. In het vierde kwart kwamen we zelfs terug tot 8 punten van Leiden. Een stunt hing in de lucht... Desalniettemin viel in die periode de bal wat vaker in het voordeel van Leiden in het netje wat resulteerde in een 15 punten achterstand met nog een kleine 5 minuten op de klok. Dat was ook het moment dat ik er nog weinig vertrouwen in had en mijn maag het sein ïk heb honger" gaf, dus besloot ik om maar naar huis te gaan om een hapje te eten. Bleek een verstandige keus te zijn want dat gaf ons team het startsein om nog eens goed gas te geven om mijn ongelijk aan te tonen,graag gedaan jongens ;-). Om een lang verhaal kort te maken, een inhaalrace had plaats waarbij YS de achterstand (3tje van Dick die een lekker debuut had) omboog in een 71-69 voorsprong en de daarbij behorende overwinning. Moraal van het verhaal is natuurlijk dat je blijft zitten tot de laatste seconde!! Op naar de volgende wedstrijd en de volgende overwinning. suc6
20-09-2015 | namaaksupporter

Yellow Sox toernooi 30 mei 2015.
Het 2e Yellow Sox gezelligheidstoernooi zit er weer op. Het was een lange dag maar ook deze keer weer meer dan waard. Na diverse bijeenkomsten met mijn medeorganisatoren Wendy, Rolf en Sander (en Robert natuurlijk die op de achtergrond stiekem veel werk verzet) waren we er klaar voor.
Het liefst willen we de spelers helemaal ontlasten van taken tijdens het toernooi maar dat lukt helaas niet helemaal. De uitgenodigde scheidsrechters komen met veel plezier hun wedstrijdjes fluiten. Geen verplichting. Sommige fluiten er 2 sommige 1 maar allemaal met plezier. Onze grote dank hiervoor aan Hans Peels, Karlo Althuizen, Laila de Groot. Ook al vinden ze het niet leuk, ik wil Hans en Tanja vd Wiel toch apart benoemen. Net als vorig jaar komen ze spelen, coachen en fluiten. Wij waarderen dit heel erg. Bedankt.
Dit jaar niet gekozen om 3 teams uit nodigen om het tegen onze dames en heren op te nemen maar 2. We hebben gekozen om onze eigen jeugd U20 mee te laten doen. Wij denken dat die in hun ontwikkeling ver genoeg zijn om het tegen senioren op te nemen. Dat is gebleken. Alle partijen konden ze goed partij geven en de meisjes hadden zelfs de kans om het toernooi te winnen. Net niet gelukt.
Bij ons damesteam bleek door een miscommunicatie dat er maar 4 speelsters mee konden doen. Ook de coach kon er niet bij zijn. Dat is erg lastig als je zelf het toernooi organiseert. Gelukkig waren er (oud) speelsters uit de nabije omgeving (Gemert, Lieshout) die wel zin hadden in een toernooitje en kwamen ons damesteam versterken. Toen ook Meggy en Jolijn van dames 2 nog meededen hadden ze meer dan genoeg speelsters. Rose werd gevraagd om te coachen en ook die deed dat met plezier.
De dames van Deurne (altijd leuk om tegen te spelen) waren ook weer van de partij en net als vorig jaar deed ook het erg gezellige team(het is tenslotte een gezelligheidstoernooi) van Oirschot ook weer mee. Oirschot speelt van de 4 damesteams op het laagste niveau maar knokten voor wat ze waard waren. Dat bleek net niet genoeg voor een winstpartij. De andere 3 teams ontliepen elkaar niet zoveel maar de dames golden oldies van YS brachten zoveel ervaring binnen het veld dat ze steeds als het er om ging de buit binnen sleepten, al was het soms in de laatste seconde kantje boort.
1e - YS DS1
2e – YS MU20
3e – Deurne Pioniers
4e – Oirschot DS2
Bij de heren was het bijna elke wedstrijd erg spannend. 3 teams uit de afgelopen competitie plus onze junioren. BV Rooi als kampioen was de favoriet. Jumpers kwam met een leuk jong enthousiast team. Onze junioren verloren alle wedstrijden maar deden voor geen enkel team onder. Rooi en Jumpers wonnen beide de 1e twee wedstrijden en streden in de laatste wedstrijd voor de toernooiwinst. Het ging een hele tijd gelijk op maar toen ging Rooi los. Maar liefst 9 driepunters op rij vlogen door het netje. Vooral door toedoen van Jeroen van de Pas. Wat hem tijdens de driepuntscontest niet lukte zette hij in deze wedstrijd even recht. Ik meen dat hij van de 9 driepunters er 8 voor zijn rekening nam. In de andere wedstrijd ging het toch om prestige. De heren van YS tegen de junioren. De heren willen natuurlijk niet verliezen want dan moeten ze dat nog een tijd lang aanhoren. De heren wonnen nog wel maar voor hoe lang nog. Leuk potje was dat.
1e – BV Rooi
2e – Jumpers
3e – YS HS1
4e - YS JU20
Tussendoor werd er nog een driepuntcontest gehouden. Voor het eerst geregeld en gepresenteerd door junior Maup. Nog een beetje onwennig maar petje af, goed gedaan. Vorig jaar gewonnen door Nicolette van Oirschot. Ook dit jaar deed zij weer een gooi naar de 1e prijs maar het lukte haar niet om de 1e ronde te overleven. De tegenstand was erg sterk. Na de 1e ronde (3 schutters gaan naar de finaleronde) gingen Mouse (Jumpers) en Yara (MU20) aan kop en moesten Tijn (YS) en Jeroen (Rooi) nog in de barrage. Tijn won dit uiteindelijk en ging mee naar de finale. Mouse had hier z’n vizier het scherpst staan en ging met de 1e prijs aan de haal. Yara knap 2e en Tijn 3e.
20:30 uur toernooi afgelopen en rond 21:30 de prijsuitreiking in de kantine. Na deze prijsuitreiking werd ik zelf nog zeer aangenaam verrast met een prachtig afscheidscadeau van het herenteam. Ik heb niet iedereen persoonlijk kunnen bedanken maar bij deze iedereen nog super bedankt hiervoor.
Ook het publiek liet het niet afweten. De hele dag door was de tribune goed gevuld met liefhebbers van basketbal. Mooi om te zien. Ik hoop dat ik niemand vergeet maar alle barmedewerkers, Cor, Wout, Harm, Jesse vd Berg, Wendy, Nanne, ook jullie bedankt. Zonder jullie geen drank en food.
Waar we als organisatie niets voor hoeven te regelen is de avond zelf. Zoals was te verwachten gingen er maar weinig mensen direct naar huis na de prijsuitreiking en werd het voor de zoveelste keer weer een super gezellig feestje. Dit verveeld nooit. Iedereen bedankt. Dit doen jullie zelf.
Op de avond zelf en ook de dag erna hebben we veel complimenten mogen ontvangen en meestal met de mededeling dat ze volgend jaar weer graag meedoen.
Mede namens Wendy, Rolf en Sander, op naar de verdiende vakantie en voor het nieuwe seizoen, iedereen heel veel succes maar vooral plezier.
We komen elkaar vast weer ergens tegen.
01-06-2015 | Ruud

MU20: afgetekende winst in laatste duel in Katwijk: 41-66
Zaterdag speelden we de laatste (uiitgestelde) wedstrijd van deze competitie tegen Grasshoppers in Katwijk aan Zee. Daarover zo meer. De lezers (o.a. Ron en John) van deze verslagen hebben natuurlijk gemerkt dat er nog een verslag ontbreekt van de wedstrijd in en tegen Bladel (25-4-2015).
Dat is al een tijd geleden en dat is maar goed ook. Soms is het fijn als het geheugen je in de steek laat: op efficiënte wijze zijn mijn herinneringen aan deze wedstrijd grotendeels gewist. Enkele dingen die zijn blijven hangen: slap en ongeconcentreerd; behalve Meike hebben we een collectieve off-day; geen schot valt: airball over airball. Uitslag: ??-??, oftewel veel tegen weinig!!
Na een maand pauze dus nu nog de wedstrijd in Katwijk. Thuis wonnen we met 6 punten. Door examens en vakanties zijn we slechts met 6 man. Na 5 minuten komt Katwijk voor het eerst en het laatst op voorsprong: 7-6.
Stand na het 1ste kwart: 9-15. In het 2de kwart eigenlijk hetzelfde spelbeeld en de ruststand is: 19-28.
Onze zone werkt goed en de fastbreak komt heel goed uit de verf. Vooral Jonna (als flyer) en Meike (als trailer) scoren er op los. Samen maken ze zo’n 42 punten. Katwijk probeert de bal steeds meer inside te passen omdat ze bijna geen schot van afstand maken. We spreken af dat we een kleine zone gaan spelen om de pass naar binnen te bemoeilijken. En dat werkt uitstekend: 6 minutenlang scoort Katwijk niet. Yara begint de 2de helft met een drietje en we lopen ver uit naar 27-49 (einde 3de kwart).
Ondanks dat we maar met 6 man spelen zijn we conditioneel beter. Soms lijkt de wedstrijd wel op een fastbreak oefening tijdens de training. Fantastisch om te zien!
Ook het 4de kwart winnen we en de eindstand is: 41-66. Vlug douchen, vlug naar de Mac en dan feesten.
Al weer een seizoen afgelopen. Mijn 3de met deze meiden. En weer met veel plezier met ze gewerkt. De motivatie van deze groep is zo groot; ze willen zelfs op Hemelvaartsdag trainen. We hebben afgelopen seizoen ook weer grote stappen gezet in de ontwikkeling.
3 jaar geleden zijn we begonnen met als doel om op termijn het dames 1 team te verjongen. De spelersgroep is nog jong: 15-18 jaar. Yara, Renee, Desley en Sanne spelen al (af en toe) met ds 1 mee en doen dat heel aardig. Als de speelsaters zich zo blijven ontwikkelen dan is mijn verwachting dat we de doelstelling over 1 of 2 seizoenen bereikt hebben!
25-05-2015 | leo holleman

MU20-Groningen, nipt verlies na verlenging: 65-66
In en tegen Groningen hadden we geen enkele kans en verloren met een punt of 50 verschil. Maar vorige week speelden we een prima 2de helft tegen de kampioen. Daar wilden we in de laatste thuiswedstrijd graag vervolg aan geven.
We starten in onze 2-1-2 zone. In het begin gaat het gelijk op, dan pakt Groningen 3 punten voorsprong maar scoren in de laatste 4 minuten niet meer. Wij wel en het 1ste kwart eindigt met 13-12 op het scorebord. We verdedigen goed en aanvallend creëren we ook veel, maar opgelegde kansen (lees lay ups) worden helaas gemist.
In het 2de kwart neemt Groningen het initiatief en pakken een voorsprong bij de rust: 26-30. Groningen heeft duidelijk moeite met onze zone. We denken dat ze in de rust aanpassingen zullen doen, daarom gaan wij, bij wijze van verrassing in de 1-3-1 zone staan. Maar dat pakt niet zo uit als we hadden gehoopt. Na 5 minuten staan we 7 punten achter en we gaan snel terug in de 2-1-2 zone. Meike, Yara en Sanne van Rhee brengen ons terug in de wedstrijd. Stand na het 3de kwart: 43-47.
Beide teams habben last van de spanning. In de eerste 4 minuten weet Groningen 1x te scoren. We kruipen dan dichterbij en in de voorlaatste minuut staan we voor: 58-56. Groningen komt op de vrije worplijn en maakt gelijk. We hebben nog tijd voor een laatste aanval maar helaas levert dat niks op: verlenging dus.
Door scores van Cato en Meike wordt het 61-58. We missen een open lay up en Groningen neemt dan de leiding: 65-66. Balbezit voor ons. In de resterende aanval nemen we nog 3 schoten, maar helaas geen score.
Weer hebben we een prima wedstrijd tegen de nr. 2 van de competitie achter de rug. Volgende week uit in en tegen Bladel.
19-04-2015 | leo holleman

Lieshout – Yellow Sox: 58 – 65.
Laatste wedstrijd van het seizoen. Laatste wedstrijd van Herman en laatste wedstrijd van de coach.
De wedstrijd was voor de stand niet belangrijk. Wij hadden onze doelstelling (handhaving in 1e jaar) al een aantal weken geleden bereikt. Voor Lieshout, met dezelfde doelstelling, was de uitslag van Veghel tegen Heeze belangrijk. Bij winst van Veghel waren zij ook veilig. Deze uitslag was net voor de wedstrijd bekend en gunstig uitgevallen voor Lieshout. Dus komend jaar spelen we weer tegen elkaar. Toch was het niet zomaar een wedstrijdje om des keizers baard. Voor ons gevoel hadden we in de thuiswedstrijd de winst uit handen gegeven en dat wilden we toch graag rechtzetten. De laatste weken spelen we best goed en we benaderden deze wedstrijd dan ook serieus. Helaas moesten we het doen zonder Tijn, Alex en Dennis. Vooral Tijn en Alex zijn de laatste weken goed op dreef, maar dan moeten de anderen hun kans maar grijpen.
De wedstrijd begint stroef. Zoals gewoonlijk winnen we de tip-off en missen dan de open lay-up. Lieshout doet het beter en scored 2-0. Daarna is het slordigheid troef van beide teams maar vooral van onze kant. Het had zomaar 12-0 voor Lieshout kunnen zijn maar wij pakken het na 4 minuten als 1e weer op en nemen door Rob, die erg sterk speelde zoals we het graag zien, een kleine voorsprong. 7-2. Waar wij de hele wedstrijd man defense hebben gestaan wisselt Lieshout regelmatig van man naar zone. Erg veel last hebben we daar niet van. Dat is wel een van de positieve dingen van dit jaar. Het team schakelt gemakkelijker tegen verschillende defenses. Kost geen time-outs meer. Lieshout komt lengte tekort tegen ons maar heeft wel goeie drivers en schutters. De hele wedstrijd zullen wij verder een voorsprong houden met soms 10 punten verschil maar evenzo vaak countert Lieshout weer en komt dan door schoten of via de vrije worplijn weer dichterbij. Zo blijft het voor het vele publiek een erg leuke en spannende wedstrijd. 13-16 na 1we kwart.
Lieshout maakt door een drietje meteen gelijk maar dan gaat Milan zich met het spel bemoeien. Hij is alleen foutief af te stoppen en staat dan ook met regelmaat op de vrije worplijn. Dan is het Rob-time. We blijven hem op een slimme manier zoeken en Lieshout heeft even geen antwoordt. Met 10 punten op rij van hem lopen we snel weg en met nog scores van Ron en Harm aan het eind van dit kwart gaan we de kleedkamers is met 24-32. Lieshout had steeds meer moeite met scoren en zocht het vaak in verre afstand schoten. Daar gaan ze de wedstrijd niet mee winnen dus zullen ze uit een ander vaatje moeten tappen. Aan ons de taak om dat te pareren en zelf het niveau van de 1e helft te halen. Zoals zo vaak beginnen we niet scherp aan de 2e helft en verdwijnt de voorsprong snel. Slechte defense, niet scherp in de afronding en teveel turn-overs. 33-36 na ruim 3 minuten en het is weer een wedstrijd. Maar waar we een paar maanden terug in de stress schoten en de wedstrijd dan uit handen gaven zien we daar een kentering is. Ook nu pakken we het goed op en scoren we op de beslissende momenten. Ron, Rob en Harm scoren kort achter elkaar en het verschil is weer 9. Tot aan de 8e minuut is het momentum voor ons en lijken we de wedstrijd vroegtijdig te beslissen. 36-46. Lieshout vecht voor wat het waard is en door o.a. hun schutters teveel ruimte te geven staat het binnen 2 minuten 45-46. Met een driepunter wordt het zelfs even 48-46 maar twee aanvallen en evenzovele driepunters van Edwin en Milan zetten ons toch weer op een voorsprong van 48-52.
Laatste kwart en het is nog steeds een wedstrijd die alle kanten op kan gaan. Daar dacht Edwin anders over. Hij heeft het beste bewaard voor het laatst. Edwin is nieuw in het team dit jaar en toen ik hem in augustus vroeg of hij een schutter was antwoordde hij dat hij wel eens wedstrijden heeft gehad dat hij niet kon missen. Nou dat was dus nu. Met drie 3 punters op rij bepaalde hij op dat moment voor een belangrijk deel dat we de wedstrijd zouden winnen. Na 5 minuten was het 50-61.
Toen een ongelukkige actie van Milan die verkeerd neer kwam en het veld moest verlaten. Hopelijk niets ernstigs maar zag er niet gioed uit. We hadden de wedstrijd onder controle zo leek het maar even slecht verdedigen en een fout van Ron op een driepunts poging bracht Lieshout toch weer dichterbij. 55-61. Harm met een mooie jumper en Ron die z’n foutje met een score herstelde brachten de stand op 57-65 en toen was eindelijk het verzet van Lieshout gebroken en pakten we de 3e winst op rij. 58-65.
Seizoen prima afgesloten en de doelstelling van handhaving toch ruim gehaald. Ik wil het team bedanken voor 4 leuke jaren en wens jullie veel succes in het komende seizoen met de nieuwe trainer/coach.
Scores: Rob 18, Edwin 14, Harm 11, Ron 8, Milan 7, Edward 3, Herman 2, Sander 2
19-04-2015 | Ruud

Yellow Sox HS1 – Jumpers HS1: 60-57.
De laatste thuiswedstrijd van het seizoen alweer. Gaat vlug. Na de overwinning tegen OBC proef ik meer vertrouwen bij het team. Jumpers staat wel in de top van het klassement maar het geloof is er op een goed resultaat. Jumpers mistte o.a. Quincy Smits en dat vonden wij niet erg. In Venray waren wij niet compleet. Wel hadden ze een nieuwe speler erbij die voor iedereen onbekend was. Is ook niet vreemd want hij komt uit Let-land. Afwachten wat hij kan. Bleek uiteindelijk een nuttige speler te zijn die zijn draai binnen het team nog moet vinden. Verder hadden ze nu ook de ervaring van Tristan Lammerts van Bueren erbij. Altijd gevaarlijk met dreiging en afstandschoten.
Jumpers verdedigd het hele seizoen al in een zone dus daar hebben we dan ook maar op getraind. De ene keer een 3-2 en de andere keer een 2-1-2. Deze keer kreeg 3-2 de voorkeur. Je krijgt ruimte om te schieten en als dat valt (attacus bijv) dan hebben ze een probleem, maar valt het schot niet dan is er inside erg weinig ruimte en wordt het lastiger maar niet onoverkomelijk. We starten met Edward, Tijn, Ron, Harm en Rob. Tijn heeft er zin en na 0-2 schiet hij in z’n uppie 3 aanvallen achter elkaar de bal er van afstand in. De 3-2 zone van Jumpers staat niet goed en als we iets meer gutch hadden gehad in de diagonaal passing dan hadden we zomaar 15 punten voor kunnen staan. Daar lag erg veel ruimte. Nu toch nog voorzichtig, mede omdat we in de uitwedstrijd teveel turnovers tegen hadden, en dat wilden we kost wat kost voorkomen. Rob maakt nog 10-2. We wisselen door en zijn even niet alert. Jumpers schakelt een tandje bij en is het binnen 2 minuten weer gelijk. Een paar turnovers en een drietje van L.v.B.
Toch raken we niet geïmponeerd en via Rob, Harm en Alex sluiten we het 1e kwart af met 15-11.
Marc komt voor Tijn en ploft er gelijk een drietje in. Jumpers zet weer aan en komt weer gelijk.18-18. Waar dat normaal gesproken onze manier van spelen is (achterstand, terugkomen en weer op achterstand) stralen we nu zelfvertrouwen uit. Milan komt in het veld en brengt samen met Alex jeugdige swung in het team. Soms overmoedig met balverlies maar altijd met dreiging en onbevangenheid. Prachtig om te zien. Met veel tempo in de offense en scores van Milan, Sander, Herman en Alex staat het na 6 minuten 26-18. Nu houden we het momentum wel vast en gaan rusten met 34-25. Prima 1e helft maar er komt nog een helft en Jumpers geeft zich niet zomaar gewonnen.
We starten met Alex, 2 schutters Marc en Tijn, en Harm en Rob. Als de schoten willen vallen, want je krijgt de ruimte, dan zou de voorsprong zomaar eens snel op kunnen lopen. Helaas stond het vizier nu niet op scherp. Jumpers ging agressiever verdedigen en loerde op de steal. Dat lukte een paar keer en na 5 minuten hadden ze de achterstand verkleind tot 4 punten. 38-34. Toch was er geen paniek bij ons. Milan kwam weer in het veld en met zijn acties en scores (dunkie) nam hij het team weer op sleeptouw en na 3 kwarten hadden we toch weer een voorsprong van 6. 44-38.
Alex scoorde met een mooie actie meteen 46-38 maar Jumpers antwoorde met 2 drietjes en kwam toch gevaarlijk dichtbij. Op de goeie momenten vielen bij ons de scores en zo ook nu. Jumpers kwam vaker een stapje te laat en de jonkies (Milan en Alex) samen met de oudste (Herman) zorgden voor 56-50 na 8 minuten. Waar Jumpers een schot mistte had Tijn wel succes met een drietje en bij 59-50 leek de wedstrijd met nog 90 sec gespeeld. Jumpers ging alles of niets spelen en daar gingen we niet zo goed mee om. Jumpers scoorde 2x snel achter elkaar door Dirk en kreeg ook nog 2 vrije worpen toegekend. 59-57. Balbezit voor ons en nog geen foutenlast. Dat is lekker. De klok loopt en Jumpers moet fouten maken. Uiteindelijk staat Alex op de vrije worplijn en maakt er 60-57 van. Jumpers probeert nog een noodschot maar de winst is binnen.
Nog 1 wedstrijd te gaan. Komend weekend uit tegen Lieshout. Tevens kan ik nu ook mijn opvolger bekend maken. De heren staan komend seizoen onder leiding van Robin Dirks. We zijn hier erg blij mee. Zeer ervaren trainer/coach die z’n sporen in het basketbal ruimschoots heeft verdiend.
Scores: Tijn 13, Alex 11, Milan 10, Rob 10, Ron 4, Herman 4, Marc 3, Edward 2, Sander 2
13-04-2015 | Ruud

MU20 verliezen tegen ongeslagen kampioen Zoebas, 71-45
In de thuiswedstrijd tegen de meiden van Zoebas hadden we geen enkele kans.
De reis naar Zoetermeer voorspelt weinig goeds. Auto pech, regen en afgesloten wegen zorgen ervoor dat we maar net op tijd en met genoeg speelsters kunnen beginnen.
Niettemin starten we erg goed en tot 2 minuten voor het einde van het kwart staan we voor met 8-9. De 2-1-2 zone staat goed, maar Zoebas pakt toch nog de leiding: 13-10.
Dat geeft toch wel vertrouwen, maar dat blijkt onterecht. Het 2de kwart is een debacle.
Door de (fysieke) druk leidden we veel te veel balverlies en Zoebas profiteert daar gretig van en winnen het kwart met 23-5. Ruststand: 36-15.
De koppen hangen naar beneden, we zijn geïntimideerd door de tegenstander en het vele publiek. Een afstraffing dreigt, maar daar hebben we geen zin in. De zone staat goed, maar we spreken af dat we beter en agressiever gaan rebounden.
Na het slechte 2de kwart vinden we weer de energie om goed tegenstand te bieden. We verdedigen en rebounden prima en scoren nu ook weer. En warempel: we spelen het 3de kwart gelijk: 14-14. Het team fleurt mentaal weer helemaal op.
Ook in het 4de kwart trekken we de goede lijn door en bieden goed weerstand. Maar Zoebas heeft zin champagne. We verliezen het laatste kwart met 21-16.
Eindstand 71-45.
We hebben een prima ¾ wedstrijd gespeeld tegen de kampioen. Het 2de kwart was een ramp, maar de wijze waarop de meiden zich in de 2de helft hebben gerevancheerd, verdient heel veel respect. En daar ben ik heel trots op.
Na de wedstrijd spreek ik een vader van een van de meisjes van Zoebas. Hij zei dat we heel veel stappen gezet hebben ten opzichte van de thuiswedstrijd. En dat is een groot compliment voor de meiden!!
12-04-2015 | leo holleman

OBC –Yellow Sox HS1: 56-62
Al weken wachten we op die ene overwinning om zeker te zijn van klasse behoud. Hèt doel van dit seizoen. Bijna elke wedstrijd zijn we lang gelijkwaardig en periodes beter dan de tegenstander maar de periodes dat we echt door de ondergrens zakken zijn vaak te lang om de winst veilig te stellen. Mooi voorbeeld was vorige week tegen Attacus. Prima 1e helft en een heel goed 3e kwart gaven ons een 16 punten voorsprong. Toch redden we het dan niet en na verlengen verliezen we dan uiteindelijk toch. Zo ging het ook in onze thuiswedstrijd tegen OBC een paar maanden terug.
Nu dan de uitwedstrijd. Sander ziek, Milan geblesseerd en Dennis afwezig. OBC staat 4e en doet het zeker in de thuiswedstrijden erg goed. Ik was hier al in geen 20 jaar meer geweest maar het veld doet me erg denken aan BBC. Ook erg klein en daar maken ze dan ook goed gebruik van door na een score full court te pressen. Dit doen ze de hele wedstrijd dus kost best veel energie voor de guards om de bal op te brengen. Niet dat we veel balverlies hadden (gebeurd altijd wel een paar keer) maar we profiteerden niet genoeg van de kansen die we kregen, en die waren legio. Rob was duidelijk een maatje te groot voor OBC maar had lange tijd zijn vizier niet op scherp staan. Op het gemak liepen we met goede offences uit naar 3-10 maar langzaam kwam OBC in het ritme en sloop dichterbij zodat het na het 1e kwart 16-18 voor ons stond.
Scorend prima maar verdedigend kon het beter. Dat zou in het 2e kwart ook gebeuren. Het wordt nog 20-20 maar dan hebben we compleet de controle. We wisselen lekker door en met Herman, Alex en Ron komt OBC er niet aan te pas. Herman haalt sowieso al een flink aantal wedstrijden een goed niveau en zo zie je maar dat leeftijd er niet toe doet en dat hij, zolang hij het op kan brengen en fit blijft, een waardevolle speler is voor het team. We rusten met 10 punten voorsprong. 24-34. Dat we zo’n voorsprong al vaker hebben meegemaakt hoeft niet benadrukt te worden dat weet het hele team.
En zo gebeurd het weer. We starten weer met de basis 5 en tot aan de 3e minuut lijkt het er niet op dat OBC kans ziet om terug in de wedstrijd te komen. Harm, een drietje van Tijn en Ron zetten 27-41 op het bord. De rest van het 3e kwart krijgen we er geen bal meer in. Niet dat OBC nou zoveel beter is gaan spelen maar we doen onszelf te kort. Legio simpele kansen dichtbij de ring en vrije worpen worden niet benut en OBC voelt dat er wellicht toch nog iets te halen valt. Bij ons merk je het gevoel van “het zal toch niet weer” maar het gebeurd dus wel weer. Eind 3e kwart is er van de 14 punten voorsprong niets meer over en staan we zelfs op een achterstand van 44-43. Iedereen baalt ontzettend maar heeft wel het gevoel dat we hier niet hoeven te verliezen. Als we de helft van de kansen hadden benut was de wedstrijd al lang gespeeld geweest. 3e kwart vergeten en de kansen die we krijgen nu wel benutten.
Wij starten het beste in het 4e kwart. Rob kon de ballen niet blijven missen en nu het er echt om gaat staat hij op. Tijn schoot nog een belangrijk drietje binnen en verder namen Rob en Herman in de eerste acht minuten de scores voor hun rekening. Alex had de zware taak om onder druk van de press uit te komen en deed dat prima. Na 3 minuten met 48-48 stand besloten we om naar een zone te gaan, kijken of we ze even konden verassen. Dat lukte en OBC scoorde 4 minuten niet meer. Bij 50-56 leek de beslissing te zijn gevallen maar daar dacht nr 14 (Berk) anders over. Met een verre driepunter werd het 53-56 en was het belangrijk dat wij in de volgende aanval zouden scoren. Rob met 1 vrije worp en meteen daarna een prima drive met lay up van Alex en het verschil was weer 6. Toch nog weer een drietje van 14 maar we lieten ons nu niet meer van de wijs brengen. Vrije worp Harm en 2 van Rob zorgden voor de zo broodnodige overwinning. 56-62.
Door de vele wedstrijden die we nipt hebben verloren en ook hadden kunnen winnen hebben we wel aangetoond dat we op dit niveau thuishoren. We hebben nu een jaar mogen proeven. Mooie competitie met spannende wedstrijden. Over het algemeen prima scheidsrechters. Onder leiding van de nieuwe trainer komend seizoen zou met deze groep een middenmoot positie wellicht haalbaar kunnen zijn. Mooie doelstelling. Volgende wedstrijd is de laatste thuiswedstrijd van het seizoen. 11 april tegen Jumpers Venray.
Scores: Tijn 15, Herman 14, Rob 12, Harm 8, Ron 6, Alex 4,Marc 3
22-03-2015 | Verslaggever

Overwinning voor MU20 tegen Bladel (66-60)
Eindelijk weer eens een wedstrijd van de meiden. Tegen Bladel, een team dat met ons gelijk staat op de ranglijst.
Het blessure leed is gelukkig minder: Yara, Jonna en Sanne kunnen weer meedoen.
We starten met m-t-m defense en het 1ste kwart gaat gelijk op (16-16). Maar in het 2de kwart laten we verdedigend steken vallen en pakken de meiden uit Bladel een voorsprong bij rust van 7 punten (27-34).
Na de rust spelen we een agressieve 2-1-2 zone en daar heeft Bladel het moeilijk mee. Binnen 3 minuten staan we op 1 punt achterstand. Maar we verzuimen door te drukken. Teveel balverlies leidt snel tot een achterstand van weer 7 punten. Meike en Cato laten zich zien: veel inside scores en sterk in de rebound. Yara begint nu lekker te scoren en we beginnen te laatste kwart met een achterstand van 1 punt. Dus weer een spannend laatste kwart.
We maken snel een paar scores en pakken de voorsprong: 57-51. Maar door 2 3-tjes komt Bladel weer dichterbij: 59-58 met nog 4 minuten op de klok. De spanning stijgt en beide teams komen niet tot scoren. Totdat Cato een miraculeuze layup maakt. Nog een layup van Jonna en Renee beslissen de wedstrijd in ons voordeel: 66-60.
Een mooie en verdiende overwinning. De volgende wedstrijd is pas over 3 weken.
02-03-2015 | leo holleman

HS1 verliest met 62-61 uit bij Akros. Zonder Rob, Alex, Milan en Dennis spelen we een prima 1e helft. 2e helft word het moeizamer. 16 sec voor tijd staan we 3 punten voor met balbezit voor Akros. De beste schutters worden goed verdedigd maar een speler die nog niets raak had geschoten schiet een drietje binnen. 60-60. Akros maakt een fout op Marc en schiet 1 van de 2 vrije worpen binnen. 60-61. Time out. Nog 4 sec en zijkant Akros. Center van Akros krijgt gemakkelijk de bal en daar verdedigen we te slap op. Hij mag de bucket in dribbelen en scored met een hoekje. 62-61. Game over. Jammer van dit onnodige verlies. Nu een paar weken vrij.
08-02-2015 | Ruud

Gehavend MU20 verliest in Berlicum tegen Springfield: 66-49
De 1ste helft van het seizoen kenden we weinig blessures, maar in het nieuwe jaar slaat het ongeluk toe. Renee en Sanne van Nobelen in het gips (pols-vinger blessures) en Luka loopt met krukken. Meike en Jip zijn ook afwezig dus we reizen met maar 6 speelsters naar Berlicum. Nog meer pech: Sanne van Rhee stapt ziek, zwak en misselijk uit de auto. Na de warming up zullen we zien of ze mee kan doen.
Om te voorkomen dat we snel in foutenlast komen, beginnen we met een 2-1-2 zone. Direct knalt Springfield een 3-tje erin, maar al snel blijkt dat zij grote moeite hebben met onze defense. Vooral Desley is aanvallend sterk en we pakken een voorsprong: 3-9. Sanne toont veel wilskracht en speelt korte periodes mee. We kunnen dus af en toe wisselen. De rest van het kwart loopt gelijk op en de stand is dan: 7-13.
Het begin van het 2de kwart is voor Springfield: 23-13. Maar we blijven keihard knokken. Nu pakt Cato het initiatief en we komen terug tot een ruststand van 27-27.
Het begin van de 2de helft is slecht: veel balverlies en we komen achter: 35-27. Dan vinden we de concentratie weer terug en verkleinen de achterstand tot 38-34. Maar we kunnen in het vervolg van dit kwart Springfield niet meer bijbenen: 52-36.
In het 4de kwart vinden Yara en Jonna het netje. We schakelen nog over op m-t-m defense en dat gaat goed. We verliezen dit kwart slechts met 1 punt. Eindstand: 66-49.
Verliezen is nooit leuk, maar de inzet, de vechtlust en het doorzettingsvermogen van het team verdient heel veel respect. Petje af hoor, meiden!!!!
12-01-2015 | leo holleman

Aeternitas – YS: 58 – 50.
De wedstrijd(verslagen) beginnen en repeterend karakter te krijgen de laatste maanden. Steeds in de wedstrijd zitten. De tegenstander eerst een aantal punten voor laten komen, dan de achterstand goed maken. Dit herhalen we dan een aantal keren in de wedstrijd met uiteindelijk de winst voor de tegenstander. Zo gaat het al ongeveer 2 maanden.
Waar we in de 1e wedstrijd van het seizoen nog dik klop kregen tegen Aeternitas waren we nu gelijkwaardig. Er had ook deze keer winst in kunnen zitten als we het vizier iets scherper hadden staan. 58 punten tegen krijgen is verdedigend goed, als we zelf maar 50 punten maken is de kans om te winnen erg klein.
Waar in de thuiswedstrijd hun center (13) en schutter (19) veel scores maakten werden die nu redelijk van score afgehouden, maar anderen spelers namen het stokje over. 1e kwart ging via een snelle 6-0 achter naar 9-7. Vrije worpen worden gemist en Aeternitas profiteert en scored 13-7. Via Rob en Tijn komen we terug naar 13-11. Aeternitas slaat weer een gaatje van 6 (17-11) en wij komen met een drietje van Marc terug op 17-14, missen een prima kans op de aansluiting en zij bepalen de stand op 19-14.
In het 2e kwart voert Aeternitas het tempo op en wij komen vaak een stap te laat in onze m-t-m defense. 27-19 na 4 minuten. We kiezen voor een 3-2 zone en dat werpt zijn vruchten af. Bij Aeternitas stokt het en beginnen aan een inhaalrace. Het momentum ligt bij ons. Herman die de positie van de afwezige Dennis overnam deed dit uitstekend. Hij was de aanjager en samen met scores van Edwin kwamen we weer terug in de game. 34-30. Ruststand.
Omdat hun coach ook niet gek is en beslist iets tegen de zone zou neerzetten besloten we om een andere zone te gaan spelen. Hier wisten ze even niet wat ze er mee moesten doen en via Tijn en Harm namen we een 37-36 voorsprong. Als we de open kansen inside die we in die fase lieten liggen hadden kunnen benutten had er wellicht meer ingezeten maar het feit is dat we ze niet maken en Aeternitas de gaten in de zone begon te vinden. Nr 14 die we scorend nog niet hadden gezien werd veel gezocht en gevonden en met 8 punten op rij zorgde hij weer voor de voorsprong. Op 41-39 laten wij 2 vrije worpen liggen en zij bepalen de stand na 3 kwarten op 45-39. Tot midden 4e kwart houden we nog zicht op de overwinning 53-47. We spelen zeker ook in deze fase van de game niet slecht en krijgen genoeg kansen, maar van afstand valt er gewoon niets in en als dan inside ook niets meer lukt, ook al zijn de acties prima, dan hoeft Aeternitas zelf ook niet meer te scoren om de overwinning veilig te stellen. Vanaf de 6e minuut 55-47) komen zij ook niet meer aan velddoelpunten toe en als wij dan nogmaals 2 vrije worpen missen is het over en sluiten. De laatste minuut krijgen we nog wat vrije worpen maar dat is alleen voor de statistieken.
Zeker niet ontevreden maar een winstpartij voor ons zou wonderen kunnen doen. We zijn nog lang niet veilig en steeds gelijkwaardig zijn en niet winnen werkt niet mee voor het zelfvertrouwen.
Volgende week Tantalus thuis.
Scores: Tijn 11, Herman 9, Edwin 7, Harm 7, Alex 6, Marc 3, Edward 2, Sander 1
11-01-2015 | Ruud

“Er gaat niets boven Groningen”: Celeritas - MU22, 77-45
Celeritas (Groningen) is het 3de topteam op rij waar we zaterdag tegen speelden. De wedstrijd was om 17.00 uur, maar we vertrokken al bijtijds (12.30 uur) voor de lange reis. Nabij Zwolle even de benen gestrekt, koffie gedronken en chips gegeten.
We begonnen de wedstrijd met een 2-12 zone en met 1 op 6 vrije worpen! Tussenstand na 4 minuten 8-1. Meteen was ook duidelijk dar /pages/verslagen#12 van Celeritas de kar trok: zij schoot met scherp en was inside ook niet af te stoppen. Maar onze meiden werden aanvallend ook steeds scherper. Door veel goede drives kwamen we wat dichterbij (na eerst met een achterstand van 18-8) en de defense zat de laatste 2 minuten op slot. Kwartstand: 18-14.
Vol vertrouwen startten we het 2de kwart, maar Celeritas verhoogt de druk en lopen uit naar een ruststand van 38-25. Desondanks zijn we tevreden met het verloop van de 1ste helft. We hopen het niveau vast te kunnen houden.
Maar in de 2de helft komen we duidelijk te kort. Door veel slechte passes (balverlies) krijgen de Groningse meiden gemakkelijke lay-ups. We verliezen het 3de kwart met 10 punten verschil en het 4de kwart met 9 punten verschil. Eindstand:77-45. Al met al best wel een aardig resultaat tegen dit topteam. Vooral de agressieve drives van ons in de 1ste helft verdienen een compliment.
Snel douchen want de Mac wacht op ons. Na het calorie gehalte weer op peil te hebben gebracht, zijn we, na een ontspannen ritje, om 22.15 uur weer in Bakel.
Chauffeurs en Ron en Rianca, bedankt voor de support!!
17-12-2014 | leo holleman

MU22 – Zoebas: 47-91
Na vorige week dik klop te hebben gekregen, speelden we zaterdag tegen een ander topteam: Zoebas uit Zoetermeer.
Ondanks dat we later dan gebruikelijk begonnen, waren we niet echt wakker en scherp. De tegenstander liep over ons heen en na anderhalve minuut staat het 0-12.
Time out: “wakker worden meiden, we zijn al begonnen!!!” Daarna gaat het wat beter, er is meer vechtlust, maar Zoebas is erg sterk: sterke drives en schoten van afstand en een agressieve defense zijn de ingrediënten voor de kwartstand: 11-29.
In het tweede kwart gaan we 1-3-1 zone spelen. En Sanne van Rhee laat zien hoe er gestreden moet worden. Door haar voorbeeld pakken we de draad op. Zoebas zoekt naar een oplossing voor de zone maar slaagt daar (nu) gelukkig niet in. We winnen zelfs het kwart met 16-14.
In de 2de helft echter komen we er niet aan te pas. Veel balverlies (slechte passes) door de felle press en Zoebas ruikt bloed. Zij scoren gemakkelijk nog 46 punten en wij zetten daar slechts 20 punten tegenover.
We hebben nu 2 wedstrijden tegen de topteams gespeeld en dik verloren. Maar in beide wedstrijden hebben we wel laten zien dat we een gedeelte van de wedstrijd goed tegenstand kunnen bieden. Helaas zijn we nog niet zo ver in onze ontwikkeling dat we dat 40 minuten kunnen volhouden.
Aanstaande zaterdag een reisje naar Groningen. We spelen daar tegen de nummer 1 van de competitie, Celeritas. Dat wordt dus weer een hele kluif, maar op de terugweg gaan we in ieder geval het calorie-gehalte opkrikken bij de Mac.
08-12-2014 | leo holleman

Jumpers – Yellow Sox HS1: 77-65
Vorige week de hoop uitgesproken dat we eindelijk weer eens (bijna) compleet zouden kunnen gaan trainen en spelen, werd dat op de maandag training meteen de kop ingedrukt. Edwin breekt z’n pink en Milan heeft nog teveel rugproblemen om te trainen. Ron duurt sowieso nog tot Januari.
De drukte van Sander z’n werk belet hem om met regelmaat te trainen.
Team is voorbereid op wat we kunnen verwachten van Jumpers maar trainen en uitvoeren in wedstrijden is toch altijd wat anders. We starten goed tegen de man-to-man defense Jumpers en creëren genoeg kansen. Afmaken is dan een ander verhaal. Marc had deze wedstrijd z’n vizier in -en outside niet op scherp staan en dat scheelt een slok op een borrel. Door de geblesseerde spelers hadden we eigenlijk alleen Tijn die van afstand kan schieten. Rob speelde wel zeer alert. Jumpers koos ervoor om hem te fronten in de man defense maar daardoor konden ze hem ook niet uitboxen en waren de ballen die wie wij misschoten vaak een prooi voor Rob. Alex speelde ook zeer sterk maar dat waren dan ook de enige twee die bij ons de punten op het sheet zetten. Jumpers startte sterk en schoot tegen een hoog % raak en nam gelijk een voorsprong. De 5-out offense van Jumpers is te verdedigen maar dan zul je je wel aan de gemaakte afspraken moeten houden en dat lieten we te vaak na. Jumpers na een 18-12 voorsprong maar we herstelden ons prima en met 2 scores van Tijn werd het 21-17 na 10 minuten.
Het inhalen na een achterstand zou verder de hele wedstrijd zo blijven. Jumpers 10-12 punten voorsprong en wij weer inhalen tot 5-6 maar nooit echt dichterbij komen. Omdat ze het inside niet goed konden verdedigen ging Jumpers al vrij snel naar hun vertrouwde 3-2 zone. Die staat heel klein waardoor er inside niet veel ruimte is, maar des te meer aan de buitenkant en de passing moet kloppen anders loop je tegen open lay up’s aan. Dat gebeurde ook meteen. Slechte passing met als gevolg balverlies en scores tegen. In no time was het dan ook 35-22. Langzaam begonnen we wat slimmer te spelen en via Tijn, Herman en Sander kwamen we weer terug tot 37-30. Even niet alert in de defense en Jumpers profiteerde weer en nam een 11 punten voorsprong bij rust. 41-30.
Als we weer zo’n dramatisch 3e kwart zouden hebben als vorige week dan waren we snel klaar dus het was zaak om scherp te beginnen.
Dat gebeurde. 6 punten op rij van Harm en een score van Rob met bonus bracht ons weer terug naar 6 punten. Weer een slordige periode van ons en 2 minuten later staat het 53-39. Wedstrijd gespeeld?? Nog niet. We gaan eindelijk iets agressiever spelen en dat vertaald zich in scores vooral via de vrije worplijn en nog een drietje van Tijn. We missen dan nog 3 vrije worpen anders we weer binnen de 10 punten gestaan. 57-47. Begin 4e kwart is even voor ons en Sander en Alex maken er 57-52 van. Dan lijkt de pijp leeg bij ons en dendert Jumpers over ons heen. 67-52 na 6 minuten. We geven echter nog niet op en komen weer punt voor punt dichterbij en als dan Tijn met 2 driepunters ons na 9 minuten op 70-65 brengt hebben we de hoop dat het wellicht toch nog zou kunnen. We moeten dan wel de bal hebben. Dus fouten maken en Jumpers op de vrije worplijn zetten. Daar weten ze wel raad mee. Je kunt zien dat ze die baskets met kartonnen borden gewend zijn. Via een vrije worpen arsenaal houdt Jumpers de punten in Venray. 77-65.
Volgende week de derby tegen Lieshout. Lieshout is sinds dit weekend van de nul af. Fijn voor hun en ook voor ons, want onderschatting lag vlgs mij al op de loer. Nu zullen we flink aan de bak moeten om de punten in Bakel te houden. Hopelijk met een completere selectie.
Scores; Tijn 19, Rob 13, Harm 12, Alex 11, Sander 8, Herman 2
07-12-2014 | Ruud

Forse nederlaag van MU20 tegen Bridgetowers, 45-94
Zaterdag speelden we tegen Bridgetowers. Dat is een team dat is samengesteld uit een aantal talentvolle speelsters uit de regio midden-west Brabant. We wisten vantevoren dat zij steeds een full court press zouden spelen. Daarop hadden we dus flink tijdens de trainingen op geoefend.
We beginnen sterk en na 1 minuut neemt de tegenstander een time out. De press breaker loopt aardig en we krijgen een aantal keren een gemakkelijke lay up. Vooral door scores van Meike en Yara blijven we in de wedstrijd: 20-23 na het 1ste kwart. Dat blijft zo tot in de 4de minuut van het 2de kwart: 26-29. Maar dan is de koek op. We scoren in het restant van het kwart nog 2 punten en Bridgetowers weet heel gemakkelijk het netje te vinden door lay ups en afstandschoten. Ruststand: 28-49.
We spreken met elkaar in de rust af dat we gaan knokken om het verschil niet groter te laten worden. Maar tegen deze tegenstander is dat toch te veel gevraagd. Iedereen doet zijn uiterste best maar het kwaliteitsverschil is te groot. Mondjesmaat scoren we, terwijl Bridetowers een grotere voorsprong neemt. Stand na het 3de kwart: 42-77.
De rest van de wedstrijd is een formaliteit. We zijn moe gestreden en de eindstand op het scorebord is: 45-94.
02-12-2014 | leo holleman

Yellow Sox HS1 – OBC HS1: 58-63
Een wedstrijd met 2 gezichten. OBC is de onbekende tegenstander. Nooit zien spelen. De enige 2 die bekend zijn, waren de coach en zijn zoon die ons al 2x hadden gefloten. Zij wisten dus meer van ons dan wij van hun. Het zou dan ook een tijdje duren voordat we in de gaten hadden hoe ze speelden en wie de sterkhouders waren. We begonnen verdedigend nogal naïef en stonden teveel penetraties toe. Zelf kregen we goede kansen maar verzuimden we de bal door het netje te gooien. OBC nam dan ook een voorsprong van 7-13 na 5 minuten. Na wat wisselingen bij ons kwamen we steeds beter in de wedstrijd en na 7 minuten hadden we de achterstand bijna goed gemaakt vooral door inside scores van Harm en Rob. Het bleek ook al snel dat je OBC niet teveel op de vrije worplijn moet krijgen want daar weten ze wel raad mee. (22 op 26). We maken nog 16-16 maar een verre driepunter levert toch een 16-19 voorsprong voor OBC op na het 1e kwart. Toch leken we steeds meer grip op de wedstrijd te krijgen. OBC liep nog even uit naar 20-25 maar daarna gaven we ze geen enkele kans meer. Met een 10-0 run en prima en snel basketbal namen we zelf de leiding om die in de 1e helft niet meer af te geven. OBC gaf zeker niet op maar in deze periode van de wedstrijd speelden we erg goed en leuk basketbal en gingen we rusten met een 38-31 ruststand. De rust kwam OBC beter uit dan ons. Wij hadden nog wel even door willen gaan. Maar goed. Niets wees erop dat we in de 2e helft niet gewoon door konden gaan waar we waren gebleven. De tijden dat we altijd een zwak 3e kwart speelden lagen al een jaartje achter ons. Iedereen was er ook van overtuigd dat we deze wedstrijd gingen pakken. Niets was minder waar. Vanaf de start van 3e kwart tot midden 4e kwart kregen we het voor elkaar om 4 punten te produceren. Legio kansen werden simpel gemist. Het afstandschot van Marc in het 2e kwart bleek het laatste te zijn geweest dat we van afstand door de ring gooiden. Het moest van drives en inside scores komen. Ook OBC had moeite met scoren en na 3 kwarten hadden we nog wel een voorsprong (40-39) maar het moest snel anders. OBC herpakte zich als eerste en sloeg een gaatje van 7 punten. 42-49. Alex brak eindelijk de ban met een goeie score en vanaf dat moment begonnen we weer een beetje geloof terug te krijgen. Heel langzaam kwamen we weer dichterbij vooral door weer inside scores van Rob en Harm en na 7 minuten stond er 50-52 op het bord. Het kon dus nog. Toch bleef het moeizaam gaan en OBC bleef scoren. We kwamen dichterbij maar niet eroverheen terwijl de kansen er wel waren. Met drie turnovers op rij (onderschepping van een lange pass, loopfout en bal over de zijlijn gooien) wist OBC wel raad en besliste de wedstrijd in hun voordeel. 58-63.
Ook al hadden we een prima 1e en zeker 2e periode waarin het op momenten echt genieten was zakten we een veel te lange periode door de ondergrens en op het moment dat we weer in de wedstrijd zitten moeten we veel zuiniger zijn met balbezit en punt voor punt spelen. Les voor de volgende keer mochten we weer in zo’n situatie komen.
Volgende week zaterdag uit naar de nr 2 van de competitie. Jumpers Venray. Een behoorlijk uitgebalanceerd team dat aan een prima reeks wedstrijden bezig is. Benieuwd of we voor een verassing kunnen zorgen. We gaan er i.i.g. alles aan doen. Het lijkt erop dat we op Ron na sinds lange tijd weer eens compleet kunnen trainen. Dat alleen is al positief.
Scores: Rob 16, Harm 12, Alex 6, Edward 6, Tijn 6, Herman 4, Sander 2, Marc 2
30-11-2014 | Ruud

HS Attacus 2 – Yellow Sox: 67 – 64.
Naar de stand gekeken zou het een spannende wedstrijd kunnen worden aangezien we een gelijk aantal punten hadden. Op het toernooi in Veghel voor de competitie werden we echter finaal onder de voet gelopen. Benieuwd of we al stappen hebben gemaakt in de afgelopen 3 maanden. Helaas misten we Harm en Marc door vakantie en was Milan nog niet fit. Toen we na 2 minuten ook nog Ron met een zware enkelblessure naar het ziekenhuis zagen gaan was de spoeling op de forward positie ineens erg dun. Sander die zelf net terug is van een langdurige blessure had nog niet veel trainingsuren in de benen en kreeg de ondankbare taak om die positie over te nemen. Omdat de wisselrotatie op de positie helemaal verstoort was besloten we om onze vaste aanvalslijnen te laten varen en over te stappen naar een simpele 1-2-2 aanval. Door al deze absenties waren we nu zeker de underdog in deze wedstrijd en het lijkt wel of er dan extra krachten loskomen. We hebben een prima wedstrijd gespeeld waarbij het verschil bijna constant 2-3 punten bleef en de gelukkigste partij heeft gewonnen. Had net zo goed andersom kunnen zijn, daar was niets op aan te merken geweest. Zou wel een stunt zijn.
We starten prima met een scherp schietende Tijn en Edwin. Helaas missen we ook meteen 4 vrije worpen anders hadden we al meteen een gaatje geslagen voordat Attacus er erg in had gehad. Attacus antwoordt even maar via prima acties van Edward en Dennis slaan we heel even een gaatje van 6 punten. 9-15. Zoals verder de hele wedstrijd, meteen reactie van Attacus met vaak individuele acties of schoten van erg ver (nr 24). Rob maakt er nog 15-19 van maar dan stokt het bij ons. Via de vrije worplijn en weer een verre driepunter staat het 21-19 na 10 minuten. Slordige laatste 2 minuten snel vergeten en weer oppakken wat we daarvoor hebben laten zien. Dat gebeurd. Tijn knalt er meteen weer 2 drietjes in en Rob en Herman beginnen zich meer en meer te manifesteren in de bucket. Attacus is ook niet gek en geven Tijn geen ruimte meer. Omdat onze forwards die kunnen driven afwezig zijn wordt het een heel ander spelletje voor ons. We moet die bal inside krijgen en daar ons voordeel halen. Attacus doet er alles aan om de aanvoer naar onze centers te ontregelen en zo ontstaat er een spannende wedstrijd waarbij de winnaar pas in de laatste seconden bekent is. De wedstrijd blijft ongekend spannend met dan weer Attacus en dan weer wij met een kleine voorsprong. We gaan rusten met een kleine voorsprong voor ons. 33-35. We hoeven niet veel aan te passen. Onze man defense staat nog steeds goed en als we iets minder turnovers zouden hebben zouden we misschien voor een verrassing kunnen zorgen. 3e kwart zelfde laken een pak. Zij scoren met afstand schoten en individuele acties en wij voornamelijk inside door Rob, Herman en Sander. We nemen even 4 punten voorsprong 40-44, maar een onsportieve fout van Sander levert voor Attacus het maximale resultaat op. 2 vrije worpen raak en uit balbezit scoren ze dan 44-44. We houden nog een kleine voorsprong aan het einde 3e kwart. 50-51.
De vermoeidheid begint bij ons toe te slaan en steeds vaker wordt er om een wissel gevraagd. Alex die voor onze wedstrijd al 38 minuten bij de junioren had gespeeld moest nu weer flink aan de bak maar deed dat met verve. Attacus wilde de wedstrijd nu wel gaan beslissen en sloeg meteen een gaatje van 6 punten. Dennis mistte 2 vrije worpen en na 3 minuten was het 57-51. Was dit dan de beslissing? Time out YS. We gaan naar een zone defense om misschien even voor verwarring te zorgen en dat we daar dan van kunnen profiteren. Dat lukt even en Rob brengt ons met 2 scores weer in de buurt. 57-55. Antwoordt Attacus. 59-55. Alex 59-57. Dan T-fout voor Attacus. 1x en zijkant. Rob verzilverd. 59-58. Dan 61-60 (Herman). Attacus 63-60. Herman 63-62 met bonus. Mis. Sander 2 vrije worpen. Beide mis. Alex 2 vrije worpen. Raak en weer een voorsprong voor ons. 63-64 in de laatste minuut. 
Dan een bijna prima defense van ons waarbij zo ongeveer de kleinste speler van Attacus de bucket in komt omringd door grote mensen van ons. Toch krijgt hij de bal helaas door het netje. 65-64. Time out YS. De laatste. We spreken een spelletje af. Uitvoering gaat prima. Rob krijgt de bal waar we willen hebben maar komt na z’n move verkeerd uit en mist. We maken een snelle fout om Attacus op de lijn te krijgen. Nog 11 sec. Nr 24 aan de lijn. 1e mis. Alex krijgt de opdracht om meteen of ze nou wel of niet scoren een coast to coast dribbel in te zetten en wellicht een fout mee te krijgen of zelf te kunnen scoren. 24 gooit 2e erin. 66-64. Bal komt bij Alex en die doet wat gevraagd wordt. Dribbelt via de zijlijn alles voorbij en net voorbij de middenlijn ziet hij Tijn in de bucket vrij staan. In een split second kiest hij voor de pass. We zullen het nooit weten, maar of de pass was niet goed genoeg of Tijn was voor het vangen in zijn hoofd al bezig met de score maar het feit is dat de bal bij Tijn door zijn vingers glipt en over de achterlijn stuit. We maken nog een snelle fout op nr 24 en die gooit 1 vrije worp binnen, maar de tijd is tekort om nog iets aan de 3 punten achterstand te doen. 67-64. 
Geweldige wedstrijd, zeker ook voor het publiek en mooi om te zien dat we toch al stappen hebben gemaakt sinds september. Goeie pot mannen, trots op jullie.
Scores: Rob 19, Tijn 14, Herman 12, Edward 6, Alex 4, Sander 4, Edwin 3, 
Dennis 2,
23-11-2014 | Ruud

Gisteren is het 5e G-Basketbaltoernooi van Lieshout geweest. In totaal 10 teams uit Nederland en Belgie waren hiervoor aanwezig.
Voor de Yellow Sox speelden: Lenny, Yuri, Patrick, Johan, Etienne, Michiel, Fabian en Mark. Coaches van die dag, Marlijn en Danielle. samen met de assistent-coach Bartosz.
Er zijn 4 wedstrijden geweest, die allen door de Yellow Sox gewonnen zijn.
Op een rijtje : 
Yellow Sox - Black Eagles 28-16
Yellow Sox - BBC Geel1 19-14
BC Lieshout - Yellow Sox 13 - 14 (een wedstrijd om grijze haren van te krijgen)
Yellow Sox - BC Lommel 14-4

Eindstand in poule 1 : 
1e Yellow Sox
2e BBC Geel1
3e BC Lommel
4e BC Lieshout
5e Black Eagles

Een zeer geslaagd, sportief en vooral gezellig toernooi ! 
16-11-2014 | Gteam

Yellow Sox HS1 – Tracks HS2: 61-40.
Wij zonder Milan, Dennis, Harm en Alex. Alex zou in de 2e helft aanhaken na zijn junioren wedstrijd in Dordrecht. Tracks ook niet helemaal compleet. Wij starten met Tijn, Marc, Ron, Herman en Rob. Door het gemis van Harm en Dennis moest Herman die positie in het team overnemen en deed dat voortreffelijk. Zou uiteindelijk als topscoorder met 16 punten eindigen. Tracks begon in een zone en zou dat de hele wedstrijd blijven doen. Na 2 minuten genoeg kansen creëren maar niet scoren brak Tijn de ban. We vonden genoeg gaten in de zone en Herman was vaak het eindstation en na 4 minuten was het 8-0. Niets leek erop dat het nog een spannende wedstrijd zou worden. Tracks maakte de zone steeds kleiner en onze lange mensen kregen geen ruimte meer voor acties. Normaal geen probleem want de aanvoer naar de schutters was prima en die kregen dan ook tijd en ruimte om te schieten. Dat was in deze wedstrijd het grote manco. Tijn, Marc en Edwin hadden alle drie het vizier niet op scherp staan. Waar we vorige week tegen een hoog % van afstand schoten was dat nu het tegenovergestelde. Niets wilde vallen en Tracks kroop langzaam terug in de wedstrijd. 1e kwart 14-11.
2e kwart hetzelfde laken een pak. Inside blijven we moeizaam spelen en schoten vallen nog steeds niet. De enige waar in deze periode dreiging van uitging was Ron. Hij nam goede drives en stond met regelmaat op vrije worplijn. Tracks voelde dat we het moeilijk hadden en tegen onszelf aan het spelen waren en profiteerde daar goed van. Wij hadden teveel turnovers tegen vaak dezelfde speler (11) van Tracks. Verdedigend stonden we ook niet goed en met een paar simpele backdoor passes namen ze dan ook de leiding over met 20-21. Toch weer Herman en een lucky drietje van Tijn bepaalde de ruststand toch nog in ons voordeel van 25-23. 
De meeste schotkeuzes die we namen waren prima maar die bal ging naar niet door het netje. We waren ervan overtuigd dat dat niet nog een helft zou mager zou zijn. We starten weer met de 1e vijf maar behoudens een score van Rob staan we verder de 1e vier minuten droog. Tracks gaat gewoon door en heeft het gevoel dat er meer te halen is en neemt weer de leiding. 27-30. 
Time out YS. 
We gaan zelf ook naar een zone en Alex die in de rust was aangesloten kwam in het veld. Omdat we nog steeds niets van afstand raak schoten hadden we snelheid en drives tegen de zone nodig. Met Ron en Alex is zit dat wel goed. Vanaf dat moment komt Tracks er niet meer aan te pas. Tempo ging omhoog en opeens komt er meer ruimte omdat Tracks dit niet kan belopen. Rob krijgt meer ruimte maar i.p.v. zelf veel te scoren strooit hij met prima assists. Tracks scored niet meer en wij maken een 10-0 run. 3e kwart 37-30.
Dit gingen we niet meer weggeven. We zaten in een flow en hielden dat verder het 4e kwart vol. 
Nu lukte alles ineens wel en vielen er zelfs een paar afstandschoten binnen. Verder was het vooral fastbreaks en soms tot in de laatste seconde van de schotklok uitgespeelde aanvallen. Na 5minuten was het 50-34. In de laatste 5 minuten waren het Tijn en Herman die de eindstand bepaalden op 61-40. 
Lang niet de beste wedstrijd van ons. Vorige week tegen de koploper verloren maar speelden we beter. Maar who cares. 2 punten en de 4e (onverwacht) overwinning zijn binnen. Komend weekend vrij en dan de 22e uit naar Attacus. 
Scores. Herman 16, Tijn 13, Ron 12, Alex 8, Rob 6, Marc 2, Edwin 2, Sander 2,

09-11-2014 | Ruud

BV Rooi – Yellow Sox HS1. 73-50.
Op zondagavond (normaal tele-bankavond) op bezoek bij de ongeslagen koploper BV Rooi. Dat hun center (Bram Kandelaars) geblesseerd was geraakt in de uitwedstrijd bij Jumpers was ons al bekend, maar niet hoe erg. Nou, erg dus. Scheurtje in knie en enkel gebroken. Beterschap Kerel. Het is een aderlating maar er blijft nog meer dan genoeg klasse over om zeker in hun eigen hal de tegenstander(s) te verslaan. Waar Erik Smit vorige week in Venray tegen een laag % van afstand schoot was hij tegen ons niet af te stoppen. Schoot in de 1e helft tegen een heel hoog % en als we er dichter op verdedigde was hij inside niet af te stoppen. Met de grote (ook zonder Bram) ervaren jongens van Rooi was er inside voor ons niet veel te halen dus moest het van buiten komen en op tempo. Daarom ook was het erg jammer dat Milan geblesseerd was en Harm met een blessure wel speelde maar daardoor toch te beperkt was en later ook af moest haken.
Het 1e kwart blijven we prima in het spoor van Rooi. Rooi schiet goed maar wij doen daar met driepunters van Tijn en Marc en midden afstandschoten van Rob niet voor onder. 1e kwart 17-15. We zitten lekker in de wedstrijd. We wisselen door en kunnen nog even bijblijven maar dan binnen 2 minuten krijgen we 4 driepunters om onze oren. Time out maar dan is het verschil al 15 punten. 35-20. We antwoorden meteen met een drietje van Edwin en geven heel even niet meer zoveel gemakkelijke scores weg. Verschil blijft tot aan de 8e minuut een punt 13 maar als wij dan verdient op de vrije worplijn komen maar deze allemaal missen profiteert Rooi daar snel van en loopt uit naar een 46-25 ruststand. 
In de 2e helft starten we met een gewijzigde defense en levert z’n vruchten af. Rooi komt minuten lang niet tot scoren en sluipen wij via Marc (drietje), Tijn, Rob en Alex dichterbij. 48-34. Net als je denkt dat je het momentum hebt schiet altijd Rob van Boekel er wel weer een verre driepunter in. Toch houden we ze dit kwart op 7 punten. We hebben er geloof maar Rooi is ervaren genoeg om niet nog een kwart maar 7punten te maken. Tot aan de 8e minuut zijn zij de enige 2 van Rooi die op sheet staan, maar we blijven het zelf ook goed doen getuige de 3 driepunters op rij en een tussenstand van 58-47 met nog 5 minuten op de klok. Time out Rooi. Dat werpt z’n vruchten af. Waar wij denken te kunnen scoren met een lay up (fantastich blok van Ruud Wiegmans) scored Rooi meteen in de omschakeling. Wij staan 2 minuten droog en dat is te lang om het Rooi nog verder lastig te maken. Beide teams scoren her en der nog wat punten maar het verschil is gemaakt. Van 60-47 maakt Rooi er 68-48 van met nog 1 minuut te spelen. Beide missen nog vanaf de vrije worplijn en uiteindelijk bepaalt Ron de eindstand op 73-50.
Zeker niet ontevreden over ons getoonde spel maar Rooi is nog een maatje te groot voor ons.
Komend weekend tegen Tracks. Team staat dan wel in de onderste regionen maar heeft alle toppers al gehad. Dus zeker geen appeltje eitje. Sowieso geen enkel team onderschatten in deze klasse. 2 jaar terug verloren we 2x van Tracks dus wordt het tijd om dat eens om te draaien. 
Scores. Tijn 16, Rob 6, Marc 6, Alex 6, Edwin 6, Sander 4, Ron 2, Herman 2, Harm 2

04-11-2014 | Ruud

Weer een overwinning: MU20-EBBC: 56-49
Vorig jaar verloren we 2x (onnodig) van de meisjes uit Den Bosch. Het is een fysiek, agressief en bij tijd en wijle irritant team. Het team wordt vooral gedragen door een speelster: /pages/verslagen#8; een goed drivende speelster met ook een afstandschot.
Wij waren gebrand op revanche en wilden de punten in de bomvolle sporthal van Bakel houden.
Het was even wachten op de scheidsrechters maar gelukkig kwamen ze opdagen. De beide dames maakten van meet af aan duidelijk dat ze geen fysiek contact zouden tolereren. En daar gingen wij het beste mee om. EBBC maakte enorm veel p’s en kwamen in elk kwart snel op 4 of meer p’s. Dat betekende dus heel veel vrije worpen (in totaal 43 stuks).
In de 1ste helft speelden we m-t-m en dat ging vrij goed. EBBC speelde veel pick&rolls waar we in de loop de strijd steeds beter een antwoord hadden. Ongeacht de verdediging van de tegenstander bleven wij gemakkelijk scoren (m.n. Yara die 14punten in het 2de kwart maakt) en de ruststand was 36-23.
Na de rust beginnen we met een 1-3-1 zone, maar schakelen snel om naar een 2-1-2 zone. Maar de aanval stokt (we maken slechts 7 punten) en EBBC pakt het momentum. We houden tot aan de 6de minuut de voorsprong vast, maar vooral door /pages/verslagen#8 komt EBBC dichterbij: 43-36.
Ook in het begin van het 4de kwart domineert /pages/verslagen#8. In een time-out spreken we af om ons vooral op haar te focussen. Dat lukt goed, bovendien komt zij in foutenlast: Renee pakt een charge op haar (4de fout) en Yara zoekt slim contact: exit /pages/verslagen#8!!
De stand is inmiddels wel: 47-47!! De spanning stijgt weer tot grote hoogte: houden we onze kopjes erbij of geven we de wedstrijd uit handen? Het pleit wordt beslecht door vrije worpen: Jonna, Yara en Renee maken de resterende punten vanaf de lijn en we trekken verdiend de wedstrijd naar ons toe: 56-49.
De meisjes hebben weer bewezen dat ze steeds beter om kunnen gaan met de druk van een close game!! Proficiat.

26-10-2014 | leo holleman

Yellow Sox HS1 – Akros HS1: 71-52.
Tegenstander Akros speelt al enkele jaren in de top van deze klasse dus hadden we ons ingesteld op een zware wedstrijd. Ze hadden van Jumpers Venray gewonnen en dat zegt al veel omdat dat toch ook een top 3 team zou kunnen zijn. Ze hadden genoeg spelers bij zich maar de schijnbaar talentvolle junioren waren er niet bij omdat die zelf een wedstrijd hadden. Bij ons Alex en Sander nog geblesseerd waarbij het er op lijkt dat Alex komende week weer aan kan gaan haken. Dat dacht hij vorige week ook maar kreeg toch weer terugslag afgelopen week.
De wedstrijd begon door uitloop van de middagwedstrijden een half later dan gepland.
Het enige wat we van Akros kenden was een kort potje op het Gennep Toernooi en toen hadden we niet veel in te brengen.
Wij starten met Marc, Tijn, Milan, Harm en Rob. 
De eerste minuten was het vooral aftasten voor beide teams en werd er ook niet gescored. Kansen waren er wel maar de scherpte nog niet. Akros brak de ban met een lucky drietje. Voor ons zette Milan de 1e punten op het bord vanaf de vrije worplijn. Akros had moeite om tot een uitgespeelde aanval te komen en moest regelmatig een noodschot lossen omdat de schotklok bijna de 24 had bereikt. Wij gingen steeds beter spelen en kregen met gevarieerd spel goede kansen. Dit begon na een minuut of 5 ook resultaat op te leveren. Via Rob, Harm en een drietje van Marc namen we de leiding met 10-9 na 7 minuten. In deze fase hadden we nog wel teveel moeite met hun center en “oude rot” de Bijl. We waren hier niet gretig genoeg in de defense en dan weten zij er wel raad mee. Milan bepaalde de eindstand van dit kwart met 2 puike acties op 19-15. 
Akros begon het 2e kwart uit een ander vaatje te tappen en speelde feller en agressiever. De schoten bij hun vielen nog niet dus zochten ze het meer inside en in de 1-1. Verdedigend hadden we het hier op dat moment lastig mee en Akros kwam dan ook heel vlug in het 2e kwart langszij. Rob pikte en passant in de 2e minuut al z’n 2e fout en werd uit voorzorg gewisseld omdat Herman eerder weg moest. (moest om 21:00 uur gaan werken en kon de wedstrijd vanwege het te laat beginnen niet uitspelen)
Akros kwam dan wel langszij maar nooit eroverheen. Zij lieten in periode de kansen vanaf de vrije worplijn liggen wij begonnen de controle weer terug te krijgen. Akros switchte van defense maar daar gingen we goed mee om. Vooral Herman werd keer op keer gevonden en met 4 punten en een assist op Ron kwam de ruststand op 32-29.
Ik had weinig op of aanmerkingen in de rust. Het zou er vooral om gaan of we in het begin van het derde kwart Akros van ons af konden houden want we verwachten een gemotiveerd Akros. Of ze ons onderschat hadden of niet weet ik niet maar ze waren er nu toch wel achter dat ze hier niet zomaar van ons konden winnen. Het ging 180C de andere kant op. Wij starten uitstekend en zetten Akros meteen op 10 punten achterstand. Waar de schoten de laatste weken niet vielen pastte nu alles wel. Afstandschoten van Tijn en Marc en Harm die inside sterk was leverde een 41-31 stand op na 4 minuten. Milan die in de 2e helft ongrijpbaar was voor Akros en een grootte stempel op de wedstrijd drukte zorgde met 2 vrije worpen voor 43-31 maar iedereen die in het veld kwam speelde een goede wedstrijd. Marc wellicht zijn beste van het seizoen. Bewaarde de rust waar nodig en bracht snelheid zodra het kon. Rob maaide her en der nog wat ballen weg en samen met Harm plukte ze steeds meer rebounds. Dit keer hadden we weinig turnovers en dat maakt het een stuk gemakkelijker. Heel even kwam Akros nog tot acht punten d.m.v. vrije worpen. Ze gingen meer en meer de druk naar voren leggen maar dat werd vakkundig opgelost door Marc in samenwerking Milan. Die ging keer op keer vanaf eigen helft via enkele omwegen naar de basket van Akros en die handen daar geen antwoordt op. In het 4e kwart bleef het verschil tot aan de 5e minuut rond de 10 punten hangen en had je het gevoel (net als het publiek) dat het nog alle kanten op kon gaan. Milan dacht daar anders over. Alleen door fouten te maken was hij nog af te stoppen maar die vrije worpen gooide tegen 100% binnen. Akros kon het niet meer opbrengen om nog een keer alles op alles te zetten en wij bleven doorgaan met scoren. Ron en Dennis brachten het verschil op 68-52 en na de verdiende applauswissel voor Milan bracht de goed spelende Marc met een drietje de eindstand van 71-52 op het scorebord.
Verdiende overwinning.
Het feestje daarna in de kantine is dan altijd net iets leuker met een overwinning op zak. De mannen van Akros vonden het blijkbaar ook gezellig want die bleven lang hangen. Zolang zij er nog waren hebben we ons netjes gedragen maar toen zij onder begeleidende muziek van “hawdoe en bedankt olé, olé” de kantine verlieten ging het dak er zoals gewoonlijk weer vanaf. Van het uurtje terugzetten van de klok hebben we vlgs mij gretig gebruik gemaakt om nog even iets langer door te gaan, pffff…
Was weer gezellig. Organisatie super bedankt.
Scores: Milan 20, Harm 11, Marc 10, Rob 8, Ron 7, Tijn 5, Herman 4, Dennis 4, Edwin 2
26-10-2014 | Ruud

BBC – Yellow Sox: 100 – 55.
Lang geleden dat ik als coach zo’n pak slaag heb gekregen. BBC overklaste ons op elk gebied. Het kleine veld is duidelijk in het voordeel van BBC maar daar ligt het zeker niet alleen aan. 1e kwart en begin 2e kwart konden we nog redelijk bijblijven maar daarna ging het in een sneltreinvaart. Waar we in het 1e kwart nog tot goed uitgespeelde aanvallen kwamen was daar later niets meer van terug te zien. De druk die BBC ons oplegde was dermate groot dat we steeds moeizamer tot fatsoenlijk aanvalsspel kwamen. Het enige waar we sterker waren dan BBC was inside bij Rob maar om de bal daar te krijgen was vaak al een probleem. Als dan onze defense nog maar sluitend zou zijn dan was er nog niet zoveel aan de hand maar dat was niet zo. We werkten wel hard maar BBC vond altijd wel weer een oplossing. Gaven we druk, dan werden we 1-1 verslagen, gingen we kleiner verdedigen dan schoten ze tegen een hoog %. We switchten naar diverse zone defenses maar daar hadden ze dan 1 minuut last van en dan schoten ze al weer met scherp. Er was geen eer aan te behalen. We hebben dan ook flink doorgewisseld. Het mooie was wel dat ook al liep de achterstand flink op er toch hard werd gewerkt en we niet de zaak lieten lopen, ook al zou je dat bij een verschil van 45 punten wel denken. We konden deze wedstrijd gewoonweg niet beter en BBC speelde echt heel goed. Geen probleem voor ons verder. We wisten dat er ook van die wedstrijden tussen zouden zitten en als we hier van leren hebben we genoeg verdient. Komend weekend vrij en dan weer een topteam uit onze klasse nl het geroutineerde Akros dat van het ongeslagen Jumpers wist te winnen. Nu alle blessures laten genezen (Rob, Ron, Alex, Marc, Sander, Herman) en dan hopelijk fit over twee weken de volgende thuiswedstrijd. (met themafeest vlgs mij, toch?? …… ook belangrijk)
Scores: Rob 14, Ron 10, Edwin 7, Harm 7, Tijn 5, Edward 5, Herman 4, Dennis 2, Marc 1

12-10-2014 | Ruud

Yellow Sox HS1 – BC Heeze: HS1. 59-54.
Beide teams niet helemaal compleet, waar bij aangetekend dat bij Heeze Roel Hermans (een oude bekende uit mijn Springfield tijd) wel weer van de partij was en dat scheelt bij Heeze in scorend vermogen. Bij ons Sander nog steeds geblesseerd en daar kwam een vervelende blessure van Alex deze week bij. Na zijn goede optreden vorige week was dat erg jammer maar we hebben een grote groep dus moeten anderen het maar overnemen. 
We starten prima. Verdedigend scherp en aanvallend komen we tegen hun m-t-m tot goede opties en scoren we via Ron, Marc (drietje), Rob en Tijn (drietje) 10-2 na 6 minuten. Ons kruid vanaf de driepuntslijn was hierbij ook meteen geschoten. Daarna zou er geen drietje meer binnen vallen. 1e kwart onder controle zou je zeggen, maar waar voor de wedstrijd verteld waar de sterke punten lagen bij Heeze (schutter nr 13) lieten we het tot 3x na om hem te verdedigen en daar wist hij evenzovele keren wel raad mee. In 2 minuten tijd maakt hij 11 punten en gaat onze voorsprong compleet verloren. 16-19. Heeze staat dan al een paar minuten in een zone en zal dat verder de rest van de wedstrijd blijven doen. Vaak een kleine 3-2 of een 2-1-2. Aangezien wij tegen een erg laag % van afstand schoten was dit een goede keuze. Kansen creëerden we voldoende maar de schoten wilden niet vallen. Ook Heeze kwam moeizaam tot scoren. Bij ons nam de sterk spelende Harm op 2 vrije worpen van Herman na verder de gehele productie in dit kwart voor zijn rekeningen na ruim acht minuten namen we een minimale voorsprong. 26-25. Toen ging het precies zoals vorige week tegen Tantalus. We zijn even niet zo scherp als daarvoor en Heeze straft dat meteen af. Toch weer Roel Hermans die het verschil maakt en i.p.v. een gelijke stand of minimaal verschil gaan we net als vorige week rusten met 7 punten achterstand. 26-33. Niet onoverkomelijk maar was niet nodig. 
Ook nu beginnen we net als vorige week tegen Tantalus erg scherp aan het 3e kwart. Heeze krijgt pas in de 6e minuut z’n eerste score en dan hebben wij de achterstand al ingehaald. 35-33. Tegen de kleine zone is het dan nog best knap dat bijna al onze scores in de bucket gemaakt worden. Goed passend en zoekend naar de degene die er het beste voorstaat en een paar aanvallende rebounds met score na gemiste afstandschoten leverde ons de punten op. Sterk 3e kwart(19-7) van ons en met nog 1 kwart te gaan is het 45-40. Zoals Heeze zich vorige week tegen Jumpers na een achterstand terug knokte in de wedstrijd deden ze dat nu weer. Waar wij de volledige controle hadden in het 3e kwart denderde Heeze nu over ons heen en binnen 3 minuten was het 45-49. Even orde op zaken stellen en na een aanpassing stond onze defense weer goed en begonnen we meteen weer te scoren. Inside score van Rob en 2 belangrijke middenafstandschoten van Ron gaven ons weer de voorsprong. 51-49. Nog 1x maakte Heeze gelijk maar daarna was het over en uit. Milan die weer sterk speelde nam het voortouw en de rest volgde. Via hem en Ron werd het in de laatste minuut 57-51 maar een verre driepunter van Heeze bracht toch nog even de spanning terug. Zij stonden nog op nul fouten en moesten dus snel veel fouten maken om ons op de vrije worplijn te krijgen. Heeze begon te pressen maar daar hadden we totaal geen moeite mee. Bij hun 5e fout kwam Milan dan op de vrije worplijn maar wat hem zelden gebeurd, hij miste ze allebei. Heeze kreeg dus nog een kans maar verprutste die en in de tegenaanval scoorde Rob het laatste punt. 59-54.
Vermeldenswaard is dat we 2 prima scheidsrechters hadden.
Proficiat mannen. Komend weekend naar BBC in Valkenswaard waarvan we op het toernooi in Veghel dik klop kregen. Benieuwd of wel al een stapje gemaakt hebben en er nu een wedstrijd van kunnen maken. Er zaten i.i.g. belangstellende vanuit Valkenswaard bij ons op de tribune. 
Scores: Harm 16, Milan 12, Rob 11, Ron 8, Tijn 5, Marc 3, Edward 2, Herman 2
05-10-2014 | Ruud

Pieken en dalen: winst voor MU20 (58-53)
Na een korte en rommelige warming up overrompelen we de meisjes uit Katwijk aan Zee. We spelen met veel inzet en concentratie. Grasshoppers heeft geen antwoord op onze wisselende defenses en wij zijn scherp bij het afronden van de kansen: 25-5.
In het 2de kwart gaat het helemaal mis: slechte communicatie in de defense en gebrek aan concentratie leidden tot chaos. Ook een 5-mans wissel keert het tij niet. We komen tot zegge en schrijven 2 punten uit vrije worpen in dit kwart en Grasshoppers sluipt dichterbij. Ruststand 27-20.
In het 3de kwart kiezen we voor 3-2 zone en binnen 5 minuten staat de stand 41-22 op het bord. In tegenstelling tot de wedstrijd van vorige week slagen we er nu niet in om de voorsprong vast te houden. 
Met nog 4 minuten te gaan in het 4de kwart staat het 53-39. Maar Grasshoppers heeft nu inside een goed wapen tegen de zone en komen in de laatste minuut dichterbij: 56-51. Maar gelukkig is daar dan snel het eindsignaal. Eindstand 58-53.
Conclusie: een erg wisselvallige wedstrijd. Een geweldig 1ste kwart wordt gevolgd door een dramatisch 2de kwart, dan domineren weer en lopen 16 punten uit, maar halen toch maar moeizaam de zege binnen. Maar we winnen nu wel 2 wedstrijden achter elkaar en dat is al een hele tijd geleden.
05-10-2014 | leo holleman

Mooie overwinning voor MU20 in Breda (54-78)
Na het teleurstellende verlies vorige week tegen Springfield, speelden we vandaag tegen een oude bekende: Barons uit Breda. Vorig seizoen verloren we daar 2 keer van. Het is een snel en agressief team dat gedragen wordt door 3 zusjes. Snelle guards met een goede penetrerende dribbel.
Na een gelijkopgaande strijd in het begin, pakken we een kleine voorsprong van 8-12. Barons maakt veel persoonlijke fouten en we komen daardoor vaak op de vrije worplijn. Maar dat levert niet veel op (1 op 8!!!). Desalniettemin pakken we het kwart met 10-13.
Het begin van het 2de kwart is voor ons en we lopen uit naar 14-25 in de 4de minuut. Dan stokt de aanval en Barons komt sterk terug. Door een score van Meike in de allerlaatste seconde wordt de ruststand bepaalt op 37-33.
In de rust kiezen we voor een andere verdediging; een 2-1-2 zone waarbij het accent vooral ligt op de guards van Barons. Onze meiden pakken dit uitstekend op. We ontregelen hun aanval en Jonna pakt veel steals. In 3 minuten is de achterstand bij rust omgebogen in een voorsprong: 37-45. Barons is de kluts kwijt, hun guards komen er niet meer aan te pas en wij verdedigen en rebounden als team heel erg sterk. 
Stand na het 3de kwart: 46-59.
Dan het laatste kwart!!!
De frequente lezer van deze wedstrijdverslagen weet van de problemen die we hebben in het laatste kwart van de wedstrijd: vaak veel balverlies en “paniek” waardoor wedstrijden alsnog verloren gaan.
Maar vandaag niets daarvan. We passen onze aanval goed aan aan de wisselende verdediging van Barons en spelen slim met de klok. De Bredase meiden zijn moe gestreden en geloven er niet meer in. Wij gaan lekker door en 2 drietjes van yara doen de wedstrijd op slot: 54-78. 
Een dik verdiende overwinning! We hebben er met z’n allen keihard voor geknokt en de hele 2de helft gedomineerd. Klasse meiden!
Tot slot dan toch maar even een kritische noot: 13 rake vrije worpen op 35 pogingen is wel wat magertjes&/pages/verslagen#9786;
27-09-2014 | leo holleman

Tantalus HS2 – Yellow Sox HS1: 61-74.
Op Vrijdagavond om 21:15 uur naar Tantalus. Dennis afwezig vanwege werk maar Rob was na z’n vakantie en 1 training weer van de partij. Sander kampt nog met een blessure en die is niet 1-2-3 voorbij zo lijkt het. Gelukkig hebben we een grote groep dus konden we toch 11 spelers op het sheet zetten. Vorige week Tantalus zien spelen maar dat was geen maatstaf. Ze waren maar met 6 spelers zonder coach naar Venray afgereisd en konden het totaal niet bolwerken. Nu waren ze met 7 spelers, nog niet veel, maar de 7e was wel een hele goeie. “J” heeft lang op een hoog niveau gespeeld en is gewoon een erg goede speler die je graag in je team hebt. De 1e twee aanvallen van Tantalus gaf hij ook direct z’n visitekaartje af door er meteen 2 drietjes in te knallen. Tijn had er ook wel zin in en tegen de zone van Tantalus kreeg hij ruimte genoeg om te schieten en deed dat ook tegen een hoog %. De wedstrijd ging gelijk op, maar nu ik tijdens het verslag schrijven op het sheet kijk blijkt dat wij 12-5 achter staan na 3 minuten terwijl dat tijdens de wedstrijd op het scorebord niet het geval was. Tijn schoot echt met scherp maar in de eerste 7 minuten zou hij volgens het sheet maar 1 drietje raak hebben geschoten. Spelers waarvan wij zeker weten dat ze hebben gescored staan helemaal niet op het sheet. Tegen het einde van het 1e kwart zie ik dat er 16-18 op het scorebord staat voor ons. Wij scoren nog via 2 vrije worpen van Harm. Verbazing alom als we zien dat de uiteindelijke stand op het sheet na 1 kwart spelen 16-15 voor Tantalus is!! Ook vanuit het publiek komt de melding dat we zeker 5 punten te weinig hebben. Helaas, maar niets meer aan te doen en Sander besluit om de score ook zelf bij te gaan houden. Het 2e kwart starten we goed en via Milan, Alex en Rob nemen we een kleine voorsprong. 19-23 na 5 minuten. Dan breekt een periode aan waarin niets meer lukt. De zone aanval wordt vlgs de lijntjes gelopen maar zonder enig initiatief en creativiteit. Tantalus verdedigt schijnbaar gemakkelijk en als we dan ook nog de ene na de andere turn-over produceren loopt door simpele scores de stand snel op naar 32-25. 1 score in de laatste 4 minuten is het schamele resultaat en waar we vorige week tegen een betere tegenstander nog op 27 punten kwamen stonden we nu op 25 terwijl het gevoel me zei dat we hier gewoon zouden moeten kunnen winnen. 
7 punten achter en nog een helft te gaan is natuurlijk niet onoverkomelijk, maar het moest wel veel beter. Waar vorige week de rust op een verkeerd moment kwam (bezig met een inhaalrace) kwam die nu wel gelegen. 
De verdediging werd aangepast en in de aanval tegen de zone moesten we veel meer initiatief nemen. En zeker niet onbelangrijk was dat het tempo omhoog moest. We starten met Alex, Milan, Rob, Harmen Tijn. 
Tijn zet meteen de toon door er een drietje in te knallen. Deze 5 schroeven het tempo (vooral door Alex) flink op en via snelle aanvallen staan we binnen 3 minuten op een 34-37 voorsprong. De verdediging zit potdicht en Tantalus komt er een hele periode niet meer aan te pas. Hun scorende spelers worden geëlimineerd en wij blijven op een hoog tempo doorgaan. Tantalus moet ook steeds vaker aan de noodrem trekken en we schieten gelukkig tegen een hoog % vrije worpen. Tegen het einde verslappen we enigszins en meteen komt Tantalus weer tot scoren. Toch hebben we van 7 punten achter een 10 punten voorsprong opgebouwd. Aan het begin van het 4e kwart leggen we de basis van de uiteindelijke overwinning. Vooral Alex speelde zeer sterk. Bracht tempo in het spel, ging 1-1 waar het kon en bediende op z’n tijd zijn medespelers met prima assists. Toen hij na ruim 5 minuten met een drietje de stand op 46-67 bracht was het tijd voor een wissel voor hem. Deze wedstrijd gaven we niet meer uit handen. We gingen flink door wisselen wat niet helemaal ten goede kwam aan een optimale veldbezetting. Tantalus kon daardoor nog iets van de achterstand afhalen, maar who cares?
De 1e punten zijn binnen en dat moest ook tegen dit Tantalus. Heb van de coach begrepen dat ze nogal wat afwezigen hebben en dat dat de komende maanden nog niet opgelost is. De 2e seizoenshelft zullen ze compleet zijn waardoor er dan heel ander team staat. Daar hebben wij op dit moment geen boodschap aan. Voor ons tellen de 2 punten.
Komend weekend thuis tegen Heeze. Een team dat al een aantal jaren gemakkelijk in deze klasse speelt. 
Scores: Alex 17, Tijn 14, Rob 12, Harm 9, Milan 9, Ron 6, Herman 4, Edwin 3
27-09-2014 | Ruud

Yellow Sox HS1 – Aeternitas HS1. 45-68.
Zo, de kop is er af. En zoals verwacht geen gemakkelijke start tegen een zeer degelijk team. Zij hebben op alle posities goede spelers in huis. Goeie guard die ook kan scoren, prima afstand schutters en ook nog lengte. Wij hebben een aantal mutaties t.o.v. vorig seizoen en dat zal nog enige tijd wennen zijn voordat dat dat ingespeeld raakt, zeker gezien de korte voorbereiding. Dit was vooraf allemaal bekent en dus konden we niet meer doen dan onze stinkende best en zien hoe we ervoor stonden. Net zoals afgelopen seizoen vaak gebeurde speelden we vandaag ook met up’s en down’s. We kunnen periodes heel aardig spelen maar dan ook minutenlang helemaal door het ijs zakken. Na een erg korte warming up starten we stroef en staan we de inside scores van Aeternitas gemakkelijk toe. Er wordt naïef verdedigd op hun aanvalsspelletje en dat resulteert na 1 kwart in een 9-18 stand. We wisselen vlot door en dat komt ons scorend vermogen niet ten goede. Na meteen in het 2e kwart al op 9-23 achterstand te worden gezet begint het langzaam te lopen en puntje voor puntje komen we terug in de wedstrijd. De “oude” garde laat geen easy scores meer toe en begint aan een inhaalrace die jammer genoeg gestopt wordt door het rustsignaal. Prima gedaan. 27-29.
Na de pauze begint Aeternitas beter aan de 2e helft en pakt meteen weer een 10 punten voorsprong. We komen nog even terug in de wedstrijd tot 35-40 na 5 minuten, maar daarna is het over en uit. Geen goede aanvallen meer, slechte afwerking en veel verkeerde keuzes in de passes. (veel turnovers). Aeternitas profiteert gretig en dendert over ons heen. Ook 2 time outs helpen ons niet. 35-56 na 3 kwarten. We wisselen van defense in het 4e kwart en dat helpt ons verdedigend enigszins. Aanvallend duurt het nog tot aan de 5e minuut voordat dat ook weer punten oplevert. Zij spelen dan ook niet meer met de beste 5 want de winst is toch al binnen. Via Milan, Herman en Marc zorgen we ervoor dat het verschil niet meer groter wordt. Op een heel dramatisch gedeelte van het 3e kwart na konden we het verdedigend aardig bijbenen maar het scorend vermogen zal heel veel moeten verbeteren want als je niet boven de 60 punten komt (laat staan niet boven de 50) dan zal het erg moeilijk worden om wedstrijden te winnen. Het is pas de 1e wedstrijd. Nog 21 te gaan en we gaan er vanuit dat het scoren zeker verbeterd gaat worden. 
Scores: Marc 11, Ron 9, Harm 8, Tijn 7, Herman 5, Milan 3, Alex 2
 

Yellow Sox Toernooi 12-05-14.
Na een lange tijd van voorbereiden was het dan afgelopen zaterdag eindelijk zover. Voor ons als organisatie was het best spannend of we alles goed voorbereid hadden en dat het op rolletjes zou verlopen. Ook al denk je alles van te voren goed geregeld te hebben dan nog ben je ervan afhankelijk of iedereen ook daadwerkelijk komt opdagen. Zeggen er geen teams af op het laatste moment, komen de scheidsrechters die we benaderd hebben en zijn de ingedeelde leden die aan de tafels zullen gaan zitten er allemaal. Dit bleek allemaal prima voor elkaar.
De bedoeling was om de genodigde teams zoveel mogelijk te ontlasten van taken zoals fluiten en tafelen. Bij de heren wedstrijden werd er gefloten door uitgenodigde bondsscheidsrechters, en bij de dameswedstrijden werd er zoveel mogelijk door de heren van Yellow Sox gefloten. 
De zaal was ruim van te voren klaar gezet en met een tweede 24 sec apparaat (geleend van Lieshout, dank je wel) zag het er prima uit voor beide velden.
Langzaam druppelden de teams binnen en om 13:15 uur beten de heren teams het spits af. Alhoewel er in de competitie klasse verschil is tussen de teams was daar op het toernooi weinig van te merken. Veel wedstrijden gingen lang gelijk op en dat is natuurlijk het leukste. 
Na de eerste herenwedstrijden ging om 14:30 uur ook het damestoernooi van start. Ook hier spannende wedstrijden. Het damesteam uit Oirschot dat gelukkig het team van Lieshout die afgezegd hadden kon vervangen werd versterkt door ex international en nu full prof in de Duitse competitie, Francis Donders. 
Door de organisatie werd aan ieder team een speler gevraagd om rond 18:00 uur mee te doen aan het 3 puntschieten. De beste 3 van de 8 schutters gaan door naar de finale. Na alle acht te hebben geschoten bleken er 3 te zijn die allemaal 9 scores hadden. Die gingen dus automatisch door naar de finale. Die 3 bestond uit: Michael van Deurne, Nicolette van Oirschot en Wim van Yellow Sox. Uiteindelijk wist Nicolette de 1e prijs te bemachtigen, Michael 2e en Wim werd 3e. 
Toen nog de laatste wedstrijden waar en bij de heren en bij de dames nog uitgemaakt moest worden wie uiteindelijk de 1e plek zou bemachtigen. Uiteindelijk zou het en bij de heren en bij de dames uitdraaien op een winnaar op doelsaldo. Bij de heren ging het tussen de Deurne en Yellow Sox die beide 5 punten hadden en onderling gelijk speelden. Deurne had een beter doelsaldo en werd dus 1e. Bij de dames bleken na de laatste wedstrijd Quo Vadis, Deurne en Yellow Sox op 4 punten te zijn geëindigd. Na flink rekenen was het Yellow Sox dat de 1e prijs binnenhaalde. 
De toernooicommissie is erg tevreden over het verloop van het toernooi en s ’avonds in de kantine kwamen er nog veel complimenten van diverse kanten. 
Waar wij ons geen zorgen over hoefden te maken was de Bonte Avond. Dat zit bij ons altijd goed. Feesten kunnen we wel. Het was zeer prettig om te zien dat er nog veel spelers/coaches van de genodigde teams bleven hangen. Om 23:00 uur werd ook nog even de TV aangezet om de uitslag van het songfestival mee te maken. De DJ(Michel) speelde daar steeds super op in door bij elke douze points het nummer van de Common Linnets te starten. Het werd steeds gezelliger en steeds later. Volgens ons is het een geslaagde dag geweest. Nogmaals bedankt aan iedereen die een bijdrage heeft geleverd. Zonder jullie kan het niet. Mede door jullie is deze dag perfect verlopen. 

12-05-2014 | Toernooicommissie

JU14 zorgt in Kerkrade voor het 3e Yellow Sox-kampioenschap van dit seizoen!
Titans moest met minimaal 3 punten van ons winnen om ook nog kampioen te kunnen worden, waardoor de wedstrijd begon met spanning bij beide teams. Met een and one tegen na 4 seconden, en een blessure in de eerste minuut begon het voor ons niet ideaal. Toch ging de rest van het kwart erg gelijk op en werd er gevochten voor elk punt. Kwartstand: 14 – 18
Het tweede kwart was het beste kwart dat we in dit hele seizoen gespeeld hebben. De defence was erg sterk, we pakten veel steals en gaven weinig rebounds weg. De fastbreaks die daarop volgde eindigden vaak in de handen van Cain die niet leek te kunnen missen (34 punten uit 18 pogingen bij rust) waardoor we het kwart overtuigend winnen met 4-24.
We gaan dus rusten met 18-42.
Het derde kwart begint wat slapper van beide kanten. Lange aanvallen waarin weinig werd gescoord was het gevolg. Titans was gefrustreerd en wij speelden alsof de buit al binnen was. We verliezen het 3e kwart nipt: 11-10.
Het vierde kwart komt Titans door een 9-0 run terug tot 42-54 waardoor iedereen besefte dat het nog niet gewonnen was. We konden de voorsprong op het einde toch nog wat uitbreiden en de wedstrijd winnen met 46-63!
Het was een sportieve wedstrijd met uitstekende scheidsrechters. Iedereen heeft er hard voor gewerkt, in de wedstrijd maar ook op de trainingen, en het kampioenschap is zeer verdiend.
Verder nog een bedankje naar de vele supporters die de moeite hebben genomen om mee te reizen naar Zuid-Limburg!

04-05-2014 | Koen van den Heuvel

Gemakkelijke overwinning voor MU20 tegen Deurne, 36-80
In de thuiswedstrijd wonnen we eenvoudig van de meisjes uit Deurne. Ook in deze wedstrijd heeft Deurne weinig in de melk te brokkelen. We wisselen onze 1-3-1 zone (na een score van ons) af met een agressieve m-t-m defense. Dat leidt enkele keren tot een gemakkelijke score door Deurne, omdat we slecht met elkaar communiceren over wie wie verdedigt. 
Ruststand: 20-40
In het 3de kwart overspelen we Deurne. Jonna pakt in de zone veel steals en scoort er lekker op los. In de set offense passen we de bal goed en snel rond waardoor er ruimte creëren voor inside cuts en lay ups.
Halverwege het 4de kwart vertrekken Yara, Renee en Cato naar Bakel om daar mee te spelen met ds1. De overige 5 speelsters maken de wedstrijd af: 36-80.
Er staat nog 1 competitie wedstrijd op het programma, thuis tegen Springfield, de nr. 2 van de ranglijst.
Aanstaande woensdag spelen we om 20.00 uur tegen een schoolteam uit Engeland.

14-04-2014 | leo holleman

De Heren verliezen de laatste wedstrijd van het seizoen met 54-57 van de nr 2 Den Dunk. Ik heb na de wedstrijd geen sheet meer gezien maar verwacht die deze week nog te krijgen, dus verslag komt later. In ieder geval was het, zoals de laatste jaren steeds het geval is, weer een close game. Helaas viel alleen deze keer het kwartje aan de voor ons verkeerde kant. We waren voorbereid om hun beste spelers te verdedigen en dat ging ons goed af. Alleen zelf scoren was moeizaam. We blijven constant in het spoor van Den Dunk en komen op het einde zelfs op 47-47 met 2 dotten van kansen om op voorsprong te komen. Dat laten we na en dan is Den Dunk wel zo ervaren om de wedstrijd via de vrije worplijn binnen te slepen. Jammer, maar zeker voor het publiek een spannende wedstrijd waarin alleen meer gescored had mogen worden om het nog aantrekkelijker te maken. Dit was tevens mijn laatste wedstrijd als coach van heren 1. Ik wil de spelers dan ook bedanken voor weer een leuk seizoen bij deze fantastische vereniging. Ik wens jullie alle succes in het komende seizoen en ook bedankt voor de superleuke attentie die ik van jullie mocht ontvangen.
13-04-2014 | Ruud

MU20 verliezen nipt tegen Kimbria in Maastricht: 66-64
Hierbij een kort verslag van de wedstrijd want het begint een beetje eentonig te worden: goed beginnen, tegenstander terug laten komen en in het 2de kwart door een agressieve zone een voorsprong opbouwen van 10 pnt (26-36). Ook de waarschuwing in de rust dat er nog 20 minuten te spelen zijn klinkt bekend. Dan door veel balverlies en scores van Kimbria de tegenstander dichterbij laten komen waardoor er weer een puntje-puntje wedstrijd ontstaat. En het lukt ons weer niet om te winnen. In de 10de minuut van de wedstrijd bij een gelijke stand van 64-64 verliezen we de bal en scoort Kimbria de winnende punten.
08-04-2014 | leo holleman

Kimbria 2 – Yellow Sox HS1: 39 – 87.
Zonder de junioren Wim, Alex en Milan en ook zonder Marc moesten we het opnemen tegen Kimbria 2. De junioren hadden tegelijkertijd een wedstrijd een Gemert en in overleg heeft Marc het coachen voor het spelen laten gaan. Hield wel in dat wij een kleine groep overhielden. Tom nog geblesseerd, maar gelukkig kon Harm meedoen en zou Steven in noodgevallen ook nog kunnen spelen. Thuis hadden we met 50 verschil gewonnen maar geen idee of ze toen compleet waren. Er was maar 1 scheidsrechter maar nog altijd meer dan op het andere veld waar de belangrijke (kampioens)wedstrijd, ook in onze klasse, tussen Maastricht Knights en Deurne pioniers zou worden gespeeld. Hier waren dus geen scheidrechters aanwezig. Frappant detail was dat die scheidsrechters geleverd moesten worden door de vereniging Kimbria. Onbegrijpelijk dat er niemand is die in de zelfde hal die pot kon fluiten. Onze wedstrijd was na het 1e kwart eigenlijk al gespeeld. Kimbria was niet erg sterk maar wij speelden ook wel erg goed en werkten tegen een heel hoog % af. Scores tegen hun kleine 3-2 zone kwamen overal vandaan. Inside, outside, Fastbreaks. Alles lukte. Pas in de 6e minuut scoorde Kimbria hun eerste punt maar toen was het al 0-19. We bleven gemotiveerd spelen en bij 2-31 in de 10e minuut kon Kimbria nog iets terugdoen. 6-31. We wisselden lekker door en even was de afwerking niet meer zo scherp en kon Kimbria een paar keer op rij scoren maar vanaf midden 2e kwart walsten we weer over ze heen. Rust 19-53. In de 2e helft speelden we nog steeds prima maar ging het met de scores niet meer zo snel als in de 1e helft. Motivatie was er nog wel maar het spel werd soms slordiger en frivoler waardoor er nog wel eens wat misging. De scheids in z’n eentje had het ook gemakkelijk. Er werden in totaal voor beide teams maar 15 fouten gefloten dus de wedstrijd ging erg snel voorbij. We eindigen uiteindelijk op 39-87. 
Volgende week alweer de laatste wedstrijd van het seizoen. Tegenstander is dan Den Dungen voor wie de 2e plek nog op het spel staat. Aanvang 19:00 uur in Bakel.
Scores: Rob 27, Tijn 17, Edward 10, Sander 8, Ron 8, Herman 8, Harm 7, Steven 2.

07-04-2014 | Ruud

Verlies tegen de koploper Black Eagles (59-47)
Thuis verloren we nipt tegen de koploper met 1 punt. Na 2 hele goede trainingen vertrokken we zaterdag naar Rosmalen met een goed gevoel. We begonnen ijzersterk, BE had veel moeite met onze zone een wij kwamen scorend lekker door: 8-15.
In het 2de kwart kwam BE o.a. door 4 3-tjes terug in de wedstrijd. Het was dus belangrijk om het outside shot beter te verdedigen. Maar BE neemt toch het voortouw en loopt uit naar 45-39. Onze meiden krijgen steeds meer moeite met de (fysieke) druk van BE en de scheidsrechters laten wel heel erg veel toe. Wij grossieren in balverlies. Verdedigend staan onze zones als een huis. We pakken ook de rebound, maar dan…?? Een tsunami van turnovers!!! In een bepaalde fase liefst 7x achter elkaar. Ondanks de aanvallende malaise staan we met 5 minuten te gaan toch nog maar 4 punten achter: 50-46.
Kunnen we nog voor een verrassing zorgen? NEE!! Tegen de press blijven we de ballen weggooien en BE beslist de wedstrijd: 59-47.
Flink balen dus! We doen onszelf weer tekort. We verdedigen uitstekend maar de druk van de tegenstander doet ons weer de das om. Hopelijk zullen we in de komende wedstrijden hier beter mee om kunnen gaan.
24-03-2014 | leo holleman

Deurne – Yellow Sox: 72-57.
Tegen de aanstaande kampioen hebben we het uiteindelijk niet kunnen redden. Lang zijn we in de wedstrijd gebleven maar uiteindelijk moesten we onze meerdere erkennen. Wij zonder Harm en Tom maar wel weer Ron die na een lange blessure weer enkele minuutjes heeft kunnen maken. De aanvulling komt van drie spelers van de junioren die het gewoon erg goed doen. Deurne maakt altijd veel punten per wedstrijd en 1-1 en de 3-punter zijn hun sterke punten. We zouden het zeker niet gemakkelijk krijgen maar we zagen zeker mogelijkheden. Inside lijken wij sterker en als ons schot (dat laat ons al een paar weken in de steek) zou vallen dan hadden we best een kans op een stuntje. Waar Rob in de thuiswedstrijd maar 7 minuten mee kon doen (5 fouten) speelde hij nu erg sterk. (18 punten) Per wedstrijd speelt hij sterker en ik vind dat hij nog veel beter kan. 3 kwarten ging de wedstrijd gelijk op met wel steeds een kleine voorsprong van een punt of 5 voor Deurne. Midden 2e kwart leek Deurne iets verder weg te lopen (27-19) maar via sterke acties van Milan en Rob en Wim via de vrije worplijn (dit keer een acceptabel percentage) kwamen we weer helemaal terug in de wedstrijd. Rust 38-35. Tevreden over ons eigen spel en als we in de 2e helft een keer niet onze gebruikelijke dip zouden krijgen dan was er nog van alles mogelijk. We starten uitstekend en via Sander, Rob en Milan komen we 40-41 voor. We hebben meer controle in de defense. Deurne antwoordt altijd wel met een drietje, zo ook nu, maar Tijn doet hetzelfde en we komen op 44-48. Deurne komt echter in de laatste 2 minuten sterk terug en neemt weer de leiding met 52-48. Nog 1 kwart te gaan en de wedstrijd kan nog alle kanten op. Wim wordt foutief afgestopt en schiet feilloos z’n vrije worpen binnen. 52-50. Dan komt helaas onze dip. Binnen 2 minuten krijgen we 3x de kans op een simpele score en 3x maken we een domme turnover. Loopfout, seconddribbel en een assist die niet wordt gevangen. Deurne profiteert onmiddellijk en gooit de wedstrijd in het slot door in 3 minuten uit te lopen naar 64-50. Weer moeten we, zoals al zo vaak, een inhaalrace inzetten en daar zijn we goed maar deze voorsprong geeft dit Deurne niet meer weg. We beginnen wel weer te scoren maar dat blijft Deurne ook doen. Jammer dat we het geen 4 kwarten vol kunnen houden maar Deurne wint terecht. 
Scores; Rob 18, Wim 9, Milan 8, Tijn 8, Sander 6, Marc 3, Ron 2, Herman 2, Alex 1.
23-03-2014 | Ruud

Gemakkelijke winst voor MU-20 tegen Deurne (115-22)
Zaterdag speelden we tegen de meisjes uit Deurne, die onderaan de ranglijst staan.
Na een wat aarzelend begin (6-4 na 5 minuten) kwamen we goed op stoom. 1ste kwart: 24-7.
De tegenstander had veel last van de druk op de bal en wij konden veelvuldig onze fastbreak lanceren (ruststand: 50-13)
Ook in de 2de helft bleven we aggressief en alert (kwartstanden: 36-7 en 29-2).
Eindstand: 115-22.
Volgende week zaterdag spelen we uit tegen de nog ongeslagen koploper uit Rosmalen.
Thuis verloren we met slechts 1 punt. Ik ben benieuwd of we er weer een spannende wedstrijd van kunnen maken.
16-03-2014 | leo holleman

Yellow Sox – BV Rooi: 61-68.
De heren hebben door het verlies een uitgelezen mogelijkheid laten liggen om definitief mee te doen voor de 2e plek. Concurrent BV Rooi bleek vooral slimmer, meer ervaren(routine) en dodelijker vanaf de vrije worplijn. Bij een stand van 4-6 komen we voor de 1e en enige keer door een drietje van Tijn op een voorsprong, verder lopen we eigenlijk de hele wedstrijd te vechten tegen een achterstand. Het schot valt de hele wedstrijd niet en inside zijn we machteloos in de 1e helft. Na het 1e kwart (11-18) beginnen we toch meer controle te krijgen in de verdediging en houden we Rooi ruim 3 minuten van score af en sluipen we dichterbij. 23-25. Jammer is het lage percentage vrije worpen (8x mis in dit kwart) anders hadden we een mooie voorsprong kunnen nemen. Nu Scoorde Rooi op de valreep nog 6 punten en was het verschil bij rust toch nog 8 punten. Het zou toch moeten kunnen om die 8 punten in te halen en iedereen was daar ook van overtuigd had ik het gevoel.
De 2e helft was dan ook van een ander niveau. Leuker om naar te kijken. Meer scores, en we komen helemaal terug in de wedstrijd. We spelen met meer overtuiging. Rob begint inside en middenafstand te scoren, Wim en Alex nemen hun drives en het tempo gaat omhoog. Rooi scored bijna alleen maar vanaf de vrije worplijn. Aan het einde van het 3e kwart is de stand dan ook 39-41 en is er het geloof dat we deze pot gaan pakken. We krijgen een uitgelezen mogelijkheid om de 41-41 te maken maar die wordt gemist waarop Rooi meteen aan de andere kant wel scored. Even zijn we niet meer scherp in de defense en daar profiteert Rooi meteen van. 40-55 na ruim 4 minuten. Time out. We gaan met drie groet spelers dicht bij de ring spelen en gooien alles naar binnen en zien wel waar het eindigt. Dit pakt goed uit en met de steun van het publiek komen we met nog 90 sec te spelen terug tot 57-61. Dan valt een cruciale bal per toeval in de handen van een Rooi speler die een open lay up krijgt terwijl wij net daarvoor een mooie kans om op 2 punten te komen laten liggen. 57-65. Nog een keer komen we terug op 4 maar dan moeten we Rooi via fouten op de vrije worplijn zetten om zo zelf weer in balbezit te komen. Rooi gooit er 3 van de 6 in en de tijd is tekort om nog eenkeer een inhaalslag te maken. 61-68. Prima diverse keren teruggevochten. Toont karakter. Jammer, maar over de gehele wedstrijd genomen is Rooi de terechte winnaar. 
Volgende week Deurne uit. Altijd leuk en spannend om tegen de buren te spelen.
Scores: Rob 18, Wim 15, Sander 13, Tijn 5, Alex 4, Marc 3, Harm 3


Cracks - Yellow Sox HS1: 57-93.
Na toch wel de domper van het onnodige verlies van vorige week was het zaak om de draad weer op te pakken. Ron is al tijdje geblesseerd en daar kwam de afwezigheid van Herman deze week bij. Buiten onze vaste junioren Wim en Alex konden we deze wedstrijd ook nog Milan als derde jeugdspeler verwelkomen. Cracks hoort bij de drie teams waarvan er 2 degraderen dus op papier zou het moeten kunnen. Het is wel een team wat heel gemakkelijk scored maar ook veel punten tegen krijgt. Het zou dus van ons eigen scorend vermogen afhangen. Ook al trainen we als team door allerlei omstandigheden (o.a. blessures) minimaal, verdedigend had ik er wel vertrouwen in. We starten met de vertrouwde basis en Rob en Marc scoren de 1e vijf minuten om en om. Prima, alleen vergeten we als team te verdedigen. Cracks profiteert daar van en komt op een 13-11 voorsprong. Kleine aanpassing in de defense en Cracks krijgt het moeilijker. Wij daarentegen blijven tegen een hoog % afwerken en toen ook Wim en Alex zich met het scoren begonnen te bemoeien werd het verschil snel 10 punten. 19-29. In het 2e kwart duurt het even voordat we weer op gang komen en dat geeft Cracks de ruimte om bij te blijven. Het tempo is te laag en we laten Cracks gebruik maken van hun fysieke kracht. Daar komen we tekort dus moeten we dat zien te vermijden. Even staan we met 16 punten voor maar in de laatste paar minuten komt Cracks sterk terug en sluiten we af met een ruststand van 37-48. Scorend van onze kant zeer goed maar ik vind de 37 punten van Cracks veels te veel. Even naar de kleedkamer en kort uitgelegd wat en hoe het beter moest. We gingen naar een zone en voordat alle (onze) supporters terug waren uit de kantine denderden wij over Cracks heen. Ze kwamen er niet meer aan te pas en binnen een paar minuten was het verschil al 20 punten zonder dat Cracks ook maar had kunnen scoren. De zone stond uitstekend en we bleven een hoog tempo handhaven. We wisselden lekker door en Cracks kon het niet meer belopen waardoor dit kwart een stand kende van 8-27. Na derde kwart 45-75. Wedstrijd gespeeld. Zou mooi zijn als we nu niet zouden verslappen en er voor de vele uit Bakel gekomen toeschouwers nog een mooi slot van konden maken. Dat lukte. Met mooie fastbreaks gingen we verder in het 4e kwart maar bij 53-89 kwam er toch een smet op deze wedstrijd. Door een ongelukkige actie van een speler van Cracks viel deze tegen de knie van Wim. Die kon niet meer verder en het is nog afwachten hoe erg het is. Hopen dat het meevalt maar ben er eerlijk gezegd niet gerust op. Wedstrijd werd verder uitgespeeld met een uitslag van 57-93. Volgende week BBC thuis. Ook een team dat mee onderaan staat maar in Valkenswaard hadden we het lang moeilijk. In de vorm die we vandaag hadden moet het gewoon een winstpartij worden.
Scores: Rob 25, Wim 16, Marc 14, Alex 11, Edward 8, Sander 6, Tom 6, Tijn 4, Milan 2, Harm 1.
09-02-2014 | Ruud


Nipt verlies na “thriller” tegen de ongeslagen koploper Black Eagles (67-68)
De meisjes uit Rosmalen staan ongeslagen bovenaan de ranglijst. Zij winnen vrijwel elke wedstrijd met grote cijfers.
In de 2 voorbereidende trainingen voor deze zware wedstrijd spreken we met elkaar af dat we met meer dan 100% inzet zullen spelen en dat we dan wel zien wat de stand is op het einde van de wedstrijd.
Wij starten in onze zone en BE zet een full court press neer. Daar hebben we weer moeite mee maar gelukkig schiet BE niet met scherp. Wij geven wel teveel aanvallende rebounds weg waardoor BE toch scoort. Het is een gelijkopgaande en spannende strijd. Ook in het 2de kwart blijven beide teams dicht bij elkaar. De ruststand is 41-40.
Dat hadden we vooraf niet durven dromen. Ons zelfvertrouwen groeit. De belangrijkste opdracht in de 2de helft is het rebounden. Dat moet beter!!!
In het 3de kwart scoren beide teams veel minder:10-14; tussenstand na 3 kwarten: 51-54. Yara scoort 6 punten op rij en Desley gooit ook nog een 3-tje binnen. Na 7 minuten staan we voor: 66-62. De spanning is om te snijden en een verrassing hangt in de lucht. Maar de druk en de spanning leidde tot 2x keer balverlies en 4 punten voor BE. De stand is gelijk. We komen weer op de vrije worplijn maar missen beide kansen. BE scoort wel en we staan 1 punt achter. We krijgen nog een goede scoringskans maar de bal valt niet. We pakken wel de aanvalsrebound met nog 7 secs op de klok, maar we verliezen de bal helaas weer en BE dribbelt de wedstrijd uit: 67-68.
Wat een geweldige en heerlijke pot basketbal: beide teams toonden heel veel inzet en knokten voor elke bal. We hadden voor een geweldige sensatie kunnen zorgen door te winnen van de ongeslagen koploper.
Volgende week spelen we weer thuis tegen Weert. Als we dan met dezelfde inzet en agressie spelen, pakken we de punten!
Een compliment voor deze meiden is hier wel op zijn plaats: fantastisch gespeeld en we hebben onze huid duur verkocht. Geen enkel team in de competitie is er, tot nu toe, in geslaagd om het BE zo moeilijk te maken
08-02-2014 | leo holleman


Yellow Sox HS1 – Maastricht Knights: 47-56.
Wat een teleurstelling werd deze wedstrijd. Na een prima wedstrijd vorige week wilden we dat doortrekken in deze wedstrijd om aansluiting te krijgen met de top 3-4. Helaas al voor de wedstrijd een tegenvaller in de zin dat Alex niet fit genoeg was om te spelen. We starten prima en gaan door waar we vorige week mee geëindigd waren. Lekker onbevangen spelen, scoren in en out side en rennen als het kan. Maastricht is niet de eerste de beste tegenstander en scoorde ook flink maar toch hadden wij het betere van het spel. Rob gooide inside en middenafstand raak, Tijn en Marc hadden er samen 3 drietjes in liggen en na het 1e kwart stond het 24-19. We wisselden lekker door en het niveau bleef hoog. We breidden de voorsprong zelfs nog uit en na 7 minuten was het 36-24. Toen viel Wim uit met een blessure en kon niet meer verder. Dat was de 2e flinke aderlating. We zouden in de verdere 20 minuten ,tot 3 minuten voor tijd, nog maar 6 punten scoren. Tot aan de rust scoorden we nog 2 punten en ging het al moeizaam. Toen we ook nog in de laatste 15 seconden 2x zeer slordig balverlies leden waar Maastricht van profiteerde gingen we in plaats van 12 punten verschil naar 7. 38-31. Rust kwam voor ons goed uit. De koppies hingen naar beneden toen we in de kleedkamer kwamen. We moesten de draad weer oppakken van het begin van de wedstrijd en de laatste 3 minuten vergeten. We gingen van start in een zone om te zien of we ze even konden verassen en een paar simpele scores konden pakken. We begonnen meteen met balverlies maar daarna had Maastricht tijd nodig om tegen de zone te spelen. Tot aan de 4e minuut scoorden zij niet maar wij ook niet. Wat we ook deden niets lukte meer. Vrije worpen waren wederom niet aan ons besteed. 1 op 6. Schoten vielen niet meer, inside werden de ruimtes klein gemaakt en Maastricht rook z’n kans en pakte die ook. Niet dat zij nou zo super speelden en verdedigend deden we het zeker niet slecht maar toen ze van afstand raak begonnen te gooien en door zelf maar niet te scoren haalde Maastricht snel de achterstand in. Eind 3e kwart 42-47. Wat we ook probeerden het bleef erg moeizaam bij ons. Van zone weer naar Man-to man. Meteen kregen we weer 2 vrije worpen maar weer beide mis. Toch was er nog niets verloren. Als we maar heel even het gevoel weer terug zouden kunnen krijgen en een paar scores konden maken dan konden we nog steeds de overwinning pakken. Mogelijkheden waren er genoeg maar er was geen overtuiging. Verschillende schijnbaar makkelijke scores werden geblokt en in de fastbreak lukte het ook niet. Het bleef heel lang 42-49 maar uiteindelijk liep Maastricht toch uit naar 42-54 met nog 3 minuten te spelen. We gingen alles of niets spelen en scoorden in 2 minuten nog 7 punten. Het mocht niet baten. Als je zo’n lange periode bijna niet scored en je maar 56 punten tegen krijgt dan is dit verlies wel heel erg zuur. 49-56.
Laten we hopen dat het een incident was en dat we er vlgd week weer staan met een fitte selectie. Tegenstander is dan op zondag Cracks uit Someren. Dat zal zeker niet gemakkelijk worden omdat Cracks een team is dat meestal wel gemakkelijk scored. Benieuwd of we deze domper kunnen vergeten en de draad van de laatste weken weer op kunnen pakken.
Scores: Tijn 14, Rob 10, Tom 6, Wim 6, Herman 4, Sander 4, Marc 3, Edward 2.
02-02-2014 | Ruud


MU18 verliezen van Barons (63-48)
Tegen de meisjes uit Breda, derde op de ranglijst, beginnen we ijzersterk. Vanuit de zone pakken we steals en maken de lay-ups. Na 5 minuten staat er 4-12 op het scorebord. Barons verdedigd erg agressief op de bal en maken veel p’s. Maar dat werkt wel in hun voordeel omdat wij de kansen op de vrije worplijn niet benutten: 1 op 10!!!!! Hierdoor komt Barons dichterbij en het 1ste kwart eindigt bij de stand: 11-15.
Het 2de kwart is een drama. Op de press hebben we geen antwoord, we lijden heel veel balverlies en Barons scoort er op los. Tot overmaat van ramp valt Meike, tijdens een gevecht om de bal, keihard op haar achterhoofd. We schrikken allemaal erg. Meike kan niet meer meespelen. We zijn de weg wel een beetje kwijt en spelen zonder veel zelfvertrouwen en lef. Ruststand: 39-23.
Er dreigt een afgang. We spreken af om in ieder geval te blijven vechten voor een beter resultaat. In het 3de kwart scoren beide teams maar mondjesmaat: 12-8. De achterstand is 20 punten: 51-31. We gaan proberen om dit verschil niet verder te laten oplopen. Gelukkig is er weer vechtlust in het team. We pakken nu veel steals en met name Jonna weet daar wel raad mee. Zij scoort 9 punten. We komen zelfs terug tot 12 punten, maar de slotminuten zijn weer voor Barons. Eindstand: 63-48.
Volgend weekend zijn we vrij en daarna spelen we thuis tegen de ongeslagen koploper Black Eagles uit Rosmalen.
27-01-2014 | leo holleman


Black Eagles 2 – Yellow Sox: 54-72
Waar wij in de thuiswedstrijd tegen BE nog een dramatische wedstrijd speelden waarin niets lukte was het nu omgekeerd. Zeker de 1e helft was van hoog niveau van onze kant en was het genieten vanaf de kant. BE staat onverwacht mee bovenaan en we waren voorbereid op een zware wedstrijd. Normaal hebben we even tijd nodig om op gang te komen maar nu was het vanaf minuut 1 scherp. De startende 5 lieten er geen gras over groeien en denderden over BE heen. Waar we in de 1e wedstrijd veel moeite hadden om hun guard te verdedigen werd dat nu perfect gedaan. Hij kwam niet verder dan 6 punten. Na 7 minuten was de stand 2-20 met erg mooi basketbal. Steeds wisten we in onze setplay de bal nog net 1 pass meer te geven aan degene die er nog net iets beter voor stond om te scoren of Wim ging alleen op pad. Hij was door BE niet te stoppen. BE gaf zich zeker niet over en begon toch eindelijk te scoren. 9-20. Met een drietje van Marc en een score van Alex sloten we dit kwart af met 13-25. BE stapte over op een 3-2 zone afgewisseld met 2-1-2. Even moesten we de organisatie neerzetten maar daarna liep het weer als vanouds, alleen bleef BE nu ook scoren en ging het gelijk op. We wisselden lekker door en bleven een hoog niveau houden. Enige minpuntje was het vrije worpen %. 5 op 15. Tijn gooide er nog een paar drietjes in, Alex stond goed te rebounden en scoorde z’n puntjes vanuit goeie drives. Ruststand 29-44. Wat een weelde. Voor BE kwam de rust beter uit dan voor ons. Konden we dit niveau vasthouden in de 2e helft dan was er geen vuiltje aan de lucht maar zoals zo vaak is de 2e helft een andere wedstrijd. BE begon zeer agressief aan de 2e helft en binnen 3 minuten was het verschil nog maar 7. Wel had BE al een foutenlast. Helaas profiteerden wij niet van de geboden vrije worpen. Toch maar even een Time out om de aanval tegen de zone neer te zetten. De 2 volgende aanvallen leverde 2x een driepunter op van Marc en Wimmet meteen daarna Rob die niet te stoppen is. 8 punten achter elkaar en het verschil loopt op naar 23. 39-62. In het 4e kwart blijven we tot aan de 6e minuut scherp en komen we op 48-72. Daarna is het slordiger en scoren we niet meer. BE maakt het verschil via de vrije worplijn nog iets draaglijker maar de overwinning staat allang vast. 54-72.
Volgende week een lastige tegenstander. Maastricht Knights. In Maastricht hebben we goed gespeeld en de wedstrijd in de laatste minuten uit handen gegeven. Benieuwd of we de opwaartse lijn door kunnen zetten.
Scores: Wim 18, Rob 15, Marc 10, Tijn 9, Alex 9, Herman 5, Edward 2, Tom 2, Sander 2.
26-01-2014 | Ruud


Easy “W” voor MU-20 tegen High-Five (82-37)
Het team uit Tilburg staat onderaan de ranglijst. De uitwedstrijd tegen hen hadden we gemakkelijk gewonnen. Het was dus zaak om de eerste overwinning in dit nieuwe jaar te pakken.
We begonnen slap en High-Five pakte een voorsprong van 4-8. Onze m-t-m defense werd gelukkig wat agressiever en we maakten een 14-0 run. In het 2de kwart kwam High-Five er niet aan te pas. Ruststand: 39-14
We beginnen de 2de helft met onze wisselende zones. De tegenstander kan maar moeilijk door afstandschoten scoren. Maar aanvallend zijn wij ook niet erg sterk. Maar Meike neemt het voortouw. Ze is niet te stoppen; wel een keer of 6 heeft ze een “and-one”! In totaal zet ze 28 punten op het sheet.
In het 4de kwart loopt de fast break weer volop en we scoren ook van afstand. Yara sluit de wedstrijd af met een 3-tje “in the buzzer”.
Een gemakkelijke winst voor ons. Nu gaan we ons richten op de wedstrijd tegen de ongeslagen koploper Black Eagles over 2 weken. Wie weet zit er een verrassing in.
18-01-2014 | leo holleman

BSW 2 - Yellow Sox : 51-75.
De 1e wedstrijd weer na alle feestdagen. De trainingen waren door allerlei omstandigheden matig bezet in de 1e week. Dan was er nog de onduidelijkheid over het aanvangstijdstip in Weert, maar uiteindelijk gewoon om 14:00 uur. Tijn en Tom haken na hun blessures weer aan maar naar later zal blijken zijn ze nog niet helemaal basketbalfit. Alles nog een beetje onwennig. Daar staat tegenover dat Ron geblesseerd is geraakt en er een tijdje uit zal liggen. Alex had studie verplichtingen en nieuweling Michiel zal vanaf de komende wedstrijd op het sheet komen te staan. Weert bleek maar met 5 spelers de wedstrijd te gaan spelen. Meer konden ze er niet bij elkaar krijgen door verplichtingen met coachen en werk. Dat we die wedstrijd tegen 5 spelers zouden moeten winnen was wel de verwachting maar het duurde toch erg lang voor we echt los van ze kwamen. Het verschil van bijna 25 punten is dan ook pas in het 4e kwart gemaakt. Het missen van veel open kansen en een laag schot percentage hield Weert lang in de wedstrijd. De kansen die ze kregen werden ook benut en zo stand het bij de rust 30-32. Waar vooraf op gehamerd werd om op weakside de snijdende spelers van weert goed te verdedigen werd vaak nagelaten en zo kon weert gewoon lekker bijblijven. Bij ons kwamen de scores vooral van Sander en Wim. In het 2e kwart liepen we even 7 punten uit en we dachten dat we het gat hadden geslagen maar weer kwam weert terug en gingen we rusten met een verschil van 2. Keuze gemaakt om een zone te gaan spelen om die snijdende spelers beter te verdedigen. Binnen 3 minuten lopen we vooral via Wim uit naar 39-30 en weer denken we dat het nu gedaan is bij weert. Via een time-out komt weert via 4 drietjes op rij toch weer terug tot 42-48. Met een kleine aanpassing in onze zone staat de verdediging uiteindelijk goed en komt weert er in het vervolg niet meer aan te pas. We rennen ze nu van het veld en bij weert is de pijp leeg. We eindigen binnen 1 uur en 20 minuten deze wedstrijd. Weert maakt 4 persoonlijke fouten en wij 8, dus zie de snelheid van deze sportieve maar niet hoogstaande wedstrijd. Lekker om met winst te beginnen want de komende tegenstanders zijn van een heel ander kaliber. Komende weekend zijn we vrij en dan naar Black Eagles die eigenlijk onverwachts mede koploper zijn.
Scores: Sander 22, Wim 18, Marc 9 (zoals gebruikelijk), Rob 8, Herman 6, Edward 6, Tom 4, Harm 2, Tijn 0.
13-01-2014 | Ruud


MU-18 verliezen van Rayon Zuid Selectie (89-53)
Zondagmorgen speelden we in Vlijmen tegen de talenten van het Rayon Zuid.
Zij openen met een felle full court press en nemen gemakkelijk afstand van ons. Na 7 minuten staat er al 22-5 op het scorebord. Maar in de laatste fase doen we wat terug en verkleinen de achterstand tot 10 punten. In het 2de kwart gaan we veel beter om met de press en scoren regelmatig uit de fastbreak. We komen terug tot 32-26! Maar de slotfase is weer voor de tegenstander; we gaan rusten met de stand 46-30.
De conclusie on de rust is duidelijk: we lijden veel te veel balverlies en dat leidt tot gemakkelijke lay-ups van de tegenstander. We gaan proberen dit in de 2de helft te voorkomen door actiever vrij te lopen.
Dit lukt in het 3de kwart heel aardig; we krijgen minder makkelijke scores tegen en dwingen de tegenstander tot een aanval tegen onze zone. We verliezen dit kwart met 1 punt (16-15).
Het verhaal van het 4de kwart is snel verteld: “de pijp is leeg!” Wij scoren pas in de 8ste minuut terwijl de Rayon selectie wel heel gemakkelijk blijft scoren.
Eindstand: 89-53.
13-01-2014 | leo holleman


Quo Vadis DS1 – Yellow Sox DS2: 89 – 36
Thuis verloren we van Gemert met 18 – 112. Wetende dat we dik ingemaakt gaan worden, zorgt er voor dat we niet met heel veel zin aan de wedstrijd beginnen.
Maar we hebben onszelf een doel gesteld en we gaan ervoor. Actieve verdediging, slecht pasewerk, een paar mooie acties en ook een paar wat minder mooie acties, maakt dat we uiteindelijk allemaal lekker gespeeld hebben en ons doel ruim gehaald hebben! :)

Nonja, bedankt voor je versterking en coaching!

Nonja 14, Jolijn 6, Janne 5, Anouk 4, Maaike 2, Meggy 2, Jolein 2
12-01-2014 | Dames 2


MU 20 verliezen van Springfield (78-65)
We reizen naar Berlicum met weer een krappe selectie. Springfield staat 2de op de ranglijst en we verwachten een moeilijke pot. Maar we beginnen best goed en na 5 minuten staan we met 6-8 voor. In de volgende minuten beslist, achteraf gezien, Springfield eigenlijk de wedstrijd. Zij buiten hun lengte overwicht goed uit onder de borden; hun center scoort 12 punten in deze minuten (totaal 30 punten). We besluiten om haar te gaan “fronten” waardoor de pass inside moeilijker wordt. Cato en Meike doen dat erg goed. Niettemin staat er 21-12 op het score bord.
De overige 3 kwarten laten we zien wat we in huis hebben. Onze zones werken goed en Springfield schiet weinig van buiten raak. Maar hun center blijft erg sterk in de aanvalsrebound en helaas is daar weinig kruid tegen gewassen. We proberen om haar fysieker aan te pakken, maar dat lukt toch niet.
Het 2de kwart wordt 23-21; het 3de kwart 19-17 en het laatste kwart 15-15.
Scores: Cato 16, Yara 16, Meike 11, Sanne 10, Desley 8 en Jonna 4 punten.
We hebben een goede wedstrijd gespeeld waarin we onze huid duur hebben verkocht en we hebben laten zien dat we in deze hoofdklasse goed mee kunnen!!!
Terug kijkend naar de eerste helft van het seizoen mogen we best tevreden zijn. In geen enkele wedstrijd zijn we van het veld gespeeld. De 2 verloren wedstrijden tegen EBBC doen toch nog wel een beetje pijn. Maar de 6 fitte meiden werken erg hard en er is een goede sfeer. Hopelijk zijn Renee en Sanne in het nieuwe jaar weer snel speelklaar. Op Jip en Lotte zullen we waarschijnlijk nog wat langer moeten wachten.
Fijne feestdagen en tot volgend jaar!
23-12-2013 | leo holleman


Dames 2 verliest van Schijndel na verlenging met 2 pnt.

Wegens ziekte kan Jolein op het laatste moment helaas niet meespelen, echter krijgen we wel versterking van Yara.

Zaterdag 21-12-2013, 20.00 uur, Schijndel.
We starten met Fjolla, Jolijn, Maaike, Anouk & Janne.
Jumpbal is voor ons, echter woedt de eerste score gemaakt door Schijndel. We krijgen meteen zone-defense tegen en komen in het eerste kwart moeilijk tot scoren.. We spelen wel een uitstekende out of bounce waaruit we scoren, de training hierop werkt dus zijn vruchten af! Eerste kwart 12-6.

Tweede kwart staat onze defense een stuk beter en beginnen ook de scores te lopen. Door snelle scores van Jolijn en Yara komen we op 2 puntjes achter, echter gaat nummer 12 van Schijndel dan haar gezicht laten zien en scoort even 5 punten achter elkaar waardoor we weer op flinke achterstand komen. Dankzij 3 scores aan onze kant van Yara komen we toch weer goed terug echter speelt er bij Schijndel een zeer lange center die goed staat te rebounden veel 2e kansen benut. We komen uiteindelijk op een ruststand van 25-20.

3e kwart zou ons beste kwart worden. Alle scores worden gemaakt door Elke, Jolijn en Yara. Defense staat erg goed, Schijndel scoort moeizaam en door de goede defensive rebounds van Janne en Anouk én de druk van Fjolla & Elke op hun guard en forward hebben we ook nog een paar steals en lopen we uit tot 34-38.

Laatste kwart, wat niet het laatste kwart zou blijken.... Nadat we op voorsprong kwamen stapte Schijndel over op man-2-man defense. Op zich raken we daar niet door in de problemen, Fjolla scoort dit kwart lekker en verdedigt wederom erg goed waardoor het steeds puntje, puntje blijft. Echter blijven we steeds wel voorsprong houden. In de 8e minuut komen Schijndel op gelijke hoogte en door een bonus vrije worp komen ze 1 punt voor. 9e minuut, Schijndel wederom 2 vrije worpen waarvan er 1 geraakt wordt. Laatste minuut, laatste 10 seconden, schot Maaike, score!! Gelijke stand, wat betekend verlenging. 5 minuten.

Bij ons zit Janne op de bank met 5 fouten en Fjolla krijgt in de 1e minuut haar 5e fout. Schijndel scoort in de 1e minuut 2 van de 4 vrije worpen, en komt zo op 2 punten voorsprong. Ook wij krijgen een aantal vrije worpen, echter is dat niet onze sterkste kant, en scoren we helaas geen enkel punt. Ook Schijndel scoort niet meer maar wint dus nipt met 2 punten verschil.

Dames, erg goed gespeeld! Goede inzet, veel tempo en goede defense!

Yara, nogmaals bedankt voor het meespelen!

Scores:
Yara 16
Jolijn 11
Elke 10
Fjolla 7
Maaike 2

Prettige feestdagen!


23-12-2013 | Sander


De JU20 hebben ook hun laatste wedstrijd gewonnen en zijn daarmee (zoals verwacht) 1e geworden in hun poule. Ze hebben de laatste wedstrijd zeker niet cadeau gekregen en tot midden 4e kwart ging de wedstrijd gelijk op. Hoewel VIDO als team minder kwaliteit heeft dan onze jongens bleven ze er voor gaan. Van onze jongens weten we dat ze altijd 100% geven en zo was het voor het publiek een zeer aardige wedstrijd om naar te kijken. Uiteindelijk gaf de kwaliteit en de bredere bank de doorslag. Proficiat mannen en op naar de 2e helft van het seizoen met een nieuwe en sterkere competitie. 1e opzet is geslaagd. Succes.
22-12-2013 | Toeschouwer


Peanuttoernooi weert:
Spelers :Rens Tijmen en Jur
Smorgens vertrekken want we moesten om 11.15 melden in weert. Om 12 uur begon de clinic van Henk Pietersen, super leuk en intensief.
Daarna om 14.00 start van het toernooi, ingeschreven bij onder 10 beginners.
Scores worden niet bijgehouden want het gaat om de lol maar we konden het toch niet helemaal laten :)
1ste wedstrijd tegen de jongens van aeternitas helaas kwamen we in deze 8 minuten niet aan score toe. Maar nu zijn we wakker geschud!
2de wedstrijd tegen de meisjes van aeternitas, met een monsterscore van 12-8 gewonnen! Ja we zijn los! 3de wedstrijd tegen jumpinggiants 2 jaja vet gewonnen min 20-8 gewonnen!
4de wedstrijd tegen EBBC met 2 punt verschil een toch wel een iets fisiekere wedstrijd ook gewonnen!!! Onze 5 de wedstrijd was tegen jumping giants 1 deze jongens en meisjes torenden hoog boven onze jongens uit ( vraag me ook af of deze niet bij gevordenen ingedeeld hadden mogen worden) onze mannen hebben kei hard gewerkt
maar helaas kwamen we niet aan scoren toe al waren er wel mooie steals en schoten
Dus 3 van de vijf gewonnen met mooi teamwork en prachtige schoten! Ik kan wel zeggen dat ik een heel trotse coach en mama ben!

21-12-2013 | Nonja


Den Dunk – Yellow Sox: 67-68.
Wat een geweldige wedstrijd, zeker als je uiteindelijk wint. De hele wedstrijd waren de teams aan elkaar gewaagd. Groter dan 2-4 punten verschil werd het, op het begin na, nooit. Waar bij ons de scores door veel spelers waren verdeeld waren het bij Den Dunk 2 spelers die samen 57 van de 67 punten voor hun rekening namen. Tel daarbij een zeer solide guard die geen balverlies leidt en je hebt een degelijk team dat gewoon bovenin meedraait. Al meteen in de 1e minuut werd de toon gezet. 3 punter nr 4 (leo van Beurden) en 3 punter nr 10. (Martijn van Tilburg) Maar wij scoren via Rob en een 3 punter van Marc. Zij scoren gemakkelijker dan wij. We krijgen de kansen maar het vizier staat nog niet op scherp. Den Dungen loopt dan ook uit naar 19-12. Alex en Rob brengen het verschil in de laatste minuut terug naar 19-15. We hebben het lastig tegen hun P & R spelletje, zeker omdat Martijn afwisselend inside en dan weer outside speelt. Kan beide erg goed. Grote post met een dodelijke 3 punter. We starten erg sterk in het 2e kwart. Verdedigend krijgen we meer controle en Wim en Ron zorgen voor een voorsprong van 19-23. Dan toch weer die 2 die het verschil maken bij Den Dungen. Leo weer een 3 punter en Martijn die scored of op de vrije worplijn komt. De ruststand wordt dan ook 30-28. 2e kwart wel gewonnen door ons.
Als wij blijven scoren moet het kunnen vandaag. Zij zijn zo afhankelijk van 2 spelers, dat zou ze een keer op moeten breken. Zo doorgaan maar wel meer inside spelen. Martijn moet het moeilijker krijgen in de verdediging en zal toch een keer in foutenlast moeten komen.
Een paar minuten hebben beide teams het lastig om de basket te vinden maar daarna gaat weer verder zoals in de 1e helft. Bij ons Wim en Rob die de scores verzorgen en met een 3 punter brengt Marc na 6 minuten de 38-38 stand op het bord. Sander, Rob en Harm pakten veel rebounds waardoor i.i.g. de missers van Den Dungen geen 2e kansen opleverden. Sander begon zich nu ook met de scores te bemoeien en mede door hem werd het 47-45. 17-17 dit kwart. We speelden goed maar waren eigenlijk nog niets opgeschoten. 4e kwart zouden we moeten winnen om de 2 punten mee naar bakel te nemen. Net zoals in het 2e kwart starten we prima en door scores van Sander en Tom komen we snel op 47-51. Zou de pijp eindelijk leeg zijn bij Den Dungen? Niet dus. De ervaring druipt er vanaf en weer zijn het leo en Martijn die de scores voor hun rekeni ng nemen en het verschil niet verder op laten lopen.Wij proberen de druk nog wat te verhogen maar het lijkt wel of Leo dat fijner vindt. 3x achter elkaar onder druk schiet hij een 3 punter binnen. Gelukkig blijven wij ook scoren maar ondanks de 3 punter van Wim is het na 7 minuten toch 63-62 in het voordeel van Den Dungen. Toch bleken wij de langste adem te hebben want martijn kwam niet meer aan scoren toe en via Rob en Harm kwamen we met nog 11 sec op 64-68. Maar weer was het Leo die de spanning terugbracht. Met een nood driepunter en vlgs de scheids ook nog een fout op het schot was het toch weer 67-68. Gelukkig mist hij de vrij worp. Den Dungen maakt een fout op Harm en met nog 4 sec krijgen wij 2 vrije worpen. Harm mist deze allebei en maakt op de koop toe een lijnfout bij de 2e vrije worp. Dit geeft Den Dungen met die 4 sec nog de kans op de overwinning. Zij nemen terecht de time out en nemen de bal in op de aanvalshelft. Wij geen fouten maken maar toch de score stoppen. Met wat geluk lukt dit en we winnen met 67-68.
Erg leuke wedstrijd en dank aan het trouwe Bakelse publiek. Nu kerstvakantie en op 12 januari de eerstvolgende wedstrijd uit tegen Weert.
Iedereen prettige feestdagen.

Scores:
Rob 15, Wim 14, Sander 9, Marc 9, Harm 9, Ron 4, Tom 4, Alex 2, Herman 2.
17-12-2013 | Ruud


BC Jink D1 – Yellow Sox D2: 60 – 27.
Een beetje speciaal voor Meggy ;)
Vandaag met z’n 7-en, zonder coach op naar Cuijk.
Tijdens de warming-up prezen wij onszelf al gelukkig, aangezien zij ook maar met 6 man waren. Maar helaas kwam de coach heel braaf zeggen dat er nog 3 wat later aan zouden sluiten… Toch vol goede moed begonnen we aan de wedstrijd. Maar helaas, de eerste kwart stonden we al achter met 15 – 6. Geen goed begin dus!
Ondanks dat wij hier totaal niet van houden, besloten we toch maar zone te gaan staan. Maar ja, met alleen (letterlijk) ‘zone staan’, kom je niet ver. Er moet dan nog wel actief verdedigd worden. Gelukkig werd dit in de loop van de wedstrijd steeds meer opgepakt en voor ons gevoel ging dit ook beter dan man-to-man, maar helaas bleek dit niet uit de scores… We gaan de rust in met 28 – 14, maar zijn nog steeds vol goede moed.
In de 3e kwart scoren we maar 6 punten, door een 3-tje van Elke (onterecht?) en een 3-tje van Jolijn, en laten we Jink erg veel scoren. Ondanks de flinke achterstand blijven we er voor gaan.
Dames, als ‘vervangend coach’ ben ik trots op jullie!! :)

Jolijn 13, Elke 9, Jolein, 3, Maaike 2
15-12-2013 | Dames 2


Yellow Sox – Kimbria 2: 89 – 39.
Na vorige week een goeie wedstrijd te hebben gespeeld tegen de koploper was ik benieuwd of we dit door konden trekken tegen een team dat net als wij in de middenmoot verblijft.
Vorig jaar speelde Kimbria altijd een zonedefense maar nu zouden ze alleen maar man to man verdedigen. Bij hun waren de nr 7 en 8 de belangrijkste spelers waar bijna alle scores vandaan komen. In het 1e kwart waren we nog zoekende hoe we die 2 moesten stoppen. De 17 punten die Kimbria in het 1e kwart maakt komen allemaal van die 2 spelers. Ondertussen blijven we zelf prima gevarieerd aanvallen. Inside heerst Rob, Marc schiet z’n gebruikelijke drietjes raak en Wim drived door alles en iedereen heen. 21-17.
Opdracht om veel meer druk te geven op die 2 spelers en d guard direct strak te verdedigen. Dat hoef je Wim geen 2x te zeggen. Hij maakte het de guard erg lastig en met hem begon de rest van het team ook meer naar voren te verdedigen. Kimbria kwam er niet meer aan te pas en maakte nog 4 puntjes in dit kwart. Wij wisselden lekker door en dat ging niet ten kostte van de scores. Ron stond met scherp te schieten en Herman pikte ook z’n puntjes weer mee. Waar mogelijk liepen we snelle fastbreaks en Kimbria kon het in deze fase niet meer bijbenen. We sluiten dit prima kwart af met weer een drietje van Marc en gaan naar de kleedkamer met 43-21.
Prima stemming in de kleedkamer en al een lekkere voorbode voor het feestje na de wedstrijd. We weten dat we deze wedstrijd niet gaan verliezen maar het we willen er ook nog een goeie 2e helft tegenaan gooien. Focus door iedereen en meteen oppakken waar we het 2e kwart mee geëindigd zijn. Dat lukt voortreffelijk. Kimbria heeft niet genoeg rust gehad lijkt het wat we denderen over ze heen. Na 5 minuten is het 59 – 25. Dan komt een verdedigend slordige periode van ons waardoor Kimbria weer aan scoren toe komt. Als wij verslappen dan kunnen die nr 7 en 8 best wel basketballen en scoren. Wij blijven zelf wel scoren en het wordt 68-32. We gaan het 4e kwart in een zone staan. Kimbria profiteert daar even van omdat het nog niet goed staat maar na 3 minuten is dat ook over en wordt en door Kimbria niet meer gescored. De broertjes Swinkels nemen dan 10 punten voor rekening. Harm kan nog een paar minuten maken en scored natuurlijk weer. Dan komt het moment dat Tom in het veld komt. Ruim een jaar geleden scheurde hij z’n kruisband af in Heerlen en nu dan de 1e minuten weer voor hem. Uiteindelijk bepaalt hij zelf met een driepunter de eindstand op 89-39.
Het is hem gegunt.
Volgende week laatste wedstrijd van dit kalenderjaar uit tegen Den Dunk. Dit waren vorig jaar wedstrijden op het scherpst van de snede. We wonnen toen 2x. Benieuwd of we dat weer voor elkaar kunnen krijgen.

Scores: Wim 22, Ron 16, Marc 13, Rob 12, Alex 8, Herman 6, Sander 5, Tom 3, Edward 2, Harm 2.

08-12-2013 | Ruud


Yellow Sox – Deurne Pioniers: 72-77.
Een derby met een broederstrijd (Rob en Bas) er bovenop. Leuk affiche dus. Het werd ook leuk, maar niet voor iedereen. Helaas voor Rob duurde zijn wedstrijd alles bij elkaar maar 7 minuten. (5 fouten)
Flinke aderlating voor ons.
We starten prima en met een assist en 6 punten achter elkaar liet Rob meteen zien dat hij vandaag moeilijk af te stoppen zou zijn. Deurne staat niet voor niets bovenaan en scored gemakkelijk, vooral via Hubert-Jan die een ware plaag zou blijken zijn deze wedstrijd. Desalniettemin houden wij gelijke tred met Deurne. In de 7e minuut krijgt Rob z’n 2e fout en halen we hem voor de zekerheid naar de kant. Marc neemt met 2 drietjes zijn scores over maar verdedigend doen we nog niet wat we afgesproken hebben waardoor Deurne veel penetreert en wij dit vaak foutief af moeten stoppen. Veel VW maar we blijven bij en na het 1e kwart is het 22-26. 2e kwart is een kopie van het 1e kwart. Herman vervangt Rob prima waardoor we Rob kunnen “bewaren” voor de 2e helft. Alex pakt vaak de 1-1 en evenzo doet Ron dit en we gaan gelijk op met Deurne, maar wel steeds die achterstand van 2-4 punten. Bij Deurne zijn het vooral de inside scores van Bas die hun op voorsprong houden. Wim gooit een drietje binnen, heeft nul turnovers en verdedigt en passant geweldig op Stefan Pijls. We verliezen dit kwart met 21-23 maar vooral omdat we 7 VW missen en Deurne geen. 43-49.
43 punten in 1 heflt is voor ons ongekend maar 49 tegen ook. We hebben het gevoel dat er meer in zit. Niet dat we zomaar zullen winnen maar het zou kunnen. De verdedigende afspraken nogmaals herhaald en er op gehamerd om het ook zo uit te voeren en aanvallend durf tonen.
In principe beginnen we prima. De eerste 2 aanvallen leveren 2x 2 vrije worpen op. Helaas missen Rob en Alex ze allemaal. Daar bovenop krijgt bij de eerste 2 aanvallen van Deurne evenzo veel fouten en als hij dan voor we ook maar in kunnen grijpen meteen ook nog z’n 5e fout krijgt is dat een opdoffer van jewelste voor ons en zeker voor Rob persoonlijk. Zeker in deze wedstrijd. We zijn even van slag en scoren niet meer en Deurne staat steeds op de VW lijn. Gelukkig doen ze dit niet al te best. 3 van de 8. 43-52. Dan herpakken we onszelf weer en komen we weer dichterbij. Ondertussen heeft ook nog Alex met kramp het veld moeten verlaten en zal niet meer terugkeren. Van 51-58 wordt het toch 56-60 en had dit zonder de 6 missers uit VW ook zomaar een voorsprong kunnen zijn. Toch komt Deurne via de VW lijn in de laatste sec nog op 56-62. In het 4e kwart lijkt Deurne dan toch van ons weg te lopen en als ze via een drietje op 58-69 komen lijkt het gespeeld. Nogmaals hebben we de kracht om weer terug te komen en via Wim, Sander en Herman scoren we snel achter elkaar. Deurne scored niet meer na de 5e fout van Hubert-Jan maar de tijd is tekort om Deurne nog echt te bedreigen. Uiteindelijk wordt het na een zeker voor het publiek leuke wedstrijd 72-77.
We krijgen veel leuke reacties over de wedstrijd maar we krijgen er geen punten door. Het wordt hoogtijd dat we deze spiraal gaan doorbreken en weer eens 2 punten gaan halen. Hopelijk a.s zaterdag tegen Kimbria. Dus mannen, eerst 100% voor de wedstrijd met 2 punten en daarna kun je los.
Scores:
Herman 16, Wim 11, Marc 11, Ron 8, Sander 7, Alex 7, Rob 6, Edward 5, Harm 3

03-12-2013 | Ruud

Vierde winst op een rij voor DS1, Tracks Parkstad - YS DS1 28-65

De eerste 5 minuten van het eerste kwart ging het moeizaam en gelijk op, we hadden moeite met scoren en Tracks kon via de baseline een paar makkelijke scoren maken. Na een stand van 6-6 pakte onze dames het heft in handen, de baseline werd afgesloten en door een score-reeks kwamen we op een comfortable voorsprong van 6-18 aan het einde van het eerste kwart.
Het tweede kwart ging hleaas niet beter. We begonnen te rommelen, de bal ging niet goed rond en het leek wel of we bij elke aanval aan het denken en puzzelen waren hoe we de aanval op zouden zetten. En als we dan aan scoren toekwamen gingen ze vaak onnodig mis. Tracks kreeg meer vat op de wedstrijd en won dit kwartje met 14-11, ruststand 20-29.
We vonden in de rust de focus terug. We startten in een 131 verdediging en door een goede druk bovenin van Judith en Djaydee konden de ballen moeizaam onderin komen. En als ze dan daar kwamen zat ook daar de verdediging goed op. We hadden veel steals en daardoor konden ook weer de breaks gelopen worden. En door de superstrakke verdediging in de 131 maar ook de man-to-man kwam Tracks in het derde kwart helaam niet aan scoren toe, 20-46.
Het laatste kwart handhaafde we de druk in de verdediging en door scores van Floor, Stefanie en Anne liepen we verder uit tot 20-55. Tracks vond de agten onderin de 131 en scoren in de laatse minuten nog een paar keer. Eindstand 28-65.

Volgende week spelen we tegen de nummer 2, Attacus. Dat belooft een mooie en spannende wedstrijd te worden. Dus bij deze nodig ik iedereen uit om op zaterdag avond 17.15u het dames team aan te komen moedigen! Tot dan!
01-12-2013 | chantal


Winst voor MU20 in Rijen tegen Migliore (54-79)
In de thuiswedstrijd tegen de meisjes uit Rijen wonnen we erg gemakkelijk. Maar vandaag waren we met slechts 6 fitte speelsters. Het was dus zaak om niet in foutenlast te komen. Het werd snel duidelijk dat Migliore zich had voorbereid tegen onze zone defenses. Het schot van buiten valt en regelmatig vallen ze de zone aan door goed inside spel. Gelukkig scoorden we ook regelmatig. Kwartstand: 19-21.
In het 2de kwart komen Cato en Desley al snel op 3 persoonlijke fouten. Dat is een tegenvaller. We moeten nu wat improviseren bij de wissels. Beide teams zijn aan elkaar gewaagd en met een kleine voorsprong gaan we rusten: 33-37.
We spreken af om in het 3de kwart vol gas te geven om te voorkomen dat we op het einde van de wedstrijd onder druk komen. De meiden zetten dat om in een heel erg goede periode. We pakken veel steals en scoren gemakkelijk uit de fast break. Dit resulteert in een 7-24 run. Met nog een kwart te gaan zijn de punten eigenlijk al binnen. Tussenstand na 30 minuten: 40-61.
In het laatste kwart proberen we wat nieuws uit in de zone verdediging. Maar de echte scherpte is er wel een beetje uit. We lijden veel balverlies in de fast break en vanaf de vrije worplijn missen we 6 op 6 vrije worpen in de laatste minuut. Maar de overwinning is binnen. Vermeldenswaard is dat 5 van de 6 speelsters 10 of meer punten hebben gemaakt!!! Desley, die 40 minuten speelt, is topscoorder met 21 punten.
Volgende week thuis tegen EBBC uit Den Bosch. Uit verloren we onnodig omdat we erg veel open kansen lieten liggen. We zijn daar nu nog een beetje ziek van. Maar zaterdag zijn we gebrand om dit recht te zetten.
30-11-2013 | leo holleman


U12 vandaag helaas verloren van Deurne. na een goede 1ste helft was het jammer dat de 2d helft compleet anders was maar als je 4 a 5 spelers mist wordt het ook moeilijk.
Deurne dat net als Heeze vorige week met een heel ander team en coaches dan de eerste wedstrijd kwamen aanzetten waar door wij als ouders op de tribune wel een nare smaak van de wedstrijd over hielden. sommige clubs lijken wel heel creatief te boekhouden met spelers en goeie en grotere spelers uit de grote hoed toveren in een seizoen helft. Jammer dat dat op deze leeftijd nodig schijnt te zijn.
Ieder geval hard gewerkt U12 en op naar volgende week.
30-11-2013 | joachim


BV Rooi – Yellow Sox: 70-64.
Tegenstander BV Rooi had 2x gewonnen en wij 3x. We hadden en goed gevoel dat we vandaag 2 punten mee naar Bakel konden nemen. Niets bleek minder waar, de punten bleven in Rooi.
De eerste score was nog voor Wim maar daarna liet Rooi zien wel te kunnen schieten. 4 op 4 driepunters vlogen er in. Toch konden we nog steeds volgen en door 2 drietjes van Marc en Wim was het 20-16 na 7 minuten. Van een hele slordige fase van ons profiteerde Rooi 100%. Een paar turnovers van onze kant en 2x te laat terug bracht de stand ineens op 31-18. Wij naar een zone maar ook dat werd door met name van Boekel aan gort geschoten. Dat was zijn 5e driepunter inmiddels. Zelf bleven we ook wel scoren en we speelden zeker niet slecht maar we moesten verdedigend een oplossing gaan bedenken want inmiddels wss het verschil 17 punten. Box and one. Dat bleek te werken. Van Boekel kwam niet mer aan scoren toe en heel gestaag slopen we dichterbij en met een Lucky drietje van Edward was de ruststand 47-34.
Besloten om zo door te blijven gaan.
Verdedigend stond het in de 2e helft prima (23 punten van Rooi) en we kwamen ook puntje voor puntje dichterbij met een zeer sterk spelende Wim en Sander die van Boekel overal volgde waardoor die niet meer tot scoren kwam maar verder dan 7 punten verschil kwamen we niet. Als we op 7 of 8 punten stonden waren we niet rustig genoeg om dan een weer een goeie aanval te spelen. Net weer een turnover of missen van vrije worpen (1 op 7) deed de stand steeds weer naar 10 of 11 verschil gaan. We verliezen alleen het 1e kwart maar daar kopen we helaas niets voor. 70-64.
Qua spel ben ik wel tevreden en ook voor het publiek was het een leuke wedstrijd maar het resultaat telt en dat zegt dat we geen punten hebben.
Komend weekend de derby tegen Deurne die verassend verloren van Black Eagles en er op gebrand zullen zijn om niet nog een keer te verliezen in de strijd om het kampioenschap. Zal zeer lastig voor ons worden maar wie weet kunnen we voor een verassing zorgen.

Scores:
Wim 19 (3x 3P)
Rob 12
Marc 11 (3x 3P)
Sander 9
Edward 5 (1x 3P!!!)
Herman 4
Alex 2
Ron 2


Yellow Sox – Fanatics: 51 – 64.
Na een matige trainingsweek door teveel afwezigen traden we zaterdag aan tegen Fanatics. Is niet gezegd dat een lage trainingsopkomst gelijk staat met minder presteren tijdens de wedstrijd. We begonnen i.i.g. zeer aardig. Na 2 gemiste Lay up’s binnen 1 minuut liet Tijn zien dat een weekje niet trainen geen probleem is voor hem. Hij gooide er meteen een drietje en een 2 punter in meteen gevolgd door Marc met een drietje. Begin was goed en we hielden dit het hele 1e kwart vol. Echter moest Tijn na een minuut of 6 al afhaken. Zijn blessure was toch te hardnekkig en verder spelen had geen zin meer. Dat is een fikse aderlating voor het team. Normaal zijn Wim, Marc en Tijn degene die voor ons de schoten van afstand nemen en meestal is er minimaal wel 1 van de drie op schot. Vandaag niet dus. Tijn eruit en Marc en Wim kregen hun schoten en niet in. Tijd en ruimte was er genoeg maar ze wilden niet vallen. Na 18-9 eerste kwart zou het een drama van een 2e kwart worden. Elek wedstrijd hebben we wel zo’n periode en nu dus het hele 2e kwart. Een 25-6 run kregen we om ons oren. Rust 24-34.
Okee. 10 punten achter. Is gebeurd maar nu terugknokken en zien of we die wedstrijd nog kunnen winnen. Veel meer initiatief tonen en ga naar de ring. Zij hadden nul fouten in het 2e kwart!!! We starten in een zone, wel wetende dat Fanatics goed kan schieten maar misschien konden we ze even verassen. Verdedigend starten we goed en we houden ze bijna 3 minuten van scoren af, maar zelf laten we het ook na om te scoren. Wel een score van Rob maar daarna via de vrije worplijn gooien we magertjes. Fanatics krijgt even grip op onze zone en loopt weer uit naar 12 punten. 30-42. Vanaf minuut 5 is het weer andersom en komen we via onze jonkies Alex en Wim goed terug tot 36-42. Helaas mist Sander 2 vrije worpen en gooien zij van afstand 2 ballen raak. Wij komen nog wel 4x op de vrije worplijn maar daar gooien we er maar 1 van door de ring. Geen slechte periode maar einde van het liedje is dat zij weer 2 punten uitlopen. 37-49. In de 4e periode blijft het verschil van rond de 12 punten steeds op het scorebord en iedere keer als we ook maar even binnen de 10 punten komen gooien zij weer een driepunter binnen. Fanatics wint terecht. Spelen slim en houden de drie spelers die voor de punten moeten zorgen (60 van de 64 punten) 40 minuten binnen de lijnen.
Komend weekend vrij en dan uit naar BV Rooi.

Scores: Rob 15, Alex 10, Wim 10, Tijn 5, Harm 4, Marc 3, Edward 2, Sander 2,


11-11-2013 | Ruud


Eerste uitoverwinning MU20 in Tilburg (38-84)
We kunnen eindelijk weer eens met 8 speelsters de wedstrijd beginnen in de in de “gezellige” sporthal in Tilburg tegen de meisjes van High Five. Zij staan met 1 overwinning onder ons op de ranglijst, dus het was zaak om de punten mee te nemen naar Bakel.
Al snel werd duidelijk dat High Five erg fysiek speelt. In het 1ste kwart komen we 11 x op de vrije worplijn. We profiteren daar maar matig van ( 4 x raak). Maar via de break en enkele drives nemen we toch een voorsprong: 10-18.
We wisselen veel van defense en High Five heeft het daar moeilijk mee. In het 2de kwart gaat het min of meer gelijk op en we gaan rusten met 23-35.
In het de kwart geven we gas. O.l.v. de jarige Yara (3 3-tjes en 15 punten in dit kwart) overspelen we High Five. Zij reageren zich af met veel (soms wel gemene) fouten waardoor toch een wat grimmige sfeer ontstaat. Ook in het 4de kwart kan High Five ons niet bijbenen en we pakken een verdiende overwinning: 38-84.
Vlug douchen en terug naar ’t Zand. Eerst kijken we naar de H1 wedstrijd en daarna trakteert Yara op bitterballen. De coach kan 2x een rondje ice thea voor zijn rekening nemen voor een verloren weddenschap.
Nu liggen we 2 weken stil en pakken eind november de draad weer op met een uitwedstijd tegen Migliore waarvan we thuis gemakkelijk wonnen.
10-11-2013 | leo holleman


Don’t worry, be happy (MU20 wint van JRC: 65-58)
Donderdagavond bleek dat we maar met 6 meiden zouden spelen tegen een van de topteams, jrc uit Boxtel. Zaterdagochtend horen we dat ook Meike niet mee zal doen, zij heeft een voetblessure opgelopen tijdens haar werk. Gelukkig wil Corianne meespelen.
Tot onze opluchting verschijnt JRC ook maar met 6 meiden, dus wat dat betreft staan we gelijk.
JRC neemt het initiatief in het 1ste kwart en komt op een 2-10 voorsprong. Maar dan keert het tij. Vanuit een sterke rebound en outlet pass lanceren we keer op keer hele goede fast breaks, die we nu ook goed afronden. Dit leidt tot een run van 17-0 en een kwartstand van 19-10. Ook in helft 2de kwart blijven we lekker scoren.
Ruststand: 37-22. Er heerst een beetje het gevoel van: “wat kan ons nog gebeuren?”
Maar er moet nog wel 20 minuten gespeeld worden. Tot in de 6de minuut van het 3de kwart blijft de voorsprong in tact. Maar dan heeft Sanne van de Nobelen even tijd nodig op de bank om op adem te komen. We zijn gedwongen om onze verdediging aan te passen, en…., dat pakt niet goed uit!!! De meiden uit Boxtel spelen met meer zelfvertrouwen en scoren er op los. Wij hebben veel moeite met de zone die JRC nu ook speelt. In de 4de minuut van het laatste kwart staan we toch nog 11 punten voor. Maar de fast breaks lopen niet meer en de open schoten vallen niet. De druk wordt hoger en we leiden nu veel balverlies. Met nog 2 minuten te gaan staan we 1 punt achter!!!! (57-58).
Het zal ons toch niet weer gebeuren…….?
In de time out die we nemen, spreken we af dat we het schot van Yara gaan zoeken.
En dat pakt goed uit!! Met 2 3-tjes en een 2-punter schiet zij ons naar de overwinning, want JRC is gebroken en scoort niet meer.
Punten: Yara 28, Sanne 13, Corianne 4 (hartstikke bedankt!!)
03-11-2013 | leo holleman

BBC2 - Yellow Sox HS1: 59-65.
Het nog puntloze BBC 2 was onze tegenstander. Dat dit niets zegt bleek wel tijdens de wedstrijd. Ze beginnen denk ik ook aan deze klasse te wennen en scoren gaat ze steeds gemakkelijker af gezien de uitslagen van de laatste wedstrijden. Ze krijgen ook redelijk veel punten tegen en omdat wij zelf een zeer wisselvallig team hebben qua scoren(soms alles en dan weer hele periodes niets) was het zaak voor ons om verdedigend in ieder geval de zaak op orde te hebben. Tijn begint meteen met een drietje en we gingen er eens goed voor zitten. Misschien was het deze middag waarin we de wisselvalligheid konden beperken. BBC bleek toch wel een heel aardig team te hebben. Ze gaan graag 1-1 en daar hadden wij het lang lastig tegen. Ze voelen zich duidelijk prettig in hun eigen halletje en als we ze iets ruimte gaven dan schoten ze prima van afstand. BBC stond een kleine zone en we hadden tijd en ruimte om te schieten. Dat duurde tot de 2e helft voor dat onze schoten begonnen te vallen. Rob speelde gelukkig sterk inside en was niet echt af te stoppen voor BBC, maar verdedigend gaven we teveel aanvallende rebounds, dus 2ekanseen, weg . Wij maakten vaak een fout op die 2e kans waardoor BBC vaak aan de vrije worplijn stond en onze foutenlast opliep. 1 helft ging gelijk op met lang BBC op voorsprong. Pas in de 9e minuut kwamen wij door Herman weer een keer op voorsprong en gaan rusten met 30-34 voorsprong.
34 punten in 1 helft is goed voor ons, zeker om dat we de hele 1e helft met regelmaat bleven scoren, maar de 30 tegen was iets teveel wetende dat we meestal ook een periode gaan krijgen waarin de scores niet vallen.
We passen onze verdediging iets aan om de penetraties van BBC beter af te stoppen en als wij eindelijk van afstand raak gaan gooien tegen de kleine zone dan zou er inside ook meer ruimte moeten komen.
Marc gooit er meteen 2 drietjes en een gewone score in, BBC kan nog bijblijven tot 39-42 maar dan scoren ze niet meer in de rest van het 3e kwart. Rob en Tijn zorgen er met in en outside scores voor dat we eind 3e kwart een comfortabele voorsprong hebben van 39-55. BBC stapte over naar een man tot man defense. Met deze 16 punten voorsprong zou de wedstrijd in de pocket moeten zitten zou je kunnen denken maar dan komt weer onze scoreloze periode. Net als vorige week ook nu een lange periode waarin we nauwelijks tot scoren komen. Niet omdat we geen kansen creëren maar omdat de afwerking niet goed is. Als we dan ook nog teveel turnovers hebben door simpel balverlies (pass en vangfouten) dan begint BBC er terecht in te geloven dat er nog iets te halen valt. Ze staan vaak op de vrije worplijn en weten daar wel raad mee (10 op 12) en zo kan het zijn dat we 2 minuten voor tijd nog maar 3 punten voor staan en kan het alle kanten op. 56-59. Wie scored het eerst, dat zou erg belangrijk zijn. BBC ging meer druk geven en wij brengen de bal inside bij Rob waar nu meer ruimte is. 56-61 Zij weer op de vrije worplijn. 57-61. Minder dan 1 minuut te gaan en Rob weer inside. 2 vrije worpen. 57-62. Met nog 10 sec op de klok komt BBC weer op de vrije worplijn en gooit ze allebei binnen. 59-62. Time out voor ons. Uitleg hoe we gaan spelen. BBC heeft nu het nadeel van het feit dat ze nog net niet in foutenlast zitten. Dat kost ze dus seconden om een fout te maken. Fout op Marc. Opnieuw zijlijn voor ons en weer hetzelfde scenario. Fout op Marc en nu wel vrije worpen. 1 vrije worp raak zou ons zo goed als zeker de overwinning bezorgen met dan 4 punten verschil. Marc is koelbloedig en gooit ze allebei binnen. 59-64. BBC neemt een Time out maar de tijd is tekort om nog iets te forceren.
Helaas is een score van Alex nergens op het sheet terug te vinden terwijl we 100% zeker weten dat hij heeft gescored. Zou zomaar belangrijk hebben kunnen zijn op het einde.
Blij met de 2 punten maar het zou fijn zijn als we die scoreloze periodes kunnen beperken.
Komend weekend thuis tegen het sterke Fanatics dat pas 1 keer heeft verloren. Dat was dan wel tegen Deurne. Dat is geen schande want die staan ongeslagen bovenaan.

Scores: Rob 18, Marc 14, Tijn 8, Herman 7, Edward 6, Wim 5, Sander 4, Ron 2.




03-11-2013 | Ruud


MU20 verliest onnodig van Kimbria (64-70)
Omdat we maar 7 fitte speelsters hebben gaan we weer in een zone staan. Al vrij snel in de wedstrijd krijgt Jip een vervelende handblessure en kan niet meer meedoen. Dat maakt de spoeling nog dunner. De zones werken goed maar we zijn erg slordig in de passing waardoor Kimbria makkelijke lay-ups maakt. We creëren zelf ook genoeg kansen, maar de ballen willen niet vallen. Er lijkt wel een betonnen putdeksel op de basket te liggen. Kwartstand: 13-19.
In het 2de kwart blijft het gelijk opgaan en de rust wordt bereikt met de stand: 25-30.
De opdracht voor de 2de helft is duidelijk: harder en fysieker werken voor de defensive rebound en de kansen afmaken.
In het 3de kwart wordt er door beide teams veel gescoord (23-21) en de achterstand bij het begin van het laatste kwart is nog maar 3 punten. Na 3 minuten pakken we voor het eerst (en het laatst) een 1-punt voorsprong 54-53. Maar dan neemt /pages/verslagen#21 van Kimbria het heft in handen scoort 3 3-punters achter elkaar en dat doet de wedstrijd op slot.
Eindstand: 64-70.
We verliezen nu 4 wedstrijden achter elkaar. Erg jammer want in elke pot doen we tot in de laatste minuten mee voor de overwinning. Maar we verzuimen dan om de rust te bewaren en de wedstrijd naar ons toe te trekken.
Volgende week (13.45 uur) thuis tegen JRX uit Boxtel, een sterke tegenstander die in de top van de competitie meedraait.
28-10-2013 | leo holleman


Yellow Sox – Cracks (lees Tom Leenen nr 9) 71-51
Onze tegenstander was Cracks uit Someren. Dit team speelt al jaren in dezelfde samenstelling en de jaren gaan ook echt tellen. Vorig seizoen 2x van ze gewonnen en de verwachting was dat we er ook nu van zouden winnen als we tenminste het niveau van de laatste weken zouden halen. Bij Cracks draait het vooral om 3 spelers. 2 daarvan hebben we prima van scoren af gehouden al moet gezegd worden dat de guard wel veel assists heeft gegeven, zeker ook omdat we niet scherp verdedigden op hun backdoor spelletje. Dan is er nog Tom leenen (nr 9 voor het publiek) Dat blijft een prima speler die in klassen hoger zeker niet zou misstaan. Kan in en outside spelen en wij hadden er behoorlijk last van. Maar goed, in je eentje kun je geen wedstrijden winnen ook al maakt hij dik dertig punten. Na de 1e score na 2 seconden van Wim (die een prima wedstrijd zou spelen) gaat het verder gelijk op. We scoren wel maar kunnen Cracks niet van scoren afhouden. Cracks van scoren afhouden betekend verdedigen van Tom leenen. 16-16 met 12 punten van hem. Bij ons komen de scores van iedereen en dat is wel zo prettig. In het 2e kwart nemen we langzaam afstand van Cracks en met 2 drietjes bepaalt Wim de ruststand op 31-24. Cracks kan het allemaal niet belopen en verdedigt redelijk klein waardoor er ruimte is om te schieten. Waar dat vorig seizoen een groot probleem voor ons was hebben we nu wel spelers die van afstand kunnen gooien. We starten in de 2e helft met een andere defense. Cracks heeft daar moeite mee en tegelijkertijd schieten we binnen 2 minuten 3 driepunters (2x marc en 1x wim) binnen. Sander had in de rust zijn nieuwe nikes ingewisseld voor z’n ouwe sloffen en dat werkte beter voor hem. Cracks had veel turnovers en wij profiteerden daar optimaal van. In hoog tempo renden we ze van het veld. Pas tegen het einde van het kwart kon Cracks nog een paar scores op het bord zetten. Inmiddels was het verschil al 20 punten. 56-36. Begin 4e kwart hetzelfde beeld. Wij wisselden lekker door maar de scores bleven vallen. Edward, Herman en Alex waren nu degene die de bal door het netje lieten glijden en na 5 minuten stond het 69-40. Time out Cracks. Met nog 5 minuten te spelen was iedereen benieuwd welke score er uiteindelijk op het bord zou komen. Heel raar wat er toen gebeurde. Wij kwamen buiten een score van Harm niet meer tot scoren en Cracks (Tom leenen in z’n eentje) gooit er nog 13 punten in. Wij namen toch wel goeie keuzes en schotopties maar niets wilde meer vallen. Simpele lay up’s die er gewoon in moeten draaiden er toch weer uit, jammer. Dat was eigenlijk een kleine smet op verder een leuke wedstrijd.
Volgende week naar BBC in Valkenswaard.
Scores: Wim 17 (3x 3P) Rob 8, Marc 8 (2x 3p), Edward 7, Sander 7, Tijn 7 (1x 3p), Ron 6, Alex 4, Herman 4, Harm 3.


27-10-2013 | Ruud

Dames 2 verliest uit in Nuenen.
Achilles DS1-Yellow Sox DS2 : 57-40

Zondagmorgen 10.00 uur in Nuenen. Om het maar gezegd te hebben, zulke tijden zouden verboden moeten worden, maar goed, we staan, om 9.35, aan een gesloten sporthal. Eindelijk komt om 9.50 dan de beheerder aansnellen (nou ja, snellen, lopen) en kunnen we naar binnen.. Toch nog een goede warming-up kunnen lopen en omstreeks 10.10 beginnen we aan de wedstrijd..
Starting 5 : Nanne, Janne, Anouk, Elke en Donja.
Eerste score voor ons (Elke), goed begin.. Krijgen behoorlijk wat kansen, echter zoals vaker hebben we moeite met van dichtbij scoren, en ook deze keer gaan er maar weinig ballen in helaas.. Achilles loopt paar puntjes uit op ons, echter laten we het zelf onwijs liggen in dit eerste kwart door maar liefst 8 van de 10 vrije worpen te missen.. Eerste kwart, 21-12. Kansen genoeg om bij te blijven dus.
Tweede kwart beginnen we goed met paar scores van Maaike en Fjolla en vinden we weer wat aansluiting bij Achilles. Bij hun zijn het vooral nummer 12 en 72 die maar blijven scoren dit kwart en tekenen voor 11 van de 19 punten bij hun. Zelf maken we ook nog wel wat puntjes hier en daar, maar Achilles loopt uit tot 40-19.
Derde kwart. Verdedigend staan we best goed.. Afgesproken om met meer snelheid te passen en inside te gaan. Af en toe komen we weer wat dichterbij door een aantal scores van Donja, echter krijgen we het niet voor elkaar om Achilles te laten stoppen met scoren en zodoende is het verschil aan het eind van het derde kwart 18 punten.
Donja raakt nog (zo blijkt achteraf) licht geblesseerd aan der enkel en dat is een tegenvaller omdat die lekker aan het spelen was dit kwart.
Laatste kwart dan. Janne pikt een paar puntjes mee en door onze goede defense heeft Elke een paar steals waaruit een paar scores volgen, echter is Achilles ook sterk inside waardoor we nog steeds niet dichterbij kunnen komen.
Eindstand : 57-40

Goed gespeeld!! Goede inzet!!
Helaas waren hun afgelopen zondag gewoon de betere partij.

Scores:
Donja 6
Jolein 6
Maaike 6
Anouk 5
Fjolla 5
Meggy 5
Elke 4
Nanne 3

Nu weer een weekje rust qua wedstrijden en dan over 2 weken thuis tegen Bladel.

Groeten,
Sander
22-10-2013 | Sander

Druk weekend voor mu18
Er staan 2 wedstrijden op het programma; zaterdagmiddag een competitie wedstrijd uit tegen ebbc in den Bosch en zondagmiddag een wedstrijd in de beker competitie uit in Groningen tegen het noordelijke rayonteam.
In den Bosch spreken voor de wedstrijd af dat we meteen fel beginnen en proberen te voorkomen dat we weer een diep gat voor onszelf graven zoals in de beide voorgaande wedstrijden. Er komt niet veel van terecht en we beginnen weer niet scherp. De m-t-m defense is laks en we hebben veel turnovers: loopfouten en slechte passes die leiden tot gemakkelijke fast break scores van ebbc. Bovendien missen we veel open kansen. Kwartstand 16-8.
We schakelen over naar 1-3-1 zone. Daardoor stokt de aanval van ebbc, en wij scoren wat meer. Ruststand: 27-21
De coach is “not amused”.
We staan weer voor een inhaalrace. We winnen het 3de kwart met 14-20 en de stand is dus gelijk bij aanvang van het 4de kwart: 41-41. Na 6 minuten staan we voor: 43-46. In de laatste 4 minuten komen we niet meer tot een veldscore en ebbc trekt de wedstrijd naar zich toe: 49-47. We hebben wel een katerig gevoel; we hebben niet goed gespeeld maar hadden toch de kans om de eerste uitwedstrijd te winnen.
Op zondagochtend 10.00 uur staan we klaar voor vertrek naar Groningen. Cato is gisteren geblesseerd geraakt en zal niet meespelen. We gaan dus met 7 fitte speelsters de strijd aan tegen een team van regionale talenten uit het noorden die school en basketball (8x per week trainen!!) combineren.
Na een voorspoedige reis staan we om 13.00 uur voor de prachtige sporthal. Gesloten!!!
Om 13.30 uur kunnen we naar binnen en bekijken de zaal. Tot onze verrassing spelen we centre court met nba-achtige afmetingen.
Omdat we zo vroeg zijn hebben we ruim de tijd voor de warming up en de wedstrijd bespreking. We besluiten om direct met onze 1-3-1 zone te beginnen. Zo hopen we minder snel in foutenlast te komen. De zone staat goed, diverse keren dwingen we Groningen tot een schot op het einde van de schotklok, maar we verzuimen te rebounden. Dat leidt tot 2de en zelfs 3de kansen voor de tegenstander. Aanvallend bakken we er weinig van: 17-7.
We gaan over naar de 2-1-2 zone om zo meer defensive rebounds te pakken. Dat pakt goed uit. Vanuit de rebound scoren we gemakkelijk uit goed georganiseerde fast breaks.
Ruststand: 25-23.
In het 3de kwart neemt Groningen weer iets meer afstand maar in het begin van het 4de kwart vechten we ons terug tot 37-34. Onze verdediging staat als een huis. Iedereen voert vol inzet zijn taak uit. Het kan dus nog steeds. Maar groningen scoort dan 3x en wij missen (minstens) 3 opgelegde scoringskansen. Tussenstand 41-34. Toch laten we onze vechters mentaliteit nog eens zien en door o.a. een “and-one” van jonna en wordt het 41-38. Dan vinden we het netje niet meer en wordt de eindstand: 43-38.
Het was een hele leuke wedstrijd: spannend en gespeeld met heel veel inzet en energie.
In tegenstelling tot zaterdag hebben we nu wel een goed gevoel overgehouden aan deze pot.
Na een tussenstop bij de Mac zijn we om 20.15 uur terug in Bakel.
Het was een enerverend weekend; vanavond trainen we niet maar rusten uit en bereiden ons voor op de proefwerkweek.
21-10-2013 | leo holleman

Bekerwedstrijd HS1. YS - Cady'73 uit capelle a/d ijssel.
Cady speelt 1 niveau hoger dan wij en had de voorrronde van de beker gewonnen door o.a. Hoofdklasser Vlijmscherp te verslaan. We konden dus onze borst nat maken. Het zou een leuke atractieve wedstrijd worden die pas ver in het 4e kwart werd beslist in het voordeel van Cady. Door lekker veel publiek op de tribune is het een heerlijke ambiance om in te spelen en dan is het altijd prettig dat we er een echte wedstrijd van hebben kunnen maken. Onze dank aan alle toeschouwers.
De wedstrijd gaat in de 1e helft volledig gelijk op met afwisselend wij en dan weer Cady op voorsprong. Verschil is nooit meer dan 3 puntjes. Met nog 15 sec te spelen is het dan ook 26-26 met nog 1 aanval voor ons. Wij nemen te vroeg een doelpoging, deze gaat mis en cady krijgt met nog een paar sec nog een kans. Een noodschot valt als zovaak op de diverse velden wel eens gebeurd lucky door het netje. 26-28. Toch moeten we hier slimmer mee omgaan. Zij mogen gewoon niet meer scoren als wij balbezit hebben met nog maar een paar sec te spelen. Cady begint sterker aan de 2e helft dan wij. Ze verdedigen harder, zijn scherper op losse ballen en wij laten ons terugdringen. We staan bleu te basketballen en Cady maakt daar gebruik van. Na 5 minuten staat er 30-41 op het bord en lijkt het erop dat overlopen worden. Time out en we passen onze defence aan. De aanpassing, meer beleving en de hulp van het publiek geven ons een boost en Cady scored pas in de laatste minuut weer en wij komen helemaal terug in de wedstrijd. 39-43. Het 4e kwart houden we dit nog even vol maar dan gaat hun nr 9 van grote afstand zijn ballen raak gooien en hebben wij net niet het geluk om onze kansen ook te benutten. Cady loopt van 50-56 in een paar minuten uit naar 53-67 en de wedstrijd is gespeeld. Beide sluiten af met een drietje waardoor de eindstand 56-70 wordt. Verdiende overwinning van Cady dat het niet voor niets heeft gekregen. Ben zeer tevreden over hoe we deze wedstrijd hebben gespeeld en dat tesamen met de 2e helft van vorige week zie ik het positief in voor de komende wedstrijden, te beginnen met a.s. zaterdag tegen Cracks uit Someren.
Scores:
Rob 9
Alex 8
Mark 8
Harm 8
Tijn 7
Wim 6
Sander 4
Jesse 4
Ron 2
20-10-2013 | Ruud

Yellow Sox DS1 – Vlissingen 51-46
Vlissingen heeft een sterk team waar normaal veel via de center gespeeld wordt en die ook nog makkelijk kunnen scoren. Ook enkele forwards en guard mochten niet onderschat worden. We hadden hier in de training nog specifiek wat aandacht aan besteed, maar aangezien we geen overschot in lengte hebben zou het een pittige wedstrijd worden.
We komen langzaam op gang en weten in de 8ste minuut pas door een vrije worp van Anne van de 0 af te komen. Het is dan 1-10 maar weten door een knappe inhaal race het kwart toch nog af te sluiten met 9-11. Het tweede kwart sprokkelen we wat puntjes erbij, gelukkig weet Vlissingen ook niet veel te scoren en we eindigen op een ruststand van 18-18. Het derde kwart nemen we het heft in handen, we zijn scherp in de defends, helpen de centers inside en brengen meer overtuiging in de aanval en dat leidt tot mooie combinaties en scoren. We komen op een voorsprong van 35-24. Hierna weet Vlissingen weer de wedstrijd naar zich toe te trekken en we eidnigen het derde kwart met 3 punten voorspong. 35-32 Met nog 1 kwart te gaan moet er hard gewerkt worden om de voorspong te behouden en de winst binnen te halen. En dat is de dames gelukt! Als het in de 8ste minuut 46-43 is wordt er een time-out genomen. We verwachtten een press, maar die bleef uit. Door scoren van Anne en Steef en vrije worpen van Floor weten we de winst zeker te stellen.    15-10-2013 | chantal


Maastricht Knights – Yellow Sox: 60-56.
Na de teleurstellende thuiswedstrijd van vorige week was ik erg benieuwd hoe we deze wedstrijd zouden spelen. Was het een incident of was dat het niveau wat we dit jaar kunnen verwachten van ons Heren 1. Maastricht Knights bestaat uit 1 team met zover ik weet buitenlandse (i.i.g. was de voertaal engels) studenten. Gemakkelijk kampioen geworden vorig seizoen en nieuw in onze klasse. Goede basketballers.
Wij misten door vakantie Herman en Alex en dat scheelt wel bij ons. Nu met z’n achten en Steven voor noodgevallen achter de hand. De 1e score is nog voor Maastricht maar daarna laten we zien dat we het nog niet verleerd zijn. Tot aan de 6e minuut spelen we prima. Verdedigend staan we goed en we scoren waar mogelijk. 4-13.
We gemakkelijk als we in het begin scoorden zo abrupt stopt het dan ook weer. Tot einde 1e kwart geen scores meer van onze kant. Maastricht profiteert hier gelukkig minimaal van en we eindigen het 1e kwart op 7-12.
2e kwart ongeveer hetzelfde beeld. We scoren via Ron en Wim 7-16 en houden Maastricht 4 minuten van scoren. Moet zeggen dat zij ook veel misten van afstand. Dan is het weer finaal over bij ons en Maastricht denkt als jullie het niet doen dan doen wij het wel. Van 9 punten achter gaan zij naar 21-18 bij rust. Als het dan niet loopt dan heb je de scheidsen ook niet mee helaas. 2 acties van Maastricht die niet worden gezien. 1x dribbelt een speler van Maastricht over de zijlijn en krijgt iemand van ons een fout waaruit zij scoren, en de volgende actie van ons maken zij goaltending die niet wordt gezien en vanuit de fastbreak scoren zij. De scheidsen komen met excuses maar kunnen er niets meer aan doen. Niet gezien is niet fluiten. Jammer voor ons. Uiteindelijk zijn we niet veel verder dan vorige week met deze ruststand. (vorige week 17-22) De 2e helft zou gelukkig van een ander niveau worden. Spannend tot de laatste minuut.
We beginnen weer met Wim, Tijn, Mark, Sander en Rob. Beide teams werken erg hard. Er wordt fair gespeeld. Inside is het een mooi gevecht tussen Rob en de nr 9 van Maastricht. Beide hebben respect voor elkaar, alleen ziet de ene scheids dat vaak anders en fluit geregeld voor een fout. Beide spelers staan vaak raar te kijken en laten de scheids weten dat er niets aan de hand is met wat de ander doet. Rob speelt sterk en brengt ons terug naar een 25-26 voorsprong. Met een driepunter komt Maastricht nog 1x op voorsprong maar wij antwoorden met 2 driepunters van Mark en Tijn. Om en om wordt er nu gescored maar wij blijven een kleine voorsprong houden. 38-40.
De druk van Maastricht wordt steeds groter maar Wim brengt de bal steeds zonder erg veel problemen de middenlijn over waarna we dan ook nog vaak scoren. Via Rob, Edward en Wim komen we op een maximale voorsprong van 6 punten. 40-46. Met 2 driepunters en 2 vrije worpen komt maastricht even op voorsprong 51-50 maar door scores van Rob, Wim en Sander nemen wij het weer over. 51-55. Met nog 90 sec te spelen hebben we balbezit en gaan er veel dingen mis. Als we die aanval uit hadden gespeeld en de tijd hadden laten wegtikken, we hadden nog niet eens hoeven scoren, dan hadden wij de pot binnen kunnen halen waarschijnlijk via de vrije worplijn. Nu ging het 2x achter elkaar gigantisch mis. 2x balverlies met even zovele keren een fout op de tegenstander. Zij weten daar wel raad mee en gooien alle vrije worpen raak. 56-55. Ok, 1 punt achter maar niets verloren. Het kan nog. We brengen de bal naar binnen bij Rob en hij maakt zijn actie. 5e fout nr 9 en Rob naar de vrije worplijn. Helaas beide mis en in de tegenaanval scoren zij wel. 58-55.Nog steeds kan het. Wij zoeken weer inside. Rob krijgt de bal maar ze verdedigen hard en bal gaat mis. Sander is paraat en pakt de rebound. Gaat meteen omhoog en er wordt een fout gemaakt. Bal lijkt door het netje te gaan maar rolt er weer uit. Met nog 3 sec was het mooi geweest als die er was gegaan. Met de bonus erbij zou het weer gelijk zijn geweest en had er een verlenging in gezeten. Time out. We kiezen ervoor om de 1e raak te gooien en de 2e te missen. Hopen op de aanvalsrebound van Rob met een score. Sander doet zijn werk goed maar Rob wordt prima uitgeboxed en balbezit voor Maastricht. Nog een bewuste fout (krijgt Mark een onsportieve voor!!!) zoals altijd in de laatste minuut gebeurd maar ook die vrije worpen gooien zij raak. 60-56.
Jammer van het resultaat maar zeker niet teleurgesteld zoals vorige week. We zullen slimmer moeten zijn in die eindfases en dan kan zo’n wedstrijd onze kant op vallen. Hier kunnen we verder mee.
Scores:  Rob 16, Sander 10, Mark 9, Ron 9, Tijn 5, Wim 5, Edward 2.                  14-10-2013 | Ruud

Sterke comeback van mu18, maar geen winst tegen Weert (65-56)
De meisjes van Basketball Akademie Limburg (Weert) zijn geen onbekenden voor ons. Vorig jaar speelden we 2 erg spannende wedstrijden tegen elkaar. Zaterdag reisden we af met slechts 7 speelsters waarvan maar 1 point guard (renee). We starten in de m-t-m defense, maar dat deden we niet erg scherp. Weert nam gemakkelijk een ruime voorsprong na het 1ste kwart (26-13). We speelden te slap en werden keer op keer verslagen in de rebound. De aanval was erg chaotisch en er was weinig samenspel. Om het tij te keren schakelen we in het 2de kwart over naar een 3-2 zone. Daar had Weert moeite mee. Nu scoorden ze slechts 12 pnt, maar wij maakten er slechts 7. Ruststand: 38-20.
Een fiasco dreigt. In de rust spreken we af om fysieker en agressiever te verdedigen in onze 1-3-1 zone defense. Weert loopt uit naar 51-28, maar toen keerde het tij. Ons vertrouwen in de zone groeide en Weert werd erg onrustig. Jonna werkte zich in de punt van de zone een slag in de rondte, pakte veel steals en was trefzeker in de afronding van haar lay-ups (2de helft: 16 pnt). Meike heerste nu onder borden en blokte en passant 4 schoten. Door een 3-tje van Yara komen we terug tot op 4 pnt (57-53). De vermoeidheid neemt echter toe. We missen enkele eenvoudige kansen en Weert scoort nu wel. Eindstand: 65-56.
Als ik op de wedstrijd terugkijk zie ik een duidelijke parallel met de wedstrijd tegen Barons van vorige week. We komen in de 1ste helft weer op grote achterstand, we spelen te slap en missen over de hele wedstrijd weer 17 vrije worpen. Maar ook nu komen we weer fantastisch terug in de wedstrijd.
Mijn conclusie: we moeten de HELE wedstrijd scherp en fysiek spelen!!!
14-10-2013 | leo holleman

MU18 verliest van Barons (60-72)

Zaterdag speelden we onze 2de thuiswedstrijd tegen de meisjes uit Breda (Barons).
Een team met veel lengte en balvaardige guards.
Beide teams speelden in een hoog tempo en scoorden gemakkelijk in het 1ste kwart maar we namen een kleine voorsprong: 21-19.
Barons verdedigde in het 2de kwart agressiever en dat leidde tot veel balverlies van ons. Ook buitte Barons het lengte voordeel goed onder de borden uit. Door een 3-punter van Renee in de buzzer komt de ruststand 31-43 op het score bord. Na de rust schakelen we over naar onze 1-3-1 zone. Hier had Barons aanvankelijk wel een scorend antwoord op en namen een voorsprong van 20 punten (31-51). Maar we vochten ons terug naar 48-55. We geloven nog steeds in een overwinning, maar een erg rommelige fase doet ons de das om. Ook missen we veel te veel vrije worpen (19); alleen al in het 4de kwart 7 missers. Eindstand 60-72.
We kunnen terug kijken op een erg goede en leuke wedstrijd tegen een goed team.
A.s. spelen we uit tegen Weert.   08-10-2013 | leo holleman

Dames 1,  Springfield is 1 van de favorieten deze competitie en we verwachtten dus een pittige wedstrijd. Yellow Sox begin in een man to man defends, maar ondanks een strakke verdediging neemt Springfield al snel een kleine voorsprong van 6 punten. De scores willen aan Yellow Sox kant nog niet vallen en we missen veel makkelijke scores onder het bord, 9-19. Het tweede kwart gaat gelijk op, er wordt wat meer gescoord aan Yellow Sox kant, Springfield scoort wat minder waardoor we het tweede kwart met 7 punten verschil afsluiten, 23-30. In het derde kwart beginnnen we met een 1-3-1, defends, waarop Springfield in eerste instantie geen antwoord heeft en we lopen weer wat in en
komen op 3 punten achterstand! Dan neemt Springfield weer de leiding over de wedstrijd en weet zowel hun schutters als de centers goed in te zetten. Yellow Sox weet alleen nog 1 vrije worp te benutten. 30-51. Pas in het vierde kwart krijgen we weer wat grip op de wedstrijd. We laten zien wat we waard zijn en winnen dat kwart met 3 punten verschil. Springfield verdient gewonnen. 48-66. Anne Smulders 18 punten, Floor Swinkels 11 punten, Stefanie Derks 9 punten.
06-10-2013 | chantal sweegers

Dames 2 pakt 1e winst !!
Best DS1-Yellow Sox DS2 : 39-46
Starting 5 : Nanne, Jolijn, Anouk, Elke en Maaike. In het 1e kwart hebben we moeite met scoren, ook de simpele ballen van dichtbij willen er nog niet in. Ook onze defense staat nog niet helemaal goed. Best neemt hierdoor een kleine voorsprong van 10-4. In het 2e kwart gaat de defense een stuk beter en beginnen we ook flink te scoren en lopen we weer in op Best. Goede rebounds van onze kant door Janne in de defense en veel scores van Maaike en Meggy (beide 6 dit kwart) komen we op 2 punten achterstand. 21-19 einde 2e kwart. 3e kwart op de andere basket die stukje lager hangt, maar dat zou geen problemen opleveren qua scores. We wisselen flink door en iedereen pakt een paar puntjes mee. We lopen uit op Best tot 21-26 in de eerste 5 minuten, dan scoort Best een 3-punter en een inside score waardoor we weer op gelijke hoogte komen. Einde van dit kwart gaan de scores weer wat moeizaam aan beide kanten en het 3e kwart eindigt in een stand van 28-28. Laatste kwart, goede defense en wederom goede rebounds! Nanne en Meggy scoren bijna alle punten (samen 12 van de 18) dit kwart, Elke heeft nog een paar fast-breaks en scoort ook nog 4 punten. In de laatste 3 minuten hebben we een voorsprong van zo'n 5 punten die we niet meer afgeven. Eindstand 39-46.   Eerste winst binnen !!
Goed gespeeld dames ! Scores: Meggy 13, Nanne 10, Maaike 9, Elke 6, Anouk 4, Jolijn 2, Janne 2.
Nu een weekje rust qua wedstrijden en dan over 2 weken thuis nogmaals tegen Best.
Groeten, Sander  30-09-2013 | Sander 

Heren 1 – BSW 2: 76-45.
BSW is 1 van de vele nieuwkomers in onze competitie. We hadden geen idee wat we konden verwachten. Vorig seizoen was heren 2 nog 1e divisie dus zou zomaar kunnen dat er nog ex 1e divisie spelers in dat team zouden meedoen.
Wij met 5 nieuwe spelers, waarvan 2 jonkies ((Wim en Alex) t.o.v. vorig seizoen. Benieuwd of we elkaar al beetje kunnen vinden. De wedstrijden in de voorbereiding gaven aan dat er nog genoeg werk te doen is maar ook dat we meer scoringsmogelijkheden hebben dan afgelopen seizoen.
Al snel in de wedstrijd zou blijken dat dit BSW geen 1e divisie niveau is. Wel een leuk team. We starten met Mark, Wim, Tijn, Sander en Herman. Herman legt het 1e punt van dit seizoen binnen meteen gevolgd door de 1e driepunter van Tijn. Er zouden er nog meerdere volgen. Hopelijk een voorbode voor de rest van het seizoen. Waar we vorig seizoen moeite hadden om van afstand raak te knallen lijken we er nu beter voor te staan. Tis pas het 1e potje van het seizoen, maar toch.
Na 9-2 worden we slordiger en BSW komt met een score en een drietje terug tot 9-7. Wij nemen weer het initiatief en met 3 scores sluiten we het 1e kwart af met 15-9. In het 2e kwart laten we zien dat er vandaag niets te halen is voor BSW. We blijven tempo maken, wisselen flink door en scoren veel inside door Rob of van afstand door Mark en Tijn. 23-10 dit kwart. Ruststand 38-19.
Niet verslappen en het zou mooi zijn als we niet het gebruikelijke slechte 3e kwart zouden hebben.
Aanvallend blijven we het goed doen, maar verdedigend laat het iets te wensen over. BSW gaat dit kwart gelijk met ons op. We verdedigen niet alert genoeg op snijdende mensen en 1-1 zijn we niet scherp genoeg. Tijn schiet nog wel 2 drietjes binnen maar dit kwart gaat qua scores redelijk gelijk op. 18-17.
Met 20 punten voorsprong gaan we deze wedstrijd niet meer uit handen geven. We verdedigen weer scherper en controleren de rebound waardoor we een paar snelle breaks (Sander en Alex)kunnen lopen. We winnen dan ook eigenlijk redelijk gemakkelijk met 76-45. Prettig om zo te kunnen beginnen, alhoewel er naar mijn mening veel tegenstanders zullen zijn van een ander kaliber te beginnen met Black Eagles over 2 weken.
Complimenten voor de ene scheids. Heeft het goed gedaan.
a.s. vrijdag spelen we een oefenwedstrijd tegen Gennep. Scores: Tijn 14, Sander 14, Mark 12, Rob 10, Herman 10
Ron 6, Alex 6, Wim 2, Harm 2

U12 vandaag eerste wedstrijd tegen deurne in de nieuwe sporthal.
Moeizame wedstrijd waar bij het leek of er een deksel op onze basket zat 1ste kwart 6 gemiste layups , 2-2 daar na ging het gelijk op. in de laatste 3 kwarten ging bij deurne bijna elke bal er in en daar hadden we geen goed antwoord op. verder een leuke wedstrijd met 2 jonge scheiderechters die goed floten en de wedstrijd goed aan voelde. hard trainen voor de volgende wedstrijd. maar aan inzet niet te klagen 8 kwarten keihard gewerkt en de koppies niet laten hangen eindstand 23-43  21-09-2013 | joachim

MU 18 wint 1ste wedstrijd in de hoofdklasse.
Na best wel een lange voorbereiding en 2 lastige oefenwedstrijden begon vandaag de competitie. Onze eerste tegenstander was Migliore. We beginnen met onze half court m-t-m defense. We zetten veel druk op de bal en de passlijnen. Meike en Renee vinden het netje gemakkelijk en we pakken snel een ruime voorsprong van 14 pnt (24-10).
Ook in het 2de kwart heeft Migliore geen antwoord op onze agressieve defense. Sanne en Meike pakken veel rebounds en scoren ook gemakkelijk. Ruststand: 43-21.
In het 3de kwart zetten we onze 1-3-1 zone neer. Met veel succes. We spelen het beste kwart (26-8).
In het 4de kwart gaan we erg slordig spelen en hebben veel balverlies, maar de wedstrijd is in de pocket en de eerste 2 punten zijn binnen. Eindstand 79-44.
Eigenlijk een verrassend gemakkelijke overwinning, maar de tegenstander speelde met weinig druk. We beseffen dat in de volgende wedstrijden die druk er wel zal zijn en daar moeten we dan een goed antwoord op vinden.
21-09-2013 | leo holleman

Heren 1 bekertoernooi.
zaterdag met HS1 bekertoernooi gespeeld in Hardinxveld-Giessendam. We zouden eigenlijk 4 wedstrijden spelen maar 1 team bleek zich te hebben teruggetrokken. Dit zou door de NBB gecommuniceerd zijn maar wij wisten als enige team van niets. i.p.v. 4 wedstrijden van 4x 6 minuten werd het nu 3 wedstrijden van 4x 8 minuten. Dat is best zwaar en wordt vaak onderschat. Toen ook nog bleek dat Alex en Harm niet mee konden doen zou het met 8 spelers zeker zwaar worden, wat later ook zou blijken. We begonnen tegen de organiserende vereniging. River Trotters. Daar hadden we het lastig tegen. Duurde lang voordat we het verdedigend op orde hadden. Snel team met aardige schutters en veel P & R spelletjes. Tot de rust ging het gelijk op maar daarna stonden we 12 achter. We kregen steeds meer vat op hun en we begonnen aan een inhaalrace. Toen we dan ook voor de 1e keer voorkwamen lukte er bij hun niet veel meer en bij ons des te meer. 1e winst is binnen. 15 minuten rust en dan de 2e pot. Dit team (Kikkers genaamd) had de 1e wedstrijd met 25 verloren van Lisse. Dit was niet een bijster goed team en door veel wisselende defenses en druk uit te oefenen kwamen zij vaak in de problemen. We wonnen dan ook met 24 verschil. Als Lisse nu op het andere veld had gewonnen dan waren we al zeker van de 2e plek en door naar de vlgd ronde. Maar River Trotters won dus het kon nog alle kanten op. Als wij zouden winnen van Lisse dan waren we 1e maar bij verlies zou het doelsaldo gaan bepalen wie 1-2-3 zou worden. Wij starten prima tegen Lisse en staan na het 1e kwart met 24-20 voor. Vanaf dat moment lukt er bij ons niets meer en worden we aan alle kanten voorbij gelopen. Lisse is een zeer ervaren team dat hier wel raad mee wist. Bij ons steeds meer spelers waarbij de vermoeidheid toesloeg en kramp en kleine blessures zich aandienden. Hopende in de 2e helft het tij nog te doen keren bleek ijdele hoop. We kwamen nog maar moeizaam tot scoren en verloren deze wedstrijd dik. River Trotters wonnen zoals verwacht op het andere veld van de Kikkers en dus zou het doelsaldo bepalend worden omdat we 3 teams 2x hadden gewonnen. Zoals verwacht nekt de uitslag van onze laatste wedstrijd ons en worden we op doelsaldo derde. Nuttig toernooi geweest. Nog 2 trainingen en dan begint de competitie. Komende zaterdag om 19:00 uur thuis tegen Weert. Onze competitie lijkt nog sterker te zijn dan afgelopen jaar. Er zijn diverse sterke teams bij gekomen. Mooie uitdaging.
15-09-2013 | Ruud
 



Wedstrijdverslagen 2012-2013

mu18 winnen laatste uitwedstrijd tegen bladel
(46-85)
na een wekenlange rustperiode speelden we vanavond onze laatste competitie wedstrijd tegen en in bladel.
de afgelopen weken hadden we door de verschillende feestdagen/vakanties maar mondjesmaat getraind. wel hadden we veel geoefend op de lob-pass en de alley-oop.
ik had beloofd dat we naar de mac zouden gaan als we daaruit zouden kunnen scoren.
na een beetje futloze warming up begonnen we de wedstrijd erg sterk en pakten we een 10-22 voorsprong. onze m-t-m defense was erg agressief en aanvallend ging het ook erg goed. we bouwden onze voorsprong nog wat verder uit in het 2de kwart (19-35).
ruststand: 19-35
het 3de kwart was het beste kwart: we zetten heel veel druk op de bal en houden de passlijnen goed dicht. resultaat 6-22.
aan het begin van het 4de kwart spreken we af dat we voor de alley-oop score gaan. de eerste keer mislukte het maar de tweede keer scoorde lotte na een pass van sanne!
prachtig!!!
snel douchen (dat kan dus wel) en op naar de mac in helmond.
als we terugkijken op dit seizoen kunnen we wel concluderen dat we veel hebben bij geleerd: elke speelster is beter geworden.
de 1ste seizoensheft was een makkie. in de 2de helft van het seizoen was de tegenstand veel groter, maar op 1 of 2 uitzonderingen na hebben we steeds goed tegenspel geboden.
maar ook mentaal zijn we gegroeid. ik leg de lat hoog tijdens de trainingen en de wedstrijden. het is knap hoe de meiden hier mee om weten te gaan.
kortom: het was een mooi seizoen en we gaan volgend jaar met z'n allen samen verder.
als afsluiting van het seizoen spelen we komende donderdagavond tegen de ouders.
(19.15-21.00 uur)
tot slot: ik wil, ook namens de meiden, alle ouders en andere supporters bedanken voor jullie steun en inzet!!!
24-05-2013 | leo holleman

Mu18 winnen thriller na verlenging (51-54)
thuis wonnen we gemakkelijk van giants uit bergen op zoom. vandaag zou het anders verlopen.
we beginnen slap en komen rap op achterstand. met de zone van giants weten we geen raad. we scoren maar mondjesmaat. we lijden veel balverlies en komen er onder het bord niet aan de pas. ruststand: 26-16.
na de rust spelen we met meer passie en agressiviteit en langzaam dichten we het gat. in het 4de kwart wordt het een puntje-puntje wedstrijd. we komen dan ook voor het eerst op een kleine voorsprong. maar 20 seconden voor tijd is het gelijk en we nemen een time-out. we spreken af om voor een laatste score poging te gaan met nog 3 of 4 seconden op de klok. maar dat mislukt door een turnover. balbezit voor giants met nog 10 secs op de klok. gelukkig scoren ze niet meer en wordt het verlenging (49-49). de spanning is te snijden. scoren is voor beide teams moeilijk.
bij de stand van 51-52 komen we op de vrije worp lijn, maar helaas scoren we niet. dan lijden we nog een keer balverlies door een verkeerde inbounds pass. met nog 10 seconden te gaan heeft giants balbezit. vanuit onze zone zetten we veel druk en dat leidt tot een steal en layup van jonna: 51-54
wedstrijd in de pocket!!!
volgende week uit tegen jrc, de koploper van de competitie.
14-04-2013 | leo holleman

Heren 1.
High Five – Yellow Sox 2: 73-52.
De laatste wedstrijd alweer van dit seizoen. Wat gaat het snel. Voor de stand maakte de uitslag niets meer uit. Doordat we 2x van Den Dungen hebben gewonnen (die eindigen met hetzelfde aantal punten) eindigen we op basis van onderling resultaat op een zeer verdienstelijke 4e plek.
Meer zat er denk ik nu nog niet in. We zijn nog te wisselvallig. Het slecht beginnen aan een wedstrijd en ook het 3e kwart spelen ons het hele jaar parten. De mindere momenten in een wedstrijd heb je altijd, maar we moeten dat eerder om kunnen draaien en weer de controle terugpakken. Het pleit voor het team dat er altijd wilskracht is om terug te knokken.
Dan de wedstrijd van afgelopen zaterdag.
High Five is een zeer wisselvallig team dat eigenlijk van iedereen kan winnen en verliezen. Ligt eraan wie er meedoen. Thuis hebben we redelijk gemakkelijk gewonnen maar nu waren ze compleet inclusief bankspelers heren 1. En nog belangrijker ze hadden hun afstandsschot niet thuisgelaten. Petje af voor wat HF zaterdag liet zien. 13 driepunters kregen we om ons oren.
Wij beginnen zoals we van onszelf gewend zijn, alleen nu nog dramatischer. Genoeg kansen om te scoren maar niets valt. HF daarentegen schoot tegen 100%. Voor we er erg in hebben staat het 13-0 en liggen er al 3 driepunters in. De schoten komen van bijna iedereen en alles valt. Ook de noodschoten vallen dan natuurlijk binnen, zul je altijd zien. Dit verschil komen we niet meer te boven. De rest van de wedstrijd gaat elk kwart redelijk gelijk op maar toch altijd HF dat met een puntje of 2-3 het kwart wint. Waar HF tegen een hoog % van afstand raak schiet is dat bij ons ver onder de maat. Wij moeten het hebben van fastbreaks en dicht bij de ring scores wat best lastig is tegen de zone van HF. Het verschil loopt eind 2e kwart op naar 40-16. Niets lukt. Met een kleine opleving, scores Sander en Tijn, knabbelen we nog iets van het grote verschil af en gaan we rusten we met 40-23.
Toch hebben we zoiets van dat het verschil in de 2e helft kleiner moet kunnen worden dan nu het geval is. Als er bij ons maar iets wil vallen van afstand dan zouden we inside ook meer ruimte krijgen of zouden ze de zone moeten laten vallen. Dat gebeurde helaas niet. Wel konden we HF nu ook beter van score afhouden maar ook nu na 12-12 aan het eind van het kwart viel er toch weer een nooddriepunter van hun door de ring. Om gek van te worden. We blijven moeizaam scoren. Onze scoorders van de laatste weken, Steven en Herman, lukte niets en dat scheelt nogal in de punten. Herman viel ook nog eens geblesseerd uit. Gelukkig kon Harm na z’n blessure zonder getraind te hebben weer wat minuten maken en dat ging zeker niet slecht. Edward denkt als jullie het niet doen dan doe ik zelf maar en pakt 8 punten in dit kwart, Rolf gooit een drietje binnen maar HF wordt er niet warm of koud van en schiet dit kwart weer 4 drietjes binnen. We sluiten af op 73-52.
Jammer van het verlies maar HF zeer terechte winnaar. Het avondje/nachtje Tilburg was er overigens niet minder om. Met het hele team en het Bakelse publiek de stad in geweest. Was zeer gezellig.
Scores; Sander 12, Edward 10, Rolf 10, Tijn 8, Harm 7, Herman 3, Jesse 2
08-04-2013 | Ruud

Gevonden op de site van Henk Pieterse:  Yellow Sox uit Bakel 35 jarig jubileum
Geen bloed, zweet en tranen maar sneeuw, mist en wind was het op de 30ste maart in ons kikkerlandje. B-C Sportservice had de uitnodiging gekregen om het 35-jarig jubileum van de Yellow Sox in te luiden met een 2,5 uur durende clinic. Ruim 40 jonge kinderen waren al druk aan het stuiteren in de prachtige nieuwe sporthal 't Zand in Bakel toen de klok nog 10 moest slaan. Maar dan ging het ook echt los. Vooraf de toespraak van Henk omtrent sociale omgang en natuurlijk het pesten en daarna gelijk het Sportfeest!
Een heerlijke ochtend met zelfs jonkies vanaf 6 jaar oud die het echt geweldig deden. Aan het einde nog een spannende schotwedstrijd met de ouders voor een Nike-bal die nota bene gewonnen werd door de persoon die Henk had binnen gehaald, Wendy van de Berg.
Ook won een tweetal kinderen een Nike pet en een vijftal de coole gesigneerde poster (zie webshop) met Henk er op. De poster lijkt een leuke collectors item te worden want ook na de clinic in de kantine wilde iedereen deze graag meenemen...helemaal top!
Wij danken de organisatie voor een meer dan welkom gevoel dat wij er aan over hebben gehouden en het jubileum over 5 jaar staat al in de agenda
31-03-2013 | Fan

Heren 1. Deurne 2 – Yellow Sox. 47-62
In onze een na laatste wedstrijd moesten we tegen onze buren die op de laatste plaats staan. Thuis hadden we hier gemakkelijk van gewonnen maar toen zaten we nog in een periode van een compleet team met goeie trainingsopkomst. Daar is al lang geen sprake meer van en dat zie je terug in ons spel. Ook nu moesten Harm en Marlon wegens blessures verstek laten gaan om over Tom (al maanden uit de roulatie) nog maar te zwijgen. Toch zou het met deze 7 spelers ook moeten kunnen mits we niet te vroeg in foutenlast komen. Vorige keer tegen Deurne hadden we eigenlijk alleen in het begin last van hun lange mannen omdat we daar verkeerd op verdedigden, gek genoeg gebeurde dat nu weer. Steevast kwam de gemakkelijke lobpass op hun center als we gingen fronten. Hier hadden we het 1e kwart behoorlijk last van getuige zijn 10 van de 19 punten. Bij ons was het Steven die door Deurne niet verdedigd kon worden waardoor de wedstrijd redelijk gelijk opging. 19-15 voor Deurne. Aanvallend zeker niet verkeerd van ons maar verdedigend moest het beter op hun center. Dit gebeurde dan ook. Bij elke bal aanname werd de center ingesloten en wij zelf speelden een goeie fase. Via Rolf en Steven namen we 19-25 voorsprong wat veel hoger had moeten zijn als we onze vrije worpen beter hadden benut. 2 op 8.Verder een prima kwart waarbij Deurne maar 5 puntjes bij elkaar sprokkelde. Rust. 24-34.
Alleen sander op 2 fouten dus dat was geen probleem.
In de 2e helft kwam bij hun de zieke Jos Hermes toch in het veld waardoor het qua lengte meer tegen elkaar op ging. Wij starten in een zone om in ieder geval hun centers geen gemakkelijke 1-1 scores te gunnen en ook om niet te snel met onze centers in foutenlast te komen. Maar zoals bijna elke wedstrijd beginnen we ook nu weer dramatisch aan het 3e kwart. We scoren 5 minuten niet en zij zijn heer en meester inside tegen onze zone. De foutenlast van sander loopt snel op naar 4. Aanvallend laten we niets zien. Heel statisch spelen we, wat door Deurne goed wordt verdedigd. Geen tempo en onze zone vertoond teveel gaten. Na een time out en met Steven, Rolf en Herman onderin en Jesse/Tijn en Edward die zich uit de naad werken voorin begint het weer te lopen. Net op tijd want Deurne was terug in de wedstrijd op 32-34. We houden Deurne weer van score af en beginnen zelf weer ballen erin te gooien. Edward breekt de ban en Rolf en Herman volgen. Buiten een paar fastbreaks moeten we het deze wedstrijd nog meer dan anders van inside spel hebben. Herman pakt steevast zijn bekend move onder het bord en wordt daar steeds sterker in. Van buiten is eigenlijk alleen Steven met 2 drietjes succesvol. Je ziet het ook aan degene die scoren. Herman en Steven maken samen 40 punten. We sluiten het zwakke 3e kwart toch nog winnend af met 11-12 en staan 11 punten voor. Dit moeten we vast kunnen houden omdat we meestal wel een goed 4e kwart spelen. Zo ook nu. Vooral via Steven lopen we uit naar 40-59 na 8 minuten. De laatste paar minuten zijn een beetje slordig en Deurne kan nog wat terug doen voordat Tijn in de slotseconde nog een buzzerbeater binnengooit. 47-62.
Door het verlies van Den Dungen schuiven we ook nog een plaatsje op en staan we op de 4e plek.
6 april laatste wedstrijd van dit seizoen naar Tilburg. We hebben nog een redelijke kans om op de 4e plek te eindigen. Dat is het doel. Scores: Steven 23, Herman 17, Rolf 11, Jesse 4, Edward 3, Tijn 3, Sander 1.

BSW-JU18 na verlenging 53-68
Waar zal ik beginnen: bij de vrije kansen die we in de eerste helft bij bosjes niet benutten of bij de fouten die we op een wel heel erg simpele wijze opliepen? Nee laat ik maar beginnen 10 seconden voor t einde van de reguliere tijd; 48-46 voor BSW en met nog 4,8 sec de gelijkmaker van Alex. BSW nam nog een time put en iedereen dacht dat ze een fout wilden forceren war gezien het fluiten deze dag een slimme zett zou zijn. Echter BSW ging voor de kansloze 3 punter en overtomen was een feit. Hierna was eea Chiel wat de klok sloeg: met enkele 3 punters bracht hij YS op voorsprong. BSW werd hierdoor geïrriteerd en kreeg 2 x opzettelijke fout tegen. Een van hun coaches begreep d'r helemaal niets van net als van alle beslissingen van de scheidsrechters die niet in hun voordeel waren! Hierna liepen we uit naar een 15 punten voorsprong en een verdiende winst was t gevolg. Mooi geknokt jongens ;-) Hi he
24-03-2013 | Supporter

Almonte Jongens U18-yellowsox u18. 57-65

Na een verloren wedstrijd vorige week, stonden we weer aan de goede kant op het scorebord. Een verdiende zege die in de loop van de wedstrijd bevochten moest worden. Na een voorspoedig begin kwam almonte langzaamaan terug in de wedstrijd. Een 17 punten voorsprong werd door hen teruggebracht tot max 2 punten in t laatste kwart. Hier hadden ze wel veel overtredingen voor nodig wat ons de nodige vrije worpen opleverde. Mede hierdoor konden we een 4 tot 6 punten voorsprong behouden. Hard knokken en veel inzet hielden ons aan de goede kant van t svoresheet, nu nog wat slimmer zijn in de wedstrijd dan kan t allemaal wat gemakkelijker gaan in de toekomst. Jongens en coaches proficiat met de meer dan verdiende overwinning en volgende week weer opnieuw! Ook t weer massaal meegereisde publiek uit Bakel (20 personen) gaan er nxt week weer eens lekker voor zitten :-) hihe
10-03-2013 | Supporter

Ds 1 verliest van barons (61-73)
de eerste 5 minuten gaat het gelijk op (6-6). onze m-t-m defense staat goed en we kunnen door fast breaks een voorsprong pakken van 16-10 (einde 1ste kwart).
in het begin van het 2de kwart bouwen we de voorsprong uit tot 20-10. we schakelen nu af en toe over naar onze zone defense. maar de dames uit breda beginnen beter te schieten. door o.a. 2 3-tjes van hun kant en weinig scores van ons leidden tot een ruststand van 27-26.
barons begint de 2de helft scherper dan wij. wij scoren door wat vrije worpen, maar barons schiet 4 3-punters. zij buigen de achterstand om in een voorsprong van 41-51 (eind 3de kwart).
floor en anne nemen het voortouw in het 4de kwart. floor scoort een 3-tje in de 5de minuut waardoor de achterstand wordt verkleind tot 6 pnt (56-62). maar /pages/verslagen#13 van barons beslist dan in haar eentje de wedstrijd. zij maakt 12 pnt in het 4de kwart.
eindstand: 61-73.  03-03-2013 | leo holleman


Heren 1.  Yellow Sox – Den Dunk 2: 59-52.
Den Dunk ligt ons wel dit jaar. In de uitwedstrijd haalden we een prima overwinning en er was genoeg vertrouwen om dat nu weer te doen. Belangrijk om een paar belangrijke spelers goed te verdedigen en zelf geconcentreerd te blijven aanvallen. We begonnen(zoals te doen gebruikelijk) slecht aan de wedstrijd. We speelden prima aanvallen maar de afwerking liet zeer te wensen over. Den Dunk had daar helemaal geen last van en ging via 0-8 naar 2-12. Er waren toen amper 4 minuten gespeeld. Alles wat we verdedigend afgesproken hadden deden we niet en dan maken we het Den Dunk erg gemakkelijk. Toch maar een time-out om de afspraken nog maar een keer door te nemen.
Vanaf dat moment begonnen we controle te krijgen over de wedstrijd en speelden we echt punt voor punt en trokken we de defense een stuk strakker aan. Via Herman, Rolf en Sander brachten we de achterstand langzaam terug naar 6 punten. 12-18. Waar we normaal altijd op dubbele cijfers van Harm kunnen rekenen was dat nu een keer niet het geval. Aanvallend had hij een mindere dag maar verdedigend deed hij het goed. Helaas kreeg hij snel in de 2e helft z’n 3e en 4e fout. Mooi was dat anderen het score overnamen en dat we verdedigend steeds minder weggaven. Den Dunk kreeg steeds meer moeite met scoren. Met nog 3 minuten in het 2e kwart en 21-24 op het scorebord werd steeds vaker Herman gezocht. Den Dunk kon hem alleen maar foutief afstoppen en via de vrije worplijn kwamen we helemaal terug in de wedstrijd. Met een minieme achterstand (27-28) maar een positief gevoel gingen we de rust in.
We starten sterk in het 3e kwart en met snelle aanvallen en fastbreaks rennen we in 4 minuten naar een 10 punten voorsprong. 39-29. Maar zoals wel vaker gebeurd bij ons kunnen we dat niet vasthouden. Wisselvalligheid is dit jaar vaak aan de orde. Zo ook nu. In plaats van geconcentreerd te blijven spelen gingen we doelpogingen ondernemen die niet vlgs afspraak waren (3 punten in de resterende 6 minuten)) en verdedigend kreeg de center van Den Dunk plotseling alle ruimte en daar weet hij wel raad mee. Na de goeie start was het aan het einde van het 3e kwart nog maar 42-40 en kon het alle kanten op. Den Dunk staat niet voor niets op de 2e plaats dus het zou nog lastig genoeg worden om de punten in Bakel te houden. Wel maakte hun center aan het eind van het 3e kwart z’n 4e fout en dat kwam ons niet verkeerd uit. We begonnen het 4e kwart met 3 fouten binnen 15 sec. Den Dunk ging erg opportunistisch spelen en wij waren steeds te laat. Time out. Als we zo door zouden gaan dan zou het 9 minuten lang vrije worpen schieten worden voor Den Dunk en dat deden ze tegen een hoog %. We namen de keuze om in een zone te gaan staan en dat bracht iets meer rust. Den Dunk had hier moeite mee. Alleen nr 13 kon nog scoren maar alle missers waren rebounds voor ons wij gingen weer terug naar onze organisatie met een hoofdrol voor Steven. Eerst een goeie inside score, dan een 3 punter, 2 punter en 1 vrije worp. Na 5 minuten was het 53-46. Den Dunk drong nog wel aan, de center kwam nog even terug om z’n 5e fout te halen, maar we bleven rustig en controle houden. Via de vrije worplijn (50%) speelden we de wedstrijd uit. 59-52.
Prima overwinning en onderling resultaat met Den Dunk is nu in ons voordeel en dat kan aan het einde van het seizoen nog belangrijk zijn in de stand op de ranglijst. 
Volgende week uit tegen Bladel dat zeker nog kansen heeft op het kampioenschap.
Scores: Sander 12, Rolf 11, Steven 11, Herman 11, Marlon 6, Harm 4, Tijn 3, Edward 1, Jesse 0
03-03-2013 | Ruud

Ds 1 winnen van onsportief den dungk (55-60)
thuis verloren we de wedstrijd van den dungk met een punt of 7. vooral hun m-t-m full court press leverde toen veel problemen (= turnovers) op. daarom hadden we daar op de training extra aandacht aan besteed.
en dat pakte goed uit. we startten uitstekend en namen een grote voorsprong in het eerste kwart: 8-24. den dungk maakte enorm veel persoonlijke fouten waardoor we vaak op de vrije worp lijn kwamen: liefst 50 keer in de hele wedstrijd. zowel onze m-t-m defense en onze zone bleken effectief. den dungk kwam maar moeilijk tot scoren, maar ook voor ons werd dat moeilijker. een toverscore van floor in de buzzer bracht de ruststand op 18-34.
een comfortabele voorsprong maar we beseffen dat we nog 20 minuten te gaan hebben. den dungk begint enorm fanatiek en hun bank en het publiek laten zich horen. kennelijk is hun tactiek om bij balbezit van ons een p te maken waardoor we naar de vrije worp lijn gaan. maar daar missen we steeds meer. de irritatie over het harde spel neemt bij ons toe en we verliezen nu te vaak de bal. den dungk begint ook beter van afstand te schieten: 5 3-punters van de tegenstander en de vele gemiste vrije worpen van ons brengt den dungk langszij in de 6de minuut van het 4de kwart: 55-55. den dungk blijft "hakken", maar scoort niet meer. wij wel en pakken de verdiende overwinning in een wedstrijd waarin de onsportieve tegenstander de regels van het spel aan zijn laars lapt.
10-03-2013 | leo holleman

10-3-2013 Yellowsox Jongens U16 vs tenderfeet,
We kwamen allemaal rond half 8 ons bed uit, want om half 10 werden we al verwacht in Heeswijk Dinther voor een sportieve pot basketbal.
Tenderfeet had tot nu toe alles nog verloren en wij waren nog steeds onverslagen. Thuis hadden we gewonnen met 115-15,dus deze wedstrijd gingen we wel met een goed gevoel in. 1e kwart: vanuit onze kant werd er erg weinig gescoord en tenderfeet pakten zo af en toe paar puntjes mee waardoor het kwart eindigde in 13-8 voor yellowsox. Nu waren we scherp want we wilden uiteraard de 100 halen want dat betekent in ons team dat de coach(Eric Hoff) trakteert op broodje frikandel. Het 2e kwart: bij ons ging het verdedigen erg goed, en we pikten de punten mee waardoor we de rust in gingen met 29-10.uiteraard waren we hier niet heel tevreden mee en smachten we naar meer. 3e kwart: we waren erg gefocust op het scoren, dat nam Bas erg goed opzich en defensief stonden we goed en konden we goed gebruik maken van de fast brakes die fantastisch door iedereen uit het team werd gelopen. we maakten in 1kwart meer scores dan in de 1e helft het kwart eidigde in 67-18. We moetsen nog wel effe knokken voor dat broodje maar we gingen er voor! Iedereen pakte zijn man op full coard press en dat heeft natuurlijk zo zijn voor- en nadelen, we pakten veel steals maar uiteraard kregen we ook wat meer punten tegen, we moesten nog 7 min en stonden al op 77 scores.er werd goed rond gepased en de breaks gingen goed maar ook goede drives van iedereen uit het team naar de basked. Defensief zakten we wat in, want de vermoeidheid kwam er natuurlijk aan als je hele kwart full press verdedigt. De eindstand was 110-31. op naar de volgende wedstrijden om onze mooie eer van onverslagen te blijven vasthouden.  Scores: pim: 26, bas: 24, mathijs: 3, jelle: 2, Tijn:47, Rick: 4, Jeroen 4
10-03-2013 | reporter

Heren 1, Bladel – Yellow Sox:
Na de overwinning op ons kan het kampioenschap Bladel niet meer ontgaan. Met nog 2 wedstrijden te gaan tegen de 2 onderaan staande teams moet het wel heel raar lopen als dat nog fout gaat.
De wisselvalligheid groeit bij ons per week. Al sinds december trainen we door omstandigheden zelden nog maar met 10 of meer waardoor de vastigheden steeds verder weg te zoeken zijn.
Ook nu tegen Bladel was dat weer aan de orde. We beginnen uitermate zwak aan de wedstrijd. Binnen 3 minuten worden we van het veld gerend door Bladel en is er al een time out nodig. Nogmaals de afspraken doorgenomen en nu zijn we wel bij de les. Dit resulteert dan meteen in 10 minuten prima basketbal waarin Bladel wankelt. Verdedigend hebben we controle. We spelen veel inside waar we een lengteoverwicht hebben en zo staat er na 4 minuten in het 2e kwart een 23-26 stand op het bord. Dan gaat het weer zoals de laatste weken vaak het geval is. Na een prima periode en de kansen om verder van Bladel weg te lopen volgt dan een periode waarin we niet tot scoren komen. Fastbreaks met overtal situaties en veel inside kansen zijn 6 minuten niet aan ons besteed en zo helpen we Bladel compleet terug in de wedstrijd. Die maken daar dankbaar gebruik van en we gaan rusten met 31-26.
Hopend dat we de slechte periode gehad hebben gaan we de 2e helft met vertrouwen in.
Helaas volgt een periode waarin we helemaal overlopen worden. Bladel geeft alles en werkt zich 3 slagen in de rondte en geeft aan kost wat kost de wedstrijd te willen winnen. Wij creëren de ene turnover na de andere en komen er totaal niet aan te pas. Verdedigend kunnen we het niet bijbenen. 1-1 worden we steeds verslagen en anders komt er wel een afstandschot dat binnen valt. 2 time-outs binnen 5 minuten halen niets uit en na 8 minuten staat er 51-32 op het bord. Dan toch maar naar een zone en kijken of dat iets oplevert. Bladel blijkt hier veel moeite mee te hebben en scored in 6 minuten maar 1 keer. Wij spelen weer met meer overleg en na 6 minuten zitten we weer binnen de 10 punten en is er nog van alles mogelijk: 53-45. Als we op dat moment de kansen benutten die we krijgen (Harm vrije worpen en inside goeie kansen voor Harm en Herman) dan had ik het nog wel willen zien. Maar “als” geldt niet en wat wij nalaten doet Bladel wel. Wij laten het liggen en zij gooien een drietje binnen. Bij ons gaan daarna eigenlijk meteen de koppies naar beneden en we rijgen de misverstanden aan elkaar. Bladel komt weer in de wedstrijd en scored er nog een paar minuten lustig op los en wint verdiend met 65-48. 2x 10 minuten goed spelen is veel te wisselvallig om zo’n wedstrijd te winnen. Doet niets af aan de overwinning van Bladel die terecht is. Leuk en fris jong team dat zeker nog kan groeien en mee kan spelen in de overgangsklasse. Een grote jongen erbij zou denk ik nog wel wenselijk zijn. Veel succes komend jaar.
Scores: Sander 9, Rolf 8, Harm 8, Tijn 6, Marlon 6, Steven 5, Herman 4, Edward 2
10-03-2013 | Ruud

Mu18 delft onderspit tegen jrc (60-74).
we worden overdonderd door de press van jrc. veel balverlies en fast breaks tegen en binnen 4 minuten staan we 0-12 achter. tijd voor een snelle time-out om te proberen de rust te herstellen. meike neemt dan het initiatief; zij scoort 12 punten in het 1ste kwart: 17-24.
we zijn en blijven geïntimideerd door het agressieve spel van jrc. veel (soms ongelofelijke) turnovers zijn het gevolg. we komen gewoon niet in ons normale spel.
desalniettemin staan we met de rust nog maar 9 punten achter en we hebben de hoop dat we terug kunnen komen.
ruststand 31-40
de start van de 2de helft is desastreus: in 1 minuut krijgen we 8 punten om de oren. zelf komen we niet tot scoren en jrc dendert door tot een tussenstand van 42-68. een afgang dreigt maar we herpakken ons enigszins en verkleinen de achterstand tot 60-74 (eindstand).
na de wedstrijd nemen we (voorlopig) afscheid van desley. zij wordt binnenkort geopereerd aan haar linker pols en zal dit seizoen niet meer mee kunnen doen.  we hopen met z'n allen op een voorspoedig herstel.
03-03-2013 | leo holleman

Ds 1 verliest van barons (61-73)
de eerste 5 minuten gaat het gelijk op (6-6). onze m-t-m defense staat goed en we kunnen door fast breaks een voorsprong pakken van 16-10 (einde 1ste kwart).
in het begin van het 2de kwart bouwen we de voorsprong uit tot 20-10. we schakelen nu af en toe over naar onze zone defense. maar de dames uit breda beginnen beter te schieten. door o.a. 2 3-tjes van hun kant en weinig scores van ons leidden tot een ruststand van 27-26.
barons begint de 2de helft scherper dan wij. wij scoren door wat vrije worpen, maar barons schiet 4 3-punters. zij buigen de achterstand om in een voorsprong van 41-51 (eind 3de kwart).
floor en anne nemen het voortouw in het 4de kwart. floor scoort een 3-tje in de 5de minuut waardoor de achterstand wordt verkleind tot 6 pnt (56-62). maar /pages/verslagen#13 van barons beslist dan in haar eentje de wedstrijd. zij maakt 12 pnt in het 4de kwart.  eindstand: 61-73.
03-03-2013 | leo holleman

Heren 1.  Yellow Sox – Den Dunk 2: 59-52.
Den Dunk ligt ons wel dit jaar. In de uitwedstrijd haalden we een prima overwinning en er was genoeg vertrouwen om dat nu weer te doen. Belangrijk om een paar belangrijke spelers goed te verdedigen en zelf geconcentreerd te blijven aanvallen. We begonnen(zoals te doen gebruikelijk) slecht aan de wedstrijd. We speelden prima aanvallen maar de afwerking liet zeer te wensen over. Den Dunk had daar helemaal geen last van en ging via 0-8 naar 2-12. Er waren toen amper 4 minuten gespeeld. Alles wat we verdedigend afgesproken hadden deden we niet en dan maken we het Den Dunk erg gemakkelijk. Toch maar een time-out om de afspraken nog maar een keer door te nemen.
Vanaf dat moment begonnen we controle te krijgen over de wedstrijd en speelden we echt punt voor punt en trokken we de defense een stuk strakker aan. Via Herman, Rolf en Sander brachten we de achterstand langzaam terug naar 6 punten. 12-18. Waar we normaal altijd op dubbele cijfers van Harm kunnen rekenen was dat nu een keer niet het geval. Aanvallend had hij een mindere dag maar verdedigend deed hij het goed. Helaas kreeg hij snel in de 2e helft z’n 3e en 4e fout. Mooi was dat anderen het score overnamen en dat we verdedigend steeds minder weggaven. Den Dunk kreeg steeds meer moeite met scoren. Met nog 3 minuten in het 2e kwart en 21-24 op het scorebord werd steeds vaker Herman gezocht. Den Dunk kon hem alleen maar foutief afstoppen en via de vrije worplijn kwamen we helemaal terug in de wedstrijd. Met een minieme achterstand (27-28) maar een positief gevoel gingen we de rust in.
We starten sterk in het 3e kwart en met snelle aanvallen en fastbreaks rennen we in 4 minuten naar een 10 punten voorsprong. 39-29. Maar zoals wel vaker gebeurd bij ons kunnen we dat niet vasthouden. Wisselvalligheid is dit jaar vaak aan de orde. Zo ook nu. In plaats van geconcentreerd te blijven spelen gingen we doelpogingen ondernemen die niet vlgs afspraak waren (3 punten in de resterende 6 minuten)) en verdedigend kreeg de center van Den Dunk plotseling alle ruimte en daar weet hij wel raad mee. Na de goeie start was het aan het einde van het 3e kwart nog maar 42-40 en kon het alle kanten op. Den Dunk staat niet voor niets op de 2e plaats dus het zou nog lastig genoeg worden om de punten in Bakel te houden. Wel maakte hun center aan het eind van het 3e kwart z’n 4e fout en dat kwam ons niet verkeerd uit. We begonnen het 4e kwart met 3 fouten binnen 15 sec. Den Dunk ging erg opportunistisch spelen en wij waren steeds te laat. Time out. Als we zo door zouden gaan dan zou het 9 minuten lang vrije worpen schieten worden voor Den Dunk en dat deden ze tegen een hoog %. We namen de keuze om in een zone te gaan staan en dat bracht iets meer rust. Den Dunk had hier moeite mee. Alleen nr 13 kon nog scoren maar alle missers waren rebounds voor ons wij gingen weer terug naar onze organisatie met een hoofdrol voor Steven. Eerst een goeie inside score, dan een 3 punter, 2 punter en 1 vrije worp. Na 5 minuten was het 53-46. Den Dunk drong nog wel aan, de center kwam nog even terug om z’n 5e fout te halen, maar we bleven rustig en controle houden. Via de vrije worplijn (50%) speelden we de wedstrijd uit. 59-52. 
Prima overwinning en onderling resultaat met Den Dunk is nu in ons voordeel en dat kan aan het einde van het seizoen nog belangrijk zijn in de stand op de ranglijst.
Volgende week uit tegen Bladel dat zeker nog kansen heeft op het kampioenschap. 
Scores: Sander 12, Rolf 11, Steven 11, Herman 11, Marlon 6, Harm 4, Tijn 3, Edward 1, Jesse 0
03-03-2013 | Ruud

Ds1 verliest in en tegen vlisssingen (55-39)
Zonder de zieke anne reisden we naar vlissingen. thuis hadden we met 3 punten verschil gewonnen. maar het is bekend dat vlissingen thuis vaak een ander (=completer en veel lange speelsters) team in het veld brengt.
met een 3tje van djaydee openen we de wedstrijd. beide teams komen maar moeilijk tot scoren: 10-5. halverwege het 2de kwart staan we 8 punten achter, maar we vechten ons terug tot een ruststand van 19-17.
het 3de kwart is beslissend voor de wedstrijd. vlissingen scoort nu gemakkelijk door afstand schoten en inside scores. ze winnen het kwart met 24-14 (tussenstand: 43-31). we komen nog een keer terug tot 7 punten achterstand maar waren niet echt in staat om er nog een spannende wedstrijd van te maken: 55-39.
24-02-2013 | leo holleman


Mu18 winnen van giants (81-55)
Eindelijk mochten we weer spelen, na 5 weken zonder wedstrijd.
de post carnaval griep heeft toegeslagen: wij waren maar met 6 fitte speelsters en ook de tegenstander, giants uit bergen op zoom, had maar 1 wisselspeelster. we begonnen goed, en namen snel een 14-4 voorsprong in de 5de minuut. giants speelde een 2-1-2 zone defense, maar door enkele snelle fast breaks leverde dat niet zo veel problemen op: kwartstand: 22-12.
in het 2de kwart bleven we ook lekker scoren, maar nu ook door goed uitgevoerde aanvallen en inside scores. we hadden het wel moeilijk onder het bord. de "reuzen" pakten veel aanvallende rebounds en scoorden daardoor ook inside.
ruststand: 44-26.
in de rust spraken we af dat we in onze zone meer moesten letten op de beste speelster van giants. zij was eigenlijk de enigste die gevaarlijk was. dat lukte aardig in het 3de kwart, maar onze score productie was minder: 12-11 was de kwartstand. tussenstand: 56-38.
het 4de kwart was een formaliteit en we speelden de wedstrijd gemakkelijk uit.
eindstand: 81-55.
volgende week weer thuis tegen jrc, een sterke ploeg uit boxtel.
24-02-2013 | leo holleman

Heren 1,  Attacus – Yellow sox: 49-64.
Na een paar vrij weken mochten we weer een potje spelen. De komende 7 weken spelen we de laatste 6 wedstrijden van deze competitie waarvan nog maar 2 thuis.
Attacus is een heel raar team dat heeft bewezen als ze compleet zijn ze van iedereen te kunnen winnen. Dat hebben ze al eerder bewezen door te winnen van de 2 gedoodverfde kampioenskandidaten Tracks en Bladel. Vandaag waren ze niet compleet, sterker nog, ze waren maar met 5 spelers. Wij misten Marlon maar tegen die 5 van Attacus moest er toch winst inzitten.
Zij spelen al het hele jaar zone defense en zo ook nu. Die zone staat ook nog eens heel klein dus inside is er weinig ruimte en aan de buitenkant krijg je veel ruimte en tijd. Gebleken is dit jaar dat dat niet ons sterkste punt is. Vandaag ging het echter anders. De gebruikelijke missers in de 1e minuut daargelaten speelden we in de 1e helft erg goed. We schoten tegen een heel hoog % en zodra Attacus besloot om het schot te gaan verdedigen kwam de bal inside en dat beetje ruimte was meteen genoeg voor een inside score. Bij elk schot van ons waren we ook zeer alert in de aanvalsrebound en zorgden we zodoende voor 2e kansen. Attacus deed het met die 5 spelers zeker niet slecht en waarschijnlijk waren ze het gewend want conditioneel waren ze zeker niet de mindere.
Hield niet in dat ze het niet bij konden houden. Wij wisselden lekker door en iedereen kon z’n steentje bijdragen in de scores. Bij 24-45 gingen we na een zeer leuke 1e helft tevreden rusten.
Of de rust ons geen goed deed of dat we vergaten de scores mee naar de andere basket te nemen weet ik niet maar de 2e helft was een aanfluiting t.o.v. de 1e helft. Zeker het 3e kwart.
Geen enkel afstandschot wou nog vallen en verdedigend was het slappe hap. De 5 van Attacus renden ons volledig van het veld. Zij met 5 oogden fitter dan wij met 8. Elke misser van ons werd door hun beantwoordt met een fastbreak. Daarbij begonnen ze ook nog van afstand raak te knallen omdat wij te ver van de schutters dachten te kunnen gaan staan verdedigen. We verliezen dit kwart met 21-11 en moeten oppassen om de wedstrijd na een goeie 1e helft niet alsnog uit handen te geven. Dat ging niet gebeuren. Alhoewel we ver verwijderd blijven van ons spel en de scores uit de 1e helft trekken we wel de defense weer aan en staan we ze nog maar 4 punten toe. Zelf komen we ook niet verder dan een schamele 8 puntjes maar gelukkig gaven we de punten niet meer zo gemakkelijk weg. Als het aanvallend niet loopt dan kunnen we er altijd nog voor zorgen dat de tegenpartij er in ieder geval veel moeite voor moet doen om een score te kunnen maken, en dat hebben we in het 4e kwart gedaan. Jammer dat we geen grotere uitslag neer hebben kunnen zetten maar de punten zijn binnen. Volgende week de thuiswedstrijd tegen een van de kampioenskandidaten, het zeer ervaren Den Dunk.   Scores: Harm 14, Herman 12, Sander 11, Rolf 10, Edward 6, Jesse 5, Tijn 4, Steven 2.
24-02-2013 | Ruud

Vlissingen- ju18. 59-48
Tegen de gedoodverfde kampioen hebben we na een 200 km reis een zeer goede prestatie geleverd!! Nu nog de overige games met dezelfde passie en inzet spelen en uiteraard winnen, dan gaan we in de hoofdklasse een mooie klassering tegemoet. De meegereisde supporters hebben in ieder geval genoten van een mooie pot basketbal en keren met opgeheven hoofd huiswaarts. Jongens en jeroen ga zo door en een mooi seizoen is t gevolg.
Hihe, 23-02-2013 | Supporter
 

Jongens U16; Wedstrijd verslag:27-1-2013
Na thuis te hebben gewonnen met 1 punt verschil, stond er dit maal toch wel wat op het spel. Oirschot wilde bewijzen dat ze dit keer thuis zouden kunnen winnen, en wij wilden laten zien dat we dit weer de betere partij zouden zijn . De wedstrijd was begonnen we kregen gelijk een 3tje tegen. Daarna werd er door een aantal scores van yellowsox de 1 e kwart gewonnen met 12-7.
 
2 e kwart gingen met een lekker gevoel in.Wij maakten zo onze scores maar nummer5 van tegenpartij raakte opeens de meest onmogelijke ballen waardoor we nog een kleine voorsprong hadden van 23-20 voor ons was.
 
Het 3 e kwart nam een persoon de 7 punten opzich, de rest rouleerde goed mee maar er werd ontzettend veel gemist. Eindstand van 3 e kwart was 30-26
 
4 e kwart was alles of niets. Het Was een spannend kwart met weinig punten,Oirschot scoorden weer paar aparte punten waardoor ze helemaal blij werden en dachten dat ze de pot nog konnen winnen, gelukkig kwam hier een eind aan toen het eindsignaal klonk. Yellowsox ju-16 wint met 37-32 en is tot nu toe ongeslagen!
 
Scores;
 Pim 7, Rick 2, Bas 4, Tijn 22, Mathijs 0, Sjoerd 0 , Jeroen 0, Jelle 2


Heren 1.
De heren speelden een uitwedstrijd tegen Fanatics Roermond. Thuis hadden we hier van gewonnen maar in Roermond is vaak een ander verhaal. Veel lengte en een paar zeer bepalende goede spelers. Tot aan de kerst speelden we vaak leuk basketbal maar in 2013 komen we maar moeilijk op gang. Het afstandschot wil maar niet vallen. Incidenteel valt er wel eens wat binnen maar niet het vetrouwen van; geef mij de bal en ik schiet raak. Er waren geen scheidsrechters op komen dagen en in de hal liep niemand die wou of kon fluiten. We stonden op het punt om naar huis te gaan toen Ron Swinkels binnenkwam. Hij wou wel fluiten. Rose bood zich toen ook aan en fanatics vond dat goed. dat hebben we geweten. We starten prima en spelen lekker snel en scoren makkelijk uit fastbreaks. 17-10. vanaf dat moment begint het gezeik van fanatics naar de scheidsrechters. Alhoewel de foutenlast de hele wedstrijd redelijk gelijk opging bleven 2 spelers van hun bezig. Diverse T fouten werden er noodzakelijk gefloten maar het hield niet op. Wij gingen er niet beter van basketballen en stil aan werd het 20-19 voor hun. Omdat wij maar niet van afstand raak willen schieten konden zij klein blijven verdedigen waardoor we inside ook weinig ruimte kregen. Tot aan de rust gaat het verder gelijk op met dien verstande dat wij teveel hele makkelijke scores lieten liggen. 27-27 bij Rust. Het blijft een puntje puntje wedstrijd met meestal een kleine voorsprong voor ons. Moet gezegd, er werd hard gewerkt en zij kregen het niet voor niets. Door hun T fouten en gewone fouten kwamen wij vaak op de vrije worplijn maar ook daar lag het % laag. Toen gelukkig eindelijk een paar schoten binnenvielen namen we een punt of 6 voorsprong en gaven dat niet meer af. Zij raakten steeds meer gefrustreerd met uiteindelijk een D fout na een grove scheldpartij (exacte bewoording laat ik graag achterwege) naar Rose en verwijdering uit de zaal. We spelen de laatste 2 minuten plichtmatig uit. We kunnen veel beter spelen dan we nu hebben gedaan, maar we lieten de koppies niet hangen en bleven punt voor punt spelen. Elke score van hun werd altijd beantwoordt door een score van ons waardoor zij niet dichterbij konden komen. In het 4e kwart stond de defence goed en konden we een kleine voorsprong nemen. Ondanks de perikelen bleven we als team de focus houden. Prima jongens. Geen leuke wedstrijd, jammer, 2 punten en snel vergeten. Maar!!! over respect gesproken, pfff... Eindstand 53-60.  27-01-2013 | Ruud

Dames 1 trekt aan het kortste eind (73-64)
de dames van attacus uit veghel zijn, na een slechte start van de competitie, aan een opmars bezig. het is een jong en snel team: en dat bleek meteen in het 1ste kwart. onze verdedigende transitie was onvoldoende en attacus scoorde gemakkelijke lay-ups. de 7 pnt van floor in het kwart hielden ons nog enigszins in de wedstrijd. in de eerste 5 minuten van het 2de kwart vergrootte attacus de voorsprong: 33-18. ilse kreeg de opdracht om zich verdedigend vast te bijten in de belangrijkste speelster van attacus. dat deed ze prima en attacus kwam nauwelijks tot scoren. maar floor bleef wel scoren; in dit kwart 10 punt. 
ruststand: 37-34.
het begin van het 3de kwart was voor ons. we bogen de achterstand van 3 pnt om tot een voorsprong van 41-46 in de 7de minuut.
in het 4de kwart was het initiatief voor attacus: 59-56. floor werd nu strak verdedigd en onze aanval verliep moeizaam. 3x knullig balverlies deden ons de das om: 73-64.
floor was de topscoorder met 28 pnt.
volgende week thuis tegen de ervaren dames van black eagles die gelijk met ons staan op de ranglijst. de uitwedstrijd verloren we met 10 pnt.  27-01-2013 | leo holleman

Yellow Sox – Tracks 2: 55-65.
Heren 1 heeft zaterdag een grote kans laten liggen om nog mee te doen om de koppositie. Ook de 2e plek geeft dit jaar het recht om meteen te promoveren naar de overgangsklasse. Bij winst waren we volop in de race geweest voor de 2 bovenste plaatsen. Tracks kwam met een gemankeerd team naar Bakel. Een paar spelers geblesseerd en de vaste coach was er ook niet bij. 
Wij hadden een prima trainingsweek achter de rug en ook al zou Tracks compleet zijn geweest dan nog had ik alle vertrouwen in een goede afloop gehad. De 1-3-1 zonepress van Tracks was doorgenomen en daar lagen kansen voor ons. Maar waarschijnlijk door hun afwezigen hebben ze dit niet gespeeld. 
Het zou een drama 1e helft van jewelste worden. Tot 8-9 ging het nog gelijk op maar ook toen was al te zien dat we in verre van goede doen waren. De afwerking was desastreus. Of het nou schoten van afstand waren of simpele lay up’s, het was niet aan ons besteed. Doorwisselen haalde niets uit want iedereen ging in de malaise mee. Met pijn en moeite sluiten we het 1e kwart af met 9-13 maar de voortekenen waren niet best. Het 2e kwart was wel het beroerdste van dit seizoen. Wat we ook probeerden het lukte gewoon niet. 8 minuten werd er door ons niet gescored. De kopjes gingen naar beneden en dat had ook grote invloed op onze defence. Tracks had zich waarschijnlijk een heel ander Yellow Sox voorgesteld maar zij speelden franken vrij en gooiden tegen een heel hoog % van afstand. Bij een stand van 9-30 valt er dan eindelijk een bal binnen en kunnen we in de laatste paar minuten nog iets aan onze achterstand doen. 16-35 bij rust.
Die laatste paar minuten moesten een strohalm zijn voor de 2e helft. Er gebeuren wel vreemdere dingen in basketbal en wie weet is het nog mogelijk maar dan moeten we wel goed starten. 
Omdat we het 1-1 moeilijk hadden blijven we nog even in een zone staan. We komen nu wel tot scoren maar dat doet Tracks ook. Ze blijven goed en van ver raak schieten waardoor we niet dichterbij kunnen komen. Aan het einde van het 3e kwart komen we even terug tot 13 punten en geeft een beetje hoop. Die hoop vervaagd door 3 driepunters binnen 1 minuut. 32-53. laatste kwart proberen we het nog wel door agressiever te verdedigen en meer te penetreren in de aanval. Dat lukt aardig maar Tracks blijft ook gewoon scoren. In de laatste 5 minuten knabbelen we nog wat van onze achterstand af wordt het verschil uiteindelijk nog “maar” 10 punten. Helaas is het nooit een wedstrijd geweest en neemt Tracks verdient de punten mee naar huis. 
Bladel zat met een delegatie op de tribune en had natuurlijk de hoop dat wij van Tracks zouden winnen. Helaas voor jullie is dit niet gelukt.
Hopelijk zijn we komend weekend weer in betere doen bij de lastige uitwedstrijd bij Fanatics.
Scores: Sander 17, Marlon 12, Harm 9, Rolf 8, Herman 5, Steven 4,  20-01-2013 | Ruud

Dames 1 wint van virtus met 58-35
de uitwedstrijd in werkendam wonnen we op het nippertje door een lay-up van stefanie in de laatste seconde. het team waar we nu tegen speelde was wel veranderd. een van hun topspeelsters is inmiddels gestopt en er zijn veel geblesserden.
tot aan de 5de minuut ging de strijd gelijk op; daarna liepen we uit naar de kwartstand van 16-10.
onze m-t-m defense stond goed en virtus kon heel moeilijk tot scoren komen in het 2de kwart. we hadden een goede oplossing tegen hun 1-3-1 zone. snelle passing, dribbel penetraties en afstandsschoten leidden tot een ruststand van 30-18.
we spraken in de rust af dat we scherp aan de 2de helft zouden beginnen. in eerdere wedstrijden is gebleken dat we niet super zijn in het vasthouden van een voorsprong. maar nu slaagden de dames daar wel in.
stand na het 3de kwart: 47-30
virtus zat stuk: alleen in de eerste en de laatste minuut scoorden ze in het 4de kwart. we speelden de wedstrijd makkelijk uit.
eindstand: 58-35
een onverwacht gemakkelijke overwinning waardoor we ons op de 4de plek van de ranglijst nestelden. niet slecht voor onze smalle selectie, die we gelukkig kunnen aanvullen met chantal, marieke en andrea.

 20-01-2013 | leo holleman

 Yellowsox u18- Virtus u18
Weer eens een thuiswedstrijd voor ju18 en wel tegen de nr 2 . Na een wat aarzelend begin, stonden we snel op een achterstand van 7 punten. Het eerste kwart ging redelijk gelijk op, echter was Virtus wat beter in de afwerking. Met een niet onoverbrugbare achterstand gingen we het tweede kwart in: een kopie van t eerste deel wat resulteerde in een kleine voorsprong voor Virtus bij de rust. In de tweede helft van de wedstrijd een ontketend yellowsox met in de hoofdrol Wim die enkele belangrijke punten scoorde. We liepen lekker uit in t laatste kwart en verdedigden dusdanig scherp dat de tegenstander geïrriteerd werd. Dit resulteerde in nogal wat fouten en veel vrije worpen voor ons. Dit maal was ons scoringspercentage veel hoger dan normaal waardoor we een 14 punten voorstong namen. Publiek stond o de banken na deze spannende pot basketbal. Jongens en coaches proficiat en de komende wedstrijden gaan we door zoals het tweede deel van deze wedstrijd!!
Hihe!  19-01-2013 | Supporter

 Mu18 winnen van vlissingen met 53-42
we startten flitsend en nemen een voorsprong van 11-2 in de 6de minuut. dan neemt vlissingen het initiatief over en vecht zich terug. 1e kwart: 14-11
vlissingen gaat over in een 2-1-2 zone verdediging. daar hebben we moeite mee. zowel in de aanvallende en verdedigende rebound missen we de fysieke kracht. het 2de kwart is een puntje-puntje wedstrijd.
ruststand: 25-24. Ook na de rust bleef het moeilijk om de vlissingse zone aan te vallen. maar gelukkig kregen we beter vat op de centers van hen.
3de kwart: 38-35. yara gooit er meteen een 3-tje in (41-35), maar weer komt vlissingen terug (41-38) en het blijft spannend. we passen onze aanval wat aan waardoor yara nog 2x van achter de driepuntlijn kan aanleggen: 47-38. vlissingen moet terug naar m-t-m. we lijden nog wel een of twee keer balverlies, maar we kunnen de wedstrijd toch naar ons toe trekken.
eindstand: 53-42.
leuke pot waarin we hard hebben gewerkt.
we laten wel erg veel kansen liggen op de vrije worp lijn: 4 raak op 21 pogingen.
ik zal voor de maandag training eens een oefening bedenken om dit te verbeteren:)

 19-01-2013 | leo holleman

 Nederlaag voor dames 1
na de verrassende winst vorige week tegen de nummer 2 van de competitie, speelden we gisteren tegen een anders subtopper; srpingfield uit berlicum. de uitwedstrijd verloren we ruim. maar na onze goede prestatie van vorige week hadden we het vertrouwen dat we het springfield ook lastig konden maken. ook nu weer speelde springfield en agressieve en fysieke m-t-m defense. maar de scheidsrechters zaten er kort op. dat resulteerde in het 1ste kwart al in 13 vrije worpen waaruit we 9 punten scoorden. kwartstand 17-14. ook in het begin van het 2de kwart bleven we scherp van de vrije worp lijn en bouwden de voorsprong uit na 23-15 (na 3 minuten). daarna slaagde springfield er in om door veel fast breaks de stand in evenwicht te brengen bij de rust:31-31.
we schakelde over naar onze zone defense. we kwamen weer 14x op de vrije worp lijn maar nu leverde die maar 6 punten op. het was een spannende en gelijk opgaande strijd.
stand na het 3de kwart: 43-42. 
springfield begon beter te schieten en bij beide teams kwamen speelsters in foutenlast. tot de 5de minuut bleef het spannend. maar we misten teveel vrije worpen waardoor het initiatief bij springfield kwam te liggen. we kregen het erg moeilijk tegen hun m-t-m defense. zij liepen langzaam van ons weg.
via 47-50 werd de eindstand 50-59.  13-01-2013 | leo holleman

 


Heren 1.   Yellow Sox – High Five 2: 68-47.
Na een lange warming up (helft van de tegenstander stond in Boekel i.p.v. Bakel) beginnen we tegen High Five met Edward, Rolf, Steven, Harm en Sander. High Five start in een zone defense. We hadden dat verwacht en spelen daar erg goed tegen. We passen op hoog tempo de bal rond, penetreren op het goede moment en vinden de vrije man die raak schiet. Vooral Edward was heerlijk op schot. High Five had hier geen antwoordt op en na 6 minuten is het 15-2. HF begint nu beter in de wedstrijd te komen en de scores gaan verder gelijk op. 21-9.
HF stopt met de zone en gaat terug naar man to man. Dat gaat ze beter af want wij hebben moeite om dezelfde rust en tijd te bewaren als tegen de zone en komen moeizaam tot scoren. We krijgen genoeg kansen inside maar de scherpte van het 1e kwart was er nu even niet. Verdedigend staat het nog goed waardoor HF ook niet echt tot scoren komt. Toch winnen we dit kwart met 11-9 en gaan rusten met 32-18. 
Scherp blijven, meer de 1-1 opzoeken, kansen benutten en dan komt het goed deze wedstrijd daar zijn we van overtuigd.
Het 3e kwart gaat qua scores gelijk op maar dat is vooral de verdienste van onszelf. We zoeken de 1-1 na goede aanvallen, worden vaak foutief afgestopt maar de vrije worpen zijn niet aan ons besteed in dit kwart. 4 op 13. dat is ook het percentage van deze wedstrijd. 30% vrije worpen. Veel te laag. Nu had het geen invloed op de overwinning maar gaat de wedstrijd gelijk op dan is het zaak om die vrije worpen er tegen een veel hoger percentage in te leggen.
Tot aan de 8e minuut spelen we niet slecht maar missen we teveel en komt HF terug tot op 10 punten 39-29 maar dan gaat het weer lopen en vooral via mooie inside scores van Harm en Sander lopen we weg naar 49-34. Sander heeft de swung te pakken en begint met 6 punten op rij en de wedstrijd is wel binnen. We blijven scherp spelen en HF kan het niet meer belopen. We sluiten af op 68-47. 
Belangrijke overwinning om met de bovenste plekken mee te blijven doen. Komend weekend tegen de gedoodverfde kampioen Tracks. Kijken of we het ze moeilijk kunnen maken.  
Scores:  Harm 13, Sander 11, Edward 10, Steven 8, Herman 8, Rolf 7, Marlon 7, Jesse, 2 Nick 2. 13-01-2013 | Ruud


Mu16(18) verliest eerste wedstrijd 48-78.
de 1ste competitie helft wonnen we alle wedstrijden met heel grrot vrschil. daarom besloten we om ons in de schrijven in de mu18 klasse, dan zouden we meer tegenstand krijgen. we speelden vandaag tegen mu18 uit weert.
we waren erg benieuwd hoe het zou gaan. maar de meiden waren ook erg gespannen. slordige passes en gemiste layups waren daarvan het gevolg. weert nam snel een voorsprong van 4-12. maar we knokten ons goed terug tot 14-14. de laatste 3 minuten gaven we de bal weer erg gemakkelijk af en weert strafte dat hard af, 14-24.
in het 2de kwart bleven we erg onrustig spelen. onze 3-2 zone werkte op zich goed maar aanvallend bleef het spel chaotisch. weert bouwde de voorsprong verder uit tot een ruststand van 26-44. 
in het 3de kwart scoorden beide teams weinig: 6-12. dat leidde tot een stand van 32-56. ondanks deze grote achterstand was het belangrijk om agressief te blijven spelen. en dat lukte. we konden weert nu goed partij geven. maar niet genoeg om er nog een wedstrijd van te maken. eindstand: 48-78.
conclusie: we krijgen inderdaad veel meer tegenstand. gelukkig, want dan worden we beter. op deze eerste wedstrijd zat te veel spanning waar we niet erg goed mee omsprongen. maar de kop is er nu af, we weten wat ons te wachten staat en als we wat meer ontspannen zijn, weet ik zeker dat we in deze klasse heel goed mee kunnen spelen. 12-01-2013 | leo holleman


Heren 1,  JRC 2– Yellow Sox:
Meteen na de feestdagen mochten we met 1 training in de benen aantreden tegen JRC. Een team dat net als wij, en nog een stuk of 3 teams meer, voor de 2e plek kan gaan strijden. Thuis wedstrijd hebben we verloren en was ook de slechtste wedstrijd van ons dit seizoen. Toen misten we 4 spelers en ook nu misten we er weer 4. Op het laatste moment besloot Thijs voor noodgevallen toch mee te doen. 
We starten nog wel goed maar na een paar minuten komt JRC beter in hun spel en maakt de aansluiting. Zo zou het de hele wedstrijd doorgaan met ons toch wel vaak aan de goede kant van de score. Meer dan 4 punten voorsprong kregen we niet. Steeds kwam JRC terug vooral via de vrije worplijn. Onze foutenlast liep dan ook behoorlijk op en met de kleine selectie die we vandaag hadden zou dat wel eens een probleem kunnen worden. Uiteindelijk zou dat ons ook de das omdoen.
We gingen wel met 32-29 voorsprong de rust in maar ik vond de foutenlast verontrustend. We kozen voor een zone in de 2e helft met de hoop op minder fouten. Niets bleek minder waar. Of we maakten een fout op een penetratie in onze zone of het afstandschot werd onder de ring niet uitgeboxed zodat alle missers in de handen van hun center vielen en die wist er wel raad mee. In de 1e helft hadden we nog een goed afstandschot met 3 drietjes van Steven en diverse middenafstandschoten van Edward, maar in de 2e helft viel er weinig binnen van afstand. Na een heel aantal wedstrijden waarbij onze centers de scorende spelers waren bracht nu alleen Harm z’n normale niveau mee. Pakte weer heel erg veel rebounds en werd ook nog topscorer met 15 punten. Marlon stichtte veel gevaar met z’n (soms teveel) acties en nam samen met Harm de scores voor z’n rekening. Vervelend was dan ook dat juist deze 2 belangrijke spelers in deze wedstrijd de foutenlast zagen groeien en de wedstrijd ook niet uit mochten spelen, waarbij de 5e fout van Harm wel een heel dubieuze call was.
We zullen nooit weten of we de wedstrijd dan wel hadden gewonnen maar de kans was zeker groter geweest. Met nog minder dan 1 minuut te spelen staan we 1 punt voor en balbezit. 63-64. We spelen een belabberde aanval die niets oplevert. JRC neemt over. Uiteindelijk eindigt hun aanval met een schot waarbij de scheids niet ziet dat de speler met z’n voet op de 3 puntslijn staat en een driepunter telt. 66-64.
Harm zit al aan de kant en marlon krijgt ook z’n 5e. Wij moeten fouten maken om nog in balbezit te komen. Met nog 7 sec te spelen komt JRC op de vrije worplijn. Beide gaan mis en wij denken de rebound te hebben maar de bal gaat via Sander over de achterlijn. Nog 6 sec op de klok. JRC neemt in maar doet dit niet goed en de bal gaat zonder dat iemand de bal aanraakt over de zijlijn. De tafel heeft echter de klok laten lopen en staat nu op 4 sec. Wij protesteren en de scheids zegt dat de klok op 5 moet. Wij vinden op 6. Het blijft 5. We hebben dus nog een kans. 5 sec is lang genoeg om een bal inside te spelen en een doelpoging te nemen maar in de consternatie over 1 of 2 seconden dacht Tijn, die de bal aangespeeld krijgt, dat er nog maar 2 seconden te spelen waren en smijt de bal vanaf de middenlijn naar de ring. Zuur verlies en flink de pé in.
Dit is de 3e keer dat we dit jaar in de laatste minuut waarin we voor staan de wedstrijd helaas niet over de streep kunnen trekken. Erg jammer, maar dat is ook een kwaliteit en een leerproces.
Zaterdag de thuiswedstrijd tegen High Five. Hier hebben we nog niet tegen gespeeld. Mooie gelegenheid om de teleurstelling weg te spelen.   08-01-2013 | Ruud


 Dames 1 wint van jrc (69-73)
vanmiddag speelden we in boxtel tegen de nummer 2 van de competitie. de eerste wedstrijd tegen hen in bakel verloren we met 15 punten. de boxtelse dames begonnen met een zone press waar we het in het begin moeilijk mee hadden. de press breaker werkte nog niet goed en we kwamen na 3 minuten al op een achterstand van 9 punten (13-4). vanaf dat moment kwamen we steeds beter in de wedstrijd en waren trefzeker vanaf de vrije worp lijn. stand 1ste kwart: 20-18. het 2de kwart ging gelijk op. we maakten slim gebruik van de foutenlast van jrc en kwamen weer vaak op de vrije worp lijn waar we in de eerste helft 11 punten pakten. ook schakelden we in dit kwart over op onze 1-3-1 zone defense. hier had jrc veel moeite mee.
ruststand 36-34, en we besloten om in de zone door te spelen.
het 3de kwart speelden we erg goed. door o.a. 2 3tjes van anne en drives van floor bogen we de achterstand om in een kleine voorsprong aan het einde van het 3de kwart.
54-58. Het was dus erg spannend, maar we waren super geconcentreerd. in de eerste 5 minuten van het laatste kwart bouwden we de voorsprong uit naar 57-68, ook weer dankzij de benutte vrije worpen. maar de wedstrijd was nog niet gespeeld. jrc maakte veel persoonlijke fouten waardoor we maar liefst 14 keer (in de laatste 5 minuten) naar de vrije worp lijn mochten. waar we tot nu toe daar erg trefzeker waren, misten we nu 9 
keer. daardoor kon jrc nog terug komen tot 2 punten. maar daar bleef het gelukkig bij.
een verrassende overwinning. gefeliciteerd dames.
topscoorders: anne 28 pnt, floor 19 pnt en marlijn 17 pnt.   06-01-2013 | leo holleman

Heren 1.   Yellow Sox – Cracks: 79 - 52.
Laatste wedstrijd van 2012. Als we die winnend afsluiten blijven we meedoen bij de grote groep kanshebbers voor de 2e plek. Gezien de ranglijst zou dit moeten kunnen want Cracks bengelt ergens onderaan. Wat ze de laatste weken wel veel doen is scoren. Vaak in de 70 punten.
We starten fel en meteen zijn daar als 2 scores van Rolf. Cracks komt er in de eerste 2 minuten helemaal niet aan te pas en elke aanval van ons is een redelijk makkelijke kans om te scoren maar buiten die 2 scores van Rolf laten we dat schrijnend na. Cracks denkt als jullie het niet doen dan doen wij het zelf maar in plaats van 12-0 is het 4-5. Time out. Opnieuw beginnen.
Weer Rolf die scored maar verder laten we het nog steeds afweten. Harm en Sander hebben moeite om een bal te vangen en vast te houden en Cracks maakt er brutaal 6-10 van. We wisselen door en langzaam beginnen we vat te krijgen op de wedstrijd en inside beginnen Herman en Sander hun balletje raak te gooien. Marlon brengt dreiging, laat anderen scoren en als het moet gooit hij zelf z’n balletje raak. Alleen Tom Leenen konden we niet van scoren afhouden(23 p) maar verder begon het iets beter te lopen. 20-16. In het 2e kwart begon Harm eindelijk z’n ballen vast te houden en erin te leggen en Herman bleef gewoon doorgaan met scoren, behalve uit vrije worpen. De druk van ons naar voren gaf wel ruimte voor Cracks om hun centers aan te spelen. Wij verdedigden daar niet goed op (niet of te laat fronten) en zodoende kon Cracks nog wat punten maken. Rust 36-27.
Ik vond dat we teveel scores tegen kregen en dat moest echt beter. 
We begonnen veel agressiever aan de 2e helft wat resulteerde in een 13-2 run in 5 minuten. Rolf, Marlon en Herman het scorende supertrio van deze wedstrijd namen ook nu alle punten voor hun rekening en bij 49-29 was er wel een gevoel van dit gaat niet meer fout. Steven nam de score over met een drietje en langzaam volgden er meer. Harm, Nick. 57-39.
We bleven goed staan in onze defence en scoorden er lekker op los. Ergens zat nog een lekkere dunk van Sander maar veel scores kwamen van Herman inside en fastbreaks met prima assists van Marlon op Jesse e Nick. Edward mikte er nog een drietje in de pot was binnen. 79-52.
Waar brengt ons dit op de helft van de competitie. Als we er vanuit gaan dat de 1e verliespartij van Tracks afgelopen weekend een uitglijder was en zij verder nog hooguit 1x verliezen. (in Bakel natuurlijk) dan strijden er denk ik 5 teams nog om de 2e plek. Den Dunk, Bladel, Fanatics, JRC en wij. Wie daarvan aan het langste eind gaat trekken is niet te voorspellen. We winnen en verliezen onderling van elkaar. Als alle teams fit blijven dan kon het wel eens tot aan de laatste speeldag duren voordat de beslissing gaat vallen. Zou fantastisch zijn als wij daar dan nog deel van uitmaken. En wat als Tracks nog een keer een dip heeft, of was het geen dip en is JRC nu de grootste kanshebber. Wie weet. JRC is overigens meteen na Nieuwjaar onze tegenstander in boxtel. Tegen een incompleet JRC hebben wij het thuis finaal af laten weten helaas. 
Ben benieuwd. Voor iedereen die dit leest (en ook als je dit niet leest) nog een paar fijne weken in 2012 en op naar een gezond en sportief 2013. 
Scores:  Herman 18, Rolf 16, Harm 12, Marlon 10, Edward 6, Sander 6, Steven 5, Nick 4, Jesse 2.  17-12-2012 | Ruud
 


dames 1 winnen de laatste wedstrijd van het jaar.
vandaag speelden we tegen hekkensluiter ebbc uit den bosch. beide teams kwamen in het 1ste kwart moeilijk tot scoren: 11-10. in het 2de kwart speelden we intelligent tegen de ebbc zone verdediging en namen we comfortabele voorsprong met de rust: 29-15.
we spraken in de rust af om direct in het 3de kwart door te drukken. maar helaas! 5 3-punters van de tegenstander verkleinden het verschil tot 7 punten. enkele verdedigende aanpassingen hadden echter effect. ebbc kwam heel moeilijk meer tot scoren terwijl wij wel het netje wisten te vinden. eindstand 64-42.
een mooie afscheidswedstrijd voor de zwangere judith. de rest van het seizoen zal zij mij assisteren als coach en als tolk: krachttermen van mij zullen worden vertaald als "jammer".
tot volgend jaar!!    16-12-2012 | leo holleman


mu16 ongeslagen
vanmiddag speelden we de laatste wedstrijd in de competitie tegen aalst-waalre.
een eenvoudige overwinning: 1ste kwart 36-6, ruststand 76-10, eindstand 137-14.
vermeldenswaard was de de 3-punter van yara met nog 0,9 seconden op de klok voor het einde van het derde kwart.
12 wedstrijden ongeslagen met een doelsaldo waarvoor ik een rekenmachine nodig zou hebben. ik schat circa
1450 punten voor en 150 tegen.
na de wedstrijd samen naar de macdonalds om de ongeslagen serie te vieren met de nodige calorieën.
nu maar hopen dat we in het nieuwe jaar meer tegenstand krijgen en als team verder kunnen groeien.
ik wens iedereen fijne feestdagen en tot volgend jaar.
leo
    16-12-2012 | leo holleman


Heren 1.
Yellow Sox – Deurne 2: 80-44
Deurne staat onderaan maar een derby geeft toch altijd andere spanning. Deurne kwam met een behoorlijk voltallig team naar Bakel dus scherp zijn van onze kant was belangrijk. We starten gretig en openen direct met een drietje van Marlon. Deurne antwoordt met 2 scores en daarna is het Sander die ons weer terug aan de leiding brengt . We geven veel druk op de guard en Forwards maar onze centers vergeten steeds te fronten waardoor de lange mannen van Deurne veel ruimte krijgen in hun 1-1 en dat doen ze goed. Wij gaan door waar we vorige week tegen Kimbria mee zijn begonnen en dat is tegen de kleine zone van Deurne tegen een heel laag % van afstand te schieten. Onze defence staat goed en we komen op 18-10 maar door een onachtzaamheid van onze kant krijgt Deurne nog een score. 18-12. We zullen toch wel een keer raak gaan schieten dus blijf de kansen nemen dan komt het vanzelf denken we. Niets is minder waar. We houden Deurne 5 minuten van scoren maar doen het zelf niet veel beter. 4 punten van Edward is wat wij er in 5 minuten tegenover zetten. 22-13. Wij blijven missen en ook van dichtbij houdt het dit kwart niet over. Deurne begint in een stuntje te geloven en denkt dat als YS het niet doet doen wij het zelf maar en via de “ouwe” sluwe vos Jan Verrijt komen ze bij rust terug tot op 5 punten. Wij verliezen dit kwart met 7-8. Rust: 25-20.
Iedereen is er van overtuigd dat we veel beter kunnen en ook moeten om het onszelf niet onnodig moeilijk te maken. We gaan in een zone staan om te zien of we soms meer fastbreaks kunnen lopen, Dat werpt z’n vruchten af. Deurne lijdt steeds vaker balverlies en wij kunnen gaan rennen. Rolf en Marlon maken het de guard moeilijk waardoor we veel steals pakken en tempo kunnen maken. Voordat Deurne beseft heeft wat er gebeurd, is het scorend vooral via Marlon en Rolf na 5 minuten 41-25. Nu beginnen ook de schoten te vallen en wordt het leuker en leuker om naar te kijken. We wisselen lekker door maar verslappen geen moment. Iedereen draagt z’n steentje. De een meer met verdedigende acties de ander meer scorend. Ook Nick zou zijn zero productie van de laatste weken eindelijk gaan doorbreken. Eerst nog 2 vrije worpen mis maar daarna 2 raak met meteen een drietje er bovenop. We gaan ook onderin steeds slimmer spelen tegen de zone en Herman doet dat goed. Deurne gelooft er allang niet meer in en hobbelt nog wat mee terwijl Jesse nog graag iets aan zijn puntentotaal wil doen. 2 fastbreaks rondt hij heerlijk af. De 2e helft was prima van onze kant . Gretig en kansen in en outside benutten. Eindstand 80-44.
Heerlijk begin van wat nog een lange zeer geslaagde avond/nacht zou worden in de kantine met de winter BBQ. 
Volgende week de laatste thuiswedstrijd van 2012 op ZONDAG tegen Cracks uit Someren.
Scores: Marlon 16, Herman 12, Sander 12, Harm 11, Rolf 10, Nick 7, Edward 6, Jesse 4. 09-12-2012 | Ruud  


 Dames verliezen ruim van koploper almonte
vorige week tegen lieshout begonnen we aanvallend heel erg sterk. gisteren stond het vizier van de dames veel minder scherp (8 pnt in het 1ste kwart en 8 pnt in het 2de kwart).
ruststand: 16-30.
de 2de helft verliep eigenlijk hetzelfde: we hadden veel moeite om te scoren en leden te veel balverlies. almonte bouwde de voorsprong gemakkelijk verder uit tot een eindstand van 37-61.
volgende week zondag de thuiswedstrijd tegen hekkensluiter ebbc uit den bosch.   09-12-2012 | leo holleman


Heren 1.  Kimbria HS2 – YS: 43-61.
Het was een dagje Limburg. Half elf vetrekken voor de wedstrijd van DS2 om 12:00 uur in Roermond. De wedstrijd van HS1 was pas om 17:30 uur maar eerst naar huis gaan had ook niet veel zin. DS2 won op het gemakkie van “Fanatics” (zou iets fanatieker mogen) zodat ik tevens met een scheel oog naar het andere veld kon kijken omdat daar tegenstanders van HS1 aan het spelen waren. Na de wedstrijd door naar Maastricht waar we de laatste dramatische 24 seconden van ons JU18 team meemaakten. De wedstrijd leek 5 seconden voor tijd in de pocket maar een noodschot van Kimbria viel pardoes binnen waardoor wij met lege handen stonden. Heel erg sneu. Maar ja. wij hoefden nog lang niet te spelen want het was pas 15:00 uur. Centrecourt werd opgebouwd want HS1 dat 1e divisie speelt zou zo spelen tegen de koploper EBBC, maar de dames van Deurne stonden ook gereed voor hun wedstrijd?? Wat blijkt, het centrecourt ligt niet in het midden maar zover mogelijk naar links waardoor er nog een veld(je) overblijft om te spelen. Daar zouden wij later ook spelen omdat DS1 van Kimbria (promotie-divisie) tegelijk met ons speelde. 
Dan onze wedstrijd. Kan ik eigenlijk kort overzijn.
Kimbria stond bijna de hele wedstrijd in een hele kleine 3-2 zone. We konden op ons gemak van afstand schieten maar deden dat erg slecht. Niet 1 driepunter raak en binnen de driepuntslijn was het schot al niet veel beter. Gelukkig waren we inside heer en meester en liepen we bij tijd en wijle nog fastbreaks. Als we geduld uitoefenden in de aanval dan kwam er uiteindelijk een mogelijkheid om te scoren. Helaas ging dat in de 1e helft erg slordig. Verdedigend gaven we helemaal niets weg en reboundend kwam Kimbria er geheel niet aan te pas. Russtand 13-25. Verdedigend tevreden aanvallend kon en moest het beter want Kimbria zou aanvallend niet nog zo’n helft spelen vermoedde ik. Zij bleven in die zone staan want 25 punten tegen is natuurlijk ook niet slecht. 2e helft zou er dan ook beduidend meer gescored worden (30-36). Tegen het einde van het 3e kwart kwam Kimbria heel even terug tot 5 punten maar toen wij de teugels weer aantrokken renden we in 6 minuten van 28-33 naar 28-48. Kimbria ging naar een Full court man defence en ging opportunistisch spelen. Na 35 statische minuten hadden we even moeite met de omschakeling. Slecht 1-1 verdedigen leverde Kimbria 6 vrije worpen op maar die waren niet aan ze besteed. We pikten de draad weer op en speelden de wedstrijd uit met nog een paar fast breaks en simpele lay ups. 
Op het centrecourt waren de dames aan de laatste 3 minuten bezig en die pikten we ook nog even mee. Kimbria (2x gewonnen) tegen Black Eagles (0x gewonnen) Het werden drie zeer spannende minuten waarbij Black Eagles uiteindelijk aan het langste eind trok. Kwamen toch weer even herinneringen aan vorig seizoen met onze dames op dat niveau naar boven. Was toch een mooi jaar om mee te maken en wat mij betreft voor herhaling vatbaar. 
Nog 2 thuiswedstrijden met de heren voordat we aan 2013 beginnen. a.s zaterdag tegen Deurne Pioniers. Altijd leuk om tegen onze buren te spelen, met aansluitend de winter BBQ.

Scores: Harm 19, Sander, 15, Herman, 12, Edward 6, Rolf 4, Marlon 4, Steven 1.

03-12-2012 | Ruud


 Toernooi G-team 24-11-2012

Zaterdag 24 november was het eindelijk zover: Het G-toernooi in Lieshout!
Om half 10 kwamen we allemaal toch wel een beetje zenuwachtig, maar met heel veel zin binnen in de sporthal van Lieshout. Nadat we allemaal ons tenue aan hadden gedaan, begon de opening: Het Olympisch vuur werd binnen gedragen.
Daarna begon de gezamenlijk warming-up en was onze Etiënne uitgeroepen tot een natuurtalent op het nummer 'gangnam-style'!
Meteen daarna begon onze eerste wedstrijd, tegen Geel (België). We moesten er eventjes inkomen, maar uiteindelijk vielen er hele mooie schotjes en speelden we super goed samen.
We hadden de eerste wedstrijd dan ook ruim gewonnen, een super goed begin dus!
Daarna uitschietertje. Dit ging een beetje anders dan wij gewend zijn, maar Kirsten ging uiteindelijk door naar de finale. Super goed gedaan, Kirsten!
Daarna de wedstrijd tegen de Black Eagles. Ook nu liet ons team weer heel goed samenspel en hele mooie acties zien, wat er voor zorgde dat we ook deze wedstrijd weer wonnen.
Als laatste van de morgen de wedstrijd tegen BC Lieshout. Dit begon heel spannend, want we liepen gelijk op, maar uiteindelijk wonnen we ook deze wedstrijd weer ruim.
Daarna kregen we vanuit de organisatie een lekkere lunch en hadden we een uurtje rust.
Het uurtje hadden we nodig om ons op te laden voor de laatste twee wedstrijden. De zenuwen kwamen opspelen, want wat nou als we kampioen zouden worden...
De vierde wedstrijd was aangebroken, deze speelde we tegen Lommel. Ook deze wedstrijd ging in t begin gelijk op. Eigenlijk zaten de coaches nog het meest gespannen langs de kant. De vermoeidheid begon een rol te spelen, maar na 5 minuten wist het team goeie rebounds te pakken en hieruit verschillende keren te scoren waardoor er een voorsprong ontstond en verder uit liepen. Uiteindelijk werd ook deze pot ruim gewonnen! De laatste rust periode brak aan en de zenuwen kwamen echt te voorschijn! wat als, wat als.. En dan was t zover, de laatste wedstrijd tegen Bc Starz. Een bekend team voor ons waar we kans tegen hadden.. Nu nog de ballen in het goeie netje krijgen en een internationale titel zou ons dan tegemoet komen.. Alles wat het team had geleerd in de trainingen lieten ze zien! Mooi samenspel met mooie 1, 2tjes! De coaches waren trots en uiteindelijk bracht dit de mooiste overwinning die je jezelf wensen kunt! Het fluitsignaal kwam dan en de handen gingen de lucht in! kampioenen!!!! Juuhhhh! Een internationale titel tijdens een schitterende sportieve dag! 
Kirsten mocht erna nog finale uitschietertje doen, ze wist een plek in de top 5 te behalen! Heel goed gedaan! 
De coaches hadden stiekem een feestje geregeld in eigen kantine... Alle auto's reden naar Bakel en alle spelers wisten niet waarom en werden zelfs licht geïrriteerd dat ze helemaal naar Bakel moesten omdat zogenaamd de was gedaan moest worden.. Maar, het was natuurlijk een verrassing dat Queen hun stond op te wachten met 'we are the champion'!
De biertjes vloeide over de bar en een geweldig dag werd hierbij afgesloten! 

Als trainers en coaches zijn wij ontzettend trots op ons team! Jullie hebben hard gewerkt! Gefeliciteerd met de overwinning en op naar het volgende toernooi! 

03-12-2012 | Coaches G-team

 



Yellow Sox - JRC.   Ruststand: 14-22, Eindstand: 34-44
Van diverse kanten werd me toch gevraagd om een (laatste) wedstrijdverslag te schrijven, en om het jaar compleet te maken hoort dat er natuurlijk ook bij ook al zijn we bijna een week verder. Ik heb zondag s'nachts nog wel een kort verslag geschreven op de "BONO' site maar dat leest niet iedereen.

Op zaterdagavond met bijna het hele team naar veghel om daar Attacus uiteindelijk te zien winnen van Kimbria. Grote teleurstelling in het Maastrichtse kamp maar voor ons de mogelijkheid om alsnog kampioen te worden. Dit moest dan wel gebeuren tegen het sterke JRC, maar als we de beste willen zijn zullen we daar ook van moeten winnen. Misschien was het ook wel ons geluk dat we zo plotseling deze kampioenswedstrijd in onze schoot geworpen kregen zodat we niet al weken tegen die wedstrijd aan liepen te hikken en de zenuwen (net als bij Kimbria) ons de baas zouden worden. Frappant was dat mijn 1e wedstrijd die ik voor Yellow Sox coachte, 4 jaar geleden, ook tegen JRC was en nu de laatste dus ook. Ook toen wonnen we, maar dan wel tegen het 2e team wat uiteindelijk zou degraderen.

We begonnen met Anne, Linda, Stefanie, Judith en Andrea.
De aanval van JRC was ons bekend en dus wisten we hoe die te verdedigen. Dat zouden we de hele wedstrijd prima doen, wat uiteindelijk de basis zou zijn voor de overwinning want aanvallend hadden we het zelf ook moeilijk. Andrea en Linda die de laatste weken volop scoorden, verdedigden allebei prima op de beste speelsters van JRC maar kwamen maar niet tot scoren. Andrea ver in het 4e kwart haar 2 punten en Linda zelfs nul punten. Zeer opmerkelijk.

We begonnen met een drietje van Stefanie en meteen daarna 2 vrije worpen. Het vrije worpen % was deze wedstrijd het laagste wat we dit seizoen haalden, 6 op 24, wat ook al aangeeft hoe moeizaam het scoren ging. Genoeg dreiging die foutief werd afgestopt maar helaas teveel missers.
Het 1e kwart hielden beide teams elkaar in evenwicht. Marlijn zetten ons nog op een 10-5 voorsprong maar een driepunter en 2 vrije worpen brachten 10-10 op het bord.
Het 2e kwart stonden we erg sterk te verdedigen en zou uiteindelijk de basis zijn voor de overwinning. JRC scoorde in de 1e, 5e en 10e minuut samen 4 punten en wij liepen via Stefanie, Anne en een driepunter van Judith net voor rust uit naar 14-22.
In de rust niet veel hoeven te vertellen. Missen doen we niet expres en we konden niet geloven dat we nog een helft zo'n laag % van afstand zouden schieten of zoveel makkelijke scores zouden laten liggen. Als de verdediging zo bleef staan als in de 1e helft dan kon het wel eens een mooie zondagmiddag gaan worden. Het geloof was er zeker.
JRC zocht het steeds meer bij hun lengte inside en wij bleven zoveel mogelijk snel spelen met veel penetraties waar JRC veel fouten op maakte. 14 keer stonden we dit kwart aan de vrije worplijn, 6x ging de bal door het netje. Alle scores bij ons moesten zoals bijna de hele wedstrijd van Stefanie en Anne komen (16 en 17 punten). We hielden steeds een marge van rond de 10 punten maar door weer slecht vrije worpen te schieten met de mogelijkheid om verder uit te lopen kwam JRC eind 3e kwart weer terug op 8 punten. 23-31. Een steal van Floor met een score bracht weer 10 op het bord maar weer was het JRC (steeds Susan of Esther) dat net voor de zoemer 25-33 op het scorebord zette.
Het was nog steeds niet gedaan en 10 minuten kunnen ellelang duren, zeker als het scoren zo moeizaam gaat. JRC kwam meteen met 2 scores en het verschil werd 4. Het zal toch niet...?? kan me voorstellen dat de coach van Kimbria net zo zat te hopen als wij 24 uur daarvoor in Veghel. De spanning was te snijden en voelbaar bij speelsters en het vele Bakelse publiek. Omdat er ook een rechtstreekse telefoonverbinding was met de sporthal in bakel zal het daar ook onrustig zijn geweest. Liever waren die er ook allemaal bij geweest maar vanwege een compleet thuisprogramma was dat niet mogelijk.
En dan.., voor de zoveelste keer dit seizoen staat Anne weer op. Al vaak dit seizoen sleept zij er ons op moeilijke momenten doorheen. Tis of ze er op zit te wachten.Met een driepunter en een gewone score geeft zij ons op het juiste moment weer lucht en de opluchting was voelbaar op de bank bij de speelsters en bij het publiek. 29-38. Even kwam JRC nog via 2 vrije worpen terug op 31-38 maar toen Andrea haar enige score (heel belangrijke) van de wedstrijd binnengooide en Anne meteen weer 4 punten liet aantekenen was het gebeurd. 31-44 in de 9e minuut. Dit gaven we niet meer af. Via de vrije worplijn kwam JRC nog op 34-44. Anne misste nog 2 vrije worpen maar niemand die daar meezat, de winst was binnen en daarmee het kampioenschap.
Een unieke prestatie voor een club als Yellow Sox.
Jammer was het dat de bond het af liet weten door niet aanwezig te zijn dus ook geen beker voor ons. Dat werd echter goed gemaakt door de beker die we in Bakel uitgereikt kregen door de voorzitter.
Wat er in bakel allemaal gebeurde met festiviteiten is met geen pen te beschrijven, dus doe ik dat ook niet. Wie er bij waren hebben een geweldige avond gehad en de rest kan er alleen maar naar gissen.
Dames en de vereniging Yellow Sox, ik wil jullie bij deze bedanken voor 4 superjaren met een afsluiting waarvan je alleen maar kunt dromen. Soms komen dromen dus toch uit.

--------------------------------------------------------------------------------

20-03-2011; Yellow Sox - Tantalus   Ruststand: 32-22, Eindstand: 63-43

In de uitwedstrijd hadden we redelijk makkelijk gewonnen, maar de uitslagen die Tantalus neerzet zijn zo verschillend dat we er niet klakkeloos vanuit mochten gaan dat deze wedstrijd ook een makkie zou worden. Dat zou ook blijken.
Beide teams startten met veel inzet maar scorend liet het nog te wensen over. Na 6 minuten ploeteren was de stand 4-6. Kansen genoeg maar alleen Stefanie kon scoren, alle andere kansen werden gemist. Toen Linda haar 1e drietje raak knalde leek de ban te zijn gebroken. Andrea die sterk inside speelde en weer Stefanie bepaalden de stand na het 1e kwart op 11-8.
In het 2e kwart verhoogden we de druk en scoorden we er lustig via Stefanie, Andrea en Linda op los en werd het 23-16. Tantalus knokte voor wat het waard was en wij begonnen verdedigend teveel steken te latten vallen waardoor Tantalus steeds via makkelijke lay up's tot scoren kwam en weer de aansluiting vond. 23-22.
Time out om verdedigend de zaakjes weer op orde te brengen en dat wierp z'n vruchten af. Tantalus kwam niet meer aan scoren toe en via vrije worpen van Anne en Marlijn en goeie inside scores van Andrea en nog een mooie fastbreak tussen Floor en Marlijn kwam de ruststand op 32-22.
De 2e helft begonnen we meteen met scores van Anne en Stefanie maar toen lukte er niets meer. Tantalus stond al een tijdje in een zone verdediging en alhoewel we er goed tegen speelden kwamen we niet tot scoren. Verdedigend zocht Tantalus het in fysiek inside spel waar wij even niet goed mee omgingen. Continue mochten ze naar de vrije worplijn en zo kwamen ze terug tot 37-32. Bij ons moest en ging het tempo omhoog en op het goed moment gooide Anne haar 1e drietje binnen gevolgd door 2 vrije worpen en net in de zoemer maakte Andrea een mooi tip-in. 44-36. De swung was weer terug en in het 4e kwart kwam Tantalus er niet meer aan te pas. Met een 19-2 run was het na 8 minuten 63-38 en met een beetje meer overleg in de overtalsituaties had het verschil eigenlijk nog groter kunnen zijn. Maar er zaten mooie scores bij. Drietjes van Anne en Linda, karakterestieke scores van stefanie, schotje van Ilse en een fastbreak uit het boekje met aan het eind de score van Chantal. De laatste 2 minuten waren rommelig. Doorwisselen en de met een lichte blessure uitgevallen Linda kwamen het spel niet ten goede en Tantalus kon via de vrije worplijn nog iets terugdoen. 63-43.
Tevreden coach deze gewonnen wedstrijd. Nu op naar de laatste 3 wedstrijden die bepalend zullen worden voor de eindrangschikking. Plek 1 - 2 of 3 is nog allemaal mogelijk.
Komend weekend de uitwedstrijd tegen Attacus.

Scores Stefanie 17, Linda 14, Anne 14, Andrea 11, Marlijn 3, Chantal 2, Ilse 2

--------------------------------------------------------------------------------

Yellow Sox - Glaslijn Barons  Ruststand: 31-27, Eindstand: 66-58

Om de kleine kans op het kampioenschap in stand te houden was het in ieder geval noodzaak om van Barons te winnen. Na een "vreemde" trainingsweek hadden we er toch genoeg vertrouwen in dat we deze wedstrijd konden winnen. Barons heeft dan wel als enige van Kimbria gewonnen maar op de een of andere manier ligt Barons ons wel.
Barons opent de score maar wij antwoorden meteen met goede aanvallen en nemen via Stefanie, Wendy en Linda een 8-2 voorsprong.
De gemaakte defence afspraken tijdens de training werden niet goed uitgevoerd en Barons kwam binnen 2 minuten weer terug naar 12-10. Time out en even doorgenomen hoe we het aan moesten pakken. Waar en op wie wel helpen en waar niet. Ilse verdedigde op een van de beste schutters van de Hoofdklasse (Kirsten vd Sande) en deed dat voortreffelijk.
We kwamen weer in ons ritme en met scores van Stefanie en Linda werd 17-14.
Meteen in het 2e kwart liepen we verder weg 23-15 en een gaatje was geslagen. Time out Barons en ze gingen naar een 1-3-1 zone. Toch weer even schakelen hoe te spelen en dat kost tijd. Genoeg open schoten maar niets ging erin. De enige die scorend van zich liet spreken in deze periode was Andrea. Ze bleef sterk naar het bord gaan maar kon in haar eentje niet voorkomen dat Barons dichterbij sloop. 30-27. Lange aanval in de laatste 20 seconde. Wij scoren of niet, maar in ieder geval geen score meer van Barons. Op 3 seconde een prima schot van Marlijn dat net mis ging maar Floor stond op de goede plek voor de rebound en ging voor de score. Fout en 2x. Zij bepaalde de ruststand via de vrije worplijn op 31-27.
Tijdens de rust doorgenomen waar de ruimte lag in de zone maar ook geloof hebben in ons schot. Dat zou ons toch niet nog een helft in de steek laten. Tevens het tempo omhoog van verdediging naar aanval. We starten erg sterk en Barons kwam er niet aan te pas. Het tempo lag hoog in deze fase, we verdedigden scherper en verder naar voren. In de setplay zochten we prima opties en en met scores van Linda, Marlijn, Floor en Anne namen we een 39-27 voorsprong. In de 7e minuut schoot Linda haar drietje binnen en we stonden op een comfortabele 42-29. Barons gaf niet op en wij verzaakten even in onze afspraken omtrent schutter Kirsten vd Sande en meteen liet ze haar klasse zien. Met 2 hele verre driepunters bracht zij haar team weer terug op 8 punten 46-38 en was de wedstrijd weer helemaal open. Nog net voor het einde van het kwart konden we nog scoren en hadden we weer een marge van 10.
Ook het 4e kwart starten we weer sterk en Anne, Andrea en een uitstekend spelende Judith brachten het verschil weer naar 14. 57-43 na 4 minuten. Steeds meer kwam het geloof dat we deze pot niet meer af zouden geven. Met nog 4 minuten te gaan was het verschil nog steeds rond de 10 punten en toen beide teams in foutenlast kwamen ging de snelheid eruit en werd de partij via de vrije worplijn uitgespeeld. Omdat wij geen hoog percentage gooide in deze minuten (3 op kon Barons de schade met enkele prima afstandschoten beperkt houden. Anne bepaalde uiteindelijk de uitslag 66-58.
Volgende week zondag de laatste wedstrijd uit naar het momenteel sterke JRC. Benieuwd of die nog van belang zal zijn voor het kampioenschap.
Blij met deze overwinning en nu afwachten of Kimbria ergens een steekje wil laten vallen. Dit weekend moeten ze thuis tegen Tantalus waar ze denk ik in eigen hal wel van zullen winnen. Dan moeten ze volgende week zaterdag uit naar Attacus. Zal er veel vanaf hangen of Attacus compleet kan aantreden en nog de motivatie heeft er tegenaan te gaan. Ik mag aannenemen van wel.

Scores: Anne 16, Linda 14, Andrea 14, Stefanie 7, Wendy 6
Judith 4 (ik dacht 6 maar sheet zegt 4), Floor 3, Marlijn 2


--------------------------------------------------------------------------------

27-2-2011, Gobeco Pioniers - Yellow Sox
Rust; 10-34, Eindstand: 39 - 70

Uit naar Deurne is, ook al staan ze onderaan, altijd zeer speciaal. Ze zetten zo'n rare uitslagen neer dat je wel scherp moet zijn en van onderschatting qua stand op de ranglijst geen sprake kan zijn. We wisten dat we 40 minuten tegen een lastige zone moesten gaan spelen en dus toch de training daar maar op aangepast. Voor het publiek zal het minder aantrekkelijk zijn geweest maar voor mij als coach was het best wel genieten. Het team voerde het getrainde prima uit en waar we verwacht hadden te kunnen scoren gebeurde ook. Als er geen fast break mogelijk was, was de opdracht geduld in de aanval. De kansen komen vanzelf naar je toe als je maar geduld kunt opbrengen ook als sta je vrij om te schieten.
We begonnen erg sterk met veel druk in de defence wat een paar makkelijke scores via een prima spelende Stefanie opleverde. Het schot van buiten viel nog niet echt maar onze defence stond goed en Deurne zou in dit kwart alleen maar via de vrije worplijn tot 3 punten komen.
Via 2-10 werd het in 2 minuten tijd via Stefanie, Linda en een erg sterk spelende Andrea (bekend terrein voor haar) 3-24 na 10 minuten. Dat was wel een heel prettige en zeker niet verwachte tussenstand. Maar er was pas 1 kwart gespeeld en we moesten scherp blijven, Deurne zou echt wel beter gaan afwerken dan ze nu deden.
Wel meteen weer een score van Stefanie maar daarna viel het stil. We speelden nog steeds prima aanvallen met altijd wel een redelijke tot goeie scoringsmogelijkheid maar de ballen vielen nu niet meer zo makkelijk als in het 1e kwart. 4 vrije worpen mis en vanaf dat moment liet Deurne het verschil niet verder oplopen, alhoewel het verschil nog steeds erg groot was.
Met scores van Marlijn, Floor en zeer ongewoon pas de 1e score in de laatste minuut van Anne werd het 10-34 bij rust.
In de rust is er een meningsverschil tussen de coach van Deurne en de scheidsrechter, en die beslissen dat wij mogen beginnen met 2 vrije worpen en zijkant. 1 score van Anne en meteen daarna weer een prima aanval met Andrea als scorende in de eindfase. Dan valt onze scoringsmachine even stil en houdt Deurne gelijke tred met ons en winnen zowaar dit kwart met 16-15. Einde 3e kwart 26-49. Het 4e kwart pakken we het weer prima op en weer was het Andrea die voor ons de 1e scores op haar naam schreef. 28-49. Een tijdje hing het verschil zo rond de 20 punten, Anne die een zeer ongelukkige wedstrijd speelde en al vrij vlug in foutenlast zat kwam weer in het veld. Eerst een score van haar zelf en later vele assists op haar medespeelsters waardoor we nog even wat fastbreaks konden lopen. Marlijn, Judith, Wendy en een drietje van Anne brachten een 35-63 op het scorebord. Ook in de laatste minuut verslapten we niet en liet Stefanie de geboden kansen niet onbenut en bepaalde zij de eindstand op 39-70.
Onverwacht makkelijke overwinning met een zeer tevreden coach. Tactisch hebben de dames het uitstekend gedaan.
Nu 2 weken vrij en dan de laatste 4 wedstrijden van het seizoen die naar mijn mening voor promotie en degradatie nog zeer spannend zullen verlopen.

Scores: Stefanie 18, Andrea 16, Anne 11, Marlijn 7, Linda 6, Wendy 6, Floor 2, Chantal 2, Judith 2.

--------------------------------------------------------------------------------

22-2-2011; Gennep Cougars HS1 – Yellow Sox HS1
61-70 (32-37)

Na onze laatste thuiswedstrijd tegen Gennep, die we met een punt of 50 verschil vrij makkelijk aan de kant hebben gezet, stonden er maar liefst drie uitwedstrijden op rij op het programma. Afgelopen zondag mochten we aantreden in en tegen Gennep. Op de training werd duidelijk dat we met een te grote selectie zouden zijn, waardoor mensen moesten afvallen. Op het laatste moment haakte Rolf af (last van zijn stuitje), waardoor we besloten om toch met 12 man af te reizen. Snel nog een tenuetje geregeld, het legendarische nummer 99 van Robert Veldman, en wij waren er klaar voor. Helaas was de voorbereiding in sporthal Pica Mare minder goed geregeld: op het vrije veld stond maar één basket en de lampen waren uit, waarschijnlijk in het kader van bezuinigingen. Toen de wedstrijd voor ons klaar was, deden we onze warming-up op een basket die veel te laag hing. Hier scheen Gennep pas achter te komen na opmerkingen van onze kant. Enkele minuten voor aanvang werd nog snel een andere basket geregeld die wel van juiste hoogte was. We kunnen dus stellen dat onze voorbereiding verre van ideaal was. Coach Relou waarschuwde ons vooraf om niet in dezelfde fouten te vervallen als tegen Aalst-Waalre, maar dit werd waarschijnlijk niet gehoord. Yellow Sox begon wederom slap en ongecontroleerd aan de wedstrijd en na 7 minuten spelen hadden we slechts 5 punten weten te scoren. Gennep maakte een kleine run, maar Harm werkte in de defence als een beest en Roy nam ons aanvallend aan de hand. In de laatste minuut knalde hij het eerste drietje binnen, wat ons wat lucht gaf. We zouden hierna onze voorsprong niet meer weggeven. 12-16
In het 2e kwart werd de wedstrijd pas echt open gegooid. Beide teams wisten zowel inside als van buitenaf te scoren. Rob sneed enkele keren goed in en maakte zo makkelijke scores en Roy schoot er 2 driepunters in. Helaas waren we verdedigend vaak te laat, mede dankzij de vloer die wederom glad was, waardoor Gennep 20 punten wist te maken. Geen paniek, aangezien wij hier 21 tegenover zetten. 32-37
In de rust werd onze zone defense doorgesproken om deze strakker te laten functioneren. Dit pakte heel goed uit: Gennep scoorde slechts 8 punten dit kwart. Er werd goed gecommuniceerd en uitgestapt en aanvallend pakte iedereen zijn puntjes. Het hele seizoen blijkt ons 3e kwart al de beste te zijn, maar dit had ook zeker te maken met de meegereisde supporters.
Het laatste kwart maakten wij het nog onnodig spannend. We maakten veel fouten en de thuisploeg kwam vaak op de vrijeworp-lijn te staan. Gennep schoot deze redelijk en wij kregen veel steals tegen. Hierdoor kwamen ze nog gevaarlijk dichtbij. Gelukkig was er te weinig tijd over voor een stunt van Gennep en was hun pijp leeg de laatste 2 minuten. Wij maakten nog in die periode nog 5 puntjes en Gennep wist hier alleen 1 uit 6 vrije worpen tegenover te zetten. Terecht verloren wij dit kwart met 21-16, wij gingen gehaast en paniekerig spelen en Gennep maakte hier slim gebruik van. Uiteindelijk was Yellow Sox de betere ploeg en maakten ook alleen zij aanspraak op de winst. Tot slot een compliment naar de scheidsrechters uit Oss.

Nu hebben we 2 weken rust en dan wacht ons de uitwedstrijd tegen Achilles. Thuis wonnen wij met 117-40, maar dit is zeker geen garantie. BBC ging verrassend ten onder in Nuenen dus we zijn gewaarschuwd. De 2e plek is nog niet uit zicht en er komen belangrijke potten tegen Bladel (2x), Vido, Gemert en Tantalus aan. Hopelijk kunnen we wederom rekenen op onze trouwe supportersgroep!

Rob 7, Harm 17*, Tijn 11, Roy 13, Nick 4, Max 3, Sander 7, Patrick 6, Tom 2

*volgens het sheet scoorde nummer 22 ook twee punten, die hebben we echter niet waardoor ik onze nummer 12 (Harm) die twee punten heb toegekend

--------------------------------------------------------------------------------

19-02-2011, Dames 1 - Souburg.

De dames behalen een redelijk makkelijke overwinning tegen Souburg in een niet erg sprankelende wedstrijd. Souburg kan de punten goed gebruiken en voor ons geldt niet verliezen om in het spoor te blijven van Kimbria. Beide teams scoren vlot in de 1e paar minuten waarbij het opvalt dat beide teams met scherp schieten. Een drietje van Stefanie wordt onmiddelijk beantwoordt door een driepunter van Souburg. Even neemt Souburg met weer schot een voorsprong van 7-9 maar toen vonden we het wel genoeg. Het tempo ging omhoog, er werd meer met overleg de aanval gespeeld en verdedigend werden er geen vrije schoten meer toegestaan. Anne bracht een gelijke stand op het bord en via 2 vrij worpen van een prima spelende Wendy (10 punten) kwamen we op 11-9 en die voorsprong gaven we niet meer af. Met scores van Linda, Wendy en Anne namen we een 19-13 voorsprong na 10 minuten.
Zo doorgaan was het advies maar het duurde ruim 3 minuten voordat beide teams weer aan scoren toe kwamen. We speelden regelmatig erg slordig (wat zich kenmerkte voor diverse periodes in de wedstrijd) in de aanval en waren niet gretig genoeg in de afwerking. Souburg kwam even terug tot 20-18 maar daar bleef het dan ook bij. Scores van Ilse vanaf de vrije worplijn en Floor met een mooie fastbreak bepaalde de ruststand op 28-20.
Alhoewel 8 punten verschil niet veel is was er niet een gevoel dat dit fout kon gaan.
We begonnen erg sterk en renden Souburg van het veld. In 5 minuten was het verschil via scores van Linda, Marlijn en Wendy opgelopen naar 17 punten. 42-25. Souburg kreeg via de vrije worplijn nog kans om iets terug te doen maar dat was niet aan ze besteed en toen Andrea het scorende stokje van Wendy overnam was het helemaal gedaan. 46-28 na 3 kwarten.
Met 2 scores kwam Souburg terug op 14 maar Andrea, Floor en een drietje van Anne brachten het verschil op 55-34. Om misschien nog wat schwung in de wedstrijd te krijgen kozen we ervoor om de laatste minuten full court te gaan verdedigen. Dit pakte niet zo goed uit. Souburg is slim genoeg om dit basketballend op te lossen en wij maakten teveel fouten. Souburg stond de laatste 4 minuten alleen nog maar op de vrije worplijn waardoor het tempo helemaal uit de al gespeelde wedstrijd ging. Dit deden ze tegen een hoog percentage waardoor het laatste kwart met 16-17 naar Souburg ging. Een fout op Judith in de slotseconde leverde nog 3 vije worpen op waarvan ze er 2 verzilverde. 63-44.
Nog 1 wedstrijd te gaan waarna de competitie 2 weekenden stil ligt i.v.m. carnaval. Volgende week de derby in Deurne.

Scores; Anne 14, Linda 12, Wendy 10, Andrea 7, Stefanie 6, Floor 4, Ilse 4, Marlijn 4, Judith 2


--------------------------------------------------------------------------------


12-02-2011, Aalst-Waalre HS2 – Yellow Sox H1
47-84 (25-36)

Na een zware conditietraining op donderdag reisden we met 11 spelers af naar Waalre. Al snel bleek dat we op centercourt gingen spelen met een spekgladde vloer. We waren dus gewaarschuwd om niet te veel te forceren. Aalst-Waarle begon zonder wissels aan de wedstrijd, dus Yellow Sox begon direct met veel druk te zetten. De tegenstander bleek niet over een goede guard te beschikken, waardoor zij moeilijk over de middenlijn kwamen. Hierdoor scoorde Aalst-Waalre slechts drie maal. Waar wij normaal onze meeste scores maken via fastbreaks, waren wij nu veel te slordig. Slechte passes en gehaaste schoten waren het resultaat. 6-19
Het 2e kwart gingen we over op een fullcourt press, om zodoende meer tempo in de wedstrijd te krijgen. Dit pakte helaas niet goed uit: de scheidsrechters floten niet voor de 5 of 8 seconden en door de gladde vloer waren wij steeds te laat. Aalst-Waalre wist wel raad hiermee, want zodra wij weggleden hanteerden zij de lange bal. Keer op keer spurtte nr. 17 er vandoor en hij maakte 11 punten dit kwart. Daarnaast maakten wij veel onnodige fouten en Aalst-Waalre kwam vaak op de vrije worplijn. Terecht verloren wij deze periode, maar we gingen met een voorsprong de rust in. 25-36
Na enkele wijze tips van coach Jelle herpakten wij ons helemaal. We zetten onze zone defence neer en weinig teams hebben hier een goed antwoord op.Het 3e kwart vlamden wij als vanouds. Aanvallend liepen we de ene fastbreak na de ander en verdedigend waren we heel fel. Aalst-Waalre kwam er totaal niet aan te pas, zij maakten slechts 7 punten tegen 32 van ons. 68-32
Ook het laatste kwart speelden we redelijk. Onze aanvalsspelletjes liepen goed en hier scoorden we regelmatig uit. Jelle wisselde lekker door en iedereen maakte zo zijn speelminuten. Primeurtje voor onze nieuweling Tom: hij mocht ons laatste punt aantekenen.

Al met al een matige wedstrijd van ons, slordig en gehaast spel met veel verkeerde beslissingen. Duidelijk is dat een groot veld ons het beste ligt en de vloer was ook in ons nadeel. Gelukkig herpakten we ons de tweede helft en staat er toch een nette eindstand. Bladel verliest van BBC, wat op dit moment gunstig is voor ons.

Rob 3. Harm 16, Tijn 15, Klaas 4, Roy 16, Nick 9, Max 3, Sander 6, Tom 4, Patrick 8

--------------------------------------------------------------------------------

5-2-2011, Yellow Sox DS1 - Vlissingen DS1
Ruststand: 29-17, Eindstand: 55-44

Vlissingen is een geduchte tegenstander. Zeker gezien het feit dat ze het Kimbria tot diep in het 4e kwart moeilijk hebben gemaakt waren we gewaarschuwd.
Na een niet al te beste team warming up begonnen we met Anne, Wendy, Floor, Stefanie en Linda.
Het werd 2-0 door Anne en via de vrije worplijn kwam Vlissingen langszij. 2-2. Dat zou de eerste en tevens laatste keer zijn dat Vlissingen op gelijke hoogte kwam. Een voorpsrong zat er deze wedstrijd niet voor ze in, daarvoor waren we vandaag te sterk en meer gretig dan Vlissingen om de wedstrijd te winnen. De eerte 5 minuten was het nog even zoeken hoe Vlissingen speelde (10-maar daarna hadden we het verdedigend onder controle en kwamen ze niet meer aan scoren toe. Via schoten van Wendy en drives van Linda, Anne en Stefanie sloten we 1e kwart af met een 16-8 voorsprong. Verdedigend scherp blijven, de druk hoog houden en snel van verdedigen naar aanval.
2e kwart was een kopie van het 1e. Verdedigend zaken op orde, alleen lieten we nog teveel makkelijke scores aan ons voorbij gaan. Met een drietje kwam Vlissingen in de 5e minuut nog terug tot 20-15 maar net zoals in kwart 1 liepen we met snel en soms hele mooie aanvallen weg van Vlissingen. Linda, Floor, Andrea Stefanie brachten de stand op 29-15 maar net voor het rustsignaal liet Vlissingen nog een score aantekenen. 29-17.
Vlissingen kan beter dan wat ze hadden laten zien was onze mening en dus zouden we scherp aan het 3e kwart moeten beginnen om ze de illusie te ontnemen dat er vandaag iets te halen was in Bakel. Tot 33-24 bleef Vlissingen nog een beetje aanhaken maar toen was het Anne-Time. Met Vrije worpen, een drive, een afstandschot en een driepunter vanaf de middenlijn in de zoemer bracht zij bijna eigenhandig de stand op 43-26. Weer kwam Vlissingen niet boven de 10 punten in dit kwart. Toen we de stand binnen 1 minuut in het 4e kwart ook nog naar een verschil van 21 punten (47-26) brachten was de wedstrijd zeker gespeeld. Vlissingen ging naar een zone verdediging en daar gingen we niet zo best mee om, maar dat is geen reden om het in de verdediging kalmer aan te doen. De scherpte verdween en Vlissingen rook z'n kans om er nog een draaglijkere stand van te maken en die grepen ze met beide handen. Van 47-26 werd het 47-33. Toen viel ook Andrea nog uit met een knieblessure. Dezelfde knie als waar ze al weken last van heeft. Afwachten hoe dat de komende week gaat. Anne en Chantal deden nog iets terug (50-33) maar Vlissingen bleef doorgaan en wij lieten het gebeuren. Met een paar driepunters en fouten op scorende speelsters leverde dat Vlissingen in korte tijd veel punten op. Niet dat de overwinning ooit in gevaar kwam maar in de laatste minuut hadden ze het verschil teruggebracht tot 9 punten. 53-44. De score was dan toch nog voor ons via een afstandschot van Judith. Alhoewel ik van mening ben dat Floor er op het laatst een afstandschot in gooide staat het nummer van Judith als laatste score op het sheet. Dus of een score vergeten te tellen of verkeerde nummer op het sheet.(of ik heb het fout) Is verder ook alleen statistisch van belang.
Prima overwinning op een altijd lastige tegenstander die vandaag niet zo lastig was.

Scores.
Anne 19, Linda 10, Stefanie 9, Wendy 5, Ilse 4, Andrea 3, Floor 2, Judith 2, Chantal 1

--------------------------------------------------------------------------------


29-1-2011, Yellow Sox DS1- Kimbria DS1
Rust: 29-30, Eindstand: 53-60

Om te beginnen wil ik de scheidsrechters een compliment geven voor het perfect fluiten van deze belangrijke wedstrijd. Geweldig gedaan.
Dan wil ik de supporters bedanken die in grote getale waren gekomen, ook vanuit Maatsricht. Het doet me denken aan de ere-divisie tijd bij Dr. Foots Lieshout.
Helaas konden we de winst niet in Bakel houden. Verliezen is nooit leuk en zeker niet in een topper, maar de winst van Kimbria was wel terecht.

2 teams die erg zenuwachtig aan de wedstrijd begonnen. Je kon de spanning voelen bij de speelsters. Na over en weer balverlies en missen van kansen was het Marlijn die de 1e score voor ons liet aantekenen. Tot aan de 7e minuut hielden de teams elkaar in evenwicht maar toen namen wij een sprintje via scores van Stefanie, Anne en Linda en namen we net voor het einde van het 1e kwart een 17-11 voorsprong. Lekker, maar helaas voor ons plofte een noodschot vanaf de middenlijn nog binnen zodat het 17-14 werd. Toch even mineur.
De eerste minuten in het 2e kwart hielden de ploegen elkaar nog in evenwicht maar ook nu namen we weer rond de 7e minuut een beetje afstand via scores van Ilse, Judith en Andrea. 27-21. Kimbria ging het meer en meer in de 1-1 acties zoeken en daar maakten wij teveel fouten op. Vanaf de vrije worplijn kwamen ze dichterbij en met nog 1 munuut was de stand 28-29. Linda scoorde nog 29-28 en 2 kansen op een grotere voorsprong lieten we liggen. Wel leden we net voor het rustsignaal zeer knullig balverlies en Kimbria profiteerde hier meteen van en ging rusten met een voorsprong van 29-30. Dat zijn onnodige scores tegen. Toch weer een beetje mineur.
Waar we in de uitwedstrijd vele schoten om onze oren kregen verdedigden we dit nu wel prima, maar dat hield in dat er meer ruimte inside lag. We hadden veel moeite om dit te verdedigen, dus afgesproken om hier meer op terug te vallen. Dan nog is het niet zo'n probleem als die eens scoorden, maar belangrijk was om zelf te blijven scoren. Weer tot aan het midden van het kwart ging het gelijk op maar bij 36-37 ging er bij ons in de verdediging vanalles mis en bij Kimbria viel elke bal die ze op wat voor manier ook naar de ring gooiden door het netje. Snelle time-out mocht niet baten en in no time werd het 38-49.
Nog 1 kwart te gaan en met een heel slecht 3e kwart achter ons moesten we flink aan de bak om nog een kans te maken de wedstrijd te winnen. We knokten voor wat we waard waren en scoorden ook, maar dat deed Kimbria ook zodat het verschil na 7 minuten nog steeds 10 was. 47-57. Laatste kans was om de druk heel erg op te voeren. De ruimtes werden daardoor wel heel erg groot maar het was onze laatste kans. Even was er paniek bij Kimbria en leden ze een paar keer balverlies waardoor wij kans zagen om heel snel via Chantal, Anne, Stefanie en Andrea terug te komen tot 53-58. Met nog 90 seconden op de klok en 2 vrije worpen voor Andrea was er nog alle kans om de wedstrijd winnend af te sluiten mits deze vrije worpen gemaakt zouden worden. Helaas gingen beide mis. In de laatste minuut kregen beide teams nog legio mogelijkheden om te scoren maar alleen Kimbria lukte dat in de laatste paar seconden nog. Die was alleen voor de statistieken. 53-60.
Kimbria is de terechte winnaar vind ik en ik denk dat de meesten dat wel met me eens zullen zijn. Ze zijn een completer team die op alle posities kunnen scoren. Als ze komend weekend van Barons winnen dan is de competitie naar mijn mening vrijwel beslist. Zonder teams tekort te willen doen verwacht ik niet dat ze dan nog 2 wedstrijden zullen verliezen. Na het onverwachte verlies van Barons (thuis tegen Deurne) zullen die gebrand zijn om de laatste strohalm die ze nog hebben willen grijpen.
Benieuwd of dat ze gaat lukken. Voor ons zou het mooi zijn.

Komend weekend spelen we weer thuis en dan is de tegenstander Vlissingen die bijna voor een stunt zorgden door vorige week in Maastricht maar nipt te verliezen.
Scores: Anne 11, Stefanie 8, Linda 8, Ilse 6, Andrea 6, Wendy 4, Judith 4, Marlijn 4, Chantal 2

--------------------------------------------------------------------------------

22-1-2011, Black Eagles DS2 - Yellow Sox DS1
Rust: 26-38, Eindstand: 44-66

Door diverse kleine blessures was het prettig dat we met een complete selectie(Floor kon uiteindelijk toch mee doen) naar Rosmalen konden gaan. Tijdens de wedstrijd zouden wel zien hoe het zou gaan met die ongemakken. Als je de standenlijst bekijkt dan zou deze wedstrijd te doen moeten zijn, maar ik had een moeilijke wedstrijd voorspeld. Black Eagles had een slechte periode achter de rug maar was weer op de weg terug getuige het nipte verlies in de laatste minuut tegen Vlissingen. Ze maken het de meeste teams moeilijk maar kunnen het dan niet afmaken in het 4e kwart.
We gaan prima van start en nemen door Stefanie en Anne een 4-10 voorsprong. We staan goed te verdedigen en Black Eagles heeft moeite om een gaatje te vinden. Belangrijk is om Nina vd Veer weinig of geen ruimte te geven om makkelijk te schieten maar dan nog is ze moeilijk helemaal af te stoppen. Uiteindelijk zou ze 21 punten maken waarvan 4 drietjes. Op zich geen probleem als de rest dan maar goed verdedigd werd. Dat deden we prima. Na 5 minuten stapte Black Eagles al over naar een zone verdediging. Anne, die een puike wedstrijd speelde, wist hier wel raad mee. Ze schoot prima van afstand of bediende anderen op maat. Black Eagles switchte steeds van de ene zone verdediging naar de andere en dat vergde steeds aanpassingen, maar echt problemen leverde dat niet op. Met scores van Floor, Wendy, een drietje van Anne en de gebruikelijke 6 punten achter elkaar van Marlijn liepen we snel uit naar 22-33. Toen kwam een korte periode waarin we slordiger gingen spelen. Te snel voor de score willen gaan en te laat terug in de verdediging waardoor we te vaak een fout maakte en BE op de vrije worplijn brachten. Echt profiteren kon BE hier niet van en de rust brak aan bij 26-38.
12 verschil is mooi maar veel zou afhangen van hoe we het 3e kwart zouden beginnen of het nog een echte wedstrijd zou worden. Dat maakten we snel duidelijk. In 4 minuten namen we met goed basketbal echt afstand van BE. Scores van Linda, Floor, Stefanie en weer een drietje van Anne brachten al snel een 30-49 score op het bord. Dit veschil zouden we niet meer uit handen geven. Met een verschil van 21 punten gingen we het 4e kwart in. Ilse scoorde 2 vrije worpen maar toen stonden we 4 minuten droog. Slordig passen en slecht uitspelen van overtal situaties gaven BE de kans om via de vrije worplijn nog iets terug te doen. 43-58. Anne en Marlijn brachten het verschil snel weer op 19 en de wedstrijd werd uitgspeeld. BE geloofde er al lang niet meer in en Judith mocht de laatste score van de wedstrijd aan laten tekenen. 44-66.

Belangrijke overwinning. Volgende week de topper tegen Kimbria waarvan we in Maastricht terecht verloren. Benieuwd hoe we het in onze eigen hal tegen ze doen.

Scores: Anne 19. Linda 10, Stefanie 9, Marlijn 10, Floor 6, Wendy 3, Chantal 3, Ilse 2, Andrea 2,
Judith 2


--------------------------------------------------------------------------------

15-01-2011, Den Dunk - Yellow Sox
Rust: 22-25, Eindstand: 48-57

In de 1e wedstrijd van het seizoen wonnen we vrij gemakkelijk van nieuwkomer Den Dunk. Maar deze wedstrijd verliep heel anders. Nooit konden we lekker basketballen omdat Den Dunk zoveel fouten (32) maakte dat het spel steeds stil lag. In elk kwart stonden ze binnen 3 minuten (in het 4e kwart al binnen 90 sec) op fouten last. Wij mochten 56 keer aanleggen vanaf de vrije worplijn en aangezien we er maar 25 ingooiden bleef Den Dunk constant in ons spoor.
We begonnen de wedstrijd zoals we gewend zijn. Lekker fel en al snel moest Den Dunk aan de noodrem trekken. De eerste 5 minuten kwamen de scores alleen maar vanaf de vrije worplijn. Toen gooiden we nog een prima %. 5 op 6. Verdedigend stond het ook goed. Bij 5-10 na 7 minuten begon het vrije worpen debacle zich langzaam af te tekenen. 4 vrije worpen werden er gemist en Den Dunk profiteerde daarvan en kwam terug tot 8-10.
Den Dunk begon te geloven dat er misschien wel een stuntje in kon zitten, gooide er nog een schepje bovenop en nam brutaal de leiding met een 3 punter over. Wij begonnen steeds slordiger te spelen. De aanval liep niet zoals we gewend zijn (ook een verdienste van Den Dunk) en de schoten van afstand wilden maar niet vallen. Time out Yellow Sox. Omdat Linda en Stefanie scorend niet in de wedstrijd kwamen (21 fouten op deze 2) kozen we voor een andere aanvalsopzet. Zorgen dat we dichter bij de ring komen om te scoren. Andrea werd steeds vaker gevonden en die wist wel raad met de geboden kansen. Langzaam liepen we weg van Den Dunk en hadden we weer de controle maar bij 13-18 missen we 3 van de 4 vrije worpen en Den Dunk komt terug tot 18-18. We tonen veerkracht en via Anne, Ilse en Andrea gaan we rusten met 22-25.
In de rust een andere verdediging besproken en dat leverde meteen z'n vruchten af. Stefanie en Andrea scoorden en verdedigend stond het goed. Maar toen weer 1 op 5 vrije worpen en Den Dunk kon weer aansluiten en zelfs een voorsprong pakken van 34-33. Dan komt wel het mooie van ons team. Altijd staat er wel iemand op die dan scorend het voortouw neemt. Buiten Anne (16 punten) lieten onze normale scoorders het deze keer een beetje afweten(kan gebeuren) maar onze yougster Floor gaf het goede voorbeeld. Of ze werd door Andrea in stelling gebracht en scoorde ze of ze nam zelf een actie en dat leverde vrije worpen op die ze ook verzilverde. Toen Marlijn en Anne ook nog scoorden was er een gaatje geslagen van 34-41. Jammer was dat we toen een 3-1 situatie niet goed uitspeelden en Den Dunk in de tegenaanval een 3 punter binnengooide.(knap) I.p.v het kwart af te sluiten met 34-43 werd het 37-41. Met een paar seconden te spelen maakte Floor er toch weer een verschil van 6 van. 37-43. In het 4e kwart gaat dan toch langzaam het kaarsje uit bij Den Dunk en komen we niet echt meer in gevaar. We lopen uit van 41-48 naar 43-56 en staan ook dit kwart weer heel veel aan de vrije worplijn maar dat was deze wedstrijd echt niet aan ons besteed. Dit kwart 6 op 18. De wedstrijd is gespeeld. Den Dunk doet nog iets aan de stand en maakt er 48-57 van.
Geen prettige wedstrijd om naar te kijken en te spelen maar wel blij met de overwinning die door ons collectief is behaald. Den Dunk heeft een zeer jong team met veel potentie en ik denk dat ze het nog diverse teams erg moeilijk kunnen gaan maken.
Volgende week uit naar Black Eagles.

Scores: Anne 16, Floor 11, Andrea 9, Stefanie 6, Ilse 5, Linda 4, Marlijn 3, Chantal 3.


02-10-2010.
Yellow Sox - Den Dunk
Rust: 31-15, Eindstand: 71-41

Na een lange voorbereiding dan eindelijk de start van de competitie. We hadden er zin. Blij om ook de vele supporters weer te zien. Team is nagenoeg hetzelfde gebleven. Stefanie en Chantal zijn er na hun zwangerschappen weer bij. Susan heeft besloten om even afstand te nemen van het basketbal en junior Floor heeft de stap naar Dames 1 gemaakt. Alleen Wendy moest met een blessure nog even toekijken. Zij haakt waarschijnlijk deze week weer aan.

De uitslag doet vermoeden dat het een makkelijke overwinning voor ons was maar dat was het toch niet. Niet dat we ooit in gevaar kwamen, maar het beeld van de wedstrijd was zo verschillend. Periodes van goed basketbal werden afgewisseld met heel slordig spel en dat ging dan een paar minuten zo door. Veel ballen onnodig inleveren waar Den Dunk dan makkelijke scores door kreeg. Was zo'n periode weer voorbij (vaak door een time-out) dan liep het weer als vanouds. Voorbeeld hiervan is het 2e kwart. We maken 6 punten in 6 minuten en dan 14 punten in 3 minuten. Die grote verschillen moeten we eruit zien te krijgen.

Den Dunk beschikt over een jong team met een naar mijn mening een van de beste guards in de Hoofdklasse. Geweldige ballhandling en overziet het spel goed. We maakten het haar niet makkelijk zodat ze in ieder geval zelf nauwelijks tot scoren kwam. Omdat we in het 1e kwart slordig waren in de afwerking bleven we steken op 13-8. Een driepunter van Marieke en verder scores van Andrea en Anne. In het begin van het 2e kwart nog geen verandering bij ons. Verdedigend stond het goed zodat Den Dunk niet echt kon profiteren van onze matige afwerking. Met 10 speelsters konden we flink doorwisselen en vanaf de 6e minuut kwam met 2 scores van Chantal plotseling de ommekeer. Floor die haar debuut maakt in de dames Hoofdklasse en in de voorbereiding heeft laten zien het niveau aan te kunnen, begon met 2x de bal in te leveren. (zenuwen!!?? dus niet!) ze pakte het direct daarna op en gooide haar 1e driepunter in de Hoofdklasse met meteen daarop nog een score met bonus. Linda en Judith die het samen de guards van Den Dunk ontzettend lastig maakten, sloten met scores deze periode af. 31-15.
Beide teams besloten om na de rust in een zone te gaan staan. Dit leverde voor beide niet gewenste resultaat op. En wij en Den Dunk kwamen redelijk makkelijk tot score tegen de zones die gespeeld werden waardoor het verschil niet veel groter of kleiner werd. 48-30.
Waar Den Dunk in een zone bleef staan gingen wij weer terug naar een man defence en langzaam ging het kaarsje uit bij Den Dunk. We konden veel ballen stelen waardoor we makkelijke scores kregen. Driepunters van Anne en Marieke zorgden na 6 minuten voor een verschil van 25 punten. De wedstrijd werd uitgespeeld met vlak voor tijd nog een driepunter van Den Dunk waardoor ze nog net boven de 40 punten kwamen. Floor dacht dat kan ik beter en gooide een driepunter die ook in onze nieuwe hal met nieuwe belijning (dus een stuk verder) makkelijk als een driepunter zou gelden. 71-41.
Over een paar weken zal blijken wat deze overwinning waard is. Gaat Den Dunk het tegenstanders nog moeilijk maken of zullen ze moeten vechten voor klassebehoud. Ik denk het eerste. Leuk team met een nieuwe enthousiaste coach.

Volgende week zaterdag 16:15 uur weer thuis en dan tegen het nieuwe Black Eagles 2 dat hoge ogen wil gaan gooien in de Hoofdklasse. Tevens spelen we zondag 10 oktober voor de beker om 17:30 uur in onze hal tegen promotie-divisie team "de Groene Uilen".

scores; Andrea 16 (1x 3p), Anne 14 (2x 3p), Floor 10(2x 3p), Marieke 8 (2x 3p), Marlijn 8
Chantal 5, Linda 4, Ilse 2, Judith 2, Stefanie 2




--------------------------------------------------------------------------------

Deurne - Yellow Sox Dames 1, 18-4-2010:
Ruststand: 37-26
Eindstand: 77-73 (NV)

Deurne wint terecht van een zwak acterend Yellow Sox.
De dames van Yellow Sox hebben zichzelf een slechte dienst bewezen door van Deurne te verliezen. Het leek of de Deurnese dames i.p.v. Yellow Sox nog aanspraak kon maken op de 3e plek. Deurne speelde de hele wedstrijd in een zone en het hele jaar al was dat koren op de molen voor ons. Welke zone de tegenstanders ook neerzetten, we vonden altijd de juiste oplossing. Zoniet tegen Deurne. Kansen meer dan genoeg maar de afwerking was deze keer ver te zoeken. Te vaak waren de doelpogingen geforceerd en leverden dan ook niets op. Ook Deurne had moeite met scoren getuige de 4-4 tussenstand na 8 minuten.
Met het inbrengen van Susan werd gehoopt op meer scorend vermogen van afstand en zij maakte dat met 8 driepunters ook waar. Het 2e kwart was dan ook beter van ons en we liepen vooral door 5 driepunters van Susan langzaam weg van Deurne. Toch was toen al te voelen dat het bij ons verdedigend niet goed zat. De pick & roll situaties werden matig verdedigd en Deurne heeft een hele goede center in huis die 1-1 deze wedstrijd door ons niet af te stoppen was. Werd zij in de thuiswedstrijd nog prima verdedigd door Andrea, die was er nu niet bij en dat zou blijken. Met 32 punten was zij de uitblinkster aan Deurne zijde. De rust gaf wel een 26 -37 voorsprong aan maar we waren te afhankelijk van de driepunter van Susan.
In de 2e helft izijn we in een zone begonnen om te zien of we het inside scoren tegen konden houden. Ook dit doen we normaal prima maar in deze wedstrijd was het net of we niet vooruit te branden waren. Deurne kon doen wat het wilde en liep ons aan alle kanten voorbij. Met 3 driepunters in de eerste 2 minuten verbloemden we het slechte verdedigen nog enigzins maar vanaf dat moment was het alles Deurne wat de klok sloeg. Wij scoorden nog maar 5 punten en Deurne sloop dichterbij. Time outs, twee keer aanpassen van de defence, het bracht allamaal niets en na ruim 7 minuten ging Deurne over ons heen en met 56-51 ging dit kwart met 30-14 naar Deurne. We zaten nog steeds niet echt in de wedstrijd maar het moet gezegd, op karakter vochten we ons terug. Ondertussen liep onze foutenlast snel op en kon Anne, die in tegenstelling tot de laatste weken, niet in de wedstrijd zat, met 5 fouten gaan zitten. We kwamen 1 minuut voor tijd via Ilse en Linda toch weer op voorsprong, 64-65, maar Deurne antwoorde vlak voor tijd met 2 benutte vrije worpen. 66-65. Nog 1 aanval restte ons en Ilse nam het initiatief. Een fout op haar leverde 2 vrije worpen op. Ze benutte er 1 waardoor de stand op 66-66 kwam. Verlengen dus.
We begonnen nog wel met de 8e driepunter van Susan maar in de volgende minuut ook haar 5e fout en vanaf dat moment was de koek op. Deurne liep uit naar 75-69 met nog 90 sec. Het enige wat nog te doen stond was opportunistisch aanvallen en dat leverde Linda 3x twee vrije worpen op. Helaas benutte ze er maar 2, maar met minder dan 1 minuut op de klok, 75-71 achter maar wel balbezit was het nog steeds mogelijk om de winst mee te nemen naar Bakel. Heel knullig balverlies leverde Deurne een makkelijke score op en de wedstrijd was gespeeld. Judith kon de stand nog verkleinen tot 4 punten maar de tijd was te kort om de wedstrijd te winnen.
Dit is toch een behoorlijke teleurstelling die even verwerkt moet worden maar daarna zal de gedachte aan een verder prima verlopen seizoen de overhand hebben.

Scores; Susan 24 (8 x 3p), Linda 15, Ilse 12, Judith 9, Anne 8, Wendy 4, Marlijn 1




--------------------------------------------------------------------------------

Dames senioren 1, 27 maart 2010.

"Shooting" Yellow Sox overklast EBBC in 2e helft.

Door diverse afwezigen waren we niet gerust op een goed resultaat tegen EBBC die zeer verschillende uitslagen neerzetten. Ook EBBC is gewend om op centercourt te spelen dus dat voordeel hadden we niet. Gelukkig kon Judith Swinkels uiteindelijk wel meedoen en dat is in verdedigend opzicht wel zo prettig.
Afspraak om er vanaf het begin vol in te gaan en het EBBC zo moeilijk mogelijk maken. Tempo hooghouden. EBBC liep de eerste 7 minuten compleet achter de feiten aan. Van alle kanten kwamen onze scores. Vooral Wendy en Andrea waren in dit kwart niet af te stoppen, of ze scoorden of ze stonden aan de vrije worplijn. 18-3 na 7 minuten.
Langzaam begon EBBC toch beter in de wedstrijd te komen. Wij verslapten een beetje in de defence en dat moet je tegen een ervaren team als EBBC niet doen. Vanaf dat moment ging het gelijk op en snoepten ze iets van de onze voorsprong van 15 punten af. 25-13.
In het 2e kwart bleef het gelijk opgaan. Wij speelden slordig in de aanval. Te snel gingen we voor een doelpoging terwijl dat vaak nog niet de beste optie was. We kwamen moeizamer tot scoren en hadden in de defence ook meer moeite het EBBC aanvalsspelletje af te stoppen. Susan die vanwege werkzaamheden in de loop van het 1e kwart pas aan kon sluiten was in het 2e kwart degene die de meeste scores voor haar rekening nam, maar ook niet kon verhinderen dat we dit kwart aan EBBC moesten laten. 14-15.
Ruststand 39-28. Er was dus nog vanalles mogelijk.
In het 3e kwart tactisch het een en ander omgezet en dat wierp z'n vruchten af. Heel even kon EBBC via vrije worpen nog aanhaken maar vanaf de 4e minuut was het over en sluiten voor de Bosche dames. Het schotpercentage wat wij vanaf dat moment haalden was ongehoord hoog. Het leek wel of we niet meer konden missen met voorop een scherp schietende Susan. Binnen 3 minuten schoot ze 4 driepunters achter elkaar door het netje en kwam de tussenstand na 3 kwarten op 63-35. Wedstrijd gespeeld, maar we hadden de smaak te pakken en gingen vrolijk door met scoren in het 4e kwart. Anne die een puike wedstrijd stond te spelen strooide met assists en iedereen profiteerde hier van mee. Het was prachtig om te zien. Van de bank tot de coach tot het publiek, iedereen genoot mee. Bij 75-37 na 4 minuten kwam EBBC weer een beetje in de wedstrijd. Wij wisselden naar hartelust door en in de laatste 3 minuten maakte Chantal na een afwezigheid van ruim 5 maanden weer haar opwachting. Dat zij het laatste punt van de wedstrijd maakte was natuurlijk helemaal prachtig en pastte helemaal bij deze wedstrijd.
Eindstand 89-51.
Aangezien Kimbria onverwachts heeft verloren komt de 3e plek steeds dichterbij.
Komend paasweekend vrij en dan uit naar Black Eagles.

Scores. Susan 26 (6x3p), Anne 17, Andrea 14, Wendy 9, Marlijn 6 (1x 3p),
Judith Lucassen 5 (1x3p), Judith Swinkels 5 (1x3p), Ilse 5, Chantal 2




--------------------------------------------------------------------------------

6 maart 2010; Barons - Yellow Sox
Ruststand: 23-26, Eindstand: 46-57

Beide teams misten een belangrijke speelster dus in die zin stond het gelijk. Barons kon wel zoals altijd met veel lengte aantreden, waar dan ook de kracht van het team ligt. Het zo moeilijk mogelijk maken van de aanvoer naar de centers is dan ook de belangrijkste maar ook moeilijkste opdracht en dat moest al vrij vroeg gebeuren, te beginnen bij de guard.
Het zou geen aantrekkelijke wedstrijd worden in de zin van mooi en attractief basketbal, maar spannend was het 40 minuten lang.
De Bakelse dames gingen voortvarend van start en met scores van Linda, Marieke en een 3 punter van Ilse liep Yellow Sox uit naar een 4-14 voorsprong na 7 minuten. Barons had moeite met de opbouw. Judith Swinkels gaf zoveel druk op de guard dat die regelmatig balverlies leed waar gretig van werd geprofiteerd. Jammer was dat Judith vrij snel 2 fouten op haar naam had staan. De scheidsrechters lieten sowieso maar weinig toe. (wel consequent naar beide teams)
Lang hadden we het verdedigend goed voor elkaar maar aan het eind van het 1e kwart kon Barons de centers toch verschillend keren goed aanspelen en die wisten daar wel raad mee. 12-18.
Het 2e kwart zou aanvallend een heel moeizaam kwart worden voor ons. Er werd keihard gewerkt in de verdediging, ook Barons kwam maar moeizaam tot scoren, maar aanvallend lukte er niet veel. Teveel acties die naar niets leiden met te vaak geforceerde doelpogingen. Barons speelt vrij fysiek en daar hadden we lang moeite mee.
Barons ging door met het aanspelen van de centers en wij maakten daar teveel fouten op.. Andrea moest gewisseld worden vanwege die foutenlast en Marlijn moest na ruim 2 maanden afwezigheid en pas 2 trainingen onbedoeld eerder aan de bak dan gepland. Een zware taak was er voor haar weggelegd. Gelijk vol aan de bak tegen de sterke centers van Barons. Nog wat onwennig deed ze het in dit kwart aardig maar kan ook niet voorkomen dat de Bredase dames langzaam dichterbij slopen en de rust brak aan bij 23-26. Dit geeft al aan dat er door beide teams moeizaam werd gescored. Knappe prestatie van ons om Barons zo weinig te laten scoren maar we moesten nog een helft en als we aanvallend niet meer konden brengen dan zouden we het niet droog houden.
Opdracht om verdedigend zo door te gaan maar aanvallend slimmer te gaan spelen. Wij zijn sneller en moeten daar gebruik van maken en tevens geen lay-ups tegen hun lengte proberen te maken. Beter om op dat moment de vrije speelster aan te spelen die een betere score kans heeft. Dit lukte nog niet zo goed in ons traditioneel mindere derde kwart (zo ook nu) en Barons kwam steeds dichterbij. Bij 35-34 stond er dan ook voor de eerste keer een voorsprong voor Barons op het bord. Andrea maakte nog wel 35-36 maar we konden toch niet voorkomen dat we met een achterstand van 38-36 het 3e kwart afsloten. Anne die in de 1e helft totaal niet in de wedstrijd zat maar dit in de 2e helft prima herstelde was in het 3e kwart de enige die scorend nog iets liet zien en en dat namen de anderen in het 4e kwart over. Eindelijk vielen er enkele afstandschoten wel en steeds vaker konden we ook inside via Andrea tot score komen. Mede dankzij de puik spelende Linda kwamen we al snel weer op voorsprong en toen ook nog Marlijn bij haar 2e invalbeurt alle schroom van zich afgooide en haar punten maakte begon het te lopen bij ons.
Barons kon tot de 4e minuut nog aanhaken maar bij 45-48 was het over voor ze. Wij kregen steeds meer vat op hun centers en die kwamen niet meer tot scoren. Het slotaccooord was voor Anne (3 punter) en een lay-up van Linda die in de laatste minuut met een vervelende blessure het veld moest verlaten. Afwachten hoe zwaar die is en of ze lang uit de roulatie is. 4e kwart 8-21. Eindstand 45-57.
Zwaar bevochten maar belangrijke overwinning die aangeeft dat we zeker kunnen knokken als het basketbaltechnisch een keer niet zo goed loopt.

Komende zaterdag om 16:00 uur thuis tegen het sterke Kimbria waar we uit van hebben verloren. Zal wederom spannend worden, dus alle support is zoals altijd zeer welkom.

Scores: Anne 15, Linda 14, Andrea 10, Marieke 6, Marlijn 6, Wendy 3, Ilse 3!!


--------------------------------------------------------------------------------
7-maart 2010



MU18 verliezen de wedstrijd tegen Kimbria die het kampioenschap zou gaan beslissen met 56-48. De hele wedstrijd voor gestaan totdat we 5 minuten voor tijd nog maar 5 speelsters over hadden. In de eerste 3 minuten van het 4e kwart gingen achtereenvolgens Floor, Anne en Jolein met 5 fouten naar de kant. 2 minuten later volgde ook Loes. Toch konden we nog steeds de voorsprong vasthouden maar toen 3 minuten voor tijd ook Nikky naar de kant moest met haar 5e fout werd het wel heel moeilijk met nog 4 speelsters over. Djaydee, Fjolla, Tessa en Merel deden er alles aan maar dit was niet vol te houden. 2 minuten voor tijd kwam Kimbria dan ook voor de 1e keer aan de leiding en zou die niet meer uit handen geven. Door deze overwinning is Kimbria zo goed als zeker kampioen. Proficiat hiermee. Zij gaan in de overige wedstrijden geen punten meer verspelen daar zijn de tegenstanders echt te zwak voor. Ben wel trots op jullie. Jullie hebben gedaan wat mogelijk was, en voor de 1e keer spelen in zo'n ambiance (tribunes zaten tjokvol) valt niet mee. Een klein aandachtspuntje is nog wel aan de orde. We verliezen uiteindelijk met 8 puntjes, maar we krijgen 38 vrije worpen te nemen en gooien er maar 12 in. Alles raak gooien kan nooit naturlijk maar een iets hoger gemiddelde en we winnen alsnog. Als team is er keihard gewerkt maar de wedstrijd duurde uiteindelijk net 2 minuten te lang.


--------------------------------------------------------------------------------



7 maart 2010: Achilles '71 HS2 - Yellow Sox HS1: 68-76

In een wedstrijd die gedomineerd werd door 3-punters en charges weet YS (na overtime) aan het langste eind te trekken.
Vol vertrouwen reizen we met 8 man + coach af richting Nuenen, Achilles bezette namelijk de laatste plaats en we verwachtten een makkelijke pot. Het tegendeel bewijst zich al direct. Achilles, met 12 man op het sheet, is gemotiveerd en ziet er sterker uit dan verwacht. Beide ploegen komen moeilijk op gang. De mannen uit Nuenen pakken brutaal de leiding maar dankzij driepunters van Rob en Christian komen we gelijk (14-14)
Het 2e kwart begint YS weer moeizaam. Nummer 14 van Achilles is nog steeds warm en scoort 6 punten achter elkaar, wij kunnen alleen via een 3tje van Tijn iets terug doen. Langzaam treffen de fastbreaks doel en ook Joris is trefzeker vanaf de driepuntslijn. Dit levert dus de voorsprong op (25-30)
Na de rust laten we Achilles weer onnodig terug komen. Aanvallend weten we slechts 11 punten te maken (waaronder wederom een 3-punter van Joris), verdedigend maken we minstens zoveel fouten. Achilles gaat opzichtig op zoek naar de charge en de heren scheidsrechters fluiten hier maar al te graag voor. Foutenlast begint op te spelen en Nuenen maakt hier gretig gebruik van (39-41 in ons voordeel)
In het laatste kwart beseffen we dat we er nu gas op moeten geven, echter na 3 minuten kijken we tegen een achterstand van 3 punten aan. Dat verschil wordt in minuut 8 nog zelfs 7 punten. Tijn (2 driepunters) en Rob (score + 1maal) gooien er aanvallend nog een schepje boven op, met resultaat: 59-60 voor ons. Toch gaat het in de laatste seconden nog bijna fout. Achilles kan de wedstrijd beslissing vanaf de vrijeworplijn, gelukkig gaat alleen de laatste erin.
De verlenging wordt uiteindelijk onze beste periode. Achilles komt nog op voorsprong, maar 2 man van de thuisploeg zijn er dan al uit met 5 fouten. Het beste is er vanaf en YS laat zien dat ze ook leuk en mooi kunnen basketballen. De tegenstanders kunnen het niet meer bijbenen en maken fout na fout. Yellow Sox maakt geen gebruik van de tweemaal en scoort 0/12. Toch spelen we netjes de wedstrijd uit via fastbreaks en 3-punters en winnen uiteindelijk (verdiend?).

Yellow Sox is verdedigend veel te slap en vaak te laat, zoekt aanvallend de moeilijkste oplossing en scoort vanaf de vrijeworp lijn slechts 4 uit 22 (!) en maakt het zichzelf dus onnodig moeilijk.
Hier moet aan gewerkt worden jongens, vrijdag wacht de moeilijke wedstrijd tegen Octopus.

Scores:
Rob 16 (1x3), Christian 3 (1x3), Harm 12, Arvin 11, Tijn 17 (5x3), Joris 15 (2x3), Klaas 2




--------------------------------------------------------------------------------

Dames Hoofdklasse, d.d. 22-2-2010
Yellow Sox - Black Eagles
Rust: 40-20, Eindstand 91-48.


De dames van Yellow Sox hebben het steeds groter wordende aantal toeschouwers een prima pot basketbal voorgeschoteld. Het was in veel opzichten genieten geblazen voor de toeschouwers, speelsters en coach.
De Rosmalense dames maken een grillig seizoen door met goede en minder goede wedstrijden. Vorige week nog een klein verlies tegen het sterke Barons. Dus voor de Bakelse dames was het zorg om geconcentreerd te spelen en niet te verslappen. Beide teams hadden 8 speelsters ter beschikking maar bij Yellow Sox viel al heel vroeg in de wedstrijd Judith uit met een knieblessure en ze zou ook niet meer terugkeren in de wedstrijd. Afwachten hoe ernstig het is. Hopen dat het meevalt.
Aanvallend waren we deze wedstrijd niet te stoppen en alleen in het 1e kwart kon Black Eagles de schade beperkt houden. Ze moesten het vooral van hun afstandschot hebben en daarop verdedigden we dit kwart nog te slap. De schutters kregen te veel ruimte om aan te leggen en schieten kunnen ze eigenlijk bij alle teams in Rosmalen dus ook deze dames.21-17.
Meer druk geven in de verdediging was het enige advies voor het 2e kwart, aanvallend waren we oppermachtig. Het bleek ook het juiste advies te zijn, want Black Eagles kwam er niet meer aan te pas. Drie punten scoorden ze in dit kwart. Wij bleven snel en gevarieerd spelen en daarop hadden de Rosmalense dames geen antwoordt. De scores kwamen dan ook overal vandaan. Inside, schoten van afstand en fastbreaks volgden elkaar in rap tempo op en bij rust was de wedstrijd misschien al gespeeld. 40-20.
Beginnen we goed in het 3e kwart of kan Black Eagles het niveau van het 1e kwart weer oppikken en opnieuw aanhaken.
Black Eagles ging naar een 3-2 zone maar voordat die fatsoenlijk neergezet was had Linda er al 7 punten inliggen. Toen de zone wel redelijk stond hadden we even moeite om de vrije man onderin te bereiken. 3 aanvallen op rij gooiden we de bal onnodig in de handen van de tegenstander en die profiteerden daar dan ook onmiddelijk van door 5 punten op rij te scoren.
Daar bleef het dan ook bij. Yellow Sox schroefde het tempo weer op, de passsnelheid ging omhoog en als we niet via een simpele lay-up scoorden dan was daar altijd nog Susan die tegen een ongehoord hoog % van afstand stond te gooien. 64-30.
Het was al een mooie wedstrijd om naar te kijken (tenminste als je fan van Bakel bent) maar in het laatste kwart was het echt smullen geblazen. De ene score was nog mooier dan de andere en alle speelsters namen hieraan deel. Er was dan ook geen absolute uitblinker aan te wijzen. Iedereen droeg z'n steentje bij. Hetzij door 1-1 acties, steals met score, schoten van ver, heerlijke assists en het prima uitspelen van overtal situaties.
Eindstand: 91-48 en het bleef nog lang gezellig in de kantine en ver daarna. pfffffffffffff....
oh ja, mede met dank aan de "mascotte"

Volgende week weer thuis maar dan tegen High Five uit Tilburg.

Scores: Anne 23, Linda 23, Susan 14, Andrea 9, Ilse 8, Marieke 8, Wendy 6


--------------------------------------------------------------------------------
Yellow Sox -Pendragon, 6-2-2010
-Rust: 54-15, Eindstand: 101-32.

De dames moesten aantreden tegen het laaggeklasseerde Pendragon die de laatste tijd toch betere resultaten aan het behalen waren. We zijn aan onze stand verplicht om deze wedstrijd te winnen, maar dan graag ook nog op z'n Yellow Sox. Snel maar gecontroleerd spelen. Dat lukte allemaal prima. De supporters van Yellow Sox kregen een prima spelend dames team te zien.
Het duurde tot minuut 2 voordat er werd gescored maar vanaf dat moment walsten we over Pendragon heen. Opdracht was om het tempo en de verdedigende druk hoog te houden. Bij elk balverlies van Pendragon kwamen we er in sneltreinvaart uit en dit hielden we tot de 40e minuut vol. Als het zo makkelijk gaat dan wordt je ook niet moe. Iedereen droeg z'n steentje, zeker verdedigend, bij en aanvallend werd er met precisie afgerond. Pendragon kon het tempo niet bijbenen en kwam overal een stap te laat waardoor we meestal met een open lay-up af konden ronden. Driepunters en mooie give and go's van Ilse en Susan, veel lay-up's van Anne en diverse coast to coast dribbels met score van Linda. Alles kon en lukte.
Veel meer valt er niet over de wedstrijd te vertellen want dit ging zo door tot aan het eind van de wedstrijd.
Het ging er alleen nog overuit of we de 100 punten zouden halen en wie die dan op z'n naam mocht schrijven. Met nog 2 minuten te gaan was het 93-30. Binnen een minuut maakten Anne en Susan er 99-30 van en was het een kwestie van tijd dat de 100 punten zouden worden gehaald. Maar het lukte plotseling niet meer. 3 speelsters op rij die het 100e punt binnen konden gooien maar het niet deden, en 10 seconde voor tijd scoorde Pendragon wel 99-32. Nog 1 aanval hadden we om toch de 100 punten te halen en zo ongeveer op het eindsignaal maakte Pendragon een fout op Andrea. 2 vrije worpen om de 100 te halen. Meteen bij de 1e was dat al het geval en de 2e gooide ze er ook nog feilloos in. 101-32.
Zo net voor de carnavalsvakantie een heerlijke wedstrijd. Even een weekje vrij en dan op 20 februari de inhaalwedstrijd tegen Black Eagles.

Scores Yellow Sox.
Anne 30, Linda 22, Ilse 17, Susan 16, Andrea 6, Marieke 4, Judith 4, Wendy 2



--------------------------------------------------------------------------------


JRC - Yellow Sox, Ruststand: 25 -19, Eindstand: 52-40

Afstandschot laat Yellow sox in de steek.

De dames hebben de goeie resultaten van de laatse weken geen vervolg kunnen geven tegen de dames JRC. In een ontzettend saaie ambiance (heel erg weinig supporters) verloren we terecht. De wedstrijd was verzet van 19:30 uur naar 17:30 uur maar begon uiteindelijk toch pas om 18:30 uur.
Niet dat JRC nou zo superieur speelde maar wij waren verre van scherp in de aanval.
52 punten tegen krijgen tegen een hoog geklasseerd team is niet verkeerd maar zelf met pijn en moeite 40 punten bij elkaar schrapen is ver onder de maat. We wisten dat de druk hoog zou zijn en dat we een felle defence tegen zouden krijgen. In het 1e kwart werden zo ongeveer alle afspraken die we van te voren gemaakt hadden niet nagekomen. Veel passfouten leverde keer op keer balverlies op en JRC profiteerde daar gretig van. In no time was het 14-2. Time out om een beetje rust terug te krijgen en de gemaakte afspraken nog eens te herhalen. Het leverde 2 driepunters op in de laatste 5 minuten maar ook niet meer dan dat. JRC werd er niet warm of koud van en scoorde rustig verder. 18-8.
Het 2e kwart gaf een ander beeld. We hadden minder last van de druk van JRC en begonnen steeds vaker Andrea te zoeken. Verdedigend stond ze geweldig te rebounden en aanvallend bleef ze, waar mogelijk 1-1 gaan. Dit werd steeds foutief afgestopt en met de vrije worpen wist ze wel raad. Heel langzaam slopen we dichterbij. JRC scoorde haar 1e punten pas in de 5e minuut. Waar we de laatste weken toch tegen een behoorlijk % van afstand schoten gaf deze wedstrijd een heel ander beeld. Na de 2 driepunters in het 1e kwart kregen we tot ver in de 2e helft geen afstandschot meer door het netje. Tegen een behoorlijk gesloten defence van JRC ligt daar wel de ruimte maar als de ballen niet vallen heb je een probleem. Verdedigend hadden we wel controle en met de rebounds van Andrea en de snelheid van Linda kwamen we er regelmatig via een fastbreak uit. Deze werden meestal foutief afgestopt waardoor we veel aan de vrije worplijn stonden. Mede hierdoor stond het na 9 minuten in het 2e kwart 22-19 en balbezit. De aanval werd goed gespeeld maar weer was het afstandschot mis. JRC kwam er snel uit en profiteerde hiervan. Binnen 1 minuut stonden ze 2x aan de vrije worplijn en brachten de ruststand op 25-19. Dit was even een tegenvaller en had niet mogen gebeuren maar we gingen de 2e helft met een goed gevoel tegemoet. Alles was mogelijk. Veel zou afhangen hoe we het 3e kwart zouden starten. Konden we aanhaken of moesten we weer in de achtervolging.
JRC gooide meteen een 3 punter raak. 28-19 gevolgd door 2 vrije worpen van Anne. 28-21.
Toen volgden de 4 minuten van Linda. Verdedigend een plaag voor haar tegenstander en aanvallend met veel dreiging. Elke actie was basketgericht en JRC moest steeds aan de handrem trekken. Ze kreeg 6 vrije worpen op rij waarvan ze er helaas maar 2 verzilverde. Met een lay-up van haar en een score van Marieke brachten we de stand terug naar 30-27 in de 5e minuut. Dat was tevens het laatste wapenfeit van ons in scorend opzicht in het 3e kwart. Niets lukte meer en bij JRC begon het weer te lopen. Van 30-27 werd het 40-27.
13 punten verschil is niet veel maar als je in 3 kwarten pas 27 punten hebt weten te scoren dan is het wel veel. De wil was er wel maar het liep voor geen meter in deze wedstrijd. De koppies gingen een beetje omlaag omdat het scorend maar niet wilde lukken. JRC liep dan ook makkelijk uit naar 49-29 op de helft van dit kwart. Het siert de dames dat ze het er toch niet bij lieten zitten. Na nog een driepunter tegen te hebben gekregen begon het opeens wel te lopen. Linda, Andrea, Ilse en Anne scoorden nu wel waar het voorheen allemaal niet wilde lukken en gaven de eindstand nog een enigzins \"draaglijk\" aanzien. 52-40.
Uiteindelijk winnen we 2 kwarten, maar de 2 kwarten die we verloren waren ver onder ons niveau.
Laten we hopen op een incident en dat we a.s. zaterdag in Bakel onze supporters weer een overwinning kunnen geven. Dus als je tijd hebt dan graag komen supporteren.

Scores. Andrea 8, Anne 8, Linda 8, Marieke 5, Susan 5, Judith L 4, Ilse 2


--------------------------------------------------------------------------------
Dames Hoofdklasse: Yellow Sox - Vlissingen
Rust:35-23
Eindstand: 69-49

Na jaren van niet kunnen winnen, wint Yellow Sox eindelijk van Vlissingen.
We wilden hier ook graag van winnen en dat straalde het team ook uit. Er werd vanaf het begin strak verdedigd en dit hielden we 40 minuten vol. We weten waar het gevaar ligt bij Vlissingen en helemaal afstoppen lukt je nooit, daar zijn ze slim genoeg voor, maar we konden het ze wel zo moeilijk mogelijk maken.
We konden met 9 man heerlijk doorwisselen en werden nooit zwakker als team. Iedereen voerde z'n taak prima uit en de scores waren mooi verdeeld over alle 9 speelsters.
In tegenstelling tot ons (veel druk op de bal) hield Vlissingen het veld klein. Onze drives naar de ring werden in de bucket opgevangen. Er lag dus veel ruimte aan de buitenkant en die werd dan ook gezocht. We kregen legio vrije schoten maar het % was niet zo hoog als de laatste weken het geval was. Wel konden we regelmatig de fast break hanteren, hetzij vanuit een steal of anders wel vanuit een rebound situatie. Opdracht was om het tempo hoog te houden. Tegen Deurne lag dat veel te laag en wij zijn een team dat graag wil rennen. Omdat we onze afstandschoten maar matig verzilverden kon Vlissingen ons blijven volgen. Vooral via Romana de Ridder(bij uitstek de beste speelster van Vlissingen) die de hele wedstrijd een plaag zou blijken te zijn voor onze verdedigers, en voor alle verdedigers in de Hoofdklasse die haar tegen hebben. Maar als je de aanvoer naar haar zo moeilijk mogelijk maakt en de rest van het team niet laat scoren dan is het geen probleem als zij alleen 24 punten maakt. Het gaat er dan om hoe goed wij zelf met de kansen omgaan. Einde 1e kwart 16-14.
In het 2e kwart hadden we de verdediging prima op orde en de afstandschoten begonnen nu ook te vallen. o.a. 3 driepunters van Susan(1) en Judith(2) en goeie inside scores van Wendy leverde een 19-9 kwartstand op. Enige smetje was het niet uitspelen van het kwart op 14 seconden voor tijd. Te vroeg werd een doelpoging ondernomen die in handen viel van Vlissingen. Zij namen nog een 3 puntspoging en wij maakten daar een fout op. 3 vrije worpen waarvan gelukkig maar 1 raak. Hier moeten we nog slimmer mee leren omgaan.
Rust; 35-23.
Tevreden gezichten in de bakelse kleedkamer en er was geen reden om iets anders te gaan doen. Gewoon zo doorgaan. Strak verdedigen en de kansen benutten die we kregen.
Strak verdedigen deden we wel, maar kansen benutten niet, anders was de wedstrijd na het derde kwart al definitief beslist geweest. Linda, die veel initiatief toonde en net als iedereen goed stond te verdedigen, kreeg legio open kansen om de score verder op te voeren. Schoten wilden niet vallen, drives werden foutief afgestopt maar ook de vrije worpen gingen er niet in, en als dan ook je lay up's er niet ingaan dan slaat de onzekerheid toe. Bij wie dat niet het geval was, was Judith Swinkels. Ze was weer als vanouds aan het buffelen in de verdediging en aanvallend benutte ze stiekem de kansjes die ze ongemerkt kreeg. Hier een schotje, daar een drive met score, een sneaky balletje onder de ring afmaken en hup je hebt zomaar 10 punten in de 2e helft. Omdat we het verdedigend nog steeds goed voor elkaar hadden kwam Vlissingen ook niet dichterbij. We liepen zelfs nog 1 puntje verder uit na een fantastische pass van Anne op Andrea die dit kansje netjes benutte. 48-34. We waren beter en zouden deze pot gewoon moeten kunnen winnen, maar je weet maar nooit, dus scherp blijven.
Het 4e kwart zou zich kenmerken als een nog steeds prima spelend Yellow Sox waarbij met regelmaat mooie aanvallen werden gespeeld. Scorende centers(Wendy, Andrea) aan het eind van een snelle aanval, Linda die haar kansjes nu wel benutte, en afstandschoten van Marieke en Ilse. Vlissingen kon niet veel meer doen dan forceren en veel 1-1 gaan die wij foutief afstopten. Vanaf de vrije worplijn kon Vlissingen nog iets terugdoen maar ook niet meer dan dat.
69-49 eindstand.

Ook willen we graag onze trouwe supporters bedanken. Het lijken er steeds meer te worden. Prima. Hoe meer hoe liever.

Volgende week zondag uit naar JRC dat vorige week haar kans op het kampioenschap waarschijnlijk verloor door van Almonte te verliezen.

Scores Yellow Sox
Linda 15, Judith S 10, Marieke 8, Wendy 9, Andrea 7, Susan 6, Anne 6, Judith L 6, Ilse 2




--------------------------------------------------------------------------------
Dames Hoofdklasse Yellow Sox - Grobeco pioniers

Ruststand: 34-25, Eindstand: 71-44.

Voor een zeer goed gevulde Bakelse sporthal werd de derby tussen de dames van Bakel en Deurne gespeeld. Altijd prettig als er veel publiek is.Yellow Sox dat al jaren in de Hoofdklasse speelt kreeg eindelijk weer eens een tegenstander uit de nabije omgeving. De dames van Deurne zijn onderaan begonnen en hebben in 2 jaar tijd de Hoofdklasse bereikt en doen het daar als promovendus gewoon goed. Hoe het er bij Deurne aan toe ging weet ik niet maar bij Yellow Sox was er bij diverse speelsters duidelijk meer spanning dan normaal te bespeuren.Daar is het ook een derby voor. Marlijn was nog steeds geblesseerd, maar Judith Lucassen deed in haar plaats mee en maakte zo haar debuut in dit seizoen.We begonnen met Anne, Linda, Judith S, Marieke en Wendy. We wisten wel een beetje hoe Deurne zou spelen en de opdracht was om Bianca geen makkelijke schoten te laten nemen en de aanvoer naar de centers weg te nemen. Op een enkele hapering na ging dat naar alle tevredenheid. Belangrijk was hoe goed of slecht wij zelf konden aanvallen. Deurne kan als het moet fel en met druk verdedigen, maar daar was in het begin van de wedstrijd niet veel van te zien. De aanval van YS werd goed uitgespeeld en Anne was vaak het scorende eindstation. Enige minpuntje was dat Linda al na 6 minuten tegen haar 3e fout aanliep en ter bescherming de rest van de 1e helft aan de kant werd gehouden. Soepeltjes liepen we uit naar een 18-10 voorsprong na het 1e kwart. Deurne begon het 2e kwart met een 3-2 zone. We hadden daar geen enkele moeite mee. Of we scoorden van afstand, of de bal kwam inside bij Andrea en werd er een fout op haar gemaakt. Helaas werden die vrije worpen niet benut. 1 op 4. Dat zou ook de enige makke van onze kant zijn deze wedstrijd. Het inside scoren. De mogelijkheden waren legio maar hij wilde er niet in. Judith Lucassen lostte Anne af en begon haar debuut gelijk met een 3 punter en liet zien dat ze het nog zeker niet verleerd is. Na 3 minuten een tussenstand van 26-10. Maar Deurne gaf zeker niet op en zocht en vond toch steeds vaker hun centers en die begonnen nu te scoren. Wij waren zeer slordig in onze aanval en wilden te snel scoren wat te vaak resulteerde in verkeerde keuzes. De 16 punten voorsprong begon te slinken en bij rust waren er daar nog 9 van over. Het momentum lag bij Deurne en de pauze kwam voor ons beter uit dan voor Deurne. Iedereen had het gevoel dat we beter waren en dat we weer georganiseerd moesten gaan spelen. Aanvallend en verdedigend. Traditiegetrouw begonnen we met alle goede bedoelingen slecht aan het 3e kwart en Deurne naderde tot op 6 punten. 36-30 na 3 minuten. Een vroege time-out was nodig.Een omzetting in de verdediging bleek de oplossing. Deurne kwam er niet meer aan te pas en zoals zo vaak het geval is, dat als het verdedigend goed staat je aanvallend ook weer beter gaat spelen. Zo ook nu. De scores kwamen nu overal vandaan. 5 scores van 5 verschillende speelsters op rij. Goed uitegespeelde aanvallen, fast breaks, 3 punters en 1-1 acties, alles lukte en deurne kon daar slechts 2 scores tegenover zetten. 50-34. De wedstrijd leek gespeeld maar wij wilden duidelijk meer. Het liep zo lekker dat we dat ook graag in het 4e kwart aan de vele toeschouwers wilden laten zien. We bleven goed verdedigen. 1x niet opletten leverde de 1e en enige 3 punter van Deurne op, maar Ilse deed met haar 3 punter gelijk wat terug en bepaalde de marge op 19 punten na 5 minuten. We bleven doorgaan en met een mooie fastbreak afgerond door Wendy, de 4e 3 punter van Susan en met de laatste 3 scores allemaal van Anne werd de eindstand bepaalt op 71-44.Met 2 overwinningen op rij is 2010 voor ons dus prima van start gegaan. Komend weekend vrij en dan op 23 januari thuis tegen het voor ons altijd zeer lastige Vlissingen.

Scores; Anne 21, Susan 15, Ilse 7, Marieke 6, Judith S. 6, Linda 5, Judith L. 5, Wendy 5, Andrea 1


--------------------------------------------------------------------------------


02-01-2010.
Dames Hoofdklasse Attacus - Dames 1: 64-75

Na 3 weken van geen competitie en weinig of niet trainen i.v.m. alle feestdagen mocht Yellow Sox eindelijk weer aan de bak. In de thuiswedstrijd had Yellow Sox redelijk makkelijk gewonnen maar in Veghel had tot nu toe alleen het op de 2e plek staande Kimbria gewonnen. Attacus stond ook 1 plekje hoger op de ranglijst waardoor het voor de bakelse dames noodzaak was om te winnen om zich in de bovenste regionen van de hoofdklasse te handhaven. Bij Attacus deed Marjan Royackers niet mee wat wij als Yellow Sox zeker niet erg vonden, maar tijdens de warming up bleek dat de rugblessure van Marlijn toch nog niet genezen was waardoor zij moest afhaken.
Het zou een zeer aantrekkelijke wedstrijd worden waarbij de teams, op het 2e kwart na, volledig aan elkaar gewaagd waren. Dat 2e kwart (9-21) zou later de beslissing blijken te zijn voor de bakelse overwinning.
Yellow Sox begon met Anne, Linda, Judith, Marieke en Wendy. Yellow Sox ging voortvarend van start en nam al vroeg een punt of 6 voorsprong door scores van Anne en Linda en dit liep via een 3 punter van Susan op naar 16-23 in de 9e minuut. De Veghelse dames knokten zich echter terug en even niet meer scherp verdedigen van werd gelijk afgestraft en net voor het einde van het 1e kwart was de stand weer gelijk. 23-23. Kleine tegenvaller.
Een kleine verdedigende aanpassing bij Yellow Sox had z'n uitwerking in het 2e kwart. Aanvallend bleven de bakelse dames tegen een hoog percentage afwerken en verdedigend stond het veel beter. De scores kwamen nu ook overal vandaan. Buiten Anne en Linda o.a. Marieke met een 3 punter, Judith (die zich in de verdediging een slag in de rondte werkte, super!!) met een afstandschot en Wendy met inside scores. Ook de press die Attacus met regelmaat gebruikte (en was verwacht) leverde geen enkel probleem op. Anne lostte dit vakkundig zelf op mits een snelle dribbel of een perfecte pass op de vrijstaande mensen. Vaak leverde dit ook nog een score op. Tegen elke score van Attacus stonden er meestal 2 van Yellow Sox en zo werd de voorsprong uitgebouwd naar 32-44 bij rust.
De Veghelse dames zouden het er echt niet bij laten zitten en belangrijk was hoe wij het 3e kwart (meestal niet het sterkste kwart) zouden beginnen. Veghel begon fel en scoorde meteen 4 punten in het begin van het 3e kwart, maar Linda antwoorde met 6 punten op rij en bracht het verschil na 3 minuten op 14.(36-50) Attacus probeerde het nog wel met een zone maar maakte daar veel fouten mee en zo stond Yellow Sox vaak aan de vrije worplijn. Dit ging wel ten koste van het tempo van de wedstrijd maar daar zat Yellow Sox niet zo mee. Zolang de 10-14 punten op het bord stonden liep het allemaal prima. Andrea, Anne en Susan gooiden hun vrije worpen tegen 60% !! en met een score in de laatste seconde bepaalde susan de stand op 44-58. Attacus gaf zich echter nog steeds niet gewonnen en alhoewel susan er meteen een 3 punter ingooide kwam Attacus heel snel terug met 2 scores en een 3 punter. 51-61. Time out Bakel om even het ritme van Attacus te breken. Veghel speelde alles of niets en het duurde even voordat Yellow Sox weer controle over de wedstrijd kreeg. Steeds vaker moest Yellow Sox in die periode middels een fout aan de handrem trekken. Langzaam slopen ze dichterbij. Met een 3 punter kwamen ze op 58-65 maar vanaf dat moment beantwoorde Susan elke score van Attacus met een score van haar, hetzij met een afstandschot hetzij met vrije worpen. Weer was het verschil 10 punten. Nog gaf Veghel niet op en met nog 1 minuut te gaan werd het 64-70. Veghel zetten een press neer maar daar had Yellow Sox weer geen probleem mee. Linda steelde de bal en scoorde met een lay up. Veghel kon niets anders meer doen dan fouten maken en 3 van de 4 vrije worpen werden door Linda en Susan benut. Eindstand 64-75.
Belangrijke overwinning voor Yellow Sox aangezien ze nu met 1 wedstrijd minder in punten gelijk komen met Attacus.
Volgende week de derby tegen Deurne op zondag 10 januari.

scores: Linda 19 Susan 19, Anne 17, Marieke 7, Judith 4, Wendy 4, Andrea 3, Ilse 2


--------------------------------------------------------------------------------

Dames Hoofdklasse EBBC - Yellow Sox
Rust: 12-22, Eindstand: 29-44

De stand op de ranglijst gaf vlgs de coach van Yellow Sox niet echt de kracht van EBBC weer. Ze winnen van Vlissingen, verliezen nipt van Kimbria. Dat geeft aan dat ze beter kunnen dan de plek die ze nu bekleden op de ranglijst. De plekken 1 en 2 lijken dit jaar vergeven aan Almonte en JRC, maar daaronder zit een grote subtop die allemaal derde kunnen worden. Om in de subtop mee te blijven doen moesten de Bakelse dames wel winnen. Het was ook wel spannend om te zien wie de scores van Stefanie over zou (kunnen) nemen. De wedstrijd werd gespeeld in het Sportiom wat voor EBBC ook op een uitwedstrijd lijkt tegenover hun vetrouwde Schutskamp waar ze de goeie resultaten halen.
Niet de allerleukste hal om te spelen. De "Schelde" baskets geven vaak problemen voor teams die het niet gewend zijn en de gladde vloer helpt ook niet echt mee om lekker te spelen.
Yellow Sox begon niet echt geweldig aan de wedstrijd. Buiten 2 gemiste vrije worpen van Anne werd er aanvallend weinig gecreeerd en EBBC nam dan ook terecht een 6-0 voorsprong.
De 1e score van Yellow Sox viel pas in de 5e minuut door Wendy. Time out Bakel. Als het dan aanvallend nog niet echt lukt kun je wel je ziel en zaligheid in de verdediging gooien. Als je dat onder controle hebt dan gaat het meestal aanvallend ook beter. En dat gebeurde dan ook. Met het inbrengen van Linda en Andrea begonnen we ook te scoren. Iedereen werkte hard in de verdediging en EBBC kwam er aanvallend niet meer aan te pas. Net voor het einde 1e kwart had Yellow Sox EBBC ingehaald door o.a. een 3 punter van Susan. 11-12. In het 2e kwart kwam EBBC nog maar tot 1 schamel punt. Yellow Sox dwong EBBC vaak tot 24 seconde aanvallen, en aangezien er weinig gefloten werd ging het 2e kwart erg snel voorbij. Tegenover het ene punt van EBBC stonden 10 punten van Yellow Sox. De punten waren schaars in deze wedstrijd. Rust: 12-22.
EBBC ging naar een zone en startte gelijk met een score. Daar bleef het dan ook voorlopig bij. Yellow Sox trok de verdediging weer aan en de zone werd kapot geschoten door o.a. Andrea of Linda, die erg sterk speelde, steelde weer een bal en benutte de open lay up. Na 7 minuten was de wedstrijd eigenlijk wel gespeeld. Met een score van Marlijn en een 12-0 run kwam de stand op 14-34.
In de laatste 2 minuten kon EBBC nog iets aan de stand doen en kwam terug tot 20-34. Laatste kwart was met veel wisselen en time-outs een beetje rommelig en ging verder gelijk op. Aanvallend bleef het voor beide partijen moeizaam om leuk basketbal te laten zien. Yellow Sox geloofde het verder wel en EBBC was niet bij machte om de achterstand te verkleinen. 29-44.
Belangrijke overwinning en op naar de laatste wedstrijd van 2009. Black Eagles is dan de tegenstander. zaterdag 18:45 uur in Bakel.

Scores; Linda 13, Andrea 10, Wendy 8, Marlijn 4, Susan 3, Marieke 2, Ilse 2, Judith 1, Anne 1




--------------------------------------------------------------------------------

Zondag 22-11-09.
DH. Kimbria - Yellow Sox.
Ruststand: 25-26, Eindstand: 57-54,

De verwachting was dat beide teams gelijkwaardig zouden zijn. De laatste jaren waren het steeds close wedstrijden waarbij Yellow Sox meestal, zij het soms gelukkig, aan het langste eind trok.
Kimbria begon zeer agressief aan de wedstrijd (dit zouden ze de hele wedstrijd vol houden) en voor Yellow Sox het besefte was het 7-0. Het was even wennen aan de druk maar daarna werd daar slimmer mee omgegaan en in 2 minuten was het via Marlijn en een drietje van Anne weer gelijk. Kimbria bleef wel steeds aan de leiding maar het verschil werd nooit groot en net voor einde 1e kwart gooit Susan er een drietje in en brengt de stand op 15-17. Ook Yellow Sox verdedigde stevig waardoor beide teams in het 2e kwart moeite hadden om tot fatsoenlijke aanvallen cq afronding te komen. Alles moest onder druk gebeuren en er ging veel mis. Yellow sox had moeite om met rebounden maar gelukkig profiteerde Kimbria daar nog niet van en zo was de tussenstand na 7 minuten 4-4 wat een score van 19-21 opleverde. Yellow Sox zou het hele 2e kwart maar 1 veldscore maken door Linda en de rest waren allemaal vrije worpen. 2 op 3 van Susan en 5 op 6 van Anne. Kimbria pakte weer een paar aanvalsrebounds waar Yellow sox een fout op maakte en stond dus ook op de vrije worplijn.
Na heel hard knokken door beide teams en waar de punten schaars waren was het des te jammer dat de scheids een kleine invloed had op een zekere score. Elk punt zou zwaar wegen in deze wedstrijd en tijdens een steal van Anne reed de scheids in de rolstoel precies in de baan van Anne d'r open lay up. Anne moest noodgedwongen inhouden en de bal zeilde over de achterlijn. In plaats van 2 belangrijke punten kreeg Kimbria de bal waarbij die ook nog eens scoorden uit de eerstvolgende aanval. Rust 25-26.
Koppen bij elkaar in de rust en afgesproken om naar een zone te gaan om te zien of we de rebound konden controleren waardoor we meer fast breaks konden lopen.
We starten zoals gewoonlijk weer erg slecht het 3e kwart en Kimbria liep dan ook uit naar 32-28. Ze schoten tegen een hoog % en Yellow Sox nam een time out. Toch in de zone blijven maar verdedigend anders oplossen en sneller de aanval zoeken. Dit leverde z'n vruchten af en de Bakelse dames haakten weer aan met goeie 1-1 acties en een paar steals met score.
Met een stand van 40-40 in de laatste minuut begon de periode van Wendy. Ze scoorde het laatste punt van het kwart waardoor Yellow Sox voor de derde keer voorstond aan het eind van het kwart. 40-42. De score had 2 punten meer moeten en kunnen zijn. 7 seconden voor het einde van het kwart kreeg Yellow sox op eigen helft de bal aan de zijkant. Kimbria zette veel druk en via een time out werd uitgelegd hoe we een snelle score konden maken. Dit resulteerde in een open lay up voor linda maar omdat ze haar passen inhield in plaats van door te gaan kon de verdedigster er net een handje tegenaan krijgen. Helaas geen 2 punten erbij voor Yellow Sox. Het 4e kwart zou erg lang duren en het blijft vervelend dat de dames van Kimbria altijd (tenminste de laatste jaren, en nu zou de klok weer stuk zijn) zonder electronisch scorebord spelen. Zeker in wedstrijden waar het gelijk opgaat is het zo belangrijk om de klok te kunnen zien. Je moet maar uitgaan van de eerlijkheid van de mensen aan de tafel, en dat doen we ook, maar het is meer dat het vervelend is om steeds naar de tafel te moeten lopen om te gaan kijken of vragen hoe lang het nog is. Je bent gefocust op de wedstrijd. Vraag me af of er bij de heren in de hoofdklasse ook geen klok is!!! Toch eens vragen aan enkele bekenden. Maar goed dat terzijde.
Het 4 kwart dan.
Yellow Sox start uitstekend terwijl dat de andere 3 kwarten niet het geval was!!! 2 vrije worpen en een score van Linda en 6 punten op rij van Wendy brachten een tussenstand van 47-52 op het aluminium scorebord. Vanuit de fastbreak was Wendy vaak het eindstation of ze gebruikte haar lengte prima en scoorde dan. Beide teams kwamen op de vrije worplijn te staan en beide scoorden tegen 100%. 50-54. Vanaf toen ging het fout voor Yellow Sox. Tot dat moment had Yellow Sox in dat kwart pas 10 punten tegen gekregen en met nog 2 minuten te spelen wees niets erop dat ze die voorsprong weg zouden gooien. Het zou anders lopen. Door een harde charge van Kimbria kwam Wendy de grond kwam te liggen. De scheidsen beoordeelde dit niet als een fout en kimbria rondde de aanval van 5 tegen 4 bekwaam af. De volgende aanval werd Anne afgestopt in haar 1-1 actie. Volgens de scheidsen ook nu weer regelementair maar het leverde weer een overtal situatie op aan de andere kant en weer een score. 54-54.
Opdracht was om 1-1 te gaan. Dat ging goed en de fouten werden zoals verwacht gemaakt door Kimbria en nu werd er ook voor gefloten. De hele wedstrijd scoorden we tegen een hoog % vrije worpen maar nu het er om ging lukte het niet. 4 vrije worpen werden gemist en de maastrichtse dames lieten deze kans niet voorbij gaan. Met de hulp van een fanatiek publiek ging Kimbria door een score een vrije worp in de laatste halve minuut met de winst aan de haal. 57-54.
Zuur verlies om zo kort voor tijd de punten af te geven maar het had ook andersom kunnen zijn. De gelukkigste wint.

Volgend weekend de gedoodeverfde kampioen. Almonte. Hier hebben we de laatste jaren niet van kunnen winnen en ook nu zal het een zware pot worden. Maar wie weet!!!

Scores:
Anne 14, Wendy 9, Linda 8, Stefanie 8, Susan 7, Marlijn 6, Marieke 2



--------------------------------------------------------------------------------




Wedstrijdverslag Heren 1 - Akros Heren 2

Al voor de westsrijd zagen we dat Akros zijn erg brede selectie had aangesproken: er stond een heel ander team dan waar we enige weken geleden tegen speelden. We hadden in de eerste twee kwarten dan ook meer moeite met Akros dan in de uitwedstrijd. Hoewel we geen enkel moment echt in de moeilijkheden kwamen, was het tot aan de rust nog wel spannend (48 - 43). Akros was in het tweede kwart dan ook goed teruggekomen, van 26-19 naar 37-37. In het derde kwart liepen we weer uit naar 66-59. Akros gaf zich daarna eigenlijk gewonnen, en zeker omdat we een sterk vierde kwart speelden werd het 91-73 voor ons. Dit was de beste wedstrijd tot nu toe; we lieten veel goede dingen zien, waar vorig seizoen de kopjes al gauw gingen hangen, lieten we nu zien toch wel gegroeid te zijn. Toch moet ook gezegd worden dat we sommige slordigheden er nog uit moeten zien te krijgen, maar daar werken we aan.

Scores: Ricardo: 3, Harm: 24, Tijn: 14, Christian, Roy: 21, Arvin: 2, Klaas: 2, Hanno, Rolf: 25


--------------------------------------------------------------------------------



14-11-09:
Yellow Sox - Barons
Ruststand: 38-20
Eindstand: 62-52

Een incompleet Yellow Sox heeft een goede prestatie geleverd door de dames van Barons in eigen huis te verslaan.
Een wedstrijd met 2 gezichten. De 1e helft was overduidelijk voor een prima spelend Yellow Sox, terwijl de 2e helft voor een groot gedeelte voor Barons was. Yellow Sox hervond zich net op tijd om de 2 punten in eigen huis te houden.
Opdracht was om de druk op de guard hoog te houden en de passlijnen te overspelen. Het gevaar bij Barons ligt al jaren inside met veel lange speelsters die goed kunnen scoren. Ook met de nieuwe selectie van Barons ligt het scorend vermogen nog steeds inside. Ook in deze wedstrijd zou daar meer dan 80% van de scores vandaan komen.Yellow Sox begon iets te slap aan de wedstrijd en in no time was het 5-0 voor Barons. Linda bracht de stand binnen een minuut weer gelijk en vanaf dat moment was YS de bovenliggende partij. Met veel fast breaks en twee driepunters van Susan liep Yellow Sox dan ook makkelijk uit naar 20-11 met nog 1 minuut te spelen. Barons krabbelde vanaf de vrije worplijn nog iets van de achterstand af en na 10 minuten was het 20-15.
Barons was al naar een zone verdediging gegaan en daar had Yellow Sox in het geheel geen moeite mee. Verdedigend zat het goed dicht bij. Barons kwam ruim 5 minuten niet tot scoren en door 3 punters van Marieke en Susan en sterke acties van Linda was het verschil na 6 minuten opgelopen naar 36-15. Door het felle verdedigen was de foutenlast bij Yellow Sox inmiddels ook opgelopen en om in de 1e helft niemand al in een te hoge foutenlast te krijgen werd er de laatste 3 minuten flink doorgewisseld wat niet ten goede kwam van het spel. Barons kon vanaf de vrije worplijn nog 5 puntjes bij elkaar sprokkelen waardoor de ruststand 38-20 werd.
In de 2e helft een heel ander Barons op het veld. De druk werd opgevoerd en de press na score die we verwacht hadden werd nu gebruikt. Sowieso is het 3e kwart van Yellow Sox bijna standaard het minste kwart, maar het duurde te lang voordat we om konden gaan met de hogere druk van Barons t.o.v. de 1e helft. De press-breaker werkt alleen als iedereen z'n afspraken nakomt en niet met alle goede bedoelingen van dien andere dingen gaat doen. Dit leverde Yellow Sox diverse malen balverlies op en wat zeker zo erg was, de foutenlast liep op. Er werd minder strak verdedigd en daar profiteerde barons gretig van door de lange speelsters in stelling te brengen. Deze begonnen nu dan ook te scoren. Ook alle ballen die mis gingen vielen in Bredase lange armen en de 2e kansen werden goed benut. Gelijk met het mindere verdedigen werd er door Yellow Sox ook ongecontroleerd aangevallen en dit kwart werd dan ook met 7-14 verloren. Stand na 3e kwart. 45-34. 11 punten verschil is te doen dachten ze bij Barons en ze roken hun kans. Yellow sox veranderde van verdediging en tevens werd de press-breaker nu wel goed uitgespeeld. Barons begon nu door hun fellere verdedigen ook meer fouten te maken en de stand bleef tot aan de 5e minuut gelijk opgaan. Barons door inside scores en Yellow Sox veelal vanaf de vrije worplijn. Even leek het erop dat barons echt aansluiting ging krijgen door binnen 60 seconden 6 punten te scoren en de stand op 51-46 te brengen. Een prima steal van Stefanie en een score van Anne bracht het verschil weer op 8 met nog 2 minuten te spelen. Barons gaf niet op en met een driepunter werd het verschil weer 5 en was alle nog mogelijk. Maar Susan dacht daar anders over en bracht meteen het verschil weer op 8 door een loepzuivere 3 punter. Toen Barons ook nog 2 vrije worpen mistte en Andrea de stand naar 60-49 schoot was de wedstrijd bekeken. Eindstand werd bepaald door een lay up van Stefanie. 62-52.
Volgende wedstrijd is uit naar Kimbria die in Breda van Barons hebben gewonnen. Zou dus een spannende wedstrijd kunnen worden.

Scores Yellow Sox
Linda 14
Susan 13 (4 driepunters)
Anne 13
Mariek 7
Stefanie 6
Andrea 6
Marlijn 3


--------------------------------------------------------------------------------

Website door Buro TARGET